RSS Feed (xml)
အေမရိကားရွိ တကၠသိုလ္တစ္ခုမွာ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တယ္လို႔ ဖတ္ရဖူးတဲ့ ပံုျပင္ေလးတစ္ပုဒ္ပါ။
တစ္ခါက တကၠသိုလ္တခုတြင္ ေက်ာင္းဆင္းခါနီး ဆရာက ...."ကစားနည္းတခုကစားရေအာင္..ဆရာနဲ႔အတူ
ဘယ္သူပါဦးမလဲ" ေက်ာင္းသူတဦး ထရပ္ျပီး စတိတ္စင္ေပၚတက္လိုက္သည္။
ဆရာက "သင္ပုန္းေပၚမွာ ကိုယ့္နဲ႔အရင္းႏွီးဆံုး လူ(၂၀)ဦးရဲ႔ နာမည္ကိုေရးလိုက္ပါ"သူမက ဆရာေျပာသည့္အတိုင္း
အိမ္နီးခ်င္း၊ သူငယ္ခ်င္း၊ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္း၊ မိသားစု နာမည္မ်ားကို ေရးခ်လိုကသည္။
ထိ႔ုေနာက္ ဆရာက "အဲဒီ နာမည္ေတြထဲက မရွိလဲျဖစ္တယ္၊ မလိုအပ္ဘူးလို႔ ထင္တဲ့နာမည္ကို ဖ်က္လိုက္ပါ"
အိမ္နီးခ်င္းတစ္ေယာက္၏ နာမည္ကို သူမ ဖ်က္လိုက္သည္။
" ေနာက္တစ္ေယာက္ ထပ္ဖ်က္လိုက္ပါဦး"သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္၏ နာမည္ကို ဖ်က္လိုက္ျပန္သည္။
ဆရာေျပာတိုင္း သူမက တစ္ေယာက္ျပီးတစ္ေယာက္ ဖ်က္လိုက္ႏွင့္ ေနာက္ဆံုးသင္ပုန္းေပၚတြင္ လူသံုးဦးသာ
က်န္ခဲ့သည္။ ထိုသူမ်ားမွာ မိဘ၊လင္ေယာက္်ားႏွင့္ သားသမီးျဖစ္သည္။ ေက်ာင္းသားမ်ား အားလံုး စိတ္၀င္တ
စားသင္ပုန္းကိုသာ စူးစိုက္ၾကည့္ေနၾကသည္။ စာသင္ခန္း တစ္ခုလံုးမွာတိတ္ဆိတ္ေနျပီး ကစားနည္း တစ္ခု
ကစားေနတာႏွင့္ပင္ မတူေတာ့ေပ။
ဆရာကတည္ျငိမ္ေသာ အသံျဖင့္ နာမည္တစ္ခု ထပ္ဖ်က္ခိုင္းျပန္သည္။ သူမမွာအေရြးရခက္ေသာဟန္ျဖင့္
အၾကာၾကီး စဥ္းစားျပီးမွ မိဘ ဆိုသည့္ နာမည္ကိုၾကက္ေျခခတ္ ဖ်က္ခ်လိုက္သည္။
"ေနာက္တေယာက္ ထပ္ဖ်က္လိုက္" ေဘးမွ ဆရာ၏ အသံက ထပ္မံ ထြက္လာျပန္သည္။ဒီတစ္ေခါက္ သူမဖ်က္ခ်
ဖို႔ လက္ေျမွာက္ရာတြင္ပင္ အင္အားကုန္ခမ္း ေနဟန္တူသည္။လက္ကုိ ေျဖးေျဖးခ်င္း ေျမွာက္ျပီး သားသမီးဆိုသည့္
နာမည္ကို ဖ်က္ခ်သည္ႏွင့္တစ္ျပိဳက္နက္ စိတ္ထိခိုက္ေသာ အသံျဖင့္ ခ်ံဳးပဲြခ် ငိုေၾကြးေလေတာ့သည္။ ဆရာက
သူမအား ႏွစ္သိမ့္ျပီး....
"ကိုယ့္ရဲ႔ အလိုအပ္ဆံုးနဲ႔ အရင္းဆံုးလူဟာ မိဘနဲ႔ သားသမီး ျဖစ္သင့္ပါတယ္။မိဘက ကိုယ့္ကို ၾကီးျပင္းလာတဲ့
အထိ ေကြ်းေမြးေစာင့္ေရွာက္ခဲ့တယ္။ သားသမီးကကိုယ့္၀မ္းနဲ႔ လြယ္ျပီး ေမြးထားရတဲ့ သူေတြျဖစ္တယ္။ သူတို႔က
အစားျပန္မရႏိုင္တဲ့ လူေတြျဖစ္တယ္။ လင္ေယာက္်ားက ေနာက္တစ္ေယာက္ထပ္ယူလို႔ရပါလွ်က္နဲ႔ ဘာျဖစ္လို႔မဖ်က္
ဘဲ ခ်န္ထားခဲ့ရသလဲ" ဟုေမးေလသည္။
ေက်ာင္းသားမ်ားကလည္း သူမ၏ အေျဖကို စိတ္၀င္တစား ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနၾကသည္။
သူမက ..."အခ်ိန္ေတြ တေရြ႔ေရြ႔ ကုန္ဆံုးသြားတဲ့အမွ် မိဘေတြက ကြ်န္မကိုထားျပီး အရင္ ထြက္သြားၾကလိမ့္မယ္။
သား သမီးေတြကလဲ ၾကီးျပင္းလာရင္ ကြ်န္မကိုခဲြျပီး သြားၾကလိမ့္မယ္။ အဲဒီ အခ်ိန္မွာ ကြ်န္မ ေဘးမွာတသက္လံုး
ကူညီ ေဖးမမဲ့ သူဟာ ကြ်န္မခင္ပြန္းသာ ျဖစ္ပါေတာ့မယ္။
ဒါေၾကာင့္သူ႔ကို မဖ်က္ဘဲ ခ်န္ထားခဲ့ရျခင္း ျဖစ္တယ္" ဟု တည္ျငိမ္စြာျပန္ေျဖေလသည္။
ဘ၀မွာ အလိုအပ္ဆံုးလူဟာ ဘယ္သူျဖစ္ႏိုင္မလဲ...?
"အသြားမေတာ္ တလွမ္း၊ အစားမေတာ္ တလုတ္" ဆိုသလို "အယူမေတာ္ တသက္" လို႔ေရာ
ေျပာလို႔ ရႏိုင္မလား...ဒါမွမဟုတ္.....
"အိမ္ေထာင္မွု၊ ဘုရားတည္ေဆးမွင္ရည္ စုတ္ထိုးဤသံုးမ်ဳိး ခ်က္မပိုင္လွ်င္ ေနာင္ျပင္ရန္ ခက္လိမ့္မည္ " ဆိုတဲ့
အတိုင္းျမန္မာလူမ်ဳိးေတြ အတြက္ေတာ့ဆရာေျပာသလို မေကာင္းရင္ ေနာက္တေယာက္ေျပာင္းလို႔ ျဖစ္ပါ့မလား...
ေမးခဲ့ရင္ ျပန္ေျဖဖို႔ ေတာ္ေတာ္ခက္ပါလိမ့္မယ္။
ေနာက္ဆံုး အေျဖကိုပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္နဲ႔ ေျဖခဲ့တဲ့ အဲဒီ ေက်ာင္းသူကေတာင္ မိဘနဲ႔ သားသမီးကိုဖ်က္တဲ့အခ်ိန္မွာ
တု႔ံဆိုင္းေနခဲ့ေသးတယ္။ေျဖဖို႔ အေျဖေတာင္ မရွိတဲ့ လူကေတာ့ အဲေနရာမွာတင္ မူးလဲသြားမလား မေျပာတတ္။
အခုေတာ့ အေဖ့ေဘးမွာ အေမပဲက်န္ျပီး အေမ့ေဘးမွာ အေဖပဲက်န္ေနခဲ့တဲ့လူေတြကိုေမးရင္ ဘာမ်ားျပန္ေျဖ
လိမ့္မလဲ......?
ဒါေပမဲ့ .. ေလာကၾကီးမွာ . ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တိုင္း ျဖစ္ခြင့္မရတာ ဟာ ..သဘာ၀မို့ .. သူမ ေရြးခ်ယ္လိုက္တဲ့ .. သူမရဲ ့
ခင္ပြန္း ဆိုတာဟာလည္း သူမနဲ့တစ္သက္လံုး အေဖာ္ျပဳေပးႏိုင္ပါ့မလား ……..
ဒါဆို ..တို ့..တစ္ေတြ အတြက္ အလိုအပ္ဆံုးေသာ ..သူ ဟာ ….
မိဘလား ….
သားသမီးေတြလားးး…
မိမိရဲ ့.. လက္တြဲေဖာ္လား ဆိုတာ ………….
ရွမ္းကေလး (အီးလ္ေမးမွ စာအားျပန္၍တင္ျပလုိက္ပါသည္။)
Showing posts with label Foods for thoughts. Show all posts
Showing posts with label Foods for thoughts. Show all posts
Sunday, November 28, 2010
Monday, November 22, 2010
ခရီးသြားမွတ္တမ္း = စကၤာပူ (၃ - အလုပ္လုပ္ခြင့္၊ ၀င္ေငြ အလုပ္ခ်ိန္)
ကဲ..စာဖတ္သူမ်ား..အလုပ္အကုိင္ကေတာ့ အရင္တုန္းကေျပာတဲ့အတုိင္း ကံေကာင္းျပီးရတာရယ္၊ ပြဲစားနဲ ့လာတာ
ရယ္..စတဲ့နည္းလမ္းေတြနဲ ့အလုပ္ေတြကုိ ရႏုိင္ပါတယ္။ အလုပ္ကရျပီဆုိေတာ့ လစာ..ကဘယ္ေလာက္လဲဆုိတာ
သိသင့္တာေပါ့ဗ်ာ။
ဥပေဒအရ...S pass ဆုိရင္ ၁၈၀၀ ၊ PR ဆုိရင္ေတာ့ ၂၀၀၀+ ရရပါ့မယ္။ Work Permit နဲ ့က်ေတာ့ ဘယ္ေလာက္
ရရမယ္ကုိမသိပါဘူး။
အေပၚက အရာမ်ားကုိ ျပန္ရွင္းျပရမယ္ဆုိရင္ေတာ့ဗ်ာ...
Work Permit (အလုပ္လုပ္ခြင့္ကဒ္)
သိက်တဲ့အရည္အခ်င္းျပ စာရြက္စာတမ္းေတြမရွိရင္..အမ်ားအားျဖင့္ work permit (အလုပ္လုပ္ခြင့္) ကဒ္ရပါတယ္။
ဒီကဒ္ကုိင္တဲ့သူဟာ အလုပ္ရွင္ေျပာင္းလုိ ့မရပါဘူး။ အလုပ္ရွင္ေျပာင္းလုိ ့မရေတာ့ အလုပ္ရွင္ေကာင္းရင္ ကံေကာင္း
ျပီး အလုပ္ရွင္ဆုိးရင္ေတာ့ က်ိတ္မွိတ္ျပီးေနရင္ေန၊ မေနရင္လဲ အထုတ္ပုိးျပီးအိမ္ျပန္ယုံပါပဲ။ အလုပ္ေျပာင္းရင္ေကာ?
ေျပာင္းလုိ ့မရပါဘူး...ေျပာင္းလုိ ့ရရင္ေတာင္မွ အလုပ္ရွင္ေတြက ကုိယ္ဘာေၾကာင့္အလုပ္ထြက္ရလဲဆုိတဲ့ ေမးခြန္းေတြ
ေမးျပီးေတာ့ ၾကာၾကာခံမယ့္ပုံမေပၚရင္..မဌားၾကပါဘူး။
ဒီအလုပ္လုပ္ခြင့္ကဒ္ကုိင္တဲ့သူမ်ားဟာ အမ်ားအားျဖင့္ သေဘာၤက်င္း၊ အိမ္ေဖာ္တုိ ့အျဖစ္အလုပ္လုပ္ရပါတယ္။ အိမ္
ေဖာ္လုပ္ရင္ေတာ့ တစ္လကုိ ၃၀၀ (သုိ ့) ၅၀၀ ေအာက္ရပါတယ္။ အိမ္ရွင္နဲ ့အတူေန၊ အတူစားရပါတယ္။ အမ်ားအား
ျဖင့္ ပိတ္ရက္မရွိပါဘူး။ အလုပ္ခ်ိန္ကေတာ့ သူတုိ ့နဲ ့အတူတူေနရတယ္ဆုိေတာ့ ၂၄ နာရီေပါ့ဗ်ာ။
အလုပ္လုပ္ခြင့္ကုိင္တဲ့သူဟာ အမ်ားအားျဖင့္ သက္တမ္း ၃ ႏွစ္ပါ။ သက္တန္းကုန္ရင္ေတာ့ အိမ္ျပန္ရပါတယ္။ အမ်ား
အားျဖင့္ေတာ့ ျပန္ျပီးရင္ S- Pass ေလွ်ာက္ျပီးျပန္လာၾကပါတယ္။
S-Pass (အရည္အခ်င္းရွိ အလုပ္လုပ္ခြင့္)
S- Pass ကေတာ့ အရည္အခ်င္းရွိတဲ့သူေတြရတဲ့ကဒ္ျဖစ္ပါတယ္။ အဂၤလိပ္စကား (သုိ ့) တရုတ္စကားတတ္တယ္၊
ျပီးေတာ့ ဘြဲ ့လက္မွတ္ေတြရွိတယ္ဆုိရင္ေတာ့ ဒီကဒ္ကုိရပါတယ္။ ဒီကဒ္ကုိင္တဲ့သူေတြကေတာ့ အမ်ားအားျဖင့္
သူနာျပဳ၊ ကုမၸဏီ၊ ေစ်းေရာင္းတဲ့အလုပ္ေတြကုိလုပ္ကုိင္ၾကပါတယ္။
S- Pass ျခင္းတူရင္ေတာင္မွ ရတဲ့လခကေတာ့ကြာပါတယ္။ အမ်ားအားျဖင့္ေတာ့ ၁၀၀၀ အထက္မွာပါ။ ေစ်းေရာင္း
တဲ့သူေတြအမ်ားအားျဖင့္ေတာ့ ၁၂၅၀၊ ၁၁၅၀ ေလာက္ရၾကပါတယ္။ ကုမၸဏီမွာလုပ္တဲ့သူေတြကေတာ့ ၁၄၅၀၊ ၁၆၀၀
ရပါတယ္။
ဥပေဒအရ ၁၈၀၀ ရရမယ္လုိ ့က်ေနာ္ေျပာတယ္ဟုတ္? အမ်ားအားျဖင့္ မေပးၾကပါဘူး။ လစာထုတ္တဲ့ခ်ိန္မွာဘယ္လုိ
လုပ္ၾကလဲဆုိရင္...လခကုိ ေငြသားနဲ ့ေပးပါတယ္။ ျပီးရင္အလုပ္ရွင္ေတြက သူတုိ ့ဥပေဒအတုိင္းလုပ္ေၾကာင္း ျပသတဲ့
အေနနဲ ့ အလုပ္သမားမ်ားရဲ ့ ဘဏ္တြင္းကုိ ၁၈၀၀ လြဲေပးပါတယ္။ အဲဒီေငြေတြကုိ အလုပ္သမားေတြက ျပန္ထုတ္ျပီး
အလုပ္ရွင္ကုိ ျပန္ေပးရပါတယ္။
အေပၚပုိင္းၾကည့္မယ္ဆုိရင္ေတာ့ ၁၈၀၀ ရတာေပါ့ဗ်ာ။ အမည္ခံရတာေပါ့ေလ။ အမွတ္ရတာကေတာ့ ၁၄၀၀ နဲ ့ေအာက္
ပါ။ အဲ..တစ္ခ်ိဳ ့လဲ အျပည့္ရၾကပါတယ္။ အလုပ္လုပ္ကုိင္တဲ့ေပၚမွာမူတည္ျပီးေတာ့ေပးတတ္ပါတယ္။ S-Pass မ်ားရဲ ့
အလုပ္ခ်ိန္ကေတာ့ ၈ နာရီကေန ည ၅ နာရီပါ။
ဒါေပမယ့္..အမ်ားအားျဖင့္လုပ္ရတာကေတာ့ ၈ နာရီကေန ည ၇-၈ နာရီထိလုပ္ရပါတယ္။ အုိတီ (အခ်ိန္ပုိ) ရယ္လုိ ့
မသတ္မွတ္ပါဘူး။ သူတုိ ့ဘယ္လုိလုပ္လဲဆုိေတာ့ မနက္ ၈ နာရီကေန ည ၅ နာရီၾကားထိ မျပီးႏုိင္တဲ့အလုပ္ေတြကုိ
ေပးျပီး..ဒီေန ့အျပီးလုပ္ရမယ္ဆုိျပီးေပးပါတယ္။ ကုိယ္က မျပီးရင္ တာ၀န္မေက်သလုိျဖစ္ေတာ့ ျပီးေအာင္ထုိင္လုပ္
ရပါတယ္။ အဲဒါနဲ ့ပဲ တစ္ေန ့တစ္ေန ့ဆုိရင္ အလုပ္က ည ရ-၈ နာရီမွျပီးတာပါ။
S-pass ကေတာ့အလုပ္ရွင္ေျပာင္းလုိ ့ရပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ ့ေျပာင္းတာကေတာ့ အလယ္လူ (စကၤာပူပြဲစား) ေတြနဲ ့သြား
ၾကပါတယ္။ အဲ...မွာလဲ ပြဲစားခ ၂၀၀၀ ေက်ာ္ေပးရတယ္တဲ့ဗ်ာ။
အမ်ားအားျဖင့္ေတာ့ တစ္ပတ္မွာနားခြင့္ ၁ ရက္ရၾကပါတယ္။
PR (Permanent Resident) ရာသက္ပန္ေနထုိင္ခြင့္
S-Pass ကိုင္ျပီးစကၤာပူမွာအလုပ္လုပ္တာ ၾကာရင္ေတာ့ PR ေခၚတဲ့ ရာသက္ပန္ေနထုိင္ခြင့္ ကုိေလွ်ာက္လုိ ့ရပါ
တယ္။ ေနထုိင္ခြင့္ရရင္ေတာ့ လႊတ္လပ္တာေပါ့ဗ်ာ။ အလုပ္လဲ ေျပာင္းခြင့္ရတယ္။ ရာထူးၾကီးၾကီးေတြမွာလဲ
လုပ္ကုိင္ႏုိင္ျပီး၊ လခလဲ မ်ားမ်ားရတာေပါ့။ မ်ားမ်ားဆုိတာကလဲ ၂၀၀၀ အထက္ပါ။
PR ကုိင္တဲ့သူမ်ားရဲ ့အလုပ္ခ်ိန္ေတြကလဲ S-pass လုိပါပဲ။ အခ်ိန္မွီျပီးရမယ္ေပါ့ဗ်ာ။
စကၤာပူမွကုန္ေစ်းႏႈန္း
က်ေနာ္တုိ ့ျမန္မာႏုိင္ငံက လူေတြရဲ ့ေကာင္းတဲ့အက်င့္တစ္ခုကေတာ့ အရာအားလုံးကုိ ေကာင္းတဲ့ဖက္ကပဲၾကည့္
ပါတယ္။ ဥပမာအားျဖင့္...ႏုိင္ငံျခားမွာအလုပ္သြားလုပ္မယ္ဆုိရင္ ဘယ္ေလာက္ရမွာလဲ? ဆုိတာကုိပဲၾကည့္ပါတယ္။
ျပီးရင္....ရမယ့္လခကို ျမန္မာက်ပ္နဲ ့ျပန္တြက္ပါတယ္။ တြက္ျပီးရင္ေတာ့ “ဟား...ေတာ္ေတာ္မ်ားတာပဲ” ဆုိျပီးေတာ့
အိမ္ရာေပါင္ႏွံျပီးသြားပါတယ္။ တျခားအေၾကာင္းအရာမ်ားျဖစ္တဲ့ အလုပ္အကုိင္၊ အလုပ္အေျခအေန၊ အခက္အခဲ
စတဲ့ အႏႈတ္လကၡဏာျပတဲ့ အရာေတြကုိ လုံး၀ ဂရုမစုိက္တတ္ၾကပါဘူး။ (ျမန္မာ့ေသြး..ရဲရဲေတာက္တယ္ေပါ့ဗ်ာ)
အခက္အခဲေတြၾကံဳလာရင္လဲ..ၾကိတ္မွိတ္ျပီးေတာ့ခံစားတတ္ၾကပါတယ္။ (ခႏၱီသိကၡာနဲ ့ျပည့္စုံတာကုိးဗ်)။ ဟုတ္
ေတာ့လဲဟုတ္ပါတယ္...ဘယ္ေရာက္ေရာက္..ျမန္မာႏုိင္ငံထက္သာတာကုိး။ အနည္းဆုံးေတာ့ လွ်ပ္စစ္မီး ၂၄ နာရီ
ရတယ္ေလ။ အင္တာနက္လဲေကာင္းတယ္ (ဓါတ္ပုံလွလွေလးေတြမ်ားမ်ားရုိက္ျပီး၊ အြန္လုိင္းမွာတင္ႏုိင္တယ္ေလ
ေျပာတာေျပာတာ..ကုိယ္လဲ..တစ္ေယာက္အပါအ၀င္ပါပဲဗ်ာ)။ စကၤာပူက ဆရာတစ္ေယာက္ေျပာသလုိေပါ့ဗ်ာ...
ေနပူမွာေနတဲ့လူက အရိပ္နည္းနည္းရတဲ့ေနရာေရာက္ေတာ့ အရမ္းကုိေကာင္းတယ္လုိ ့ထင္ျမင္တတ္တာကုိး။
ဘယ့္ႏွယ့္ ကုန္ေစ်းႏႈန္းကုိမေရာက္ႏုိင္ေတာ့ဘူး.....ကဲကဲ..ကုန္ေစ်းႏႈန္း
အစားအေသာက္
ထမင္းတစ္ပြဲ ဟင္းႏွစ္မ်ိဳး (ေရမပါ) ပုံျပီးစားရင္ေတာ့ အနည္းဆုံး ၄ ေဒၚလာေပးရပါတယ္။ အဲလုိစားရဖုိ ့ကလဲ
Foods Center ေတြမွာမွရပါတယ္။
ေရဗူးၾကီး ႏွစ္ဘူးကုိ ၁.၅၀ ေပးရပါတယ္။ (အမ်ားအားျဖင့္ေတာ့ ပုိက္ေရကုိေသာက္ၾကပါတယ္။ အားလုံးကလဲ သန္ ့
ရွင္းတယ္လုိ ့ယုံၾကည္ပါတယ္။ က်ေနာ္ကေတာ့ ေသာက္ျပီး..မနက္ေရာက္ရင္လည္ပင္းမွာ တစ္ခုခုခံသလုိခံစားရ
တယ္။ )
ေဆးလိပ္တစ္ဘူးကုိ ၁၁ ။
Tiger Beer ႏွစ္ဘူး ၇.၉၀ ။ (ေဆးလိပ္နဲ ့ ဘီယာကေတာ္ေတာ္ေလးကုိေစ်းၾကီးပါတယ္။ သြားမယ္ဆုိရင္ေတာ့
ၾကိဳတင္ျပီးေတာ့တာ ျဖတ္ထားၾကပါ။ မဟုတ္ရင္ေတာ့ မလြယ္ဘူး)
အခန္းခတစ္လကုိ အနည္းဆုံး ၃၅၀။
ရထားစရိတ္တစ္ေန ့ကုိ အနည္းဆုံး ၃ ေဒၚလာ။
အားလုံးကုိေပါင္းၾကည့္မယ္ဆုိရင္ေတာ့ တစ္လကုိ..........
အေၾကာင္းအရာ က်ေငြ စုစုေပါင္း
ထမင္း (တစ္ေန ့ကုိ ႏွစ္နပ္ပဲစား..၀ိတ္လဲက်ပုိက္ဆံလဲရေပါ့။) ၈ (၄ က်ပ္တန္)x 30 240
သြားလာေရး 3 x 30 90
အခန္းခ 350
စုစုေပါင္း 680
တစ္လကုိ အ၀တ္အစားမပါ၊ မုန္ ့မစား၊ ပုိက္ေရကုိသာေသာက္ျပီး၊ ဘယ္မွလဲမလည္ အလုပ္ကုိသာသြားတဲ့သူမ်ား
အေနျဖင့္တစ္လကုိ ပ်ဥ္းမွ် ၆၈၀ ေလာက္ကုန္က်ႏုိင္ပါတယ္။ ထုိ ့ေၾကာင့္တစ္လကုိ အနည္းဆုံး ၁၀၀၀
ေလာက္ရမွသာကုိက္ေပမယ္။
ကဲစာဖတ္သူတုိ ့ေရ..ပုိက္ဆံမ်ားမ်ားရသလုိ ကုန္က်စရိတ္လဲအမ်ားသားဗ်။ အဲဒါေတာင္ အနည္းဆုံးေစ်းေတြနဲ ့
တြက္ထားတာ။ တစ္ခ်ိဳ ့ဆုိရင္ အေၾကြးေတြလဲေပးရ၊ အိမ္ကုိလဲ ျပန္ပုိ ့ရနဲ ့.... ျပီးေတာ့ အလုပ္ပိတ္ရက္ေတြမွာ
ဆုိရင္လဲ..ေလွ်ာ္ရဖြတ္ရ၊ အခန္းသန္ ့ရွင္းေရးလုပ္ရနဲ ့....သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့လဲ မေတြ ့ႏုိင္..ေမာေမာနဲ ့ပဲ အခန္း
ထဲမွာအခ်ိန္ကုန္လုိ ့ေနာက္တစ္ရက္မ်ားဆုိရင္လဲ..အလုပ္ကုိျပန္ဆင္းရနဲ ့။
ဗုဒၶဘာသာကုိးကြယ္တဲ့သူမ်ားအေနနဲ ့ေတာ့ ပုိျပီးေတာ့ အထီးက်န္ႏုိင္ပါတယ္။ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းသုိ ့သြားရင္လဲ
ကုသုိလ္လုပ္ျပီးေတာ့ျပန္လာၾကတာကလား။ မသိတဲ့သူေတြနဲ ့ မိတ္ဆက္ဖုိ ့ဆုိတာကလဲ အခက္သားေပကုိးဗ်။
အဲခရစၥယန္ ကုိးကြယ္တဲ့သူေတြကေတာ့ ဘုရားေက်ာင္းသြားႏဳိင္တယ္။ တစ္ခ်ိဳ ့ဘုရားေက်ာင္းမွဆုိရင္ လူသစ္
လာရင္..မိတ္ဆက္ခုိင္းပါတယ္။ အဲလုိမိတ္ဆက္ရင္းနဲ ့ပဲ..သူငယ္ခ်င္းအသစ္ေတြရသြားတာလဲရွိပါတယ္။
(ကုိယ္ေတြ ့ပါ။ မည္သည့္ဘာသာဖက္မွ ဘက္မလုိက္။ စကၤာပူမွ ဘ၀ကုိ ကြက္ကြက္ကြင္းကြင္းျမင္ေစလုိ၍သာ)
အဲ..ကုန္ေစ်းႏႈန္း...ကုန္ေစ်းႏႈန္း..စကၤာပူမွာ အလုပ္လုပ္တဲ့သူမ်ားဟာ ျခိဳးခ်ံဳေခႊ်တာျပည္ျမန္မာ ဆုိတဲ့အတုိင္း
ေတာ္ေတာ္ေလးကုိ ျခိဳးခ်ံဳစြာနဲ ့ေနရပါတယ္။ (၀င္ေငြနည္းတဲ့သူမ်ားေပါ့ဗ်ာ)။
ဒါေပမယ့္..ဟုိမွာေနတဲ့သူမ်ားေပ်ာ္လားဆုိေတာ့လဲ ေပ်ာ္ၾကပါတယ္။ မီး ၂၄ နာရီရတယ္။ ေရခဲေသတၱာနဲ ့၊ ဟန္းဖုန္း
နဲ ့၊ တီဗြီနဲ ့..လူတန္းေစ့ေနႏုိင္တာေပါ့ဗ်ာ။ လူခ်မ္းသာျပီး၊ စိတ္ခ်မ္းသာတဲ့သူမ်ားလဲရွိသလုိ.............. ရုပ္ပုိင္းဆုိင္
ရာတုိးတက္ျပီး၊ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာ မေပ်ာ္ပုိက္သူမ်ားလဲရွိပါတယ္။
အမ်ားအားျဖင့္ေတာ့ အလုပ္နဲ ့ပတ္သတ္ျပီး...စိတ္ဖိစီးမႈေတာ္ေတာ္ေလးကုိခံၾကရပါတယ္။
ကဲ..စာဖတ္သူမ်ားေရ...က်ေနာ္မ်ိဳး..ရြာသားေတာ့ေလရွည္ေနတာနဲ ့..ဟုိေရာက္ဒီေရာက္ျဖစ္ေနတယ္။ အခ်ိန္
နီးျပီေလမုိ ့၊ ဆီးေတာ္ျမင္းနဲ ့ ဒုန္းဆုိင္းလုိက္အုန္းမယ္။ ေနာက္မွေတြ ့ၾကတာေပါ့ဗ်ာ။
ရွမ္းကေလး (တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ အေျခအေနျခင္းမတူႏုိင္ပါ။ ကိုယ္ပုိင္ဥာဏ္ျဖင့္ ဖတ္ရႈပါ။ (ဒါေပမယ့္
က်ေနာ္ေရးတဲ့ဟာေတြကအားလုံးအမွန္ေတြဗ်....လုံး၀ကုိမေလ်ာ့ႏုိင္ဘူးဗုိ ့))
ရယ္..စတဲ့နည္းလမ္းေတြနဲ ့အလုပ္ေတြကုိ ရႏုိင္ပါတယ္။ အလုပ္ကရျပီဆုိေတာ့ လစာ..ကဘယ္ေလာက္လဲဆုိတာ
သိသင့္တာေပါ့ဗ်ာ။
ဥပေဒအရ...S pass ဆုိရင္ ၁၈၀၀ ၊ PR ဆုိရင္ေတာ့ ၂၀၀၀+ ရရပါ့မယ္။ Work Permit နဲ ့က်ေတာ့ ဘယ္ေလာက္
ရရမယ္ကုိမသိပါဘူး။
အေပၚက အရာမ်ားကုိ ျပန္ရွင္းျပရမယ္ဆုိရင္ေတာ့ဗ်ာ...
Work Permit (အလုပ္လုပ္ခြင့္ကဒ္)
သိက်တဲ့အရည္အခ်င္းျပ စာရြက္စာတမ္းေတြမရွိရင္..အမ်ားအားျဖင့္ work permit (အလုပ္လုပ္ခြင့္) ကဒ္ရပါတယ္။
ဒီကဒ္ကုိင္တဲ့သူဟာ အလုပ္ရွင္ေျပာင္းလုိ ့မရပါဘူး။ အလုပ္ရွင္ေျပာင္းလုိ ့မရေတာ့ အလုပ္ရွင္ေကာင္းရင္ ကံေကာင္း
ျပီး အလုပ္ရွင္ဆုိးရင္ေတာ့ က်ိတ္မွိတ္ျပီးေနရင္ေန၊ မေနရင္လဲ အထုတ္ပုိးျပီးအိမ္ျပန္ယုံပါပဲ။ အလုပ္ေျပာင္းရင္ေကာ?
ေျပာင္းလုိ ့မရပါဘူး...ေျပာင္းလုိ ့ရရင္ေတာင္မွ အလုပ္ရွင္ေတြက ကုိယ္ဘာေၾကာင့္အလုပ္ထြက္ရလဲဆုိတဲ့ ေမးခြန္းေတြ
ေမးျပီးေတာ့ ၾကာၾကာခံမယ့္ပုံမေပၚရင္..မဌားၾကပါဘူး။
ဒီအလုပ္လုပ္ခြင့္ကဒ္ကုိင္တဲ့သူမ်ားဟာ အမ်ားအားျဖင့္ သေဘာၤက်င္း၊ အိမ္ေဖာ္တုိ ့အျဖစ္အလုပ္လုပ္ရပါတယ္။ အိမ္
ေဖာ္လုပ္ရင္ေတာ့ တစ္လကုိ ၃၀၀ (သုိ ့) ၅၀၀ ေအာက္ရပါတယ္။ အိမ္ရွင္နဲ ့အတူေန၊ အတူစားရပါတယ္။ အမ်ားအား
ျဖင့္ ပိတ္ရက္မရွိပါဘူး။ အလုပ္ခ်ိန္ကေတာ့ သူတုိ ့နဲ ့အတူတူေနရတယ္ဆုိေတာ့ ၂၄ နာရီေပါ့ဗ်ာ။
အလုပ္လုပ္ခြင့္ကုိင္တဲ့သူဟာ အမ်ားအားျဖင့္ သက္တမ္း ၃ ႏွစ္ပါ။ သက္တန္းကုန္ရင္ေတာ့ အိမ္ျပန္ရပါတယ္။ အမ်ား
အားျဖင့္ေတာ့ ျပန္ျပီးရင္ S- Pass ေလွ်ာက္ျပီးျပန္လာၾကပါတယ္။
S-Pass (အရည္အခ်င္းရွိ အလုပ္လုပ္ခြင့္)
S- Pass ကေတာ့ အရည္အခ်င္းရွိတဲ့သူေတြရတဲ့ကဒ္ျဖစ္ပါတယ္။ အဂၤလိပ္စကား (သုိ ့) တရုတ္စကားတတ္တယ္၊
ျပီးေတာ့ ဘြဲ ့လက္မွတ္ေတြရွိတယ္ဆုိရင္ေတာ့ ဒီကဒ္ကုိရပါတယ္။ ဒီကဒ္ကုိင္တဲ့သူေတြကေတာ့ အမ်ားအားျဖင့္
သူနာျပဳ၊ ကုမၸဏီ၊ ေစ်းေရာင္းတဲ့အလုပ္ေတြကုိလုပ္ကုိင္ၾကပါတယ္။
S- Pass ျခင္းတူရင္ေတာင္မွ ရတဲ့လခကေတာ့ကြာပါတယ္။ အမ်ားအားျဖင့္ေတာ့ ၁၀၀၀ အထက္မွာပါ။ ေစ်းေရာင္း
တဲ့သူေတြအမ်ားအားျဖင့္ေတာ့ ၁၂၅၀၊ ၁၁၅၀ ေလာက္ရၾကပါတယ္။ ကုမၸဏီမွာလုပ္တဲ့သူေတြကေတာ့ ၁၄၅၀၊ ၁၆၀၀
ရပါတယ္။
ဥပေဒအရ ၁၈၀၀ ရရမယ္လုိ ့က်ေနာ္ေျပာတယ္ဟုတ္? အမ်ားအားျဖင့္ မေပးၾကပါဘူး။ လစာထုတ္တဲ့ခ်ိန္မွာဘယ္လုိ
လုပ္ၾကလဲဆုိရင္...လခကုိ ေငြသားနဲ ့ေပးပါတယ္။ ျပီးရင္အလုပ္ရွင္ေတြက သူတုိ ့ဥပေဒအတုိင္းလုပ္ေၾကာင္း ျပသတဲ့
အေနနဲ ့ အလုပ္သမားမ်ားရဲ ့ ဘဏ္တြင္းကုိ ၁၈၀၀ လြဲေပးပါတယ္။ အဲဒီေငြေတြကုိ အလုပ္သမားေတြက ျပန္ထုတ္ျပီး
အလုပ္ရွင္ကုိ ျပန္ေပးရပါတယ္။
အေပၚပုိင္းၾကည့္မယ္ဆုိရင္ေတာ့ ၁၈၀၀ ရတာေပါ့ဗ်ာ။ အမည္ခံရတာေပါ့ေလ။ အမွတ္ရတာကေတာ့ ၁၄၀၀ နဲ ့ေအာက္
ပါ။ အဲ..တစ္ခ်ိဳ ့လဲ အျပည့္ရၾကပါတယ္။ အလုပ္လုပ္ကုိင္တဲ့ေပၚမွာမူတည္ျပီးေတာ့ေပးတတ္ပါတယ္။ S-Pass မ်ားရဲ ့
အလုပ္ခ်ိန္ကေတာ့ ၈ နာရီကေန ည ၅ နာရီပါ။
ဒါေပမယ့္..အမ်ားအားျဖင့္လုပ္ရတာကေတာ့ ၈ နာရီကေန ည ၇-၈ နာရီထိလုပ္ရပါတယ္။ အုိတီ (အခ်ိန္ပုိ) ရယ္လုိ ့
မသတ္မွတ္ပါဘူး။ သူတုိ ့ဘယ္လုိလုပ္လဲဆုိေတာ့ မနက္ ၈ နာရီကေန ည ၅ နာရီၾကားထိ မျပီးႏုိင္တဲ့အလုပ္ေတြကုိ
ေပးျပီး..ဒီေန ့အျပီးလုပ္ရမယ္ဆုိျပီးေပးပါတယ္။ ကုိယ္က မျပီးရင္ တာ၀န္မေက်သလုိျဖစ္ေတာ့ ျပီးေအာင္ထုိင္လုပ္
ရပါတယ္။ အဲဒါနဲ ့ပဲ တစ္ေန ့တစ္ေန ့ဆုိရင္ အလုပ္က ည ရ-၈ နာရီမွျပီးတာပါ။
S-pass ကေတာ့အလုပ္ရွင္ေျပာင္းလုိ ့ရပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ ့ေျပာင္းတာကေတာ့ အလယ္လူ (စကၤာပူပြဲစား) ေတြနဲ ့သြား
ၾကပါတယ္။ အဲ...မွာလဲ ပြဲစားခ ၂၀၀၀ ေက်ာ္ေပးရတယ္တဲ့ဗ်ာ။
အမ်ားအားျဖင့္ေတာ့ တစ္ပတ္မွာနားခြင့္ ၁ ရက္ရၾကပါတယ္။
PR (Permanent Resident) ရာသက္ပန္ေနထုိင္ခြင့္
S-Pass ကိုင္ျပီးစကၤာပူမွာအလုပ္လုပ္တာ ၾကာရင္ေတာ့ PR ေခၚတဲ့ ရာသက္ပန္ေနထုိင္ခြင့္ ကုိေလွ်ာက္လုိ ့ရပါ
တယ္။ ေနထုိင္ခြင့္ရရင္ေတာ့ လႊတ္လပ္တာေပါ့ဗ်ာ။ အလုပ္လဲ ေျပာင္းခြင့္ရတယ္။ ရာထူးၾကီးၾကီးေတြမွာလဲ
လုပ္ကုိင္ႏုိင္ျပီး၊ လခလဲ မ်ားမ်ားရတာေပါ့။ မ်ားမ်ားဆုိတာကလဲ ၂၀၀၀ အထက္ပါ။
PR ကုိင္တဲ့သူမ်ားရဲ ့အလုပ္ခ်ိန္ေတြကလဲ S-pass လုိပါပဲ။ အခ်ိန္မွီျပီးရမယ္ေပါ့ဗ်ာ။
စကၤာပူမွကုန္ေစ်းႏႈန္း
က်ေနာ္တုိ ့ျမန္မာႏုိင္ငံက လူေတြရဲ ့ေကာင္းတဲ့အက်င့္တစ္ခုကေတာ့ အရာအားလုံးကုိ ေကာင္းတဲ့ဖက္ကပဲၾကည့္
ပါတယ္။ ဥပမာအားျဖင့္...ႏုိင္ငံျခားမွာအလုပ္သြားလုပ္မယ္ဆုိရင္ ဘယ္ေလာက္ရမွာလဲ? ဆုိတာကုိပဲၾကည့္ပါတယ္။
ျပီးရင္....ရမယ့္လခကို ျမန္မာက်ပ္နဲ ့ျပန္တြက္ပါတယ္။ တြက္ျပီးရင္ေတာ့ “ဟား...ေတာ္ေတာ္မ်ားတာပဲ” ဆုိျပီးေတာ့
အိမ္ရာေပါင္ႏွံျပီးသြားပါတယ္။ တျခားအေၾကာင္းအရာမ်ားျဖစ္တဲ့ အလုပ္အကုိင္၊ အလုပ္အေျခအေန၊ အခက္အခဲ
စတဲ့ အႏႈတ္လကၡဏာျပတဲ့ အရာေတြကုိ လုံး၀ ဂရုမစုိက္တတ္ၾကပါဘူး။ (ျမန္မာ့ေသြး..ရဲရဲေတာက္တယ္ေပါ့ဗ်ာ)
အခက္အခဲေတြၾကံဳလာရင္လဲ..ၾကိတ္မွိတ္ျပီးေတာ့ခံစားတတ္ၾကပါတယ္။ (ခႏၱီသိကၡာနဲ ့ျပည့္စုံတာကုိးဗ်)။ ဟုတ္
ေတာ့လဲဟုတ္ပါတယ္...ဘယ္ေရာက္ေရာက္..ျမန္မာႏုိင္ငံထက္သာတာကုိး။ အနည္းဆုံးေတာ့ လွ်ပ္စစ္မီး ၂၄ နာရီ
ရတယ္ေလ။ အင္တာနက္လဲေကာင္းတယ္ (ဓါတ္ပုံလွလွေလးေတြမ်ားမ်ားရုိက္ျပီး၊ အြန္လုိင္းမွာတင္ႏုိင္တယ္ေလ
ေျပာတာေျပာတာ..ကုိယ္လဲ..တစ္ေယာက္အပါအ၀င္ပါပဲဗ်ာ)။ စကၤာပူက ဆရာတစ္ေယာက္ေျပာသလုိေပါ့ဗ်ာ...
ေနပူမွာေနတဲ့လူက အရိပ္နည္းနည္းရတဲ့ေနရာေရာက္ေတာ့ အရမ္းကုိေကာင္းတယ္လုိ ့ထင္ျမင္တတ္တာကုိး။
ဘယ့္ႏွယ့္ ကုန္ေစ်းႏႈန္းကုိမေရာက္ႏုိင္ေတာ့ဘူး.....ကဲကဲ..ကုန္ေစ်းႏႈန္း
အစားအေသာက္
ထမင္းတစ္ပြဲ ဟင္းႏွစ္မ်ိဳး (ေရမပါ) ပုံျပီးစားရင္ေတာ့ အနည္းဆုံး ၄ ေဒၚလာေပးရပါတယ္။ အဲလုိစားရဖုိ ့ကလဲ
Foods Center ေတြမွာမွရပါတယ္။
ေရဗူးၾကီး ႏွစ္ဘူးကုိ ၁.၅၀ ေပးရပါတယ္။ (အမ်ားအားျဖင့္ေတာ့ ပုိက္ေရကုိေသာက္ၾကပါတယ္။ အားလုံးကလဲ သန္ ့
ရွင္းတယ္လုိ ့ယုံၾကည္ပါတယ္။ က်ေနာ္ကေတာ့ ေသာက္ျပီး..မနက္ေရာက္ရင္လည္ပင္းမွာ တစ္ခုခုခံသလုိခံစားရ
တယ္။ )
ေဆးလိပ္တစ္ဘူးကုိ ၁၁ ။
Tiger Beer ႏွစ္ဘူး ၇.၉၀ ။ (ေဆးလိပ္နဲ ့ ဘီယာကေတာ္ေတာ္ေလးကုိေစ်းၾကီးပါတယ္။ သြားမယ္ဆုိရင္ေတာ့
ၾကိဳတင္ျပီးေတာ့တာ ျဖတ္ထားၾကပါ။ မဟုတ္ရင္ေတာ့ မလြယ္ဘူး)
အခန္းခတစ္လကုိ အနည္းဆုံး ၃၅၀။
ရထားစရိတ္တစ္ေန ့ကုိ အနည္းဆုံး ၃ ေဒၚလာ။
အားလုံးကုိေပါင္းၾကည့္မယ္ဆုိရင္ေတာ့ တစ္လကုိ..........
အေၾကာင္းအရာ က်ေငြ စုစုေပါင္း
ထမင္း (တစ္ေန ့ကုိ ႏွစ္နပ္ပဲစား..၀ိတ္လဲက်ပုိက္ဆံလဲရေပါ့။) ၈ (၄ က်ပ္တန္)x 30 240
သြားလာေရး 3 x 30 90
အခန္းခ 350
စုစုေပါင္း 680
တစ္လကုိ အ၀တ္အစားမပါ၊ မုန္ ့မစား၊ ပုိက္ေရကုိသာေသာက္ျပီး၊ ဘယ္မွလဲမလည္ အလုပ္ကုိသာသြားတဲ့သူမ်ား
အေနျဖင့္တစ္လကုိ ပ်ဥ္းမွ် ၆၈၀ ေလာက္ကုန္က်ႏုိင္ပါတယ္။ ထုိ ့ေၾကာင့္တစ္လကုိ အနည္းဆုံး ၁၀၀၀
ေလာက္ရမွသာကုိက္ေပမယ္။
ကဲစာဖတ္သူတုိ ့ေရ..ပုိက္ဆံမ်ားမ်ားရသလုိ ကုန္က်စရိတ္လဲအမ်ားသားဗ်။ အဲဒါေတာင္ အနည္းဆုံးေစ်းေတြနဲ ့
တြက္ထားတာ။ တစ္ခ်ိဳ ့ဆုိရင္ အေၾကြးေတြလဲေပးရ၊ အိမ္ကုိလဲ ျပန္ပုိ ့ရနဲ ့.... ျပီးေတာ့ အလုပ္ပိတ္ရက္ေတြမွာ
ဆုိရင္လဲ..ေလွ်ာ္ရဖြတ္ရ၊ အခန္းသန္ ့ရွင္းေရးလုပ္ရနဲ ့....သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့လဲ မေတြ ့ႏုိင္..ေမာေမာနဲ ့ပဲ အခန္း
ထဲမွာအခ်ိန္ကုန္လုိ ့ေနာက္တစ္ရက္မ်ားဆုိရင္လဲ..အလုပ္ကုိျပန္ဆင္းရနဲ ့။
ဗုဒၶဘာသာကုိးကြယ္တဲ့သူမ်ားအေနနဲ ့ေတာ့ ပုိျပီးေတာ့ အထီးက်န္ႏုိင္ပါတယ္။ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းသုိ ့သြားရင္လဲ
ကုသုိလ္လုပ္ျပီးေတာ့ျပန္လာၾကတာကလား။ မသိတဲ့သူေတြနဲ ့ မိတ္ဆက္ဖုိ ့ဆုိတာကလဲ အခက္သားေပကုိးဗ်။
အဲခရစၥယန္ ကုိးကြယ္တဲ့သူေတြကေတာ့ ဘုရားေက်ာင္းသြားႏဳိင္တယ္။ တစ္ခ်ိဳ ့ဘုရားေက်ာင္းမွဆုိရင္ လူသစ္
လာရင္..မိတ္ဆက္ခုိင္းပါတယ္။ အဲလုိမိတ္ဆက္ရင္းနဲ ့ပဲ..သူငယ္ခ်င္းအသစ္ေတြရသြားတာလဲရွိပါတယ္။
(ကုိယ္ေတြ ့ပါ။ မည္သည့္ဘာသာဖက္မွ ဘက္မလုိက္။ စကၤာပူမွ ဘ၀ကုိ ကြက္ကြက္ကြင္းကြင္းျမင္ေစလုိ၍သာ)
အဲ..ကုန္ေစ်းႏႈန္း...ကုန္ေစ်းႏႈန္း..စကၤာပူမွာ အလုပ္လုပ္တဲ့သူမ်ားဟာ ျခိဳးခ်ံဳေခႊ်တာျပည္ျမန္မာ ဆုိတဲ့အတုိင္း
ေတာ္ေတာ္ေလးကုိ ျခိဳးခ်ံဳစြာနဲ ့ေနရပါတယ္။ (၀င္ေငြနည္းတဲ့သူမ်ားေပါ့ဗ်ာ)။
ဒါေပမယ့္..ဟုိမွာေနတဲ့သူမ်ားေပ်ာ္လားဆုိေတာ့လဲ ေပ်ာ္ၾကပါတယ္။ မီး ၂၄ နာရီရတယ္။ ေရခဲေသတၱာနဲ ့၊ ဟန္းဖုန္း
နဲ ့၊ တီဗြီနဲ ့..လူတန္းေစ့ေနႏုိင္တာေပါ့ဗ်ာ။ လူခ်မ္းသာျပီး၊ စိတ္ခ်မ္းသာတဲ့သူမ်ားလဲရွိသလုိ.............. ရုပ္ပုိင္းဆုိင္
ရာတုိးတက္ျပီး၊ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာ မေပ်ာ္ပုိက္သူမ်ားလဲရွိပါတယ္။
အမ်ားအားျဖင့္ေတာ့ အလုပ္နဲ ့ပတ္သတ္ျပီး...စိတ္ဖိစီးမႈေတာ္ေတာ္ေလးကုိခံၾကရပါတယ္။
ကဲ..စာဖတ္သူမ်ားေရ...က်ေနာ္မ်ိဳး..ရြာသားေတာ့ေလရွည္ေနတာနဲ ့..ဟုိေရာက္ဒီေရာက္ျဖစ္ေနတယ္။ အခ်ိန္
နီးျပီေလမုိ ့၊ ဆီးေတာ္ျမင္းနဲ ့ ဒုန္းဆုိင္းလုိက္အုန္းမယ္။ ေနာက္မွေတြ ့ၾကတာေပါ့ဗ်ာ။
ရွမ္းကေလး (တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ အေျခအေနျခင္းမတူႏုိင္ပါ။ ကိုယ္ပုိင္ဥာဏ္ျဖင့္ ဖတ္ရႈပါ။ (ဒါေပမယ့္
က်ေနာ္ေရးတဲ့ဟာေတြကအားလုံးအမွန္ေတြဗ်....လုံး၀ကုိမေလ်ာ့ႏုိင္ဘူးဗုိ ့))
Thursday, November 11, 2010
ခရီးသြားမွတ္တမ္း = စကၤာပူ (၂ - အလုပ္အကုိင္)
ခုေခတ္မွာ အရြယ္ေရာက္လုိ ့ပညာစုံေသာ္ရွိ၊ မစုံေသာ္ရွိ..လူငယ္တုိင္းလုိလုိက ႏဳိင္ငံျခားမွာ အလုပ္သြားလုပ္လုိၾကပါ
တယ္။ ရန္ကုန္ နဲ ့..တျခားျမိဳ ့ေတြမွာေနတဲ့လူငယ္ေတြကေတာ့ စကၤာပူကုိအလုပ္သြားလုပ္သလုိ..က်န္ျမိဳ ့ကလူငယ္
ေတြကေတာ့ နီးစပ္ရာႏုိင္ငံျဖစ္တဲ့ ထုိင္း၊ မေလးကုိသြားအလုပ္လုပ္ၾကတာေပါ့ဗ်ာ။
အဲလုိသြားလုပ္ရတာကလဲ..ႏုိင္ငံျခားကျပန္လာတဲ့သူေတြေျပာျပတဲ့ အေတြ ့အၾကံဳက စိတ္၀င္စားစရာလဲေကာင္း..၀င္ေငြ
လဲေကာင္းဆုိေတာ့ မသြားခ်င္တဲ့သူမရွိတာမဆန္းပါဘူးေလ။ အမ်ားအားျဖင့္..က်ေနာ္တုိ ့ၾကားရတာကလဲ ဘယ္ေလာက္
ေကာင္းတယ္...ဘယ္လုိျဖစ္တယ္ဆုိတဲ့ေကာင္းတဲ့အရာေတြကိုပဲၾကားရတာမ်ားပါတယ္။ ဘ၀ဆိုတာကလဲ..ခါးတစ္လွည့္.
ခ်ိဳတစ္လွည့္ဆုိတာ..တစ္ခါတစ္ေလေတာ့လဲ က်ေနာ္တုိ ့ကေမ့တတ္တာကုိး..
(ကဲစကားပလႅင္မခံေတာ့ပါဘူး..လုိရင္းတုိရွင္းပဲေျပာေတာ့မယ္..က်ေနာ္ေျပာမယ့္အရာေတြက မေကာင္းတာမ်ားတယ္
ဗ်..စိတ္မခုိင္ရင္ေတာ့ မဖတ္ေစခ်င္ဘူး..ဒါပဲ)
စကၤာပူမသြားခင္ၾကိဳတင္ျပင္ဆင္ရမည့္အရာမ်ား
ဘာသာစကား
၁) အနဲဆုံးေတာ့ အဂၤလိပ္ေကာင္းမြန္စြာေျပာတတ္ရမယ္။ အီးေရာင္၀ါးျဖစ္ရင္ေတာ့မသြားပါနဲ ့..ဘာျဖစ္လုိ ့လဲဆုိရင္
ဟုိမွာက အဂၤလိပ္လုိပဲေျပာပါတယ္။ အဂၤလိပ္ေကာင္းရင္ အလုပ္ေကာင္းေကာင္းရပါတယ္။
၂) အဂၤလိပ္မရရင္ေတာ့ တရုတ္စကားတတ္ရပါမယ္။ ႏွစ္ခုလုံးတတ္ရင္ေတာ့ သူမ်ားထက္နာတစ္ဖ်ားသာတာေပါ့ဗ်ာ။
၃) အတတ္ပညာရွိရပါမယ္။
၄) အလုပ္ကၽြမ္းက်င္ေၾကာင္း၊ ဘာသာစကားကၽြမ္းက်င္ေၾကာင္းျပတဲ့ စာရႊက္စာတမ္းရွိရပါမယ္။ (အတုေတာ့မရဘူး
ဗ်..အစစ္ပါရပါမယ္။ )
၅) စာရႊက္စာတမ္းမွန္ကန္ေၾကာင္းေထာက္ခံစာရွိရပါမယ္။ ဥပမာ..တကၠသုိလ္ေအာင္လက္မွတ္တုိ ့ေပါ့ဗ်ာ။ တကၠသုိလ္
အမွန္ျဖစ္ေၾကာင္းေပါ့။ ေတာင္ၾကီးတကၠသုိလ္တုိ ့၊ နယ္က တကၠသုိလ္တုိ ့ဆုိရင္ပုိျပီးေတာ့ေတာင္လုိပါတယ္။ ဟုိကလူ
ေတြက ရန္ကုန္နဲ ့၊ မႏၱေလးေလာက္ပဲသိတာ။ အဲမွာပဲ တကၠသုိလ္ရွိတယ္လုိ ့ထင္တာေလ။
၆) ၾကံ ့ခုိင္တဲ့စိတ္ဓါတ္ရွိရမယ္..
ရ) ပုိက္ဆံရွိရပါမယ္။ (ေျပာမွလားလုိ ့ေတာ့မေတြးလုိက္ပါနဲ ့)။ ေပါင္ႏွံ၊ ေခ်းဌားျပီးသြားရရင္ေတာ့ ငါးေခါက္ေလာက္
ျပန္စဥ္းစားေစခ်င္ပါတယ္။
ဒါကေတာ့လုိအပ္တဲ့အရာေတြပါ။ ကဲလုိအပ္တာေတြရျပီးရင္ေတာ့...
စကၤာပူသြားသည့္လမ္း
တစ္ခ်ိဳ ့ၾကေတာ့ ေဆြမ်ိဳးေတြဆီအလည္သြားရင္းနဲ ့ အလုပ္ေလွ်ာက္ျပီး အလုပ္ရသြားလုိ ့ ဟုိမွာအလုပ္လုပ္ျဖစ္သြား
တာလဲရွိပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ ့ၾကေတာ့ အလည္သက္သက္သြားရင္းနဲ ့အလုပ္ေတြ ့လုိ ့ေလွ်ာက္ရာက အလုပ္ရသြားတာလ
ဲရွိတတ္ပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ခုေတာ့..ပြဲစားနဲ ့သြားတာမ်ားသြားပါျပီ။ ပြဲစားနဲ ့သြားျပီးအဆင္ေျပတာရွိသလုိ..မေျပတာေတြလဲအမ်ားၾကီး
ပါ။ ကံေကာင္းရင္..ေကာင္းသလို..မေကာင္းရင္လဲ..မေကာင္းသလုိေပါ့ဗ်ာ။ (အျပစ္ပုံခ်ဖုိ ့လူရွာမေတြ ့ဘူးေလ) က်ေနာ့္
သူငယ္ခ်င္းမိန္းကေလးဟာ..ပြဲစားက ေနစရာေပးတယ္လုိ ့ေျပာျပီးသြားလုိက္တာ..ေယာကၤ်ားအေယာက္ ၂၀ ေနတဲ့
အိမ္မွာသြားတည္းရလုိ ့...ေနာက္တစ္ရက္မွာ..ကုိယ့္ဖာသာအခန္းရွာလုိက္ရပါတယ္။ အဲဒါအျပင္..ၾကိဳတင္ေပးထား
တဲ့ တစ္လစာအိမ္ခနဲ ့ စရံေတြပါရႈံးျပီး၊ ျပန္မရဘူး။ (အဲဒါေၾကာင့္ ပုိက္ဆံရွိရမယ္လုိ ့ေျပာတာေပါ့)
တျခားတစ္ေယာက္ကေတာ့..အလုပ္ရမယ္ဆုိျပီးေတာ့..ေပါင္ႏွံျပီးသြားလုိက္တာ..သေဘာၤက်င္းလဲေရာက္ေကာ..
သင္တန္းႏွစ္လေလာက္တက္လုိက္ရတယ္။ ပုိက္ဆံလဲမရဘူး။ စားစရိတ္ေတြကုိေတာ့ ကုမၸဏီကၾကိဳတင္ထုတ္ေပး
ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ျပန္ဆပ္ရတာေပါ့ဗ်ာ။ ပထမတစ္ႏွစ္နဲ ့ ဒုတိယႏွစ္ကေတာ့..သူအလုပ္လုပ္ျပီးအေၾကြးဆပ္ေနပါတယ္။
(ဒါေၾကာင့္ ေပါင္ႏွံျပီးသြားရင္ ငါးေခါက္ေလာက္စဥ္းစားပါလုိ ့ေျပာခ်င္တာပါ..ပုိက္ဆံလဲလုိတာေပါ့ဗ်ာ)
ဒါေတြက ေယဘူယ်အားျဖင့္ၾကံဳေတြ ့ရတာပါ။
ရွမ္းကေလး (ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္)
တယ္။ ရန္ကုန္ နဲ ့..တျခားျမိဳ ့ေတြမွာေနတဲ့လူငယ္ေတြကေတာ့ စကၤာပူကုိအလုပ္သြားလုပ္သလုိ..က်န္ျမိဳ ့ကလူငယ္
ေတြကေတာ့ နီးစပ္ရာႏုိင္ငံျဖစ္တဲ့ ထုိင္း၊ မေလးကုိသြားအလုပ္လုပ္ၾကတာေပါ့ဗ်ာ။
အဲလုိသြားလုပ္ရတာကလဲ..ႏုိင္ငံျခားကျပန္လာတဲ့သူေတြေျပာျပတဲ့ အေတြ ့အၾကံဳက စိတ္၀င္စားစရာလဲေကာင္း..၀င္ေငြ
လဲေကာင္းဆုိေတာ့ မသြားခ်င္တဲ့သူမရွိတာမဆန္းပါဘူးေလ။ အမ်ားအားျဖင့္..က်ေနာ္တုိ ့ၾကားရတာကလဲ ဘယ္ေလာက္
ေကာင္းတယ္...ဘယ္လုိျဖစ္တယ္ဆုိတဲ့ေကာင္းတဲ့အရာေတြကိုပဲၾကားရတာမ်ားပါတယ္။ ဘ၀ဆိုတာကလဲ..ခါးတစ္လွည့္.
ခ်ိဳတစ္လွည့္ဆုိတာ..တစ္ခါတစ္ေလေတာ့လဲ က်ေနာ္တုိ ့ကေမ့တတ္တာကုိး..
(ကဲစကားပလႅင္မခံေတာ့ပါဘူး..လုိရင္းတုိရွင္းပဲေျပာေတာ့မယ္..က်ေနာ္ေျပာမယ့္အရာေတြက မေကာင္းတာမ်ားတယ္
ဗ်..စိတ္မခုိင္ရင္ေတာ့ မဖတ္ေစခ်င္ဘူး..ဒါပဲ)
စကၤာပူမသြားခင္ၾကိဳတင္ျပင္ဆင္ရမည့္အရာမ်ား
ဘာသာစကား
၁) အနဲဆုံးေတာ့ အဂၤလိပ္ေကာင္းမြန္စြာေျပာတတ္ရမယ္။ အီးေရာင္၀ါးျဖစ္ရင္ေတာ့မသြားပါနဲ ့..ဘာျဖစ္လုိ ့လဲဆုိရင္
ဟုိမွာက အဂၤလိပ္လုိပဲေျပာပါတယ္။ အဂၤလိပ္ေကာင္းရင္ အလုပ္ေကာင္းေကာင္းရပါတယ္။
၂) အဂၤလိပ္မရရင္ေတာ့ တရုတ္စကားတတ္ရပါမယ္။ ႏွစ္ခုလုံးတတ္ရင္ေတာ့ သူမ်ားထက္နာတစ္ဖ်ားသာတာေပါ့ဗ်ာ။
၃) အတတ္ပညာရွိရပါမယ္။
၄) အလုပ္ကၽြမ္းက်င္ေၾကာင္း၊ ဘာသာစကားကၽြမ္းက်င္ေၾကာင္းျပတဲ့ စာရႊက္စာတမ္းရွိရပါမယ္။ (အတုေတာ့မရဘူး
ဗ်..အစစ္ပါရပါမယ္။ )
၅) စာရႊက္စာတမ္းမွန္ကန္ေၾကာင္းေထာက္ခံစာရွိရပါမယ္။ ဥပမာ..တကၠသုိလ္ေအာင္လက္မွတ္တုိ ့ေပါ့ဗ်ာ။ တကၠသုိလ္
အမွန္ျဖစ္ေၾကာင္းေပါ့။ ေတာင္ၾကီးတကၠသုိလ္တုိ ့၊ နယ္က တကၠသုိလ္တုိ ့ဆုိရင္ပုိျပီးေတာ့ေတာင္လုိပါတယ္။ ဟုိကလူ
ေတြက ရန္ကုန္နဲ ့၊ မႏၱေလးေလာက္ပဲသိတာ။ အဲမွာပဲ တကၠသုိလ္ရွိတယ္လုိ ့ထင္တာေလ။
၆) ၾကံ ့ခုိင္တဲ့စိတ္ဓါတ္ရွိရမယ္..
ရ) ပုိက္ဆံရွိရပါမယ္။ (ေျပာမွလားလုိ ့ေတာ့မေတြးလုိက္ပါနဲ ့)။ ေပါင္ႏွံ၊ ေခ်းဌားျပီးသြားရရင္ေတာ့ ငါးေခါက္ေလာက္
ျပန္စဥ္းစားေစခ်င္ပါတယ္။
ဒါကေတာ့လုိအပ္တဲ့အရာေတြပါ။ ကဲလုိအပ္တာေတြရျပီးရင္ေတာ့...
စကၤာပူသြားသည့္လမ္း
တစ္ခ်ိဳ ့ၾကေတာ့ ေဆြမ်ိဳးေတြဆီအလည္သြားရင္းနဲ ့ အလုပ္ေလွ်ာက္ျပီး အလုပ္ရသြားလုိ ့ ဟုိမွာအလုပ္လုပ္ျဖစ္သြား
တာလဲရွိပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ ့ၾကေတာ့ အလည္သက္သက္သြားရင္းနဲ ့အလုပ္ေတြ ့လုိ ့ေလွ်ာက္ရာက အလုပ္ရသြားတာလ
ဲရွိတတ္ပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ခုေတာ့..ပြဲစားနဲ ့သြားတာမ်ားသြားပါျပီ။ ပြဲစားနဲ ့သြားျပီးအဆင္ေျပတာရွိသလုိ..မေျပတာေတြလဲအမ်ားၾကီး
ပါ။ ကံေကာင္းရင္..ေကာင္းသလို..မေကာင္းရင္လဲ..မေကာင္းသလုိေပါ့ဗ်ာ။ (အျပစ္ပုံခ်ဖုိ ့လူရွာမေတြ ့ဘူးေလ) က်ေနာ့္
သူငယ္ခ်င္းမိန္းကေလးဟာ..ပြဲစားက ေနစရာေပးတယ္လုိ ့ေျပာျပီးသြားလုိက္တာ..ေယာကၤ်ားအေယာက္ ၂၀ ေနတဲ့
အိမ္မွာသြားတည္းရလုိ ့...ေနာက္တစ္ရက္မွာ..ကုိယ့္ဖာသာအခန္းရွာလုိက္ရပါတယ္။ အဲဒါအျပင္..ၾကိဳတင္ေပးထား
တဲ့ တစ္လစာအိမ္ခနဲ ့ စရံေတြပါရႈံးျပီး၊ ျပန္မရဘူး။ (အဲဒါေၾကာင့္ ပုိက္ဆံရွိရမယ္လုိ ့ေျပာတာေပါ့)
တျခားတစ္ေယာက္ကေတာ့..အလုပ္ရမယ္ဆုိျပီးေတာ့..ေပါင္ႏွံျပီးသြားလုိက္တာ..သေဘာၤက်င္းလဲေရာက္ေကာ..
သင္တန္းႏွစ္လေလာက္တက္လုိက္ရတယ္။ ပုိက္ဆံလဲမရဘူး။ စားစရိတ္ေတြကုိေတာ့ ကုမၸဏီကၾကိဳတင္ထုတ္ေပး
ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ျပန္ဆပ္ရတာေပါ့ဗ်ာ။ ပထမတစ္ႏွစ္နဲ ့ ဒုတိယႏွစ္ကေတာ့..သူအလုပ္လုပ္ျပီးအေၾကြးဆပ္ေနပါတယ္။
(ဒါေၾကာင့္ ေပါင္ႏွံျပီးသြားရင္ ငါးေခါက္ေလာက္စဥ္းစားပါလုိ ့ေျပာခ်င္တာပါ..ပုိက္ဆံလဲလုိတာေပါ့ဗ်ာ)
ဒါေတြက ေယဘူယ်အားျဖင့္ၾကံဳေတြ ့ရတာပါ။
ရွမ္းကေလး (ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္)
Sunday, October 24, 2010
ေရွာင္ရန္ေဆာင္ရန္
ေယာကၤ်ားေလးမ်ားအားသတိေပးခ်က္
(၁၀)ခ်က္
၁။ အရမ္းေတာ္တဲ့မိန္းကေလးဆုိရင္ အရမ္းမေခ်ာဘူး၊ ေခ်ာျပန္ေတာ့လည္းမေတာ္ျပန္ဘူး၊ ေခ်ာလည္းေခ်ာ
ေတာ္လည္းေတာ္ျပန္ေတာ့သူရဲ့အက်င့္ကသင့္ကိုစိတ္ကုန္ေစတယ္။ မိန္းကေလးေတြလည္းေယာက်္ားေလး
ေတြလိုပါဘဲ ျပည့္စံုတဲ့သူဆိုတာ ဘယ္႐ွိပါ့မလဲ။
၂။ မိန္းကေလးေတြက ေယာက်္ားေလးတစ္ေယာက္က ကိုယ့္ကိုခ်စ္တယ္မခ်စ္ဘူး ဆိုတာဘယ္သိပါ့မလဲ။ ဘယ္လိုပဲေျပာေျပာနတ္သမီးမဟုတ္ဘူး မိန္းကေလးကမိန္းကေလးပါပဲဘယ္လိုသိႏိုင္မလဲ။
၃။ သူခၽြဲႏႊဲ႕ေျပာရင္ လ်စ္လွ်ဴ႐ွဴထားမယ္ဆိုရင္ သူ႔ကိုမခ်စ္ေတာ့ဘူးလို႔ ထင္မယ္။
၄။ သူရဲ့ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႕တဲ့အခ်က္ေလးေတြကို ေဖာ္ထုတ္ၿပီး အေရးေပးပါ။
၅။ အကႌ်သစ္၀တ္ခ်ိန္မွာ၊ သင့္ေလ်ာ္သလိုေျမာက္ေျပာေပးပါ။ မလံု႔တလံုေတြ၀တ္ရင္လည္း ဒါမ၀တ္ရဘူးဆိုၿပီး
အတင္းမေျပာပါနဲ႔ ဒီအကႌ်ငါ့အေ႐ွ႕မွာပဲ၀တ္ရမယ္လို႔ေျပာရင္ မိန္းကေလးေတြ နားလည္ပါတယ္။
၆။ မိန္းကေလးမွာလဲ မာန႐ွိတာမို႔ ငါ့အလုပ္လာမ႐ႈပ္နဲ႔ဆိုၿပီးမေဟာက္ပါနဲ႔။
၇။ သူတစ္ေယာက္တည္းေနေနတဲ့အခ်ိန္မွာ နင္ဘာျဖစ္ေနတာလဲ ဆိုၿပီးမေမးပါနဲ႔personal space ေလးထား
ေပးပါ။
၈။ သူ႔မွာလဲေယာက္က်္ားေလးသူငယ္ခ်င္း႐ွိပါတယ္။ မိန္းကေလးေတြဟာခ်စ္ျခင္းနဲ႔ ခင္မင္ျခင္းကို ပိုခြဲျခား
တတ္ပါတယ္။
၉။ တစ္ေယာက္တည္းအျပင္မသြားပါန႔ဲ ဘယ္ေလာက္ပဲ ယံုၾကည္ခ်က္႐ွိတဲ့မိန္းကေလးပဲျဖစ္ျဖစ္ စိတ္အား
ငယ္တတ္ပါတယ္။
၁၀။ သ၀န္တိုတာဟာမိန္းကေလးရဲ့သဘာ၀ပါ။ ဒါေပမဲ့ သ၀န္တိုတာမ်ားသြားရင္သူနာက်င္ခံစားရလိုက္မယ္။
သူ သင့္ကိုဘယ္ေလာက္ပဲခ်စ္ခ်စ္သင့္အနားကသူထြက္ခြါလိမ့္မည္။
ေယာက်ၤားေလးမ်ားအား ခြင့္လြတ္သင့္ေသာအခ်က္ (၁၀) ခ်က္
၁။ သင္ဖြင့္ေျပာတာကို ေကာင္ေလးေတြျငင္းလုိက္တယ္ ဆိုေပမဲ့သူသင့္ကိုအရမ္းေက်းဇူးတင္ေနမွာပါ။
၂။ သင္တကယ္ခ်စ္ရင္ သင့္ရဲ့စိတ္ရင္းကိုေျပာျပလုိက္ပါ…. ေစာင့္မေနပါနဲ႔။ေကာင္ေလးေတြဟာ အသဲကြဲ
နာၾကင္ရင္ ျပန္မေကာင္းတတ္လို႔ပါ။
၃။ သင္သိပ္မဆိုးပါနဲ႔။ သူတို႔မွာလည္း အတိုင္းအတာတစ္ခုေတာ့႐ွိတာေပါ့။
၄။ သင့္အေပၚသူဆိုးေနတယ္ဆုိတာဟာ သင့္ကိုခ်စ္လုိ႔ပါ… သင့္ကိုအရင္းႏွီးဆံုး၊နားလည္မႈအေပးဆံုး
လို႔သတ္မွတ္ထားလို႔ပါ။
၅။ သင့္အတြက္ ဆိုၿပီးေပးတဲ့ ဟာေတြကို သင္ကမႀကိဳက္ဘူးဆိုၿပီးမလုပ္ပါနဲ႔သူတစ္ညလံုးစဥ္းစားထား
တဲ့အေတြးေတြပါတယ္။
၆။ သူ႔ကိုယံုၾကည္ပါ အားေပးပါ သင့္အတြက္ လုပ္ေဆာင္ေနတာခ်ည္းပါပဲ။
၇။ သူ႔ကိုသံသယမ၀င္ပါနဲ႔ "ဘယ္သြားမလဲ" ဆိုတဲ့ေမးခြန္းေမးမဲ့အစား"သတိထားသြားလို႔ ေျပာပါ။
၈။ ခ်စ္တယ္ဆိုတာပဲေျပာမေနနဲ႔ ဒါေပမဲ့ မေျပာဘဲနဲ႔လဲမေနနဲ႔ တခါတရံ သူတို႔ကဒီစကားကိုပိုၾကား ခ်င္တယ္။
၉။ သူသင့္အတြက္မ်က္ရည္က်တယ္ဆိုတာ တကယ္ခ်စ္လို႔ပါ.. သူငိုရင္လက္ကေလးကိုကိုင္ၿပီး မ်က္ရည္ေတြ
ကို သုတ္ေပးပါ။
၁၀။ သူကို ယံုၾကည္ပါ.. သူသင့္ကို မလိမ္ပါဘူး လိမ္ခဲ့တယ္ဆိုရင္ေတာင္ Whitelie ပါ။ သင္တို႔ရဲ့ အခ်စ္ခိုင္ျမဲဖို႔
အတြက္ပါ။
နားလည္မႈေတြေပးရင္း ေပ်ာ္႐ႊင္ႏိုင္ပါေစ။
ရွမ္းကေလး (အီေမးလ္ကစာအားၾကိဳက္ႏွစ္သက္လုိ ့ျပန္တင္ေပးတာပါ။ အိမ္ေထာင္ရွိေနတဲ့သူေတြအတြက္လဲ
အသုံး၀င္မယ္လုိ ့ထင္ပါတယ္)
(၁၀)ခ်က္
၁။ အရမ္းေတာ္တဲ့မိန္းကေလးဆုိရင္ အရမ္းမေခ်ာဘူး၊ ေခ်ာျပန္ေတာ့လည္းမေတာ္ျပန္ဘူး၊ ေခ်ာလည္းေခ်ာ
ေတာ္လည္းေတာ္ျပန္ေတာ့သူရဲ့အက်င့္ကသင့္ကိုစိတ္ကုန္ေစတယ္။ မိန္းကေလးေတြလည္းေယာက်္ားေလး
ေတြလိုပါဘဲ ျပည့္စံုတဲ့သူဆိုတာ ဘယ္႐ွိပါ့မလဲ။
၂။ မိန္းကေလးေတြက ေယာက်္ားေလးတစ္ေယာက္က ကိုယ့္ကိုခ်စ္တယ္မခ်စ္ဘူး ဆိုတာဘယ္သိပါ့မလဲ။ ဘယ္လိုပဲေျပာေျပာနတ္သမီးမဟုတ္ဘူး မိန္းကေလးကမိန္းကေလးပါပဲဘယ္လိုသိႏိုင္မလဲ။
၃။ သူခၽြဲႏႊဲ႕ေျပာရင္ လ်စ္လွ်ဴ႐ွဴထားမယ္ဆိုရင္ သူ႔ကိုမခ်စ္ေတာ့ဘူးလို႔ ထင္မယ္။
၄။ သူရဲ့ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႕တဲ့အခ်က္ေလးေတြကို ေဖာ္ထုတ္ၿပီး အေရးေပးပါ။
၅။ အကႌ်သစ္၀တ္ခ်ိန္မွာ၊ သင့္ေလ်ာ္သလိုေျမာက္ေျပာေပးပါ။ မလံု႔တလံုေတြ၀တ္ရင္လည္း ဒါမ၀တ္ရဘူးဆိုၿပီး
အတင္းမေျပာပါနဲ႔ ဒီအကႌ်ငါ့အေ႐ွ႕မွာပဲ၀တ္ရမယ္လို႔ေျပာရင္ မိန္းကေလးေတြ နားလည္ပါတယ္။
၆။ မိန္းကေလးမွာလဲ မာန႐ွိတာမို႔ ငါ့အလုပ္လာမ႐ႈပ္နဲ႔ဆိုၿပီးမေဟာက္ပါနဲ႔။
၇။ သူတစ္ေယာက္တည္းေနေနတဲ့အခ်ိန္မွာ နင္ဘာျဖစ္ေနတာလဲ ဆိုၿပီးမေမးပါနဲ႔personal space ေလးထား
ေပးပါ။
၈။ သူ႔မွာလဲေယာက္က်္ားေလးသူငယ္ခ်င္း႐ွိပါတယ္။ မိန္းကေလးေတြဟာခ်စ္ျခင္းနဲ႔ ခင္မင္ျခင္းကို ပိုခြဲျခား
တတ္ပါတယ္။
၉။ တစ္ေယာက္တည္းအျပင္မသြားပါန႔ဲ ဘယ္ေလာက္ပဲ ယံုၾကည္ခ်က္႐ွိတဲ့မိန္းကေလးပဲျဖစ္ျဖစ္ စိတ္အား
ငယ္တတ္ပါတယ္။
၁၀။ သ၀န္တိုတာဟာမိန္းကေလးရဲ့သဘာ၀ပါ။ ဒါေပမဲ့ သ၀န္တိုတာမ်ားသြားရင္သူနာက်င္ခံစားရလိုက္မယ္။
သူ သင့္ကိုဘယ္ေလာက္ပဲခ်စ္ခ်စ္သင့္အနားကသူထြက္ခြါလိမ့္မည္။
ေယာက်ၤားေလးမ်ားအား ခြင့္လြတ္သင့္ေသာအခ်က္ (၁၀) ခ်က္
၁။ သင္ဖြင့္ေျပာတာကို ေကာင္ေလးေတြျငင္းလုိက္တယ္ ဆိုေပမဲ့သူသင့္ကိုအရမ္းေက်းဇူးတင္ေနမွာပါ။
၂။ သင္တကယ္ခ်စ္ရင္ သင့္ရဲ့စိတ္ရင္းကိုေျပာျပလုိက္ပါ…. ေစာင့္မေနပါနဲ႔။ေကာင္ေလးေတြဟာ အသဲကြဲ
နာၾကင္ရင္ ျပန္မေကာင္းတတ္လို႔ပါ။
၃။ သင္သိပ္မဆိုးပါနဲ႔။ သူတို႔မွာလည္း အတိုင္းအတာတစ္ခုေတာ့႐ွိတာေပါ့။
၄။ သင့္အေပၚသူဆိုးေနတယ္ဆုိတာဟာ သင့္ကိုခ်စ္လုိ႔ပါ… သင့္ကိုအရင္းႏွီးဆံုး၊နားလည္မႈအေပးဆံုး
လို႔သတ္မွတ္ထားလို႔ပါ။
၅။ သင့္အတြက္ ဆိုၿပီးေပးတဲ့ ဟာေတြကို သင္ကမႀကိဳက္ဘူးဆိုၿပီးမလုပ္ပါနဲ႔သူတစ္ညလံုးစဥ္းစားထား
တဲ့အေတြးေတြပါတယ္။
၆။ သူ႔ကိုယံုၾကည္ပါ အားေပးပါ သင့္အတြက္ လုပ္ေဆာင္ေနတာခ်ည္းပါပဲ။
၇။ သူ႔ကိုသံသယမ၀င္ပါနဲ႔ "ဘယ္သြားမလဲ" ဆိုတဲ့ေမးခြန္းေမးမဲ့အစား"သတိထားသြားလို႔ ေျပာပါ။
၈။ ခ်စ္တယ္ဆိုတာပဲေျပာမေနနဲ႔ ဒါေပမဲ့ မေျပာဘဲနဲ႔လဲမေနနဲ႔ တခါတရံ သူတို႔ကဒီစကားကိုပိုၾကား ခ်င္တယ္။
၉။ သူသင့္အတြက္မ်က္ရည္က်တယ္ဆိုတာ တကယ္ခ်စ္လို႔ပါ.. သူငိုရင္လက္ကေလးကိုကိုင္ၿပီး မ်က္ရည္ေတြ
ကို သုတ္ေပးပါ။
၁၀။ သူကို ယံုၾကည္ပါ.. သူသင့္ကို မလိမ္ပါဘူး လိမ္ခဲ့တယ္ဆိုရင္ေတာင္ Whitelie ပါ။ သင္တို႔ရဲ့ အခ်စ္ခိုင္ျမဲဖို႔
အတြက္ပါ။
နားလည္မႈေတြေပးရင္း ေပ်ာ္႐ႊင္ႏိုင္ပါေစ။
ရွမ္းကေလး (အီေမးလ္ကစာအားၾကိဳက္ႏွစ္သက္လုိ ့ျပန္တင္ေပးတာပါ။ အိမ္ေထာင္ရွိေနတဲ့သူေတြအတြက္လဲ
အသုံး၀င္မယ္လုိ ့ထင္ပါတယ္)
Thursday, October 21, 2010
ခရီးသြားအေတြ ့အၾကံဳ
ရန္ကုန္ ႏိုင္ငံတကာေလဆိပ္မွာ ေတြ႕ၾကံဳခဲ့တဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေလးပါ။ ေလဆိပ္ရဲ႕ဧည့္ခန္းမထဲမွာ မႏၲေလးကိုသြား
မယ့္ ေလယာဥ္ကို ကၽြန္ေတာ္ ေစာင့္ေနခဲ့တယ္။ဧည့္ခန္းထဲမွာ ႏိုင္ငံေပါင္းစုံက ႏိုင္ငံျခားသားေတြ အမ်ားႀကီးပဲ။
ဧည့္ခန္းထဲမွာရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္းကို ဆက္တဲ့ အမ်ားသုံးတယ္လီဖုန္း တစ္ခု ရွိတယ္။
အဲဒီ့တယ္လီဖုန္းက တယ္လီဖုန္းဆက္ခ မေပးရပါဘူး။ အဲ့ဒီ တယ္လီဖုန္းကို ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ဆက္ေန
တယ္။ သူ႔ေနာက္မွာလည္း တယ္လီဖုန္း ဆက္ဖို႔ ေစာင့္ေနတဲ့သူ ေလး ငါးေယာက္ေလာက္ရွိတယ္။ ေကာင္မေလး
ကလည္း တယ္လီဖုန္း ဆက္ေနတာ ၿပီးကို မၿပီးႏိုင္ဘူး။ မိနစ္ ၂၀ေလာက္ ၾကာမွ ေနာက္တစ္ေယာက္ အလွည့္
ေရာက္ေတာ့တယ္။ အဲ့ဒီ တစ္ေယာက္ကလည္းဖုန္းေျပာလိုက္တာ အၾကာႀကီးပဲ။
ကၽြန္ေတာ့္ေဘးနားမွာ ထိုင္ေနတဲ့ ႏိုင္ငံျခားသားတစ္ေယာက္က အဲ့ဒီအျဖစ္အပ်က္ကိုနားမလည္ႏိုင္ေအာင္ ျဖစ္ေနပုံ
ရတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲမွာ ဖုန္းေျပာေနတဲ့လူေတြကိုၾကည့္ၿပီး “အားနာမႈ မရွိလိုက္ၾကတာ”လို႔ ခံစားရတယ္။
သည္လိုနဲ႔ မႏၲေလးကို သြားမယ့္ ေလယာဥ္ ေရာက္လာပါတယ္။ ေလယာဥ္ေပၚကို တက္ဖို႔“စပီကာ”က ေၾကညာပါ
တယ္။ မႏၲေလးကို သြားမယ့္ ခရီးသည္ေတြ အားလုံး လႈပ္လႈပ္ရြရြျဖစ္သြားၾကတယ္။ ေလယာဥ္ေပၚကို သြားဖို႔
ဘတ္(စ္)ကားတစ္စီး ထိုးဆိုက္လာတယ္။အဲ့ဒီကားနဲ႔ ေလယာဥ္ဆီကို ေလယာဥ္စီး ခရီးသည္ေတြ သယ္ေဆာင္မွာ
ျဖစ္တယ္။ လူေတြဟာဘတ္(စ္)ကားေပၚကို အလုအယက္ပဲ တိုးေ၀ွ႔တက္ၾကတယ္။ ႏိုင္ငံျခားသားေတြကေအးေအး
ေဆးေဆးပါပဲ။ တိုးေ၀ွ႔ တက္တဲ့အထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္လည္း ပါတယ္။
သည္လိုနဲ႔ေလယာဥ္ဆီကို ကၽြန္ေတာ္ ေရာက္သြားတယ္။ ေလယာဥ္ပ်ံရဲ႕ ေနာက္နားအေပါက္ကကၽြန္ေတာ္တို႔ တက္ရ
တယ္။ သည္လိုပါပဲ… ေလယာဥ္ေပၚကို တိုးေ၀ွ႕ၿပီး တက္လိိုက္တယ္။ကိုယ့္ထိုင္ခုံနဲ႔ ကိုယ္ဆိုေပမယ့္ ဘာေၾကာင့္မ်ား
တိုးေ၀ွ႔တက္ခဲ့မွန္းကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ မစဥ္းစားမိဘူး။ တိုးတာ၊ေ၀ွ႔တာ၊ တြန္းတာ၊ တိုက္တာ အက်င့္ပါေနလို႔႔ပဲ ျဖစ္မယ္။
ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ေဘးက ထိုင္ခုံမွာ ႏိုင္ငံျခားသားတစ္ေယာက္ လာထိုင္တယ္။ဧည့္ခန္းထဲမွာ ေတြ႕ခဲ့တဲ့သူပါ။
သူဟာ ေအးေဆးတည္ၿငိမ္စြာပဲ စာအုပ္ တစ္အုပ္ကိုဖတ္ေနတယ္။ ေလယာဥ္ တက္ၿပီးလို႔ ၁၀ မိနစ္ေလာက္ အၾကာမွာ ေလယာဥ္မယ္ေလးေတြကလက္တြန္းလွည္းေလးေတြကို တြန္းၿပီး အစားအေသာက္ လာေကၽြးပါတယ္။ အပူလား။
အေအးလား။ ႀကိဳက္ရာ သုံးေဆာင္လို႔ ရတယ္။ ေဖာ့ဘူးေလးနဲ႔ အသားညႇပ္ ေပါင္မုန္႔တစ္လုံးစီလိုက္ၿပီး ေ၀တယ္။
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ထိုင္ခုံက အတြင္းဘက္မွာပါ။ အစားအေသာက္ လာၿပီးေပးတဲ့ေလယာဥ္မယ္ေလးေတြက တစ္တန္းၿပီး
တစ္တန္း၊ တစ္ခုံၿပီးတစ္ခုံ စနစ္တက် ေပးေ၀ပါတယ္။ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ခုံနားလည္း ေရာက္ေရာ ကၽြန္ေတာ္က ေကာ္ဖီ
တစ္ခြက္ကိုလွမ္းယူလိုက္တယ္။ အသားညႇပ္ေဖာ့ဘူး တစ္ဘူးကို လွမ္းယူလိုက္တယ္။
တကယ္ေတာ့အဲ့ဒီႏိုင္ငံျခားသားက လူသြားလမ္းရဲ႕ေဘးမွာ ေနရာယူထားသူ။ သူက အရင္ ယူရမွာ။ကၽြန္ေတာ္က
အတြင္းဖက္က ခုံမွာ ထိုင္တဲ့သူ။ ကၽြန္ေတာ္က ေနာက္မွ ယူရမွာ။ ဒါေပမယ့္ကၽြန္ေတာ္က အရင္ လက္ကိုလွမ္းလိုက္
တယ္။ အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာ ႏိုင္ငံျခားသားကစကားတစ္ခြန္း ေျပာတယ္။
“After you”
အဲ့ဒီစကားကို ၾကားၾကားခ်င္း ကၽြန္ေတာ္ နားမလည္ပါဘူး။ အစာစားရင္းကၽြန္ေတာ္စဥ္းစားမိတယ္။
“After you” တဲ့။
After ဆိုတာ… ၿပီးေနာက္။
you ဆိုတာ… သင္၊ မင္း၊ နင္၊ ရွင္။
သည္ေတာ့… “After you” ဆိုတာ “မင္းၿပီးမွ”လို႔ အဓိပၸာယ္ရတယ္။ “မင္းကိုဦးစားေပး”ပါတယ္။ “မင္း အရင္လုပ္”ပါ။
ဒီလို သေဘာေဆာင္တဲ့ အဂၤလိပ္ေခတ္ေပၚစကားတစ္ခုပါ။
ကၽြန္ေတာ္ ေတြးရင္းနဲ႔ ရွက္လာတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ဟာ “After me” သမားပဲ။
ကၽြန္ေတာ္ဟာ မီးရထားလက္မွတ္ တန္းစီရင္လည္း ငါရဖို႔…။
ဘတ္(စ္)ကားစီးရင္လည္း ငါအရင္တက္ဖို႔။ ငါ အရင္ေနရာရဖို႔။
ကားေမာင္းရင္လည္း လမ္းဆုံမွာ ငါ အရင္ကူးဖုိ႔။ ငါ အရင္ျဖတ္ဖို႔။
လမ္းကူးရင္လည္း ငါ အရင္ ဟိုဘက္ေရာက္ဖို႔…။
အလုပ္ေလွ်ာက္ရင္လည္း ငါ အလုပ္အရင္ရဖို႔…။
ငါအဆင္ေျပဖို႔…။
“After me”….
“After me”….
“After me”….
ငါၿပီးမွ မင္း…။ ငါအရင္…။ ငါ့ကို ဦးစားေပး။
ေတြးရင္း ေတြးရင္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ အရမ္းရွက္လာမိတယ္။
သည္အေၾကာင္းကို အိမ္ေရာက္ေတာ့ အေဖနဲ႔ အေမကို ေျပာျပမိတယ္။ အေမ ေျပာတဲ့စကားဟာမွတ္သားေလာက္
ပါတယ္။
“After you ဆိုတဲ့ စိတ္ဟာ လူႀကီးလူေကာင္းစိတ္ပဲ။ အိမ္မွာ ထမင္းဟင္းကို အေမကခ်က္တယ္။ အေမခ်က္ထားတဲ့
ထမင္း၊ ဟင္းကို အေမ အရင္မစားဘူး။ သားသမီးေတြကိုအရင္ေကၽြးတယ္။ “After you” ေပါ့ကြယ္။ ဒီလုိပဲ… မင္း
အေဖဟာလည္း သူရွာလို႔ရတဲ့ေငြေၾကးကို သူအရင္မသုံးဘူး။ သားသမီးေတြ ကို အရင္ေပးတယ္။ အရင္ေကၽြးတယ္။
“After you” ေပါ့ကြယ္။
မင္းဟာလည္း မင္းညီေတြ၊ ညီမေတြနဲ႔ပတ္သက္ရင္ “After you” လုပ္ရမွာပဲ။ ဒီလိုပဲ မင္းဟာ ဆရာတစ္ေယာက္ဆို
ေတာ့တပည့္ေတြနဲ႔ ေတြ႕ရင္ တပည့္ေတြကို “After you” လုပ္ရမယ္။ “After you” ဆိုတာဦးစားေပးျခင္းသေဘာအ
ျပင္ စာနာျခင္း၊ နားလည္ေပးျခင္းေတြ ပါေနတယ္။ ေမတၱာတရားေတြပါေနတယ္။ အတၱနည္းျခင္း သေဘာေတြပါ၀င
္ေနတယ္။
အေဖက ၀င္ေျပာတယ္။
“After me” ဆိုတာအမ်ားအားျဖင့္ လူငယ္ေတြမွာ ျဖစ္တတ္ၾကတယ္။ကေလးေတြမွာျဖစ္တတ္ၾကတယ္။ “After me”
ဆိုတဲ့ စိတ္ရွိေနတဲ့သူဟာ လူႀကီး မျဖစ္ေသးဘူး။ စိတ္အရြယ္မေရာက္ျခင္းရဲ႕ အမွတ္သေကၤတဟာ “After me” ပဲ။
“ အသက္ေတြ ႀကီးေလေလတပ္မက္မႈေတြ နည္းေလေလ” ျဖစ္ရမွာ။
“အသက္ေတြ ႀကီးေလေလ တပ္မက္မႈေတြ မ်ားေလေလ” ဆိုရင္ ဒါဟာ ေတာ္ေတာ္ ရွက္စရာေကာင္းတဲ့ “After
me” ပဲ။ “After me” ဆိုတာ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ၊ အတၱေတြ ရင္ထဲမွာအမ်ားႀကီးရွိေနျခင္းကို ေဖာ္ျပလိုက္ျခင္း
ပဲ။ “After me” သမားဟာာ မိဘဆိုရင္လည္းမိဘ မပီသတဲ့သူေပါ့။ ဆရာဆိုရင္လည္း ဆရာမပီသတဲ့သူေပါ့။ သူ
ငယ္ခ်င္းဆိုရင္လည္းသူငယ္ခ်င္း မပီသတဲ့သူေပါ့။ မိတ္ေဆြဆိုရင္လည္း မိတ္ေဆြ မပီသတဲ့သူေပါ့။ ဒါေၾကာင့္လူႀကီး
လူေကာင္း ျဖစ္ခ်င္ရင္ “After me” ကိုေလွ်ာ့။ “After you” ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားေပါ့ သားရယ္”
ကၽြန္ေတာ္တို႔ပတ္၀န္းက်င္မွာ “After me” သမားေတြနည္းလာၿပီး “After you”သမားေတြမ်ားလာရင္ေတာ့ အရမ္း ေပ်ာ္စရာေကာင္းမွာပဲေနာ္။
သူကလည္း ကိုယ့္အေပၚ “After you”။
ကိုယ္ကလည္း သူ႔အေပၚ “After you”။
မိဘကလည္း သားသမီးအေပၚ “After you”
သားသမီးကလည္း မိဘအေပၚ “After you”
လူႀကီးေတြကလည္း လူငယ္ေတြအေပၚ “After you”
လူငယ္ေတြကလည္း လူႀကီးေတြအေပၚ “After you”
ဆရာကလည္း တပည့္အေပၚ “After you”
တပည့္ကလည္း ဆရာ့အေပၚ “After you”
အျပန္အလွန္ “After you” ဆိုတဲ့ ၀န္းက်င္တစ္ခုကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ထူေထာင္ၾကရေအာင္ဗ်ာ။
* ဦးေကာမလ*
သာသနတကၠသီလဓမၼာစရိယ
B.A (Buddhism)
M.A (University of Kelaniya)
*
မကုဋာရာမ ျမန္မာေက်ာင္း
ကုိလံဘုိၿမိဳ႕
သီရိလကၤာႏုိင္ငံ။*
မယ့္ ေလယာဥ္ကို ကၽြန္ေတာ္ ေစာင့္ေနခဲ့တယ္။ဧည့္ခန္းထဲမွာ ႏိုင္ငံေပါင္းစုံက ႏိုင္ငံျခားသားေတြ အမ်ားႀကီးပဲ။
ဧည့္ခန္းထဲမွာရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္းကို ဆက္တဲ့ အမ်ားသုံးတယ္လီဖုန္း တစ္ခု ရွိတယ္။
အဲဒီ့တယ္လီဖုန္းက တယ္လီဖုန္းဆက္ခ မေပးရပါဘူး။ အဲ့ဒီ တယ္လီဖုန္းကို ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ဆက္ေန
တယ္။ သူ႔ေနာက္မွာလည္း တယ္လီဖုန္း ဆက္ဖို႔ ေစာင့္ေနတဲ့သူ ေလး ငါးေယာက္ေလာက္ရွိတယ္။ ေကာင္မေလး
ကလည္း တယ္လီဖုန္း ဆက္ေနတာ ၿပီးကို မၿပီးႏိုင္ဘူး။ မိနစ္ ၂၀ေလာက္ ၾကာမွ ေနာက္တစ္ေယာက္ အလွည့္
ေရာက္ေတာ့တယ္။ အဲ့ဒီ တစ္ေယာက္ကလည္းဖုန္းေျပာလိုက္တာ အၾကာႀကီးပဲ။
ကၽြန္ေတာ့္ေဘးနားမွာ ထိုင္ေနတဲ့ ႏိုင္ငံျခားသားတစ္ေယာက္က အဲ့ဒီအျဖစ္အပ်က္ကိုနားမလည္ႏိုင္ေအာင္ ျဖစ္ေနပုံ
ရတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲမွာ ဖုန္းေျပာေနတဲ့လူေတြကိုၾကည့္ၿပီး “အားနာမႈ မရွိလိုက္ၾကတာ”လို႔ ခံစားရတယ္။
သည္လိုနဲ႔ မႏၲေလးကို သြားမယ့္ ေလယာဥ္ ေရာက္လာပါတယ္။ ေလယာဥ္ေပၚကို တက္ဖို႔“စပီကာ”က ေၾကညာပါ
တယ္။ မႏၲေလးကို သြားမယ့္ ခရီးသည္ေတြ အားလုံး လႈပ္လႈပ္ရြရြျဖစ္သြားၾကတယ္။ ေလယာဥ္ေပၚကို သြားဖို႔
ဘတ္(စ္)ကားတစ္စီး ထိုးဆိုက္လာတယ္။အဲ့ဒီကားနဲ႔ ေလယာဥ္ဆီကို ေလယာဥ္စီး ခရီးသည္ေတြ သယ္ေဆာင္မွာ
ျဖစ္တယ္။ လူေတြဟာဘတ္(စ္)ကားေပၚကို အလုအယက္ပဲ တိုးေ၀ွ႔တက္ၾကတယ္။ ႏိုင္ငံျခားသားေတြကေအးေအး
ေဆးေဆးပါပဲ။ တိုးေ၀ွ႔ တက္တဲ့အထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္လည္း ပါတယ္။
သည္လိုနဲ႔ေလယာဥ္ဆီကို ကၽြန္ေတာ္ ေရာက္သြားတယ္။ ေလယာဥ္ပ်ံရဲ႕ ေနာက္နားအေပါက္ကကၽြန္ေတာ္တို႔ တက္ရ
တယ္။ သည္လိုပါပဲ… ေလယာဥ္ေပၚကို တိုးေ၀ွ႕ၿပီး တက္လိိုက္တယ္။ကိုယ့္ထိုင္ခုံနဲ႔ ကိုယ္ဆိုေပမယ့္ ဘာေၾကာင့္မ်ား
တိုးေ၀ွ႔တက္ခဲ့မွန္းကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ မစဥ္းစားမိဘူး။ တိုးတာ၊ေ၀ွ႔တာ၊ တြန္းတာ၊ တိုက္တာ အက်င့္ပါေနလို႔႔ပဲ ျဖစ္မယ္။
ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ေဘးက ထိုင္ခုံမွာ ႏိုင္ငံျခားသားတစ္ေယာက္ လာထိုင္တယ္။ဧည့္ခန္းထဲမွာ ေတြ႕ခဲ့တဲ့သူပါ။
သူဟာ ေအးေဆးတည္ၿငိမ္စြာပဲ စာအုပ္ တစ္အုပ္ကိုဖတ္ေနတယ္။ ေလယာဥ္ တက္ၿပီးလို႔ ၁၀ မိနစ္ေလာက္ အၾကာမွာ ေလယာဥ္မယ္ေလးေတြကလက္တြန္းလွည္းေလးေတြကို တြန္းၿပီး အစားအေသာက္ လာေကၽြးပါတယ္။ အပူလား။
အေအးလား။ ႀကိဳက္ရာ သုံးေဆာင္လို႔ ရတယ္။ ေဖာ့ဘူးေလးနဲ႔ အသားညႇပ္ ေပါင္မုန္႔တစ္လုံးစီလိုက္ၿပီး ေ၀တယ္။
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ထိုင္ခုံက အတြင္းဘက္မွာပါ။ အစားအေသာက္ လာၿပီးေပးတဲ့ေလယာဥ္မယ္ေလးေတြက တစ္တန္းၿပီး
တစ္တန္း၊ တစ္ခုံၿပီးတစ္ခုံ စနစ္တက် ေပးေ၀ပါတယ္။ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ခုံနားလည္း ေရာက္ေရာ ကၽြန္ေတာ္က ေကာ္ဖီ
တစ္ခြက္ကိုလွမ္းယူလိုက္တယ္။ အသားညႇပ္ေဖာ့ဘူး တစ္ဘူးကို လွမ္းယူလိုက္တယ္။
တကယ္ေတာ့အဲ့ဒီႏိုင္ငံျခားသားက လူသြားလမ္းရဲ႕ေဘးမွာ ေနရာယူထားသူ။ သူက အရင္ ယူရမွာ။ကၽြန္ေတာ္က
အတြင္းဖက္က ခုံမွာ ထိုင္တဲ့သူ။ ကၽြန္ေတာ္က ေနာက္မွ ယူရမွာ။ ဒါေပမယ့္ကၽြန္ေတာ္က အရင္ လက္ကိုလွမ္းလိုက္
တယ္။ အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာ ႏိုင္ငံျခားသားကစကားတစ္ခြန္း ေျပာတယ္။
“After you”
အဲ့ဒီစကားကို ၾကားၾကားခ်င္း ကၽြန္ေတာ္ နားမလည္ပါဘူး။ အစာစားရင္းကၽြန္ေတာ္စဥ္းစားမိတယ္။
“After you” တဲ့။
After ဆိုတာ… ၿပီးေနာက္။
you ဆိုတာ… သင္၊ မင္း၊ နင္၊ ရွင္။
သည္ေတာ့… “After you” ဆိုတာ “မင္းၿပီးမွ”လို႔ အဓိပၸာယ္ရတယ္။ “မင္းကိုဦးစားေပး”ပါတယ္။ “မင္း အရင္လုပ္”ပါ။
ဒီလို သေဘာေဆာင္တဲ့ အဂၤလိပ္ေခတ္ေပၚစကားတစ္ခုပါ။
ကၽြန္ေတာ္ ေတြးရင္းနဲ႔ ရွက္လာတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ဟာ “After me” သမားပဲ။
ကၽြန္ေတာ္ဟာ မီးရထားလက္မွတ္ တန္းစီရင္လည္း ငါရဖို႔…။
ဘတ္(စ္)ကားစီးရင္လည္း ငါအရင္တက္ဖို႔။ ငါ အရင္ေနရာရဖို႔။
ကားေမာင္းရင္လည္း လမ္းဆုံမွာ ငါ အရင္ကူးဖုိ႔။ ငါ အရင္ျဖတ္ဖို႔။
လမ္းကူးရင္လည္း ငါ အရင္ ဟိုဘက္ေရာက္ဖို႔…။
အလုပ္ေလွ်ာက္ရင္လည္း ငါ အလုပ္အရင္ရဖို႔…။
ငါအဆင္ေျပဖို႔…။
“After me”….
“After me”….
“After me”….
ငါၿပီးမွ မင္း…။ ငါအရင္…။ ငါ့ကို ဦးစားေပး။
ေတြးရင္း ေတြးရင္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ အရမ္းရွက္လာမိတယ္။
သည္အေၾကာင္းကို အိမ္ေရာက္ေတာ့ အေဖနဲ႔ အေမကို ေျပာျပမိတယ္။ အေမ ေျပာတဲ့စကားဟာမွတ္သားေလာက္
ပါတယ္။
“After you ဆိုတဲ့ စိတ္ဟာ လူႀကီးလူေကာင္းစိတ္ပဲ။ အိမ္မွာ ထမင္းဟင္းကို အေမကခ်က္တယ္။ အေမခ်က္ထားတဲ့
ထမင္း၊ ဟင္းကို အေမ အရင္မစားဘူး။ သားသမီးေတြကိုအရင္ေကၽြးတယ္။ “After you” ေပါ့ကြယ္။ ဒီလုိပဲ… မင္း
အေဖဟာလည္း သူရွာလို႔ရတဲ့ေငြေၾကးကို သူအရင္မသုံးဘူး။ သားသမီးေတြ ကို အရင္ေပးတယ္။ အရင္ေကၽြးတယ္။
“After you” ေပါ့ကြယ္။
မင္းဟာလည္း မင္းညီေတြ၊ ညီမေတြနဲ႔ပတ္သက္ရင္ “After you” လုပ္ရမွာပဲ။ ဒီလိုပဲ မင္းဟာ ဆရာတစ္ေယာက္ဆို
ေတာ့တပည့္ေတြနဲ႔ ေတြ႕ရင္ တပည့္ေတြကို “After you” လုပ္ရမယ္။ “After you” ဆိုတာဦးစားေပးျခင္းသေဘာအ
ျပင္ စာနာျခင္း၊ နားလည္ေပးျခင္းေတြ ပါေနတယ္။ ေမတၱာတရားေတြပါေနတယ္။ အတၱနည္းျခင္း သေဘာေတြပါ၀င
္ေနတယ္။
အေဖက ၀င္ေျပာတယ္။
“After me” ဆိုတာအမ်ားအားျဖင့္ လူငယ္ေတြမွာ ျဖစ္တတ္ၾကတယ္။ကေလးေတြမွာျဖစ္တတ္ၾကတယ္။ “After me”
ဆိုတဲ့ စိတ္ရွိေနတဲ့သူဟာ လူႀကီး မျဖစ္ေသးဘူး။ စိတ္အရြယ္မေရာက္ျခင္းရဲ႕ အမွတ္သေကၤတဟာ “After me” ပဲ။
“ အသက္ေတြ ႀကီးေလေလတပ္မက္မႈေတြ နည္းေလေလ” ျဖစ္ရမွာ။
“အသက္ေတြ ႀကီးေလေလ တပ္မက္မႈေတြ မ်ားေလေလ” ဆိုရင္ ဒါဟာ ေတာ္ေတာ္ ရွက္စရာေကာင္းတဲ့ “After
me” ပဲ။ “After me” ဆိုတာ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ၊ အတၱေတြ ရင္ထဲမွာအမ်ားႀကီးရွိေနျခင္းကို ေဖာ္ျပလိုက္ျခင္း
ပဲ။ “After me” သမားဟာာ မိဘဆိုရင္လည္းမိဘ မပီသတဲ့သူေပါ့။ ဆရာဆိုရင္လည္း ဆရာမပီသတဲ့သူေပါ့။ သူ
ငယ္ခ်င္းဆိုရင္လည္းသူငယ္ခ်င္း မပီသတဲ့သူေပါ့။ မိတ္ေဆြဆိုရင္လည္း မိတ္ေဆြ မပီသတဲ့သူေပါ့။ ဒါေၾကာင့္လူႀကီး
လူေကာင္း ျဖစ္ခ်င္ရင္ “After me” ကိုေလွ်ာ့။ “After you” ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားေပါ့ သားရယ္”
ကၽြန္ေတာ္တို႔ပတ္၀န္းက်င္မွာ “After me” သမားေတြနည္းလာၿပီး “After you”သမားေတြမ်ားလာရင္ေတာ့ အရမ္း ေပ်ာ္စရာေကာင္းမွာပဲေနာ္။
သူကလည္း ကိုယ့္အေပၚ “After you”။
ကိုယ္ကလည္း သူ႔အေပၚ “After you”။
မိဘကလည္း သားသမီးအေပၚ “After you”
သားသမီးကလည္း မိဘအေပၚ “After you”
လူႀကီးေတြကလည္း လူငယ္ေတြအေပၚ “After you”
လူငယ္ေတြကလည္း လူႀကီးေတြအေပၚ “After you”
ဆရာကလည္း တပည့္အေပၚ “After you”
တပည့္ကလည္း ဆရာ့အေပၚ “After you”
အျပန္အလွန္ “After you” ဆိုတဲ့ ၀န္းက်င္တစ္ခုကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ထူေထာင္ၾကရေအာင္ဗ်ာ။
* ဦးေကာမလ*
သာသနတကၠသီလဓမၼာစရိယ
B.A (Buddhism)
M.A (University of Kelaniya)
*
မကုဋာရာမ ျမန္မာေက်ာင္း
ကုိလံဘုိၿမိဳ႕
သီရိလကၤာႏုိင္ငံ။*
Wednesday, September 29, 2010
လူ ့ဘ၀အစိတ္အပိုင္းေပါင္းခ်ဳပ္..
အခ်စ္နဲ႔ ပတ္သက္လာရင္
ဒီ့ထက္ပိုေကာင္းတဲ့အခ်စ္ ရွိႏိုင္ေသးတယ္လို႔ မထင္လိုက္ပါနဲ႔။ အခုလက္ရွိပိုင္ဆိုင္ထားတဲ့ အခ်စ္ကအေကာင္းဆံုးပါ။
အသက္ငယ္ေသးတယ္ ေနာက္က်မွအိမ္ေထာင္ျပဳလည္းရတယ္ လို႔ မထင္လိုက္ပါနဲ႔။ အခ်စ္က အသက္အရြယ္ကို ေစာင့္လိမ့္မွာမဟုတ္ဘူး။
အကြာအေဝးေၾကာင့္ အခ်စ္ကို လက္လြတ္ဖို႔ မႀကိဳးစားပါနဲ႔။ အခ်စ္ကကိုယ္နဲ႔အတူ ရထား၊ ေလယာဥ္စီးလို႔ရပါတယ္။
ေငြေၾကးမခ်မ္းသာတဲ့ ခ်စ္သူကို မစြန္႔လြတ္လိုက္ပါနဲ႔။အသံုးမက်တဲ့လူကလဲြလို႔ လံု႔လဝီရိယရွိသူဆိုရင္သင့္ကိုခ်မ္းသာ
ေအာင္ထားႏိုင္ပါတယ္။
အခ်စ္က ရိုးရွင္းေလ ေပ်ာ္ရႊင္ေလျဖစ္တယ္။ တစ္သက္မွာ တစ္ေယာက္တည္းခ်စ္တာကအေကာင္းဆံုးျဖစ္တယ္။
ခ်စ္တာမ်ားၿပီး ခံစားခ်က္ အေတြ႔အႀကံဳမ်ားရင္ထံုက်င္သြားတတ္တယ္။ လမ္းခဲြႀကိမ္မ်ားရင္ က်င့္သားရသြားတတ္
တယ္။ခ်စ္တာမ်ားရင္ ႏႈိင္းယွဥ္မႈေတြမ်ားသြားတတ္တယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာ အခ်စ္ကိုအယံုအၾကည္မဲ့သြားတတ္တယ္။
အခ်စ္က ဝမ္းနည္းစရာေကာင္းတဲ့ ဒ႑ာရီပံုျပင္တစ္ပုဒ္ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္မယ္။ကိုယ့္ကိုခ်စ္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ကို
စြန္႔ရတာ သိပ္မနာက်င္ေပမယ့္ကိုယ္ခ်စ္တဲ့လူတစ္ေယာက္ကို စြန္႔ရတာေလာက္ နာက်င္တာမရွိပါဘူး။ကံအေၾကာင္း
ပါခဲ့ရင္ အခ်ိန္၊ ေနရာဆိုတာ အကြာအေဝးမဟုတ္ပါဘူး။ကံအေၾကာင္းမပါခဲ့ရင္ အတူဆံုမိလည္း တစ္ေယာက္ကိုတစ္
ေယာက္ မႏွစ္လိုတတ္ၾကဘူး။
အခ်စ္ကို ေက်ေက်နပ္နပ္ခံစားရင္ ထိခိုက္နာက်င္ခဲ့လည္း ေနာင္တမရတတ္ဘူး။အခ်စ္ကို အေတြ႔အႀကံဳတစ္မ်ဳိးလို႔
မွတ္ယူခဲ့ရင္ အသဲကဲြခ်ိန္ခ်ဳိၿမိန္တာကို ခံစားမိမယ္။ အခ်စ္ကို ျဖတ္သန္းမႈတစ္ခုလို႔ မွတ္ယူခဲ့ရင္လဲၿပိဳခ်ိန္ လွပတယ္
လို႔ ခံစားမိမယ္။ အထီးက်န္ စိတ္ေလလို႔ လူတစ္ေယာက္ကိုမွားခ်စ္မိတာမ်ဳိး မျဖစ္ေစပါနဲ႔။ လူတစ္ေယာက္ကို မွား
ခ်စ္မိလို႔လည္းတစ္သက္လံုး အထီးမက်န္ပါေစနဲ႔။ အခ်စ္က ရိုးရွင္းေလ ေပ်ာ္ရႊင္ေလျဖစ္တယ္။
ဘဝေဖာ္ဆိုတာ
ဘဝေဖာ္ဆိုတာ ကိုယ္ကလဲြရင္ ဘယ္သူကိုမွမယူဘူးဆိုတဲ့လူ မဟုတ္ပါဘူး။ဘဝေဖာ္ဆိုတာ ကိုယ့္အားနည္းခ်က္
အားလံုးကို သိသည့္တိုင္ကိုယ့္ကိုေရြးခ်ယ္သူျဖစ္တယ္။
ဘဝေဖာ္ဆိုတာ ကိုယ္ကိတ္မုန္႔ႀကိဳက္လို႔ သူကိတ္မုန္႔လိုက္ႀကိဳက္တဲ့လူမဟုတ္ဘူး။ ဘဝေဖာ္ဆိုတာ ကိုယ္ၾကက္ဥ
အကာစားၿပီး သူၾကက္ဥအႏွစ္စားသူျဖစ္တယ္။
ဘဝေဖာ္ဆိုတာ မိုးခ်ဳပ္တာနဲ႔ ကိုယ့္လက္ကိုဆဲြၿပီး စားေသာက္ဆိုင္ထဲဝင္တဲ့လူမဟုတ္ဘူး။ ဘဝေဖာ္ဆိုတာ ကိုယ္
အျပန္ကိုေမွ်ာ္ၿပီး ထမင္းအတူစားဖို႔ေစာင့္ေနသူျဖစ္တယ္။
ဘဝေဖာ္ဆိုတာ အခ်စ္အေၾကာင္းပဲဖဲြ႔ႏဲြ႔ၿပီး "ခ်စ္တယ္"ဆိုတဲ့စကားကိုပါးစပ္ဖ်ားကမခ်သူ မဟုတ္ဘူး။ ဘဝေဖာ္
ဆိုတာ ဆန္၊ ဆီ၊ ဆား၊အိုးခြက္ပန္းကန္အေၾကာင္း ျမည္တြန္ေတာက္တီး ေျပာတတ္တဲ့သူျဖစ္တယ္။
ေပ်ာ္ရႊင္တဲ့အိမ္ေထာင္ေရးမွာ ဘဝေဖာ္ဆိုတာ ကိုယ္အတြက္ အတိအလင္းသတ္မွတ္ထားသူျဖစ္ရံုမက ကိုယ္နဲ႔
အတူ အိမ္ေထာင္သက္တမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာအတိုင္အေဖာ္ညီမႈ၊ ၾကင္နာမႈ၊ သာမန္ရုိးရွင္းမႈ၊ နားလည္မႈ၊ ခြင့္လြတ္
မႈေတြမွ်ေဝေပးသူျဖစ္တယ္။
ဂတိနဲ႔ပတ္သက္ရင္
ေ႐ွးဂရိရာဇဝင္ပံုျပင္မွာ ခ်စ္သူေတြက ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူရဲ႕လက္ခလယ္မွာအခ်င္းခ်င္း လက္စြပ္ေတြဝတ္ဆင္ေပးၾက
တယ္။အေၾကာင္းက လက္ခလယ္မွာရွိတဲ့ေသြးေၾကာတစ္ေခ်ာင္းက ႏွလံုးနဲ႔တိုက္ရိုက္ ဆက္သြယ္ထားလို႔ျဖစ္တယ္။
ဒါေၾကာင့္ လက္စြပ္ရဲ႕အဓိပၸါယ္က ႏွလံုးသားရဲ႕ အာမခံခ်က္ျဖစ္တယ္။ ဒါေပမယ့္လူ႔ေလာကမွာ ဆံျဖဴသြားက်ဳိးတဲ့
အခ်စ္က နည္းခဲ့ပါတယ္။ ရုိးေျမက်ဆိုတဲ့ခ်စ္သူေတြ ႐ွားခဲ့ပါတယ္။ ကိုယ္နဲ႔တစ္သက္အတူေနဖို႔ ေရြးခဲ့သူက
ကိုယ့္အခ်စ္ဆံုး ဟုတ္ခ်င္မွလည္းဟုတ္မယ္။ ကိုယ့္အခ်စ္ဆံုးကကိုယ္နဲ႔တစ္သက္အတူ ေနရခ်င္မွလည္း ေနရမယ္။
တခ်ဳိ႕ခ်စ္သူေတြကေတာ့ဒီတစ္သက္အတူမေနရရင္ ေနာင္ဘဝမွာေနရဖို႔ ေတာင္းဆုျပဳတတ္ၾကတယ္။အရမ္းခ်စ
္ၾကတဲ့ခ်စ္သူေတြ လက္ထပ္ျခင္းဆိုတဲ့တံခါးဝကို ျဖတ္ေက်ာ္ၿပီးေနာက္အခ်င္းခ်င္း တန္ဖိုးမထားၾကသူေတြလည္း
ရွိၾကတယ္။
ဂတိသစၥာေတြ အႀကိမ္ႀကိမ္ေပးစရာ မလိုပါဘူး။ ခ်စ္ေနခ်ိန္ အတူေနခ်ိန္မွာတစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ တန္ဖိုး
ထားတတ္ၾကမယ္၊ တစ္ေန႔တာကိုေနာက္ဆံုးခ်စ္ရမယ့္ရက္လို႔ သတ္မွတ္ၿပီး ခ်စ္ၾကမယ္၊ ခ်စ္သူလက္ကိုတင္းတင္း
ဆုပ္ထားမယ္၊ ရုပ္ရည္အိုမင္းသြားလည္း၊ ပါးေရေတြတြန္႔သြားလည္းကိုယ့္မွတ္ဥာဏ္ထဲမွာ ခ်စ္သူကိုအလွဆံုး
သိမ္းထားႏိုင္ခဲ့ရင္ဂတိတည္ရာေရာက္ပါတယ္။
လူ႔ဘဝနဲ႔ ပတ္သက္ရင္
ဘဝဆိုတာ ျပဇာတ္တစ္ပုဒ္နဲ႔တူတယ္။ ႏွစ္လရာသီေတြက အညႇာတာကင္းမဲ့တယ္။အတိတ္ကိုျပန္ မွန္းေမွ်ာ္ၾကည့္
ေတာ့ လူေတြအသက္ရွင္တာကစိတ္ခံစားမႈတစ္မ်ဳိးလို႔ ဆိုႏိုင္တယ္။ ဆင္းရဲတာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ခ်မ္းသာတာပဲျဖစ္ျဖစ္၊
ရယူတာပဲဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဆံုး႐ႈံးတာပဲျဖစ္ျဖစ္ အရာအားလံုးကလွ်ပ္တစ္ျပက္အတြင္းမွာျဖစ္ၿပီး လွ်ပ္တစ္ျပက္အတြင္းမွာ
ေပ်ာက္သြားႏိုင္တယ္။
မေန႔က၊ ဒီေန႔၊ မနက္ျဖန္ ဘာေန႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ စိတ္ရႊင္လန္းတဲ့ေန႔ကအလွဆံုးေန႔ျဖစ္တယ္။ မိသားစုအခ်စ္၊ သူငယ္ခ်င္း
အခ်စ္၊ခ်စ္သူအခ်စ္ဘာအခ်စ္ပဲျဖစ္ျဖစ္ တန္ဖိုးထားျမတ္ႏိုးႏိုင္ရင္ ခံစားခ်က္ေကာင္းေတြေပးတယ္။
စကားတစ္ခြန္းက ဒီလိုဆိုပါတယ္။
"ပိုင္ဆိုင္ခဲ့ဖူးတာကို မေမ့နဲ႔၊ လက္ရွိပိုင္ဆိုင္တာကို ပိုတန္ဖိုးထားပါ။ကိုယ့္အတြက္ သတ္မွတ္ထားတဲ့အရာကို လက္
မလြတ္နဲ႔၊ ဆံုး႐ႈံးခဲ့ဖူးတာကိုအမွတ္တရထားပါ။ လိုခ်င္တာကို ရေအာင္ႀကိဳးစားပါ။ ေမာပန္းလာရင္ စိတ္ကိုကမ္းကဲ
ဖုိ႔မေမ့ပါနဲ႔။ ေရြးခ်ယ္ၿပီးေနာက္ ေနာင္တမရနဲ႔၊ အပင္ပန္းခံမွျပည့္ဝတာကို နားလည္မယ္၊ အနာခံမွ ဘဝကိုနား
လည္မယ္။ စိတ္ထိခိုက္အားငယ္မိမွႀကံ့ခိုင္တာကိုနားလည္မယ္။
ေလတိုက္တဲ့မနက္ဆိုတာသလို လွပတဲ့ညေနဆည္းဆာလည္း ရွိမယ္။ ၾကယ္ေၾကြညေတြလည္းရွိႏိုင္မယ္။ ဘဝ
ဆိုတာ အျပန္မရွိတဲ့ လက္မွတ္တစ္ေစာင္နဲ႔တူတယ္။ ဘဝဆိုတာအစမ္းေလ့က်င့္မႈေတြမရွိတဲ့ တိုက္ရိုက္သရုပ္
ေဆာင္မႈေတြျဖစ္တယ္။သရုပ္ေဆာင္မႈတိုင္းကို ပုိင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္လုပ္ႏိုင္တာက လူ႔ဘဝကိုအေကာင္းဆံုး တန္ဖိုးထား
နည္းပဲျဖစ္တယ္"
သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ပတ္သက္ရင္
တစ္ေန႔မွာ သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ ခ်စ္သူထိပ္တိုက္ေတြ႔ေတာ့ ခ်စ္သူကေျပာတယ္။
"ေလာကႀကီးမွာ ငါရွိေနၿပီပဲ။ မင္းရွိဖို႔ မလိုေတာ့ဘူး!"
ခ်စ္သူရဲ႕အေျပာကို သူငယ္ခ်င္းက ရယ္ၿပီးျပန္ေျဖတယ္။
"ခ်စ္သူက လူကိုမ်က္ရည္က်ေစတယ္။ သူငယ္ခ်င္းက အဲဒီက်လာတဲ့မ်က္ရည္ကိုသုတ္ေပးသူျဖစ္တယ္"
သူငယ္ခ်င္းဆိုတာ တစ္ခါတရံမွာ သင့္ကို စိုးရိမ္ပူပန္တတ္သူ၊ သင့္ကိုဂရုစိုက္ေစာင့္ေရွာက္သူ၊ သင့္ေသာကကို မွ်သူ၊
သင့္ကို ေပ်ာ္ရႊင္ေစခ်င္သူ၊သင့္ကိုရယ္ေအာင္ စေနာက္တတ္သူျဖစ္တယ္။
သူငယ္ခ်င္းၾကားမွာ အခ်င္းခ်င္းဂရုစိုက္မႈဆိုတာအဖိုးတန္ရွားပါးတဲ့အရာျဖစ္တယ္။ စိတ္ထိခိုက္ခ်ိန္ ကိုယ့္ကိုရင္ဖြင့္ပါ၊
နာက်င္ဝမ္းနည္းခ်ိန္ ကိုယ့္ကို ေမ့မထားနဲ႔။ ဖ်ားနာခ်ိန္ကိုယ့္ကိုအေၾကာင္းၾကားဖို႔ သတိရပါ။ အခက္အခဲႀကံဳခ်ိန္
ကိုယ္နဲ႔တိုင္ပင္ဖို႔ မေမ့နဲ႔။ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မဲ့ခ်ိန္အနားမွာကိုယ္ရွိေသးတယ္ဆိုတာကို သတိရပါ။ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်ိန္
ကိုယ့္ကိုေမ့မထားနဲ႔... သူငယ္ခ်င္းဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္က "ငါတို႔ကသူငယ္ခ်င္း"ဆိုတာနဲ႔တင္ လံုေလာက္ခဲ့ပါတယ္။
ရယ္(ၿပံဳး)တာနဲ႔ပတ္သက္ရင္
နားလည္မႈလဲြတာနဲ႔ ႀကံဳတဲ့အခါ ခပ္ဟဟရယ္ႏိုင္တာကရည္မြန္ျခင္းတစ္မ်ဳိးျဖစ္တယ္။ မွားယြင္းမႈနဲ႔ႀကံဳတဲ့အခါ
ခပ္ပြင့္ပြင့္ရယ္ႏိုင္တာက သေဘာထားႀကီးျခင္းတစ္မ်ဳိးျဖစ္တယ္။အက်ဳိးမဲ့ေစတာနဲ႔ႀကံဳတဲ့အခါ ခပ္ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရယ္
ႏိုင္္တာကရက္ေရာျခင္းတစ္မ်ဳိးျဖစ္တယ္။ ေရွ႕မတိုးေနာက္မဆုတ္သာတဲ့ကိစၥနဲ႔ ႀကံဳတဲ့အခါကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပက္
ေခ်ာ္ေခ်ာ္ရယ္ႏိုင္တာက အသိဥာဏ္တစ္မ်ဳိးျဖစ္တယ္။
အပ်က္အဆီး၊ ဒုကၡနဲ႔ႀကံဳတဲ့အခါ စိတ္အေႏွာင့္အရွက္ကင္းကင္း ရယ္ႏိုင္တာကသေဘာထားႀကီးျခင္း တစ္မ်ဳိးျဖစ္
တယ္။
မေထမဲ့ျမင္ျပဳခံရတဲ့အခါ တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ ရယ္ႏိုင္တာကကိုယ့္ကိုယံုၾကည္မႈတစ္မ်ဳိးျဖစ္တယ္။ အသဲကဲြတဲ့အခါ
သိမ္သိမ္ေမြ႔ေမြ႔ရယ္ႏိုင္တာက ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈကင္းနည္းတစ္မ်ဳိးျဖစ္တယ္။ဘယ္လိုအေျခအေနမ်ဳိးမွာျဖစ္ျဖစ္... ဘယ္လိုအေၾကာင္းမ်ဳိးမွာျဖစ္ျဖစ္ေန႔တိုင္းၿပံဳးရယ္ႏိုင္ဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။
ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းနဲ႔ ပတ္သက္ရင္
ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းဆိုတာ လွပတဲ့ဖန္ေဂၚလီနဲ႔တူတယ္။ ကမာၻ႔ေနရာအႏွံ႔မွာျပန္႔က်ဲေနတယ္။ အဲဒီဖန္ေဂၚလီကို လူတခ်ဳိ႕
က မ်ားမ်ားေကာက္ေတြ႔တယ္။ တခ်ဳိ႕ကနည္းနည္းေကာက္ေတြ႔တယ္။ တခ်ဳိ႕ကလံုးဝေကာက္မေတြ႔ဘူး။ လက္ရွိ
အေျခအေနကိုတန္ဖိုးထားျမတ္ႏုိးပါ။ စိတ္နဲ႔ခံစားမွ်ေဝတတ္ရင္ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းကကိုယ္နဲ႔တစ္သက္လံုးရွိေနပါတယ္။
လူေတြက ကိုယ္ပိုင္ဆိုင္ခ်ိန္ တန္ဖိုးထားေကာင္းမွန္းမသိဘဲ ဆံုး႐ႈံးသြားမွႏွေျမာသတျဖစ္တတ္ၾကတယ္။ ကိုယ္ပိုင္
ဆိုင္တဲ့ပစၥည္းဆံုး႐ႈံးသြားရေတာ့မယ္လို႔ သိခ်ိန္ေရာက္မွ လက္ကမလြတ္စတမ္းဆုပ္ကိုင္ထားခ်င္ၾကတယ္။ အဲဒီလို
ပဲ ဘဝမွာ တဇြတ္ထိုးေခါင္းမာမႈတခ်ဳိ႕ကေသဆံုးခ်ိန္မွ လက္လြတ္ၾကရတယ္။
ရွမ္းကေလး (အီးေမးလ္မွ စာအားျပန္၍တင္ျပေပးလုိက္ပါတယ္)
လူ ့ဘ၀ဟာ..တုိေတာင္းတယ္ဆုိတာလူတုိင္းက သိပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလမွာ အရမ္းပ်င္းစရာၾကီးပါ။
ဒီလုိတုိေတာင္းျပီး..ပ်င္းစရာေကာင္းတဲ့ေလာကၾကီးမွာ..ကုိယ္လုပ္ခ်င္တာကုိလုပ္လုိက္ပါလား။ ကုိယ့္အက်ိဳး
အတြက္ျဖစ္ျဖစ္ လူမ်ားအတြက္ပဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ့..။ ေနာက္ဆုံးကုိယ္ဒီေလာကၾကီးကေန ထြက္သြားျပီးရင္ ဘယ္သူ
ကမ်ားကုိယ့္ကုိ အေရးစုိက္မွာလဲ?
ဟုိဟာလုပ္ရမယ္..ဒီဟာလုပ္ရမယ္ဆုိတဲ့ေဘာင္တြင္းမွာပဲေနေနရင္..ေလာကၾကီးက ပုိလုိ ့ေတာင္ပ်င္းစရာၾကီး
ျဖစ္ေနအုန္းမယ္။ အေရးၾကီးတာက ကုိယ့္ေနာက္ဆုံးအခ်ိန္မွာ.....................
“ငါလုပ္ခ်င္တာ လုပ္ႏုိင္ခဲ့တယ္။ ငါ့ဘ၀ကုိ ငါအားရတယ္။ လူျဖစ္ရက်ိဳးနပ္တယ္..ဟားဟားဟား” ဆုိျပီးေတာ့
ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေလးနဲ ့ အသက္ဆက္ျပီး၊ ေနာက္ဆုံးအခ်ိန္မွာလဲ ျပံဳးျပံဳးၾကီးနဲ ့ကုိ ထြက္ခါသြားႏုိင္ဖုိ ့ပါပဲေလ။
ဒီ့ထက္ပိုေကာင္းတဲ့အခ်စ္ ရွိႏိုင္ေသးတယ္လို႔ မထင္လိုက္ပါနဲ႔။ အခုလက္ရွိပိုင္ဆိုင္ထားတဲ့ အခ်စ္ကအေကာင္းဆံုးပါ။
အသက္ငယ္ေသးတယ္ ေနာက္က်မွအိမ္ေထာင္ျပဳလည္းရတယ္ လို႔ မထင္လိုက္ပါနဲ႔။ အခ်စ္က အသက္အရြယ္ကို ေစာင့္လိမ့္မွာမဟုတ္ဘူး။
အကြာအေဝးေၾကာင့္ အခ်စ္ကို လက္လြတ္ဖို႔ မႀကိဳးစားပါနဲ႔။ အခ်စ္ကကိုယ္နဲ႔အတူ ရထား၊ ေလယာဥ္စီးလို႔ရပါတယ္။
ေငြေၾကးမခ်မ္းသာတဲ့ ခ်စ္သူကို မစြန္႔လြတ္လိုက္ပါနဲ႔။အသံုးမက်တဲ့လူကလဲြလို႔ လံု႔လဝီရိယရွိသူဆိုရင္သင့္ကိုခ်မ္းသာ
ေအာင္ထားႏိုင္ပါတယ္။
အခ်စ္က ရိုးရွင္းေလ ေပ်ာ္ရႊင္ေလျဖစ္တယ္။ တစ္သက္မွာ တစ္ေယာက္တည္းခ်စ္တာကအေကာင္းဆံုးျဖစ္တယ္။
ခ်စ္တာမ်ားၿပီး ခံစားခ်က္ အေတြ႔အႀကံဳမ်ားရင္ထံုက်င္သြားတတ္တယ္။ လမ္းခဲြႀကိမ္မ်ားရင္ က်င့္သားရသြားတတ္
တယ္။ခ်စ္တာမ်ားရင္ ႏႈိင္းယွဥ္မႈေတြမ်ားသြားတတ္တယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာ အခ်စ္ကိုအယံုအၾကည္မဲ့သြားတတ္တယ္။
အခ်စ္က ဝမ္းနည္းစရာေကာင္းတဲ့ ဒ႑ာရီပံုျပင္တစ္ပုဒ္ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္မယ္။ကိုယ့္ကိုခ်စ္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ကို
စြန္႔ရတာ သိပ္မနာက်င္ေပမယ့္ကိုယ္ခ်စ္တဲ့လူတစ္ေယာက္ကို စြန္႔ရတာေလာက္ နာက်င္တာမရွိပါဘူး။ကံအေၾကာင္း
ပါခဲ့ရင္ အခ်ိန္၊ ေနရာဆိုတာ အကြာအေဝးမဟုတ္ပါဘူး။ကံအေၾကာင္းမပါခဲ့ရင္ အတူဆံုမိလည္း တစ္ေယာက္ကိုတစ္
ေယာက္ မႏွစ္လိုတတ္ၾကဘူး။
အခ်စ္ကို ေက်ေက်နပ္နပ္ခံစားရင္ ထိခိုက္နာက်င္ခဲ့လည္း ေနာင္တမရတတ္ဘူး။အခ်စ္ကို အေတြ႔အႀကံဳတစ္မ်ဳိးလို႔
မွတ္ယူခဲ့ရင္ အသဲကဲြခ်ိန္ခ်ဳိၿမိန္တာကို ခံစားမိမယ္။ အခ်စ္ကို ျဖတ္သန္းမႈတစ္ခုလို႔ မွတ္ယူခဲ့ရင္လဲၿပိဳခ်ိန္ လွပတယ္
လို႔ ခံစားမိမယ္။ အထီးက်န္ စိတ္ေလလို႔ လူတစ္ေယာက္ကိုမွားခ်စ္မိတာမ်ဳိး မျဖစ္ေစပါနဲ႔။ လူတစ္ေယာက္ကို မွား
ခ်စ္မိလို႔လည္းတစ္သက္လံုး အထီးမက်န္ပါေစနဲ႔။ အခ်စ္က ရိုးရွင္းေလ ေပ်ာ္ရႊင္ေလျဖစ္တယ္။
ဘဝေဖာ္ဆိုတာ
ဘဝေဖာ္ဆိုတာ ကိုယ္ကလဲြရင္ ဘယ္သူကိုမွမယူဘူးဆိုတဲ့လူ မဟုတ္ပါဘူး။ဘဝေဖာ္ဆိုတာ ကိုယ့္အားနည္းခ်က္
အားလံုးကို သိသည့္တိုင္ကိုယ့္ကိုေရြးခ်ယ္သူျဖစ္တယ္။
ဘဝေဖာ္ဆိုတာ ကိုယ္ကိတ္မုန္႔ႀကိဳက္လို႔ သူကိတ္မုန္႔လိုက္ႀကိဳက္တဲ့လူမဟုတ္ဘူး။ ဘဝေဖာ္ဆိုတာ ကိုယ္ၾကက္ဥ
အကာစားၿပီး သူၾကက္ဥအႏွစ္စားသူျဖစ္တယ္။
ဘဝေဖာ္ဆိုတာ မိုးခ်ဳပ္တာနဲ႔ ကိုယ့္လက္ကိုဆဲြၿပီး စားေသာက္ဆိုင္ထဲဝင္တဲ့လူမဟုတ္ဘူး။ ဘဝေဖာ္ဆိုတာ ကိုယ္
အျပန္ကိုေမွ်ာ္ၿပီး ထမင္းအတူစားဖို႔ေစာင့္ေနသူျဖစ္တယ္။
ဘဝေဖာ္ဆိုတာ အခ်စ္အေၾကာင္းပဲဖဲြ႔ႏဲြ႔ၿပီး "ခ်စ္တယ္"ဆိုတဲ့စကားကိုပါးစပ္ဖ်ားကမခ်သူ မဟုတ္ဘူး။ ဘဝေဖာ္
ဆိုတာ ဆန္၊ ဆီ၊ ဆား၊အိုးခြက္ပန္းကန္အေၾကာင္း ျမည္တြန္ေတာက္တီး ေျပာတတ္တဲ့သူျဖစ္တယ္။
ေပ်ာ္ရႊင္တဲ့အိမ္ေထာင္ေရးမွာ ဘဝေဖာ္ဆိုတာ ကိုယ္အတြက္ အတိအလင္းသတ္မွတ္ထားသူျဖစ္ရံုမက ကိုယ္နဲ႔
အတူ အိမ္ေထာင္သက္တမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာအတိုင္အေဖာ္ညီမႈ၊ ၾကင္နာမႈ၊ သာမန္ရုိးရွင္းမႈ၊ နားလည္မႈ၊ ခြင့္လြတ္
မႈေတြမွ်ေဝေပးသူျဖစ္တယ္။
ဂတိနဲ႔ပတ္သက္ရင္
ေ႐ွးဂရိရာဇဝင္ပံုျပင္မွာ ခ်စ္သူေတြက ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူရဲ႕လက္ခလယ္မွာအခ်င္းခ်င္း လက္စြပ္ေတြဝတ္ဆင္ေပးၾက
တယ္။အေၾကာင္းက လက္ခလယ္မွာရွိတဲ့ေသြးေၾကာတစ္ေခ်ာင္းက ႏွလံုးနဲ႔တိုက္ရိုက္ ဆက္သြယ္ထားလို႔ျဖစ္တယ္။
ဒါေၾကာင့္ လက္စြပ္ရဲ႕အဓိပၸါယ္က ႏွလံုးသားရဲ႕ အာမခံခ်က္ျဖစ္တယ္။ ဒါေပမယ့္လူ႔ေလာကမွာ ဆံျဖဴသြားက်ဳိးတဲ့
အခ်စ္က နည္းခဲ့ပါတယ္။ ရုိးေျမက်ဆိုတဲ့ခ်စ္သူေတြ ႐ွားခဲ့ပါတယ္။ ကိုယ္နဲ႔တစ္သက္အတူေနဖို႔ ေရြးခဲ့သူက
ကိုယ့္အခ်စ္ဆံုး ဟုတ္ခ်င္မွလည္းဟုတ္မယ္။ ကိုယ့္အခ်စ္ဆံုးကကိုယ္နဲ႔တစ္သက္အတူ ေနရခ်င္မွလည္း ေနရမယ္။
တခ်ဳိ႕ခ်စ္သူေတြကေတာ့ဒီတစ္သက္အတူမေနရရင္ ေနာင္ဘဝမွာေနရဖို႔ ေတာင္းဆုျပဳတတ္ၾကတယ္။အရမ္းခ်စ
္ၾကတဲ့ခ်စ္သူေတြ လက္ထပ္ျခင္းဆိုတဲ့တံခါးဝကို ျဖတ္ေက်ာ္ၿပီးေနာက္အခ်င္းခ်င္း တန္ဖိုးမထားၾကသူေတြလည္း
ရွိၾကတယ္။
ဂတိသစၥာေတြ အႀကိမ္ႀကိမ္ေပးစရာ မလိုပါဘူး။ ခ်စ္ေနခ်ိန္ အတူေနခ်ိန္မွာတစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ တန္ဖိုး
ထားတတ္ၾကမယ္၊ တစ္ေန႔တာကိုေနာက္ဆံုးခ်စ္ရမယ့္ရက္လို႔ သတ္မွတ္ၿပီး ခ်စ္ၾကမယ္၊ ခ်စ္သူလက္ကိုတင္းတင္း
ဆုပ္ထားမယ္၊ ရုပ္ရည္အိုမင္းသြားလည္း၊ ပါးေရေတြတြန္႔သြားလည္းကိုယ့္မွတ္ဥာဏ္ထဲမွာ ခ်စ္သူကိုအလွဆံုး
သိမ္းထားႏိုင္ခဲ့ရင္ဂတိတည္ရာေရာက္ပါတယ္။
လူ႔ဘဝနဲ႔ ပတ္သက္ရင္
ဘဝဆိုတာ ျပဇာတ္တစ္ပုဒ္နဲ႔တူတယ္။ ႏွစ္လရာသီေတြက အညႇာတာကင္းမဲ့တယ္။အတိတ္ကိုျပန္ မွန္းေမွ်ာ္ၾကည့္
ေတာ့ လူေတြအသက္ရွင္တာကစိတ္ခံစားမႈတစ္မ်ဳိးလို႔ ဆိုႏိုင္တယ္။ ဆင္းရဲတာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ခ်မ္းသာတာပဲျဖစ္ျဖစ္၊
ရယူတာပဲဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဆံုး႐ႈံးတာပဲျဖစ္ျဖစ္ အရာအားလံုးကလွ်ပ္တစ္ျပက္အတြင္းမွာျဖစ္ၿပီး လွ်ပ္တစ္ျပက္အတြင္းမွာ
ေပ်ာက္သြားႏိုင္တယ္။
မေန႔က၊ ဒီေန႔၊ မနက္ျဖန္ ဘာေန႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ စိတ္ရႊင္လန္းတဲ့ေန႔ကအလွဆံုးေန႔ျဖစ္တယ္။ မိသားစုအခ်စ္၊ သူငယ္ခ်င္း
အခ်စ္၊ခ်စ္သူအခ်စ္ဘာအခ်စ္ပဲျဖစ္ျဖစ္ တန္ဖိုးထားျမတ္ႏိုးႏိုင္ရင္ ခံစားခ်က္ေကာင္းေတြေပးတယ္။
စကားတစ္ခြန္းက ဒီလိုဆိုပါတယ္။
"ပိုင္ဆိုင္ခဲ့ဖူးတာကို မေမ့နဲ႔၊ လက္ရွိပိုင္ဆိုင္တာကို ပိုတန္ဖိုးထားပါ။ကိုယ့္အတြက္ သတ္မွတ္ထားတဲ့အရာကို လက္
မလြတ္နဲ႔၊ ဆံုး႐ႈံးခဲ့ဖူးတာကိုအမွတ္တရထားပါ။ လိုခ်င္တာကို ရေအာင္ႀကိဳးစားပါ။ ေမာပန္းလာရင္ စိတ္ကိုကမ္းကဲ
ဖုိ႔မေမ့ပါနဲ႔။ ေရြးခ်ယ္ၿပီးေနာက္ ေနာင္တမရနဲ႔၊ အပင္ပန္းခံမွျပည့္ဝတာကို နားလည္မယ္၊ အနာခံမွ ဘဝကိုနား
လည္မယ္။ စိတ္ထိခိုက္အားငယ္မိမွႀကံ့ခိုင္တာကိုနားလည္မယ္။
ေလတိုက္တဲ့မနက္ဆိုတာသလို လွပတဲ့ညေနဆည္းဆာလည္း ရွိမယ္။ ၾကယ္ေၾကြညေတြလည္းရွိႏိုင္မယ္။ ဘဝ
ဆိုတာ အျပန္မရွိတဲ့ လက္မွတ္တစ္ေစာင္နဲ႔တူတယ္။ ဘဝဆိုတာအစမ္းေလ့က်င့္မႈေတြမရွိတဲ့ တိုက္ရိုက္သရုပ္
ေဆာင္မႈေတြျဖစ္တယ္။သရုပ္ေဆာင္မႈတိုင္းကို ပုိင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္လုပ္ႏိုင္တာက လူ႔ဘဝကိုအေကာင္းဆံုး တန္ဖိုးထား
နည္းပဲျဖစ္တယ္"
သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ပတ္သက္ရင္
တစ္ေန႔မွာ သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ ခ်စ္သူထိပ္တိုက္ေတြ႔ေတာ့ ခ်စ္သူကေျပာတယ္။
"ေလာကႀကီးမွာ ငါရွိေနၿပီပဲ။ မင္းရွိဖို႔ မလိုေတာ့ဘူး!"
ခ်စ္သူရဲ႕အေျပာကို သူငယ္ခ်င္းက ရယ္ၿပီးျပန္ေျဖတယ္။
"ခ်စ္သူက လူကိုမ်က္ရည္က်ေစတယ္။ သူငယ္ခ်င္းက အဲဒီက်လာတဲ့မ်က္ရည္ကိုသုတ္ေပးသူျဖစ္တယ္"
သူငယ္ခ်င္းဆိုတာ တစ္ခါတရံမွာ သင့္ကို စိုးရိမ္ပူပန္တတ္သူ၊ သင့္ကိုဂရုစိုက္ေစာင့္ေရွာက္သူ၊ သင့္ေသာကကို မွ်သူ၊
သင့္ကို ေပ်ာ္ရႊင္ေစခ်င္သူ၊သင့္ကိုရယ္ေအာင္ စေနာက္တတ္သူျဖစ္တယ္။
သူငယ္ခ်င္းၾကားမွာ အခ်င္းခ်င္းဂရုစိုက္မႈဆိုတာအဖိုးတန္ရွားပါးတဲ့အရာျဖစ္တယ္။ စိတ္ထိခိုက္ခ်ိန္ ကိုယ့္ကိုရင္ဖြင့္ပါ၊
နာက်င္ဝမ္းနည္းခ်ိန္ ကိုယ့္ကို ေမ့မထားနဲ႔။ ဖ်ားနာခ်ိန္ကိုယ့္ကိုအေၾကာင္းၾကားဖို႔ သတိရပါ။ အခက္အခဲႀကံဳခ်ိန္
ကိုယ္နဲ႔တိုင္ပင္ဖို႔ မေမ့နဲ႔။ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မဲ့ခ်ိန္အနားမွာကိုယ္ရွိေသးတယ္ဆိုတာကို သတိရပါ။ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်ိန္
ကိုယ့္ကိုေမ့မထားနဲ႔... သူငယ္ခ်င္းဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္က "ငါတို႔ကသူငယ္ခ်င္း"ဆိုတာနဲ႔တင္ လံုေလာက္ခဲ့ပါတယ္။
ရယ္(ၿပံဳး)တာနဲ႔ပတ္သက္ရင္
နားလည္မႈလဲြတာနဲ႔ ႀကံဳတဲ့အခါ ခပ္ဟဟရယ္ႏိုင္တာကရည္မြန္ျခင္းတစ္မ်ဳိးျဖစ္တယ္။ မွားယြင္းမႈနဲ႔ႀကံဳတဲ့အခါ
ခပ္ပြင့္ပြင့္ရယ္ႏိုင္တာက သေဘာထားႀကီးျခင္းတစ္မ်ဳိးျဖစ္တယ္။အက်ဳိးမဲ့ေစတာနဲ႔ႀကံဳတဲ့အခါ ခပ္ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရယ္
ႏိုင္္တာကရက္ေရာျခင္းတစ္မ်ဳိးျဖစ္တယ္။ ေရွ႕မတိုးေနာက္မဆုတ္သာတဲ့ကိစၥနဲ႔ ႀကံဳတဲ့အခါကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပက္
ေခ်ာ္ေခ်ာ္ရယ္ႏိုင္တာက အသိဥာဏ္တစ္မ်ဳိးျဖစ္တယ္။
အပ်က္အဆီး၊ ဒုကၡနဲ႔ႀကံဳတဲ့အခါ စိတ္အေႏွာင့္အရွက္ကင္းကင္း ရယ္ႏိုင္တာကသေဘာထားႀကီးျခင္း တစ္မ်ဳိးျဖစ္
တယ္။
မေထမဲ့ျမင္ျပဳခံရတဲ့အခါ တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ ရယ္ႏိုင္တာကကိုယ့္ကိုယံုၾကည္မႈတစ္မ်ဳိးျဖစ္တယ္။ အသဲကဲြတဲ့အခါ
သိမ္သိမ္ေမြ႔ေမြ႔ရယ္ႏိုင္တာက ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈကင္းနည္းတစ္မ်ဳိးျဖစ္တယ္။ဘယ္လိုအေျခအေနမ်ဳိးမွာျဖစ္ျဖစ္... ဘယ္လိုအေၾကာင္းမ်ဳိးမွာျဖစ္ျဖစ္ေန႔တိုင္းၿပံဳးရယ္ႏိုင္ဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။
ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းနဲ႔ ပတ္သက္ရင္
ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းဆိုတာ လွပတဲ့ဖန္ေဂၚလီနဲ႔တူတယ္။ ကမာၻ႔ေနရာအႏွံ႔မွာျပန္႔က်ဲေနတယ္။ အဲဒီဖန္ေဂၚလီကို လူတခ်ဳိ႕
က မ်ားမ်ားေကာက္ေတြ႔တယ္။ တခ်ဳိ႕ကနည္းနည္းေကာက္ေတြ႔တယ္။ တခ်ဳိ႕ကလံုးဝေကာက္မေတြ႔ဘူး။ လက္ရွိ
အေျခအေနကိုတန္ဖိုးထားျမတ္ႏုိးပါ။ စိတ္နဲ႔ခံစားမွ်ေဝတတ္ရင္ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းကကိုယ္နဲ႔တစ္သက္လံုးရွိေနပါတယ္။
လူေတြက ကိုယ္ပိုင္ဆိုင္ခ်ိန္ တန္ဖိုးထားေကာင္းမွန္းမသိဘဲ ဆံုး႐ႈံးသြားမွႏွေျမာသတျဖစ္တတ္ၾကတယ္။ ကိုယ္ပိုင္
ဆိုင္တဲ့ပစၥည္းဆံုး႐ႈံးသြားရေတာ့မယ္လို႔ သိခ်ိန္ေရာက္မွ လက္ကမလြတ္စတမ္းဆုပ္ကိုင္ထားခ်င္ၾကတယ္။ အဲဒီလို
ပဲ ဘဝမွာ တဇြတ္ထိုးေခါင္းမာမႈတခ်ဳိ႕ကေသဆံုးခ်ိန္မွ လက္လြတ္ၾကရတယ္။
ရွမ္းကေလး (အီးေမးလ္မွ စာအားျပန္၍တင္ျပေပးလုိက္ပါတယ္)
လူ ့ဘ၀ဟာ..တုိေတာင္းတယ္ဆုိတာလူတုိင္းက သိပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလမွာ အရမ္းပ်င္းစရာၾကီးပါ။
ဒီလုိတုိေတာင္းျပီး..ပ်င္းစရာေကာင္းတဲ့ေလာကၾကီးမွာ..ကုိယ္လုပ္ခ်င္တာကုိလုပ္လုိက္ပါလား။ ကုိယ့္အက်ိဳး
အတြက္ျဖစ္ျဖစ္ လူမ်ားအတြက္ပဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ့..။ ေနာက္ဆုံးကုိယ္ဒီေလာကၾကီးကေန ထြက္သြားျပီးရင္ ဘယ္သူ
ကမ်ားကုိယ့္ကုိ အေရးစုိက္မွာလဲ?
ဟုိဟာလုပ္ရမယ္..ဒီဟာလုပ္ရမယ္ဆုိတဲ့ေဘာင္တြင္းမွာပဲေနေနရင္..ေလာကၾကီးက ပုိလုိ ့ေတာင္ပ်င္းစရာၾကီး
ျဖစ္ေနအုန္းမယ္။ အေရးၾကီးတာက ကုိယ့္ေနာက္ဆုံးအခ်ိန္မွာ.....................
“ငါလုပ္ခ်င္တာ လုပ္ႏုိင္ခဲ့တယ္။ ငါ့ဘ၀ကုိ ငါအားရတယ္။ လူျဖစ္ရက်ိဳးနပ္တယ္..ဟားဟားဟား” ဆုိျပီးေတာ့
ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေလးနဲ ့ အသက္ဆက္ျပီး၊ ေနာက္ဆုံးအခ်ိန္မွာလဲ ျပံဳးျပံဳးၾကီးနဲ ့ကုိ ထြက္ခါသြားႏုိင္ဖုိ ့ပါပဲေလ။
Friday, July 16, 2010
Perfect Marriage
1.loving each other
ဒါကေတာ့ရွင္းပါတယ္။ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးျခင္း ၊ အျပန္အလွန္ ေလးစားနားလည္မႈေပးျခင္းတို႔
ရွိမွသာ ေပ်ာ္ရြင္စရာေကာင္းတဲ့ အိမ္ေထာင္ေရးမ်ိဳးကိုရမွာပါ။
2.mature brain
ကိုယ္အိမ္ေထာင္ဘက္က အေတြးအေခၚ ရင့္က်က္တဲ့သူမ်ိဳးျဖစ္မွသာ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္နားလည္မႈ
ကူညီမႈေတြေပးႏိုင္မွာပါ။ စိတ္ဓာတ္မရင့္က်က္တဲ့သူ တစ္ေယာက္ဟာ ဘာကိုမဆို အေလးအနက္
မေတြးတတ္ ၊ ျပသနာေတြကိုလည္း မွန္ကန္တဲ့ နည္းလမ္းနဲ႔ မေျဖရွင္းတတ္တဲ့ အျပင္
အရာရာမွာလိုက္ျပီး သ၀န္တို စြပ္စြဲခ်က္ေတြနဲ႔စိတ္အေနွာင့္အယွက္ ျဖစ္ေစမွာမို႔ ကိုယ့္ဘ၀အတြက္
လက္တြဲေဖာ္မရဘဲ trouble maker သာ ျဖစ္ေနမွာ ေသခ်ာပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ လက္တြဲေဖာ္ရွာေတာ့
မယ္ဆိုရင္သူဟာ စိတ္ဓာတ္ရင့္က်က္တဲ့သူ ဟုတ္ရဲ႕လား ဆိုတာ အေလးအနက္ထား အခ်ိန္ယူူ စဥ္းစား
သင့္ပါတယ္။ ခ်စ္သူဘ၀မွာေတာ့ သ၀န္တိုတာေလးကပဲ ခ်စ္စရာ၊ အိမ္ေထာင္လည္းက်ေရာ သေဘာ
ထားေသးသိမ္တယ္ ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေအာက္အလိုလိုေရာက္သြားတတ္တာေၾကာင့္ ကိုယ့္ကိုယ္
ကိုယ္လည္း မညာမိေစဖို႔သတိထားရင္း အမွန္အတိုင္း ခ်စ္သူကို ေလ့လာၾကည့္ဖို႔ လုိပါလိမ့္မယ္။
3. proper income
သင့္တင့္ေလ်ာက္တတ္တဲ့၀င္ေငြ မရွိဘဲနဲ႔ အိမ္ေထာင္ျပဳဖို႔ မစဥ္းစားသင့္ပါဘူး။ တူႏွစ္ကိုယ္
တဲအိုပ်က္မွာေနရေနရ ၊ထမင္းရည္ပဲ လ်က္ရလ်က္ရ ဆိုတာေတြက တကယ္ေတာ့ လက္ေတြ႔က်က်
ဘ၀ကိုစဥ္းစားဆံုးျဖတ္မယ့္သူေတြ အတြက္ေတာ့ ရယ္စရာ ဟာသ တစ္ခုပါဘဲ။ သိုးေဆာင္းစကားပံု
တစ္ခုအရ ဆိုရင္ေတာ့ မီးဖိုေခ်ာင္မွာ ေပါင္မုန္႔မရွိတဲ့အခါ အခ်စ္ဟာ ျပတင္းေပါက္က ထြက္ေျပးမွာပါ။
ဒါေၾကာင့္ ကိုယ့္အဆင့္အတန္း ၊ ကိုယ့္အေျခအေန နဲ႔ လိုက္ဖက္တဲ့ ၀င္ေငြမ်ိဳးခ်စ္သူက ရွာေပးႏိုင္ရဲ႕
လားဆိုတာလည္း စဥ္းစားစရာပါပဲ။
4. good health
ပိုက္ဆံလည္းခ်မ္းသာပါရဲ႕႕ ပညာေတြလည္းတတ္ပါရဲ႕ သိပ္လည္းခ်စ္ၾကပါရဲ႕ ။ဒါေပမယ့္ ခ်စ္သူက
ရွဴနာရွိဳက္ကုန္းေလးဆို ဘယ္ျဖစ္မလဲ။ ဒါေၾကာင့္ေရာဂါသည္ေလးမေရြးမိေအာင္လည္း သတိထားရမွာေပါ့၊
5. acceptable both sides
လူၾကီးမိဘေတြက အျမဲတမ္းမွန္ေနတာ မဟုတ္ေပမယ့္ ကိုယ့္ထက္ ပိုျပီးအေတြ႕အၾကံဳ ရ႕င့္က်က္တာေတာ့
ျငင္းလို႔မရပါဘူး။ တကယ္လို႔ လူၾကီးေတြက လက္မခံႏိုင္ဘူး ဆိုရင္ဇြတ္ေရွ႕မတိုးဘဲ ဘာေၾကာင့္ သေဘာ
မတူႏိုင္သလဲဆိုတာ ေခါင္းေအးေအးနဲ႕စဥ္းစားဖို႕လိုပါလိမ့္မယ္။ ႏွစ္ဖက္မိဘ သေဘာက်တယ္ဆိုရင္ေတာ့ OK ေပါ့။
No one is perfect တဲ့ ။ ideal marriage ရဖို႕အတြက္ အထက္က အခ်က္အားလံုးနဲ႕ ကိုက္ညီရင္ေတာ့
အေကာင္းဆံုးေပါ့။ ဒါေပမယ့္အားလံုးျပည့္စံုဖို႕ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးဆိုရင္ေတာ့ နည္းနည္း အေလ်ာ့အတင္းေလး
ရွိရမွာေပါ့ေနာ္။
ဒါျဖင့္ တို႔ေတြ ငယ္ငယ္က စာေမးပြဲေျဖသလိုမ်ိဳး အမွတ္ေပး ၾကည့္ရေအာင္အမွတ္ျပည့္က တစ္ရာ ဆိုရင္
အခ်က္ငါးခ်က္ဆိုေတာ့ တစ္ခုကို ႏွစ္ဆယ္မွတ္စီေပါ့
တစ္ခုဆို 20 (အမွတ္ တစ္ရာမွာ 20 ဆိုရင္ စာေမးပြဲက်ျပီေပါ့)
ႏွစ္ခုဆို 40 (အင္း . . . ေအာင္မွတ္ရယံုေလးဆိုေတာ့ သိပ္မေကာင္းေသးဘူးေနာ္)
သံုုးခုဆို 60 ( သိပ္ေတာ့မဆိုးဘူးေနာ္ .. ငယ္ငယ္က ဆရာေတြ ေျပာသလိုဆိုရင္ေတာ့ ဆက္လက္ၾကိဳးစားပါေပါ့)
ေလးခုဆို 80 (ဂုဏ္ထူးထြက္ေနျပီ ဆိုေတာ့ သင့္ေတာ္တဲ့သူလို႕ေျပာလို႕ရတာေပါ့)
ငါးခုလံုး ဆိုရင္ေတာ့ အေမ့ကိုသာ တစ္ခါတည္းေျပာလိုက္ေပေတာ့.။
ရွမ္းကေလး (အီးေမးလ္က စာအားျပန္တင္ေပးလုိက္ပါတယ္ဗ်ာ)
ဒါကေတာ့ရွင္းပါတယ္။ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးျခင္း ၊ အျပန္အလွန္ ေလးစားနားလည္မႈေပးျခင္းတို႔
ရွိမွသာ ေပ်ာ္ရြင္စရာေကာင္းတဲ့ အိမ္ေထာင္ေရးမ်ိဳးကိုရမွာပါ။
2.mature brain
ကိုယ္အိမ္ေထာင္ဘက္က အေတြးအေခၚ ရင့္က်က္တဲ့သူမ်ိဳးျဖစ္မွသာ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္နားလည္မႈ
ကူညီမႈေတြေပးႏိုင္မွာပါ။ စိတ္ဓာတ္မရင့္က်က္တဲ့သူ တစ္ေယာက္ဟာ ဘာကိုမဆို အေလးအနက္
မေတြးတတ္ ၊ ျပသနာေတြကိုလည္း မွန္ကန္တဲ့ နည္းလမ္းနဲ႔ မေျဖရွင္းတတ္တဲ့ အျပင္
အရာရာမွာလိုက္ျပီး သ၀န္တို စြပ္စြဲခ်က္ေတြနဲ႔စိတ္အေနွာင့္အယွက္ ျဖစ္ေစမွာမို႔ ကိုယ့္ဘ၀အတြက္
လက္တြဲေဖာ္မရဘဲ trouble maker သာ ျဖစ္ေနမွာ ေသခ်ာပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ လက္တြဲေဖာ္ရွာေတာ့
မယ္ဆိုရင္သူဟာ စိတ္ဓာတ္ရင့္က်က္တဲ့သူ ဟုတ္ရဲ႕လား ဆိုတာ အေလးအနက္ထား အခ်ိန္ယူူ စဥ္းစား
သင့္ပါတယ္။ ခ်စ္သူဘ၀မွာေတာ့ သ၀န္တိုတာေလးကပဲ ခ်စ္စရာ၊ အိမ္ေထာင္လည္းက်ေရာ သေဘာ
ထားေသးသိမ္တယ္ ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေအာက္အလိုလိုေရာက္သြားတတ္တာေၾကာင့္ ကိုယ့္ကိုယ္
ကိုယ္လည္း မညာမိေစဖို႔သတိထားရင္း အမွန္အတိုင္း ခ်စ္သူကို ေလ့လာၾကည့္ဖို႔ လုိပါလိမ့္မယ္။
3. proper income
သင့္တင့္ေလ်ာက္တတ္တဲ့၀င္ေငြ မရွိဘဲနဲ႔ အိမ္ေထာင္ျပဳဖို႔ မစဥ္းစားသင့္ပါဘူး။ တူႏွစ္ကိုယ္
တဲအိုပ်က္မွာေနရေနရ ၊ထမင္းရည္ပဲ လ်က္ရလ်က္ရ ဆိုတာေတြက တကယ္ေတာ့ လက္ေတြ႔က်က်
ဘ၀ကိုစဥ္းစားဆံုးျဖတ္မယ့္သူေတြ အတြက္ေတာ့ ရယ္စရာ ဟာသ တစ္ခုပါဘဲ။ သိုးေဆာင္းစကားပံု
တစ္ခုအရ ဆိုရင္ေတာ့ မီးဖိုေခ်ာင္မွာ ေပါင္မုန္႔မရွိတဲ့အခါ အခ်စ္ဟာ ျပတင္းေပါက္က ထြက္ေျပးမွာပါ။
ဒါေၾကာင့္ ကိုယ့္အဆင့္အတန္း ၊ ကိုယ့္အေျခအေန နဲ႔ လိုက္ဖက္တဲ့ ၀င္ေငြမ်ိဳးခ်စ္သူက ရွာေပးႏိုင္ရဲ႕
လားဆိုတာလည္း စဥ္းစားစရာပါပဲ။
4. good health
ပိုက္ဆံလည္းခ်မ္းသာပါရဲ႕႕ ပညာေတြလည္းတတ္ပါရဲ႕ သိပ္လည္းခ်စ္ၾကပါရဲ႕ ။ဒါေပမယ့္ ခ်စ္သူက
ရွဴနာရွိဳက္ကုန္းေလးဆို ဘယ္ျဖစ္မလဲ။ ဒါေၾကာင့္ေရာဂါသည္ေလးမေရြးမိေအာင္လည္း သတိထားရမွာေပါ့၊
5. acceptable both sides
လူၾကီးမိဘေတြက အျမဲတမ္းမွန္ေနတာ မဟုတ္ေပမယ့္ ကိုယ့္ထက္ ပိုျပီးအေတြ႕အၾကံဳ ရ႕င့္က်က္တာေတာ့
ျငင္းလို႔မရပါဘူး။ တကယ္လို႔ လူၾကီးေတြက လက္မခံႏိုင္ဘူး ဆိုရင္ဇြတ္ေရွ႕မတိုးဘဲ ဘာေၾကာင့္ သေဘာ
မတူႏိုင္သလဲဆိုတာ ေခါင္းေအးေအးနဲ႕စဥ္းစားဖို႕လိုပါလိမ့္မယ္။ ႏွစ္ဖက္မိဘ သေဘာက်တယ္ဆိုရင္ေတာ့ OK ေပါ့။
No one is perfect တဲ့ ။ ideal marriage ရဖို႕အတြက္ အထက္က အခ်က္အားလံုးနဲ႕ ကိုက္ညီရင္ေတာ့
အေကာင္းဆံုးေပါ့။ ဒါေပမယ့္အားလံုးျပည့္စံုဖို႕ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးဆိုရင္ေတာ့ နည္းနည္း အေလ်ာ့အတင္းေလး
ရွိရမွာေပါ့ေနာ္။
ဒါျဖင့္ တို႔ေတြ ငယ္ငယ္က စာေမးပြဲေျဖသလိုမ်ိဳး အမွတ္ေပး ၾကည့္ရေအာင္အမွတ္ျပည့္က တစ္ရာ ဆိုရင္
အခ်က္ငါးခ်က္ဆိုေတာ့ တစ္ခုကို ႏွစ္ဆယ္မွတ္စီေပါ့
တစ္ခုဆို 20 (အမွတ္ တစ္ရာမွာ 20 ဆိုရင္ စာေမးပြဲက်ျပီေပါ့)
ႏွစ္ခုဆို 40 (အင္း . . . ေအာင္မွတ္ရယံုေလးဆိုေတာ့ သိပ္မေကာင္းေသးဘူးေနာ္)
သံုုးခုဆို 60 ( သိပ္ေတာ့မဆိုးဘူးေနာ္ .. ငယ္ငယ္က ဆရာေတြ ေျပာသလိုဆိုရင္ေတာ့ ဆက္လက္ၾကိဳးစားပါေပါ့)
ေလးခုဆို 80 (ဂုဏ္ထူးထြက္ေနျပီ ဆိုေတာ့ သင့္ေတာ္တဲ့သူလို႕ေျပာလို႕ရတာေပါ့)
ငါးခုလံုး ဆိုရင္ေတာ့ အေမ့ကိုသာ တစ္ခါတည္းေျပာလိုက္ေပေတာ့.။
ရွမ္းကေလး (အီးေမးလ္က စာအားျပန္တင္ေပးလုိက္ပါတယ္ဗ်ာ)
Thursday, June 24, 2010
မိန္းကေလးမ်ား၏ သေဘာ..သဘာ၀ (ခံစားခ်က္)
၁။ မခ်စ္ပဲနဲ့ ခ်စ္တယ္လို ့ မလိမ္ညာပါနဲ့ … မခ်စ္ရင္ မခ်စ္ဘူးအစကထဲကၿပတ္သားေပးပါ ။ (ဆန္းစစ္ဖို ့လံုေလာက္တဲ့
အခ်ိန္ကိုယူသင့္ပါတယ္)
၂။ ရည္းစားေဟာငး္ ရွိခဲ့ဖူးတာ ခ်စ္သူရွိခဲ့ဖူးတာ အၿပစ္မဟုတ္ပါဘူး ဒါေပမယ့္ အတတ္နိုင္ဆံုး အမွန္အတိုင္းခ်စ္သူ
မိန္းကေလးကို ေၿပာၿပေပးပါ။အခ်ိန္ၾကာၿပီးမွလိမ္ညာတယ္ဆိုတာ သိရတဲ့အခါ ခံစားရတဲ႔ သူမွာပိုၿပီးနာက်င္ေစပါတယ္။
၃။ ခ်စ္သူမိန္းကေလးေ၇ွ ့မွာ အရင္ရည္းစားေဟာငး္အေၾကာင္းကို ခဏခဏေၿပာဖုိ႔မသင့္ေတာ္ပါဘူး...
၄။ တခါတရံ မၿဖစ္ေစခ်င္တဲ့ ကိစၥေလးေတြကို ခ်ဳပ္ခ်ယ္တယ္လို ့ ေယာက်္ားေလးေတြကထင္တတ္ၾကတယ္ …
အဲလိုမဟုတ္ပါဘူး ကုိယ့္ခ်စ္သူကုိ မျဖစ္သင့္တာေတြကုိမျဖစ္ရေလေအာင္ သတိေပးျခင္းမ်ိဳးပါ..။
၅။ ရွိတတ္ပါေသးတယ္ … ေယာက်ာ္းေလးေတြဟာ သူတို့ သူငယ္ခ်င္းေတြ ေရွ ့မွာ ကိုယ့္ခ်စ္သူလို ့ေၿပာဖို ့၊
မိတ္ဆက္ေပးဖို ့ရွက္တတ္ေပမယ့္ … ေကာင္မေလးသူငယ္ခ်င္းေတြ ေရွ ့မွာက်ေတာ့ကုိ ့ကိုခ်စ္သူ
ူ လို ့ အသိေပးေစခ်င္ၾကတယ္ …
၆။ မာန္မာန ပါပဲ …လူတိုင္းရွိတတ္ၾကတာပါ။ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္၇ဲ ့မာန္မာနကို အတတ္နိုင္ဆံုး မေစာ္ကား
မိပါေစနဲ့ ။ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ဟာမိမိခ်စ္သူ ေယာက်ာ္းေလးအတြက္ မာန္မာနေတြကို ေလ်ာ္ထားတတ္
ၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္၇ဲ့မာနက မာနၾကီးလွပါတယ္ဆိုတဲ့ ေယာက်ာ္းေလးေတြထက္
အဆေပါင္းမ်ားစြာ ပိုပါတယ္…။ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ ခ်စ္မိၾကၿပီဆုိရင္ေတာ့ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္
နားလည္မႈေလးေတြ ရွိဖုိ႔ေတာ့လုိတာေပ့ါ..
မိန္းကေလးက အေလွ်ာ့ေပးသေလာက္ ေယာက်ာ္းေလးကအနိုင္က်င့္ေနမယ္ ဆိုရင္လည္း တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ
လံုး၀(လံုး၀) မထင္ထားတာေတြျဖစ္တတ္ပါတယ္
၇။ေနာက္ဆံုးတစ္ခ်က္ကေတာ့ ကိုယ့္ခ်စ္သူ ဒါမွမဟုတ္ ကိုရည္းစားနဲ့ အဆက္အသြယ္ရတဲ့အခါ ငါဒီမွာေနာက္ တစ္ေယာက္ရေနျပီ လို ့မေျပာမိဖို ့ပါပဲ။ (တစ္ခ်ိဳ့က သူတို ့ကိုယ္သူတို ့ လိပ္ျပာလံုသလိုလိုနဲ ့ ဘယ္သူက
သူကိုလိုက္ေနတယ္ ဘယ္ကေကာင္မေလးကသူကို ဘာေျပာတယ္နဲ ့ သူတို့ေကာင္မေလးေတြကိုေျပာျပ
တတ္ပါတယ္ ေနာက္ဆံုးေတာ့လည္း သူတို ့ေကာင္မေလးထက္ သာေတာ့ပါသြားၾကတာပါပဲ.. တဲ့။
ရွမ္းကေလး (အီးေမးလ္က စာကုိျပန္တင္ေပးလုိက္တာပါ။ ေရွာင္ရန္ေဆာင္ရန္ေပါ့ဗ်ာ။ အားလုံးေပ်ာ္ရႊင္ပါေစဗ်ာ။)
အခ်ိန္ကိုယူသင့္ပါတယ္)
၂။ ရည္းစားေဟာငး္ ရွိခဲ့ဖူးတာ ခ်စ္သူရွိခဲ့ဖူးတာ အၿပစ္မဟုတ္ပါဘူး ဒါေပမယ့္ အတတ္နိုင္ဆံုး အမွန္အတိုင္းခ်စ္သူ
မိန္းကေလးကို ေၿပာၿပေပးပါ။အခ်ိန္ၾကာၿပီးမွလိမ္ညာတယ္ဆိုတာ သိရတဲ့အခါ ခံစားရတဲ႔ သူမွာပိုၿပီးနာက်င္ေစပါတယ္။
၃။ ခ်စ္သူမိန္းကေလးေ၇ွ ့မွာ အရင္ရည္းစားေဟာငး္အေၾကာင္းကို ခဏခဏေၿပာဖုိ႔မသင့္ေတာ္ပါဘူး...
၄။ တခါတရံ မၿဖစ္ေစခ်င္တဲ့ ကိစၥေလးေတြကို ခ်ဳပ္ခ်ယ္တယ္လို ့ ေယာက်္ားေလးေတြကထင္တတ္ၾကတယ္ …
အဲလိုမဟုတ္ပါဘူး ကုိယ့္ခ်စ္သူကုိ မျဖစ္သင့္တာေတြကုိမျဖစ္ရေလေအာင္ သတိေပးျခင္းမ်ိဳးပါ..။
၅။ ရွိတတ္ပါေသးတယ္ … ေယာက်ာ္းေလးေတြဟာ သူတို့ သူငယ္ခ်င္းေတြ ေရွ ့မွာ ကိုယ့္ခ်စ္သူလို ့ေၿပာဖို ့၊
မိတ္ဆက္ေပးဖို ့ရွက္တတ္ေပမယ့္ … ေကာင္မေလးသူငယ္ခ်င္းေတြ ေရွ ့မွာက်ေတာ့ကုိ ့ကိုခ်စ္သူ
ူ လို ့ အသိေပးေစခ်င္ၾကတယ္ …
၆။ မာန္မာန ပါပဲ …လူတိုင္းရွိတတ္ၾကတာပါ။ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္၇ဲ ့မာန္မာနကို အတတ္နိုင္ဆံုး မေစာ္ကား
မိပါေစနဲ့ ။ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ဟာမိမိခ်စ္သူ ေယာက်ာ္းေလးအတြက္ မာန္မာနေတြကို ေလ်ာ္ထားတတ္
ၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္၇ဲ့မာနက မာနၾကီးလွပါတယ္ဆိုတဲ့ ေယာက်ာ္းေလးေတြထက္
အဆေပါင္းမ်ားစြာ ပိုပါတယ္…။ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ ခ်စ္မိၾကၿပီဆုိရင္ေတာ့ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္
နားလည္မႈေလးေတြ ရွိဖုိ႔ေတာ့လုိတာေပ့ါ..
မိန္းကေလးက အေလွ်ာ့ေပးသေလာက္ ေယာက်ာ္းေလးကအနိုင္က်င့္ေနမယ္ ဆိုရင္လည္း တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ
လံုး၀(လံုး၀) မထင္ထားတာေတြျဖစ္တတ္ပါတယ္
၇။ေနာက္ဆံုးတစ္ခ်က္ကေတာ့ ကိုယ့္ခ်စ္သူ ဒါမွမဟုတ္ ကိုရည္းစားနဲ့ အဆက္အသြယ္ရတဲ့အခါ ငါဒီမွာေနာက္ တစ္ေယာက္ရေနျပီ လို ့မေျပာမိဖို ့ပါပဲ။ (တစ္ခ်ိဳ့က သူတို ့ကိုယ္သူတို ့ လိပ္ျပာလံုသလိုလိုနဲ ့ ဘယ္သူက
သူကိုလိုက္ေနတယ္ ဘယ္ကေကာင္မေလးကသူကို ဘာေျပာတယ္နဲ ့ သူတို့ေကာင္မေလးေတြကိုေျပာျပ
တတ္ပါတယ္ ေနာက္ဆံုးေတာ့လည္း သူတို ့ေကာင္မေလးထက္ သာေတာ့ပါသြားၾကတာပါပဲ.. တဲ့။
ရွမ္းကေလး (အီးေမးလ္က စာကုိျပန္တင္ေပးလုိက္တာပါ။ ေရွာင္ရန္ေဆာင္ရန္ေပါ့ဗ်ာ။ အားလုံးေပ်ာ္ရႊင္ပါေစဗ်ာ။)
Thursday, June 17, 2010
မိန္းကေလးမ်ား၏ အရည္အခ်င္းႏွင့္ မေမ့သင့္ေသာ အဖိုးတန္မႈ
တစ္ခါတုန္းက
ဘုရားသခင္သည္ လူသားမိန္းမအား ဖန္ဆင္းေနစဥ္အတြင္း ၆ ရက္ေျမာက္ေန ့တြင္ နတ္သမီးတစ္ပါးေရာက္လာၿပီး
ဘုရားသခင္အား ........
"ဒီတစ္ခုေလးကို ဘာေၾကာင့္ အခ်ိန္အမ်ားၾကီး ယူၿပီး ဖန္ဆင္းေနရတာလဲ"
ဟု အျပစ္တင္စကားဆိုေလ၏ ။ ထိုအခါ ဘုရားသခင္ က
"ဖန္တီးေနတဲ့လူသားမိန္းမရဲ ့အစိတ္အပိုင္းေတြကိုေတြ ့လား"
ဟုေမးလိုက္ေလ၏ ။
နတ္သမီးက ဖန္တီးလက္စ လူသားမိန္းမကို ေသခ်ာၾကည့္ေန၏ ။
ဘုရားသခင္ကဆက္ေျပာျပသည္ ။
ဘုရားသခင္သည္ သူဖန္တီးၿပီးျဖစ္ေသာ လူသားမိန္းမ ၏ လက္ႏွစ္ေခ်ာင္းအားညႊန္ျပလိုက္ၿပီး....
"ဒီလက္ႏွစ္ေခ်ာင္းနဲ ့သူမဟာ အ၀တ္ေလွ်ာ္ႏိုင္ေအာင္ လုပ္ထားတယ္ ။ အိမ္ကပစၥည္း ၂၀၀ ေလာက္ကိုလည္း ဟိုေရႊ ့
ဒီေရြ ့လုပ္ႏိုင္တယ္ ။ အစားအေသာက္မ်ိဴးစံုကိုလည္း ခ်က္ျပဳတ္ျပင္ဆင္ေပးႏိုင္တယ္ ။ ဒါ့အျပင္ ကေလးငယ္ေတြကို
တစ္ၾကိမ္တည္းမွာ ခ်ီမျပဳစုႏိုင္တယ္ ။ ေနာက္ၿပီး ဒူးနာေနတာကေနစၿပီး အသည္းကြဲေနတာအထိ သူမက ေပ်ာက္ကင္းေအာင္ စြမ္းေဆာင္ေပးႏိုင္တယ္ " ဟု ဖန္တီးေနရင္းမွ ရွင္းျပသည္ ။
ဘုရားသခင္၏စကားေၾကာင့္ နတ္သမီးမွာ လူသားမိန္းမကို အထင္ၾကီးေလးစားသြား၏ ။
"လက္ႏွစ္ဖက္ထဲနဲ ့အဲ့ဒါေတြ အကုန္လံုးလုပ္လို ့ရတယ္ ...... မျဖစ္ႏိုင္တာ ."
ဟုေျပာၿပီးေခါင္းခါေနျပန္၏ ။
ထို ့ေနာက္ ဘုရားသခင္အားတစ္ခ်က္ၾကည့္လိုက္ၿပီး ...
"ဒါဟာလူသားမိန္းမ ျဖစ္ေပၚရမဲ့ ပံုစံ အျပည့္အစံုပဲလား"
ဟုထပ္ေမးျပန္၏ ။
"ဒီေန ့ေတာ့ သူမကို ဖန္တီးရတာေတြအရမ္းမ်ားေနၿပီ ..မနက္ျဖန္ကို တစ္ခ်က္ၾကည့္ပါဦး ၊ အဲ့ဒီအခါက်ရင္ ၿပီးျပည့္စံုတဲ့ လူသားမိန္းမပံုစံကိုေတြ ့ရလိမ့္မယ္" ဘုရားသခင္က ဆက္ေျပာျပန္၏ ။
"ဒီေန ့မွာေတာ့ လူသားမိန္းမရဲ ့ပံုစံဟာ ၿပီးသင့္သေလာက္ေတာ့ၿပီးေနပါၿပီ ။ ဖန္ဆင္းခဲ့သမွ်ထဲမွာ လူသားမိန္းမကို ဖန္ဆင္း
ရတာ အၾကိဳက္ႏွစ္သက္ဆံုးပါပဲ "
"..........."
"နာမက်န္းျဖစ္တဲ့အခါေတြဆိုရင္ သူမဟာ သူမဘာသာ သူမ ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္တတ္တယ္။ ၿပီးေတာ့ တစ္ေန ့မွာ ၁၈ နာရီေလာက္ အလုပ္လုပ္ႏိုင္တယ္ ။
နတ္သမီးသည္ ဘုရားသခင္ စကားကို နားေထာင္ေနရင္း မွ လူသားမိန္းမ အနီသို ့တိုးသြား၏ ။ ထို ့ေနာက္ လူသားမိန္းမ ကို တို ့ထိၾကည့္လိုက္၏ ။
"ႏူးညံ့လြန္းလွခ်ည္လား
"ဟုတ္တယ္ ႏူးည့ံတယ္ ။ ဒါေပမဲ့ စိတ္ဓာတ္ သန္မာေအာင္ေတာ့ ဖန္တီးထားတယ္ ။ အခက္အခဲေတြ ၊ အတားအဆီးေတြကို
လည္း ေက်ာ္လႊားႏိုင္ေအာင္ ဖန္တီးထားတယ္"
"သူမကေတြးတတ္လား"
ဟုနတ္သမီးကေမးလိုက္ျပန္ပါသည္ ။
"ေတြးတတ္ယံုတင္မကပါဘူး ။ က်ိဴးေၾကာင္းဆီေလ်ာ္ေအာင္စဥ္းစားႏိုင္ၿပီး ညိွႏိႈင္းမႈေတြကိုလည္း လုပ္တတ္ေသးတယ္"
နတ္သမီးသည္ ဘုရားသခင္ဖန္တီးလက္စ လူသားမိန္းမ၏ ပါးျပင္ကို ထိလုိက္ျပန္၏
"ဟင္..ဒီမွာ အေရေတြ စိမ့္က်ေနပါလား ။ ဖန္ဆင္းထားတာေတြမ်ားလြန္းလို ့သူမမွာ ၀န္တုတ္၀န္ပိုး ျဖစ္ေနၿပီလား မသိဘူး"
"ဒါဟာ အရည္ေတြစိမ့္က်တာမဟုတ္ပါဘူး ။ အဲ့ဒါကို မ်က္ရည္လို ့ေခၚပါတယ္"
"ဘာအတြက္လဲ"
"သူမရဲ ့ဘ၀မွာ ၀မ္းနည္းမႈေတြ ၊ ေၾကကြဲမႈေတြ ၊ အမုန္းတရားေတြ ၊ ခ်စ္ျခင္းေတြ ၊ အထီးက်န္ဆန္မႈေတြ ၊ ၿပီးေတာ့ နာက်င္မႈေတြ ၊ ဂုဏ္ယူမႈေတြ စတဲ့ စိတ္ခံစားမႈေတြကို ေဖာ္ျပဖို ့အတြက္ပါ"
ထိုအခါ နတ္သမီးသည္ လူသားမိန္းမအတြက္ မ်က္ရည္ဖန္တီးမႈကို လြန္စြာ အထင္ၾကီးသြားေလ၏ ။
"သင္ဟာ ၾကီးက်ယ္ျမင့္ျမတ္လွေပတယ္ ။ အရာရာ အားလံုးကိုလည္း စစ္စစ္ေပါက္ေပါက္ေတြးေတာႏိုင္ေပတယ္ ။ သင္အခု ဖန္တီးထားေသာ လူသားမိန္းမကလည္း ကမာၻေလာကၾကီးအတြက္ ထူးျခားၿပီး အလိုအပ္ဆံုး ျဖစ္လာပါလိမ့္မယ္"
ဟုဆိုလိုက္သည္ ။
ဘုရားသခင္က နတ္သမီးစကားကို တစ္ခ်က္ ျပံဳးလိုက္သည္ ။
"ဟုတ္တယ္ ... လူသားမိန္းမက ကမာၻေလာကၾကီးအတြက္ တကယ္လိုအပ္တယ္ ။ သူမမွာ လူသားေယာကၤ်ားေတြ အံ့ၾသသြားေလာက္ေစမယ့္ ခြန္အားေတြ ရွိတယ္ ။ မိသားစုရဲ ့ဒုကၡေတြနဲ ့၀န္ထုတ္၀န္ပိုးေတြကိုလည္း ေျဖရွင္းႏိုင္ေသးတယ္"
"သူမေၾကာင့္ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေတြ ၊ ခ်စ္ျခင္းေတြ ၊ အေတြးအေခၚေတြ ျဖစ္ေပၚလာႏိုင္တယ္ ။ ေၾကာက္ရြံ ့မႈေတြေတြ ့ၾကံဳခံစားေနရ ေတာင္တာမွ သူမကျပံဳးျပႏိုင္တယ္"
"အဲ့ဒီေလာက္ေတာင္ပဲလား"
"ဒါ့အျပင္ ငိုေၾကြးရမယ့္ ဒုကၡေတြၾကံဳလာခ်ိန္မွာလည္း သူမက သီခ်င္းဆိုတယ္ ။ ေပ်ာ္ရႊင္ရယ္ေမာတဲ့ အခ်ိန္မွာလည္း
သီခ်င္းဆိုတယ္ ။ ေၾကာက္ရြ ့ံတဲ့ အခ်ိန္မွာလည္း သီခ်င္းဆိုတယ္ "
"အို"
"သူ ့မိသားစုအတြက္ ယံုၾကည္ရာကို ျပဳလုပ္တယ္ ။ သူမဟာ သူ ့မိသားစုအတြက္ အခရာလို ့ခံယူထားတတ္ၿပီး မိသားစု ေအာင္ျမင္ျခင္းဟာလည္း သူ ့အေပၚမွာတည္မွီေနတယ္လို ့ယူဆထားတတ္တဲ့ လူသားတစ္မ်ိဴးပါ ။ သူမရဲ ့ႏွလံုးသား ဟာ ပံုသ႑ာန္အမွန္မရွိပါဘူး"
"သူမရဲ ့သားသမီးေတြ ေအာင္ျမင္ေနတာၾကည့္ၿပီး ငိုေၾကြးရင္လည္း ငိုေၾကြးေနတတ္ေသးတယ္ ။ ေနာက္ၿပီး သားသမီးရတဲ့ အေၾကာင္းတို ့ၾကားရရင္လည္း တစ္စံုတစ္ဦးအတြက္ ဂုဏ္ယူေနတတ္ေသးတယ္"
နတ္သမီးမွာ ဘုရားသခင္စကားကို နားေထာင္ေနရင္း သေဘာက်ေနပံုရ၏ ။ ဘုရားသခင္က လူသားမိန္းမ၏ ေနာက္အေၾကာင္းအရာတစ္ခုကို ဆက္ရွင္းျပေနျပ၏ ။
"သူမရဲ ့ႏွလံုးသားဟာ ေဆြမ်ိဴးမိသားစုထဲက တစ္ေယာက္ေယာက္ ၊ ဒါမွမဟုတ္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ဆံုးတယ္လို ့သတင္းၾကားရရင္ပဲ ကြဲေၾကတတ္ပါတယ္ ။ ဒါေပမဲ့ ....သူမဟာ ထိုေၾကကြဲမႈေတြကို ဘ၀ရဲ ့ခြန္အားအျဖစ္ ေျပာင္းလဲအသံုးျပဳတတ္ေသးတယ္"
"............"
"အနမ္းရယ္ ၊ယုယတဲ့ ေထြးေပြ ့မႈဟာ အသည္းကြဲျခင္းကို သက္သာေစႏိုင္တယ္ဆိုတာ ကိုလည္း သူမကသိေသးတယ္"
"ဒါေပမဲ့ သူမမွာ ခ်ိဴ ့ယြင္းခ်က္တစ္ခုေတာ့ ရွိတယ္"
"ဘယ္လို"
နတ္သမီးမွာ မၾကားလိုက္၍ျပန္ေမး၏
"ခ်ဴိ ့ယြင္းခ်က္တစ္ခုေတာ့ ရွိတယ္လို ့ေျပာတာပါ"
"ဘာခ်ိဴ ့ယြင္းခ်က္လဲ"
"သူမဟာ သူမရဲ ့အဲ့ဒီလို တန္ဖိုးရွိမႈေတြကို ေမ့ေနတတ္တယ္"
"ဟင္"
"ေနာက္ၿပီး သူမဟာ ကမာၻေလာကအတြက္ အဖိုးတန္ လူသားတစ္ေယာက္ပါလား ဆိုတာကို သူ့ကိုသူ အၿမဲတမ္းလည္း ေမ့ေနတတ္တယ္"
ဟုေျပာၿပီး သူ၏ဖန္ဆင္းျခင္းကို အဆံုးသတ္လိုက္ေလ၏ ။
*ပံုျပင္အဆံုး*
ဒီပံုျပင္ေလးဟာ လူေန (နတ္သမီးအေဆာင္)ဆိုတဲ့ ၀တၳဳ စာအုပ္ကေလးထဲက ဇာတ္လိုက္မင္းသားေလးကို သူ ့အေဖက
ေျပာျပေနတဲ့ ပံုျပင္ေလးျဖစ္ပါတယ္ ။ ၀တၳဳစာအုပ္ေလးက sample အျဖစ္ထုတ္ထားတာမို ့လို ့ေတာ္ေတာ္ေတာ့ ရွာ၀ယ္
ရမွာပါ ။ ဖတ္ၾကည့္လိုက္ပါ အရမ္းေကာင္းပါတယ္ ။
ရွမ္းကေလး (အီးေမးလ္မွ စာအားျပန္တင္လုိက္တာပါ။)
ဘုရားသခင္သည္ လူသားမိန္းမအား ဖန္ဆင္းေနစဥ္အတြင္း ၆ ရက္ေျမာက္ေန ့တြင္ နတ္သမီးတစ္ပါးေရာက္လာၿပီး
ဘုရားသခင္အား ........
"ဒီတစ္ခုေလးကို ဘာေၾကာင့္ အခ်ိန္အမ်ားၾကီး ယူၿပီး ဖန္ဆင္းေနရတာလဲ"
ဟု အျပစ္တင္စကားဆိုေလ၏ ။ ထိုအခါ ဘုရားသခင္ က
"ဖန္တီးေနတဲ့လူသားမိန္းမရဲ ့အစိတ္အပိုင္းေတြကိုေတြ ့လား"
ဟုေမးလိုက္ေလ၏ ။
နတ္သမီးက ဖန္တီးလက္စ လူသားမိန္းမကို ေသခ်ာၾကည့္ေန၏ ။
ဘုရားသခင္ကဆက္ေျပာျပသည္ ။
ဘုရားသခင္သည္ သူဖန္တီးၿပီးျဖစ္ေသာ လူသားမိန္းမ ၏ လက္ႏွစ္ေခ်ာင္းအားညႊန္ျပလိုက္ၿပီး....
"ဒီလက္ႏွစ္ေခ်ာင္းနဲ ့သူမဟာ အ၀တ္ေလွ်ာ္ႏိုင္ေအာင္ လုပ္ထားတယ္ ။ အိမ္ကပစၥည္း ၂၀၀ ေလာက္ကိုလည္း ဟိုေရႊ ့
ဒီေရြ ့လုပ္ႏိုင္တယ္ ။ အစားအေသာက္မ်ိဴးစံုကိုလည္း ခ်က္ျပဳတ္ျပင္ဆင္ေပးႏိုင္တယ္ ။ ဒါ့အျပင္ ကေလးငယ္ေတြကို
တစ္ၾကိမ္တည္းမွာ ခ်ီမျပဳစုႏိုင္တယ္ ။ ေနာက္ၿပီး ဒူးနာေနတာကေနစၿပီး အသည္းကြဲေနတာအထိ သူမက ေပ်ာက္ကင္းေအာင္ စြမ္းေဆာင္ေပးႏိုင္တယ္ " ဟု ဖန္တီးေနရင္းမွ ရွင္းျပသည္ ။
ဘုရားသခင္၏စကားေၾကာင့္ နတ္သမီးမွာ လူသားမိန္းမကို အထင္ၾကီးေလးစားသြား၏ ။
"လက္ႏွစ္ဖက္ထဲနဲ ့အဲ့ဒါေတြ အကုန္လံုးလုပ္လို ့ရတယ္ ...... မျဖစ္ႏိုင္တာ ."
ဟုေျပာၿပီးေခါင္းခါေနျပန္၏ ။
ထို ့ေနာက္ ဘုရားသခင္အားတစ္ခ်က္ၾကည့္လိုက္ၿပီး ...
"ဒါဟာလူသားမိန္းမ ျဖစ္ေပၚရမဲ့ ပံုစံ အျပည့္အစံုပဲလား"
ဟုထပ္ေမးျပန္၏ ။
"ဒီေန ့ေတာ့ သူမကို ဖန္တီးရတာေတြအရမ္းမ်ားေနၿပီ ..မနက္ျဖန္ကို တစ္ခ်က္ၾကည့္ပါဦး ၊ အဲ့ဒီအခါက်ရင္ ၿပီးျပည့္စံုတဲ့ လူသားမိန္းမပံုစံကိုေတြ ့ရလိမ့္မယ္" ဘုရားသခင္က ဆက္ေျပာျပန္၏ ။
"ဒီေန ့မွာေတာ့ လူသားမိန္းမရဲ ့ပံုစံဟာ ၿပီးသင့္သေလာက္ေတာ့ၿပီးေနပါၿပီ ။ ဖန္ဆင္းခဲ့သမွ်ထဲမွာ လူသားမိန္းမကို ဖန္ဆင္း
ရတာ အၾကိဳက္ႏွစ္သက္ဆံုးပါပဲ "
"..........."
"နာမက်န္းျဖစ္တဲ့အခါေတြဆိုရင္ သူမဟာ သူမဘာသာ သူမ ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္တတ္တယ္။ ၿပီးေတာ့ တစ္ေန ့မွာ ၁၈ နာရီေလာက္ အလုပ္လုပ္ႏိုင္တယ္ ။
နတ္သမီးသည္ ဘုရားသခင္ စကားကို နားေထာင္ေနရင္း မွ လူသားမိန္းမ အနီသို ့တိုးသြား၏ ။ ထို ့ေနာက္ လူသားမိန္းမ ကို တို ့ထိၾကည့္လိုက္၏ ။
"ႏူးညံ့လြန္းလွခ်ည္လား
"ဟုတ္တယ္ ႏူးည့ံတယ္ ။ ဒါေပမဲ့ စိတ္ဓာတ္ သန္မာေအာင္ေတာ့ ဖန္တီးထားတယ္ ။ အခက္အခဲေတြ ၊ အတားအဆီးေတြကို
လည္း ေက်ာ္လႊားႏိုင္ေအာင္ ဖန္တီးထားတယ္"
"သူမကေတြးတတ္လား"
ဟုနတ္သမီးကေမးလိုက္ျပန္ပါသည္ ။
"ေတြးတတ္ယံုတင္မကပါဘူး ။ က်ိဴးေၾကာင္းဆီေလ်ာ္ေအာင္စဥ္းစားႏိုင္ၿပီး ညိွႏိႈင္းမႈေတြကိုလည္း လုပ္တတ္ေသးတယ္"
နတ္သမီးသည္ ဘုရားသခင္ဖန္တီးလက္စ လူသားမိန္းမ၏ ပါးျပင္ကို ထိလုိက္ျပန္၏
"ဟင္..ဒီမွာ အေရေတြ စိမ့္က်ေနပါလား ။ ဖန္ဆင္းထားတာေတြမ်ားလြန္းလို ့သူမမွာ ၀န္တုတ္၀န္ပိုး ျဖစ္ေနၿပီလား မသိဘူး"
"ဒါဟာ အရည္ေတြစိမ့္က်တာမဟုတ္ပါဘူး ။ အဲ့ဒါကို မ်က္ရည္လို ့ေခၚပါတယ္"
"ဘာအတြက္လဲ"
"သူမရဲ ့ဘ၀မွာ ၀မ္းနည္းမႈေတြ ၊ ေၾကကြဲမႈေတြ ၊ အမုန္းတရားေတြ ၊ ခ်စ္ျခင္းေတြ ၊ အထီးက်န္ဆန္မႈေတြ ၊ ၿပီးေတာ့ နာက်င္မႈေတြ ၊ ဂုဏ္ယူမႈေတြ စတဲ့ စိတ္ခံစားမႈေတြကို ေဖာ္ျပဖို ့အတြက္ပါ"
ထိုအခါ နတ္သမီးသည္ လူသားမိန္းမအတြက္ မ်က္ရည္ဖန္တီးမႈကို လြန္စြာ အထင္ၾကီးသြားေလ၏ ။
"သင္ဟာ ၾကီးက်ယ္ျမင့္ျမတ္လွေပတယ္ ။ အရာရာ အားလံုးကိုလည္း စစ္စစ္ေပါက္ေပါက္ေတြးေတာႏိုင္ေပတယ္ ။ သင္အခု ဖန္တီးထားေသာ လူသားမိန္းမကလည္း ကမာၻေလာကၾကီးအတြက္ ထူးျခားၿပီး အလိုအပ္ဆံုး ျဖစ္လာပါလိမ့္မယ္"
ဟုဆိုလိုက္သည္ ။
ဘုရားသခင္က နတ္သမီးစကားကို တစ္ခ်က္ ျပံဳးလိုက္သည္ ။
"ဟုတ္တယ္ ... လူသားမိန္းမက ကမာၻေလာကၾကီးအတြက္ တကယ္လိုအပ္တယ္ ။ သူမမွာ လူသားေယာကၤ်ားေတြ အံ့ၾသသြားေလာက္ေစမယ့္ ခြန္အားေတြ ရွိတယ္ ။ မိသားစုရဲ ့ဒုကၡေတြနဲ ့၀န္ထုတ္၀န္ပိုးေတြကိုလည္း ေျဖရွင္းႏိုင္ေသးတယ္"
"သူမေၾကာင့္ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေတြ ၊ ခ်စ္ျခင္းေတြ ၊ အေတြးအေခၚေတြ ျဖစ္ေပၚလာႏိုင္တယ္ ။ ေၾကာက္ရြံ ့မႈေတြေတြ ့ၾကံဳခံစားေနရ ေတာင္တာမွ သူမကျပံဳးျပႏိုင္တယ္"
"အဲ့ဒီေလာက္ေတာင္ပဲလား"
"ဒါ့အျပင္ ငိုေၾကြးရမယ့္ ဒုကၡေတြၾကံဳလာခ်ိန္မွာလည္း သူမက သီခ်င္းဆိုတယ္ ။ ေပ်ာ္ရႊင္ရယ္ေမာတဲ့ အခ်ိန္မွာလည္း
သီခ်င္းဆိုတယ္ ။ ေၾကာက္ရြ ့ံတဲ့ အခ်ိန္မွာလည္း သီခ်င္းဆိုတယ္ "
"အို"
"သူ ့မိသားစုအတြက္ ယံုၾကည္ရာကို ျပဳလုပ္တယ္ ။ သူမဟာ သူ ့မိသားစုအတြက္ အခရာလို ့ခံယူထားတတ္ၿပီး မိသားစု ေအာင္ျမင္ျခင္းဟာလည္း သူ ့အေပၚမွာတည္မွီေနတယ္လို ့ယူဆထားတတ္တဲ့ လူသားတစ္မ်ိဴးပါ ။ သူမရဲ ့ႏွလံုးသား ဟာ ပံုသ႑ာန္အမွန္မရွိပါဘူး"
"သူမရဲ ့သားသမီးေတြ ေအာင္ျမင္ေနတာၾကည့္ၿပီး ငိုေၾကြးရင္လည္း ငိုေၾကြးေနတတ္ေသးတယ္ ။ ေနာက္ၿပီး သားသမီးရတဲ့ အေၾကာင္းတို ့ၾကားရရင္လည္း တစ္စံုတစ္ဦးအတြက္ ဂုဏ္ယူေနတတ္ေသးတယ္"
နတ္သမီးမွာ ဘုရားသခင္စကားကို နားေထာင္ေနရင္း သေဘာက်ေနပံုရ၏ ။ ဘုရားသခင္က လူသားမိန္းမ၏ ေနာက္အေၾကာင္းအရာတစ္ခုကို ဆက္ရွင္းျပေနျပ၏ ။
"သူမရဲ ့ႏွလံုးသားဟာ ေဆြမ်ိဴးမိသားစုထဲက တစ္ေယာက္ေယာက္ ၊ ဒါမွမဟုတ္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ဆံုးတယ္လို ့သတင္းၾကားရရင္ပဲ ကြဲေၾကတတ္ပါတယ္ ။ ဒါေပမဲ့ ....သူမဟာ ထိုေၾကကြဲမႈေတြကို ဘ၀ရဲ ့ခြန္အားအျဖစ္ ေျပာင္းလဲအသံုးျပဳတတ္ေသးတယ္"
"............"
"အနမ္းရယ္ ၊ယုယတဲ့ ေထြးေပြ ့မႈဟာ အသည္းကြဲျခင္းကို သက္သာေစႏိုင္တယ္ဆိုတာ ကိုလည္း သူမကသိေသးတယ္"
"ဒါေပမဲ့ သူမမွာ ခ်ိဴ ့ယြင္းခ်က္တစ္ခုေတာ့ ရွိတယ္"
"ဘယ္လို"
နတ္သမီးမွာ မၾကားလိုက္၍ျပန္ေမး၏
"ခ်ဴိ ့ယြင္းခ်က္တစ္ခုေတာ့ ရွိတယ္လို ့ေျပာတာပါ"
"ဘာခ်ိဴ ့ယြင္းခ်က္လဲ"
"သူမဟာ သူမရဲ ့အဲ့ဒီလို တန္ဖိုးရွိမႈေတြကို ေမ့ေနတတ္တယ္"
"ဟင္"
"ေနာက္ၿပီး သူမဟာ ကမာၻေလာကအတြက္ အဖိုးတန္ လူသားတစ္ေယာက္ပါလား ဆိုတာကို သူ့ကိုသူ အၿမဲတမ္းလည္း ေမ့ေနတတ္တယ္"
ဟုေျပာၿပီး သူ၏ဖန္ဆင္းျခင္းကို အဆံုးသတ္လိုက္ေလ၏ ။
*ပံုျပင္အဆံုး*
ဒီပံုျပင္ေလးဟာ လူေန (နတ္သမီးအေဆာင္)ဆိုတဲ့ ၀တၳဳ စာအုပ္ကေလးထဲက ဇာတ္လိုက္မင္းသားေလးကို သူ ့အေဖက
ေျပာျပေနတဲ့ ပံုျပင္ေလးျဖစ္ပါတယ္ ။ ၀တၳဳစာအုပ္ေလးက sample အျဖစ္ထုတ္ထားတာမို ့လို ့ေတာ္ေတာ္ေတာ့ ရွာ၀ယ္
ရမွာပါ ။ ဖတ္ၾကည့္လိုက္ပါ အရမ္းေကာင္းပါတယ္ ။
ရွမ္းကေလး (အီးေမးလ္မွ စာအားျပန္တင္လုိက္တာပါ။)
Wednesday, June 16, 2010
မိဘေက်းဇူးသိတဲ့ သမီးျမတ္ေလး
တရုတ္နုိင္ငံမွ တကၠသုိလ္ေက်ာင္းသူတစ္ဦးဟာ ကုိယ္တစ္ၿခမ္းေလၿဖတ္ေနသည္ ့သူမရဲ ့ဖခင္ၿဖစ္သူကုိ အခ်ိန္ၿပည္ ့ႀကည္ ့
ရွဳေစာင္ ့ေရွာက္နုိင္ဖုိ ့သူမႏွင္ ့အတူ တကၠသုိလ္ေက်ာင္းကုိေခၚသြားေလ ့ရွိပါတယ္...
အသက္ ၂၂ ႏွစ္အရြယ္ရွိ ရႊီဒါေဟြး ဟာ ၀ူဟန္းဇီ၀အင္ဂ်င္နီယာတကၠသုိလ္မွာ စက္မွဳႏွင္ ့လွ်ပ္စစ္အင္ ဂ်င္နီယာ ဘာသာရပ္ေတြကုိ တက္ေရာက္သင္ယူေနတာ ၿဖစ္ပါတယ္လို ့ခ်န္က်န္းေန ့စဥ္သတင္းစာက ေဖာ္ၿပခဲ ့ပါတယ္...
ေန ့စဥ္သူမရဲ ့ဖခင္ကုိဂရုစုိက္ၿပဳစုရ၊ မိသားစုစား၀တ္ေနေရးအတြက္ အခ်ိန္ပုိင္းအလုပ္လည္းလုပ္ရသည္ ့ႀကားထဲကပင္ ေက်ာင္းစာကုိပါေလ ့လာခဲ ့ရတာၿဖစ္ေပမယ္ ့ထူးဆန္းအံ ့ႀသစရာေကာင္းစြာ သူမဟာအတန္းထဲမွာ စာအေတာ္ဆံုးေက်ာင္းသူၿဖစ္ေနပါတယ္...
" ကြ်န္မအတြက္ေတာ ့ဘ၀ခရီးဟာ ႀကမ္းတမ္းတယ္လုိ ့မထင္မိပါဘူး...မိသားစုမွာ တစ္ဥိးတည္းေသာ သားသမီးၿဖစ္လို ့ကြ်န္မသာ အိမ္ကေနထြက္သြားခဲ ့ယင္ ဘယ္သူမွ အေဖ ့ကုိၿပဳစုမယ့္သူမရွိပါဘူး..."
လုိ ့သူမကေၿပာႀကားခဲ ့ပါတယ္...
သူမရဲ ့ဖခင္ၿဖစ္သူ အသက္ ၆၈ ႏွစ္အရြယ္ရွိ ရႊီခ်န္ရူ ဟာဦးေႏွာက္ထဲေသြးယုိၿပီး ၎ရဲ ့ဘယ္ဘက္ကုိယ္ တစ္ၿခမ္းေလၿဖတ္ေနခဲ ့တာ ယခုႏွစ္အဆန္းပိုင္းကတည္းကၿဖစ္ပါတယ္...
သူမရဲ ့မိခင္ၿဖစ္သူဟာလည္း က်န္းမာေရးမေကာင္းတာမုိ ့သူမကုိယ္သူမပင္အနုိင္နုိင္ ၿပန္လည္ဂရုစုိက္ ေနရတာမုိ ့မိန္းကေလးဟာ သူမရဲ ့ဖခင္ၿဖစ္သူကုိ သူမႏွင္ ့အတူတကၠသိုလ္သို ့အတူေခၚေဆာင္သြားဖုိ ့ ဆံုးၿဖတ္ခဲ ့ရတာၿဖစ္ပါတယ္...
သူမရဲ ့ၿဖစ္အင္ကုိစာနာ နားလည္ခဲ ့တဲ ့တကၠသိုလ္က အခေႀကးေငြေပးစရာမလုိပဲ သူမတုိ ့အတြက္ေနစရာအေဆာင္ကမ္းလွမ္း
ေထာက္ပံ ့ခဲ ့ပါတယ္...
သူမဟာ ေန ့လည္ထမင္းစားနားခ်ိန္ေတြမွာ စားေသာက္ခန္းမွာ အလုပ္လုပ္ၿပီး ေန ့လည္ေက်ာင္းဆင္း ၿပီးတာနဲ ့သံုးနာရီေလာက္ ေရသန္ ့ဗူးမ်ားႏွင္ ့ဖံုးကဒ္မ်ား ေရာင္းရပါတယ္..
သူမဟာ ေန ့စဥ္ နံနက္ ၅ နာရီမွာအိပ္ယာကထရၿပီး စားေသာက္ဖုိ ့၀ယ္ၿခမ္းရပါတယ္...ၿပီးတာနဲ ့သူမရဲ ့ဖခင္နွင္ ့အတူ ေက်ာင္းကုိေရာက္ဖုိ ့တစ္နာရီေလာက္ႀကာေအာင္သြားရပါတယ္...
ညေနအိမ္ၿပန္ေရာက္တာနဲ ့သူမဟာ ခ်က္ၿပဳတ္ၿပင္ဆင္ၿပီးတာႏွင့္ ဖခင္ကုိ မိနစ္သံုးဆယ္ေလာက္ႀကာ ေအာင္ ႏွိပ္နယ္ေပးၿပီး အိပ္ေပ်ာ္ေစရပါတယ္...
ထုိအရာေတြအားလံုးၿပီးမွ သူမရဲ ့ေက်ာင္းစာမ်ားကုိ က်က္မွတ္ဖုိ ့အခ်ိန္ရေတာ ့တာၿဖစ္ပါတယ္...
မိဘေက်းဇူးသိတတ္တဲ ့မိန္းကေလးအေႀကာင္းဖတ္ရတာ ႀကည္ႏူးရသလို ့သူမရဲ ့ဘ၀ကုိအရွဳံးမေပးပဲ ႀကဳိးစားမွဳကိုလည္းေလးစား
မိပါရဲ ့....
ေခတ္ေပၚအသံုးအေဆာင္ ( အ၀တ္အစား၊ မုိဘုိင္း စတာေတြ ) ႏွင္ ့အေပ်ာ္အပါးကုိ စိတ္ထဲမွာမထားပဲ ေလာကဓံကုိႀကံ ့ႀကံ
့ခံနုိင္တဲ ့သူမရဲ ့စိတ္ဓါတ္ကုိ ယေန ့လူငယ္ေတြ အတုယူနုိင္ႀကပါေစ...ဘ၀မွာ အဲဒီ အသံုးအေဆာင္ေတြမရွိလည္း ဘာမွမၿဖစ္သြားဖူးဆုိတာ သိသူအဖုိ ့ကေတာ ့စိတ္ထဲမွာ လိုခ်င္မွဳေတြ နည္းေနမွာ အမွန္ပါပဲ...
ရွမ္းကေလး (အီးေမးလ္က စာပါ။ စာဖတ္သူမ်ားအေနနဲ ့လဲ ဘ၀ကုိ တုိက္ခုိက္ရာမွာ အင္အားျဖစ္ေစလုိ၍တင္ေပးလုိက္ပါတယ္။)
ရွဳေစာင္ ့ေရွာက္နုိင္ဖုိ ့သူမႏွင္ ့အတူ တကၠသုိလ္ေက်ာင္းကုိေခၚသြားေလ ့ရွိပါတယ္...
အသက္ ၂၂ ႏွစ္အရြယ္ရွိ ရႊီဒါေဟြး ဟာ ၀ူဟန္းဇီ၀အင္ဂ်င္နီယာတကၠသုိလ္မွာ စက္မွဳႏွင္ ့လွ်ပ္စစ္အင္ ဂ်င္နီယာ ဘာသာရပ္ေတြကုိ တက္ေရာက္သင္ယူေနတာ ၿဖစ္ပါတယ္လို ့ခ်န္က်န္းေန ့စဥ္သတင္းစာက ေဖာ္ၿပခဲ ့ပါတယ္...
ေန ့စဥ္သူမရဲ ့ဖခင္ကုိဂရုစုိက္ၿပဳစုရ၊ မိသားစုစား၀တ္ေနေရးအတြက္ အခ်ိန္ပုိင္းအလုပ္လည္းလုပ္ရသည္ ့ႀကားထဲကပင္ ေက်ာင္းစာကုိပါေလ ့လာခဲ ့ရတာၿဖစ္ေပမယ္ ့ထူးဆန္းအံ ့ႀသစရာေကာင္းစြာ သူမဟာအတန္းထဲမွာ စာအေတာ္ဆံုးေက်ာင္းသူၿဖစ္ေနပါတယ္...
" ကြ်န္မအတြက္ေတာ ့ဘ၀ခရီးဟာ ႀကမ္းတမ္းတယ္လုိ ့မထင္မိပါဘူး...မိသားစုမွာ တစ္ဥိးတည္းေသာ သားသမီးၿဖစ္လို ့ကြ်န္မသာ အိမ္ကေနထြက္သြားခဲ ့ယင္ ဘယ္သူမွ အေဖ ့ကုိၿပဳစုမယ့္သူမရွိပါဘူး..."
လုိ ့သူမကေၿပာႀကားခဲ ့ပါတယ္...
သူမရဲ ့ဖခင္ၿဖစ္သူ အသက္ ၆၈ ႏွစ္အရြယ္ရွိ ရႊီခ်န္ရူ ဟာဦးေႏွာက္ထဲေသြးယုိၿပီး ၎ရဲ ့ဘယ္ဘက္ကုိယ္ တစ္ၿခမ္းေလၿဖတ္ေနခဲ ့တာ ယခုႏွစ္အဆန္းပိုင္းကတည္းကၿဖစ္ပါတယ္...
သူမရဲ ့မိခင္ၿဖစ္သူဟာလည္း က်န္းမာေရးမေကာင္းတာမုိ ့သူမကုိယ္သူမပင္အနုိင္နုိင္ ၿပန္လည္ဂရုစုိက္ ေနရတာမုိ ့မိန္းကေလးဟာ သူမရဲ ့ဖခင္ၿဖစ္သူကုိ သူမႏွင္ ့အတူတကၠသိုလ္သို ့အတူေခၚေဆာင္သြားဖုိ ့ ဆံုးၿဖတ္ခဲ ့ရတာၿဖစ္ပါတယ္...
သူမရဲ ့ၿဖစ္အင္ကုိစာနာ နားလည္ခဲ ့တဲ ့တကၠသိုလ္က အခေႀကးေငြေပးစရာမလုိပဲ သူမတုိ ့အတြက္ေနစရာအေဆာင္ကမ္းလွမ္း
ေထာက္ပံ ့ခဲ ့ပါတယ္...
သူမဟာ ေန ့လည္ထမင္းစားနားခ်ိန္ေတြမွာ စားေသာက္ခန္းမွာ အလုပ္လုပ္ၿပီး ေန ့လည္ေက်ာင္းဆင္း ၿပီးတာနဲ ့သံုးနာရီေလာက္ ေရသန္ ့ဗူးမ်ားႏွင္ ့ဖံုးကဒ္မ်ား ေရာင္းရပါတယ္..
သူမဟာ ေန ့စဥ္ နံနက္ ၅ နာရီမွာအိပ္ယာကထရၿပီး စားေသာက္ဖုိ ့၀ယ္ၿခမ္းရပါတယ္...ၿပီးတာနဲ ့သူမရဲ ့ဖခင္နွင္ ့အတူ ေက်ာင္းကုိေရာက္ဖုိ ့တစ္နာရီေလာက္ႀကာေအာင္သြားရပါတယ္...
ညေနအိမ္ၿပန္ေရာက္တာနဲ ့သူမဟာ ခ်က္ၿပဳတ္ၿပင္ဆင္ၿပီးတာႏွင့္ ဖခင္ကုိ မိနစ္သံုးဆယ္ေလာက္ႀကာ ေအာင္ ႏွိပ္နယ္ေပးၿပီး အိပ္ေပ်ာ္ေစရပါတယ္...
ထုိအရာေတြအားလံုးၿပီးမွ သူမရဲ ့ေက်ာင္းစာမ်ားကုိ က်က္မွတ္ဖုိ ့အခ်ိန္ရေတာ ့တာၿဖစ္ပါတယ္...
မိဘေက်းဇူးသိတတ္တဲ ့မိန္းကေလးအေႀကာင္းဖတ္ရတာ ႀကည္ႏူးရသလို ့သူမရဲ ့ဘ၀ကုိအရွဳံးမေပးပဲ ႀကဳိးစားမွဳကိုလည္းေလးစား
မိပါရဲ ့....
ေခတ္ေပၚအသံုးအေဆာင္ ( အ၀တ္အစား၊ မုိဘုိင္း စတာေတြ ) ႏွင္ ့အေပ်ာ္အပါးကုိ စိတ္ထဲမွာမထားပဲ ေလာကဓံကုိႀကံ ့ႀကံ
့ခံနုိင္တဲ ့သူမရဲ ့စိတ္ဓါတ္ကုိ ယေန ့လူငယ္ေတြ အတုယူနုိင္ႀကပါေစ...ဘ၀မွာ အဲဒီ အသံုးအေဆာင္ေတြမရွိလည္း ဘာမွမၿဖစ္သြားဖူးဆုိတာ သိသူအဖုိ ့ကေတာ ့စိတ္ထဲမွာ လိုခ်င္မွဳေတြ နည္းေနမွာ အမွန္ပါပဲ...
ရွမ္းကေလး (အီးေမးလ္က စာပါ။ စာဖတ္သူမ်ားအေနနဲ ့လဲ ဘ၀ကုိ တုိက္ခုိက္ရာမွာ အင္အားျဖစ္ေစလုိ၍တင္ေပးလုိက္ပါတယ္။)
ဆရာႏွင့္ ေက်ာင္းသား
၁)
ဆရာက ေက်ာင္းသားႏွစ္ေယာက္ကို ေမးခြန္းေမးပါတယ္။ အင္မတန္အဆင့္ျမင့္ၿပီး အေတာ္စဥ္းစားယူရတဲ့ သခၤ်ာဥာဏ္စမ္းေတြပါ။
ပထမေက်ာင္းသားက ေမးခြန္းခက္တာကို ျမင္ၿပီး ဒီလိုစဥ္းစားပါတယ္၊
"ဆရာက ငါမေျဖႏိူင္မယ့္ ေမးခြန္းေတြကို တမင္သက္သက္ ေမးတာပဲ၊ ဟိုတစ္ခါတုန္းက သူလာတာကို ထႏႈတ္မဆက္ပဲ
ေနမိတာကို မေက်နပ္လို.ျဖစ္မယ္" .... သူဒီလို စေတြးတာနဲ.တင္ ေမးခြန္းေတြကို ေကာင္းေကာင္း မေျဖႏိူင္ေတာ့ပါဘူး...
ေနာက္တစ္ေယာက္ကေတာ့ ဒီလိုျမင္ပါတယ္
"ဆရာ့ေမးခြန္းေတြက အေတာ္အဆင့္ျမင့္တယ္၊ ငါတို.အဆင့္နဲ. ေျဖလို.ရတဲ့ ေမးခြန္းေတြ ျဖစ္ေလာက္ပါတယ္၊ ႀကိဳးစားေျဖၾကည္.
ဦးမွပဲ" ... သူကေတာ့ ေမးခြန္းအေတာ္မ်ားမ်ားကို ဆရာ ေက်နပ္ေလာက္တဲ့ အထိ ေျဖဆိုႏိူင္ခဲ့ပါတယ္....
ဒီအျဖစ္အပ်က္ေလးကို ႀကည့္မယ္ဆိုရင္ Perception လို.ေခၚတဲ့ အထင္အျမင္ ယူဆခ်က္တစ္ခုဟာ အစစအရာရာ အဆင္ေျပေခ်ာေမြ.ေစဖို.အတြက္ ဘယ္အတိုင္းအတာထိ အေရးပါ အရာေရာက္တယ္ဆိုတာ ေတြ.ျမင္ႏိူင္ပါတယ္၊ အျခားသူတစ္ေယာက္ရဲ့ စိတ္ထဲမွာ ဘယ္လိုပဲရွိရွိ၊ ဘာရည္႐ြယ္ခ်က္နဲ.ပဲ ေမးေမး "ဒုတိယ ေက်ာင္းသား"
လိုပဲ ႐ိုး႐ိုးေတြးၿပီး အေကာင္းဆံုး အေျဖေပးသင့္ပါတယ္
(၂)
ဆရာက ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ကို စားပြဲေ႐ွ.မွာ ထိုင္ခိုင္းၿပီး "က" တစ္လံုးေရးျပပါလို. ခိုင္းပါတယ္။ ေက်ာင္းသားက
ေရးၿပီး ဆရာ့ေ႐ွ.ကို ထိုးေပးလိုက္ပါတယ္.... ဆရာက သူ.အေျဖကို လက္မခံခဲ့ပါဘူး။ ဆရာ့ဘက္က ၾကည့္ေတာ့ အေျဖက "ယ" ျဖစ္ေနတာကိုး... ေနာက္ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ကို ဆရာက ေခၚခိုင္းပါတယ္...ေက်ာင္းသားက ေရးၿပီး
"စာ႐ြက္ကို ဆရာ့ဘက္ တစ္ပတ္လွည့္ၿပီး ျပလိုက္ပါတယ္... ဆရာက သူ.အေျဖကို သေဘာက် လက္ခံခဲ့ပါတယ္....
ဒီအျဖစ္ပ်က္ေလးမွာ "ကိစၥရပ္တိုင္းမွာ Angle Of Vision လို.ေခၚတဲ့ ႐ႈေထာင့္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိႏိူင္တယ္ဆိုတာပါပဲ"...
ေက်ာင္းသားႏွစ္ေယာက္လံုးရဲ့ အေျဖဟာ အမွန္ေတြခ်ည္းပါပဲ...ဒါေပမဲ့ ပထမေက်ာင္းသားဟာ သူ.ဘက္အျမင္အတိုင္း ဆရာ့ကို
ျပတာကိုး... ဒီေနရာမွာ သတိထားရမွာက ဒုတိယေက်ာင္းသားဟာ ဆရာ့ဘက္က "က" လို. ျမင္ရေအာင္ သူက "ယ"
လို. အမွားႀကီးေရးလိုက္တာ မဟုတ္ပါဘူး...သူလည္း အမွန္ပဲ ေရးလိုက္ၿပီး ဆရာ့ဘက္ကလည္း အမွန္ပဲျမင္ႏိူင္ေအာင္ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ အဆင္ေျပမယ့္အေျခအေနတစ္ခုကို ဖန္တီးလိုက္တာပါ...
အခ်ိဳ.ေသာ ကိစၥရပ္ေတြမွာ သူ.ဘက္ကလည္း ဘယ္လိုမ်ားျမင္ႏိူင္မလည္းလို. စဥ္းစားေတြေခၚခ်င့္ခ်ိန္ၿပီး သူ.ရဲ့႐ႈေထာင့္ကေန ျမင္ျပ၊ ေတြးျပ၊ ေဆြးေႏြးျပဖို. လိုပါလိမ့္မယ္.... အဲဒါမွလည္း ကိုယ္မွန္တယ္ဆိုတာကို သူနားလည္ လက္ခံႏိူင္လာမွာပါ... အဲဒီလိုမဟုတ္ပဲ ကိုယ္မွန္တယ္ဆိုတာကို ကိုယ့္ဘက္က အျမင္တစ္ခုတည္းနဲ. ႀကည့္ၿပီး ဇြတ္အတင္းျငင္းခံုေနမယ္ဆိုရင္ေတာ့ လိုလားအပ္တဲ့ အေျခအေနတစ္ခုကို ဘယ္ေတာ့မွ ေရာက္ေတာ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး...
(၃)
ဆရာက ေက်ာင္းသားကို ခံုေပၚမွာ မတ္တပ္ရပ္ခိုင္းထားၿပီး အျပစ္ေပးထားပါတယ္... အခ်ိန္အေတာ္ၾကာေတာ့ ဆရာက
ေက်ာင္းသားကို ဆံုးမဖို. လက္ယပ္ေခၚလိုက္တယ္... ဒါေပမယ့္ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေက်ာင္းသားက ရပ္ေနတာၾကာၿပီျဖစ္တဲ့အတြက္ ဆရာက ျပန္ထိုင္ခိုင္းရင္ ေကာင္းမွာပဲလို. ေတြးေနခ်ိန္ပါ... ေက်ာင္းသားက လိုရာေတြးၿပီး ထိုင္ခ်လိုက္ပါတယ္...အဲ့မွာတင္ ျပသနာက စတက္ပါေတာ့တယ္...ဒါဟာ misunderstanding(နားလည္မႈ လြဲေခ်ာ္ျခင္း) ပါ၊ မ်ားေသာအားျဖင့္ Body Language
လို.ေခၚတဲ့ ခႏၶာကိုယ္အစိတ္အပိုင္းကို အသံုးၿပဳၿပီး အသံတိတ္ စကားေျပာဆက္သြယ္တဲ့ အခါမ်ိဳးမွာ နားလည္မႈလြဲေခ်ာ္တာေတြ ျဖစ္တတ္ပါတယ္...
အဆိုး၀ါးဆံုးကေတာ့ အထက္ကျဖစ္ရပ္ကေလးလို ကိုယ့္ရဲ့စိတ္အာ႐ံု (Emotion) ရဲ့ လႊမ္းမိုးျခယ္လွယ္မႈေၾကာင့္ သူတစ္ပါးရဲ့စကားကို
တလြဲအဓိပၸာယ္ေကာက္မိတာေတြ၊ အေျခအေနေတြကို အလြဲလြဲ အမွားမွား နားလည္သံုးသပ္မိတာေတြပါပဲ၊ ဘယ္ဘာသာစကားနဲ. ပဲေျပာေျပာ ဘယ္လိုေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ပါ သူတစ္ပါး ကိုယ့္ကို ဘာေျပာတယ္၊ ဘယ္လိုရည္႐ြယ္ခ်က္နဲ. ေျပာတယ္ဆိုတာကို
အမွန္အတိုင္း အရွိအတိုင္း နားလည္ႏိူင္ေအာင္ ႀကိဳးစားျခင္းဟာ အားလံုးအတြက္ အေကာင္းဆံုးျဖစ္လိမ့္မယ္ထင္ပါတယ္...
(၄)
ဆရာက ေက်ာင္းသားအားလံုး ေ႐ွ.မွာ ရပ္ၿပီး လက္ညွိဳးတစ္ေခ်ာင္းေထာင္ၿပီး ဒီလိုေျပာပါတယ္..."မင္းတို. အားလံုး လက္ညွိဳးေထာင္လိုက္ပါ" ေက်ာင္းသားအားလံုး ဆရာ့ကို စိတ္၀င္တစား ၾကည့္ေနရာကေန ဆရာခိုင္းတဲ့
အတိုင္းလိုက္လုပ္ၾကပါတယ္...
အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ ဆရာက သူ.ရဲ့နားထင္ကို လက္နဲ.ေထာက္ၿပီး... "အဲဒီလက္ညွဳိးနဲ. ကိုယ့္နဖူးကို ေထာက္လိုက္ၾကပါ" လို. ထပ္ေျပာပါတယ္... ေက်ာင္းသားအားလံုးဟာ ဆရာလုပ္တဲ့အတိုင္းနားထင္ကို လိုက္ေထာက္ၾကပါတယ္...ခဏေနမွ
သူတို.မွားသြားမွန္း အားလံုးက သေဘာေပါက္လိုက္ၾကပါတယ္... "ဆရာ ေထာက္ခိုင္းတာက နဖူးကိုေလ"
ဒီအျဖစ္အပ်က္ေလးမွာ အၾကားနဲ.အျမင္ တစ္ထပ္တည္းမက်မႈကို ေတြ.ရပါလိမ့္မယ္... တၿပိဳင္တည္းလို. ထင္ရေပမယ့္
တကယ္တမ္းက အျမင္အာ႐ံုက ဦးေႏွာက္ကို အရင္ေရာက္သြားတဲ့ သေဘာပါ...အျမင္အာ႐ံုဟာ အလင္းကို အေျခခံၿပီး
အၾကားအာ႐ံုကေတာ့ အသံမွာ အေျခခံပါတယ္... အလင္းရဲ့အလ်င္ဟာ အသံရဲ့အလ်င္ထက္ ပိုျမန္တဲ့အတြက္ ဒီလိုျဖစ္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္...
ဒီသေဘာတရားေလးကို ေကာင္းစြာနားလည္မယ္ဆိုရင္ ကိုယ္ေျပာမယ့္စကားနဲ. သင့္ေတာ္မယ့္ လိုက္ေလ်ာညီေထြျဖစ္မယ့္ ဟန္ပန္အမူအရာ ထားမွသာလွ်င္ ကိုယ္ေျပာမယ့္စကား အရာထင္မွာပါ...
သိပ္ဆိုးတဲ့ ကေလးတစ္ေယာက္ကို ငါ႐ိုက္လိုက္ရ လို. မာန္ၿပီး မ်က္ႏွာက ၿပံဳးစိစိလုပ္မယ္ဆိုရင္ ကေလးက ကိုယ့္စကားကို အေလးမထားပဲ ေနမွာပါ... အဲဒီလိုပါပဲ ကိုယ့္လက္ေအာက္ငယ္သားေတြကို မင္းတို. ငါ့ကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေ၀ဖန္ၾကပါ၊ မွားတာကို ေထာက္ျပပါလို. ေျပာေနေပမယ့္ မ်က္ႏွာက ငါ့ကို မေကာင္းဘူးလို. ေျပာလို.ကေတာ့ အလုပ္ထုတ္ပစ္မယ္ ဆိုတဲ့
႐ုပ္ေပါက္ေနရင္ ကိုယ္ေျပာခဲ့တဲ့ စကားဟာ အလကား ျဖစ္သြားပါလိမ့္မယ္...
အ႐ွင္းဆံုးေျပာရရင္ ႐ိုးသားဖို.၊ ၿပီးေတာ့ သတိထားဖို.ပါပဲ...လူတစ္ေယာက္ဟာ ႐ိုးသားမယ္၊ စိတ္ထဲမွာ တကယ္ရွိတာကိုသာ ေျပာမယ္ဆိုရင္သူ.ရဲ့မ်က္ႏွာကေန သူ.ရဲ့ေကာင္းတဲ့ ေစတနာကို ျမင္ႏိူင္ပါတယ္...
(၅)
ဆရာက ေက်ာင္းသားေတြကို စာ႐ြက္အျဖဴေရာင္ ေထာင္ျပၿပီး ဒါဘာအေရာင္လည္းလို. ေမးပါတယ္... ေက်ာင္းသားအားလံုးက တညီတညြတ္တည္း ေျဖၾကပါတယ္...
"အျဖဴေရာင္ပါ ..."
ဆရာက White Borad ရဲ့ မ်က္ႏွာျပင္ကို ေထာက္ၿပီး ဒါကေရာ ဘာအေရာင္လဲလို. ေမးျပန္ပါတယ္... မဆိုင္းမတြပဲ အားလံုးက
အျဖဴေရာင္ပါလို. ေျဖၾကပါတယ္..."အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ ဆရာက ခုနကစာ႐ြက္ကို White Board မွာ ကပ္ၿပီး
ဒီႏွစ္ခုမွာ ဘယ္ဟာ အျဖဴလဲ လို. ေမးျပန္ပါတယ္"... ေက်ာင္းသားအားလံုး ေျဖရန္ စြံ.အ သြားပါေတာ့တယ္...
ဒီအျဖစ္အပ်က္ေလးမွာ လူေတြ သတ္မွတ္တဲ့ စံႏႈန္းေတြရဲ့ ေ၀၀ါးဆန္းျပားမႈကို ေတြ.ျမင္ႏိူင္ပါတယ္.... လူတစ္ေယာက္က ခ်မ္းသာမယ္...ေနာက္တစ္ေယာက္က ပိုခ်မ္းသာမယ္...ေနာက္တစ္ေယာက္က ပိုၿပီးခ်မ္းသာမယ္ စသျဖင့္ေပါ့...
သတ္မွတ္ခ်က္ေတြမွာ အဆံုးသတ္မ်ဥ္း မရွိသလို အစစ္အမွန္ဆိုတာလည္း မရွိႏိူင္ပါဘူး... ဒါေၾကာင့္ ျပသနာတစ္ခုကို
ေျဖရွင္းတဲ့အခါမွာ ကိုယ့္ရဲ့စိတ္အေျခအေနေတြကို ေသခ်ာမႈမရွိတဲ့သတ္မွတ္ခ်က္ေတြ လာေရာက္လႊမ္းမိုးတာမခံေစဘဲ
တကယ့္အရွိတရား (Being) မွာပဲ စူးစိုက္ႏွစ္ၿမွဳပ္ထားႏိူင္ဖို. လိုပါတယ္....ဒီလိုမွလည္း နည္းလမ္းက်ၿပီး
မွ်တတဲ့ အေျဖတစ္ခုကို ထုတ္ႏိူင္မွာပါ...
(၆)
ဆရာက ေမးပါတယ္...
"အျဖဴမဟုတ္ရင္ ဘာလည္းကြ"
အျဖဴမဟုတ္ရင္ အမည္းေပါ့ ဟု ေက်ာင္းသားက ျပန္ေျဖပါတယ္...တစ္ကယ္က
"အျဖဴမဟုတ္ရင္ မျဖဴတာတာေတြ အားလံုး ျဖစ္ႏိူင္တာေလ"
က်ေနာ္တို.လည္း လူ.ေလာကထဲက ျပသနာရပ္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ အဲဒီေက်ာင္းသားေလးလိုမ်ိဳး ျဖစ္ႏူိင္ေခ် (Propability)
မ်ားစြာကို မစဥ္းစားပဲ၊ ဆန္.က်င္ဘက္အျမင္ (Opposite View) ေတြကိုသာ ႐ုတ္တရက္ စဥ္းစားမိတတ္ၾကပါတယ္...ဥပမာ ကိုယ္သိထားတဲ့ အမွန္တရားတစ္ခုနဲ.အျခားလူ ေပးလာတဲ့ အေျဖတစ္ခုနဲ. ကိုက္ညီမႈ မရွိတဲ့ အခါမ်ိဳးမွာ တစ္ဘက္သူ
မွားေနတယ္ဆိုၿပီး ႐ုတ္တရက္ ေကာက္ခ်က္ခ်မိတတ္ပါတယ္...
ကိစၥရပ္တိုင္းမွာ ျဖစ္ႏိူင္ေျခေတြ တစ္ခုထက္ပိုၿပီး ရွိႏိူင္တယ္ဆိုတာ၊ စဥ္းစားပံု စဥ္းစားနည္း (The Way Of Thinking) အေပၚ
မူတည္ၿပီး အေျဖ ဒါမွမဟုတ္ ရလဒ္ေတြဟာ တစ္နည္းတစ္ဖံု ေျပာင္းလဲသြားႏိူင္တယ္ဆိုတာေတြ ကို နားလည္ထားရပါမယ္...
"ဒါမွ ငါမွန္တယ္၊ မင္းမွားတယ္ ဆိုတဲ့ အျမင္ေတြက လြတ္ေျမာက္ၿပီး ငါလည္းမွန္တယ္၊ မင္းလည္းမွန္တယ္ ဒါေပမယ့္
ဘယ္သူ.ရဲ့ လမ္းေၾကာင္းက ပိုၿပီးအားေကာင္းတယ္ဆိုတဲ့ အျမင္မ်ိဳးကို ျမင္ႏိူင္စြမ္းရွိမွာပါ...
ျပသနာဆိုတဲ့ စကားလံုးနဲ.တတ္ႏိူင္သမွ် ကင္းေ၀းႏိူင္ဖို.၊ ေနာင္တေတြ ခဏခဏ မရဖို.၊ အနည္းဆံုး ေလာကထဲမွာ ၿပံဳးၿပံဳးကေလး
ေနႏိူင္ဖို. သိမိသမွ်၊ဖတ္မိသမွ်၊ က်င့္ႀကံအားထုတ္မိသမွ် ေပးေ၀လိုက္ရပါသည္...
ေက်ာ္စုိးလင္း
ရွမ္းကေလး (သူငယ္ခ်င္းစာအားျပန္၍မွ်ေ၀လုိက္ပါတယ္ဗ်ာ)
ဆရာက ေက်ာင္းသားႏွစ္ေယာက္ကို ေမးခြန္းေမးပါတယ္။ အင္မတန္အဆင့္ျမင့္ၿပီး အေတာ္စဥ္းစားယူရတဲ့ သခၤ်ာဥာဏ္စမ္းေတြပါ။
ပထမေက်ာင္းသားက ေမးခြန္းခက္တာကို ျမင္ၿပီး ဒီလိုစဥ္းစားပါတယ္၊
"ဆရာက ငါမေျဖႏိူင္မယ့္ ေမးခြန္းေတြကို တမင္သက္သက္ ေမးတာပဲ၊ ဟိုတစ္ခါတုန္းက သူလာတာကို ထႏႈတ္မဆက္ပဲ
ေနမိတာကို မေက်နပ္လို.ျဖစ္မယ္" .... သူဒီလို စေတြးတာနဲ.တင္ ေမးခြန္းေတြကို ေကာင္းေကာင္း မေျဖႏိူင္ေတာ့ပါဘူး...
ေနာက္တစ္ေယာက္ကေတာ့ ဒီလိုျမင္ပါတယ္
"ဆရာ့ေမးခြန္းေတြက အေတာ္အဆင့္ျမင့္တယ္၊ ငါတို.အဆင့္နဲ. ေျဖလို.ရတဲ့ ေမးခြန္းေတြ ျဖစ္ေလာက္ပါတယ္၊ ႀကိဳးစားေျဖၾကည္.
ဦးမွပဲ" ... သူကေတာ့ ေမးခြန္းအေတာ္မ်ားမ်ားကို ဆရာ ေက်နပ္ေလာက္တဲ့ အထိ ေျဖဆိုႏိူင္ခဲ့ပါတယ္....
ဒီအျဖစ္အပ်က္ေလးကို ႀကည့္မယ္ဆိုရင္ Perception လို.ေခၚတဲ့ အထင္အျမင္ ယူဆခ်က္တစ္ခုဟာ အစစအရာရာ အဆင္ေျပေခ်ာေမြ.ေစဖို.အတြက္ ဘယ္အတိုင္းအတာထိ အေရးပါ အရာေရာက္တယ္ဆိုတာ ေတြ.ျမင္ႏိူင္ပါတယ္၊ အျခားသူတစ္ေယာက္ရဲ့ စိတ္ထဲမွာ ဘယ္လိုပဲရွိရွိ၊ ဘာရည္႐ြယ္ခ်က္နဲ.ပဲ ေမးေမး "ဒုတိယ ေက်ာင္းသား"
လိုပဲ ႐ိုး႐ိုးေတြးၿပီး အေကာင္းဆံုး အေျဖေပးသင့္ပါတယ္
(၂)
ဆရာက ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ကို စားပြဲေ႐ွ.မွာ ထိုင္ခိုင္းၿပီး "က" တစ္လံုးေရးျပပါလို. ခိုင္းပါတယ္။ ေက်ာင္းသားက
ေရးၿပီး ဆရာ့ေ႐ွ.ကို ထိုးေပးလိုက္ပါတယ္.... ဆရာက သူ.အေျဖကို လက္မခံခဲ့ပါဘူး။ ဆရာ့ဘက္က ၾကည့္ေတာ့ အေျဖက "ယ" ျဖစ္ေနတာကိုး... ေနာက္ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ကို ဆရာက ေခၚခိုင္းပါတယ္...ေက်ာင္းသားက ေရးၿပီး
"စာ႐ြက္ကို ဆရာ့ဘက္ တစ္ပတ္လွည့္ၿပီး ျပလိုက္ပါတယ္... ဆရာက သူ.အေျဖကို သေဘာက် လက္ခံခဲ့ပါတယ္....
ဒီအျဖစ္ပ်က္ေလးမွာ "ကိစၥရပ္တိုင္းမွာ Angle Of Vision လို.ေခၚတဲ့ ႐ႈေထာင့္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိႏိူင္တယ္ဆိုတာပါပဲ"...
ေက်ာင္းသားႏွစ္ေယာက္လံုးရဲ့ အေျဖဟာ အမွန္ေတြခ်ည္းပါပဲ...ဒါေပမဲ့ ပထမေက်ာင္းသားဟာ သူ.ဘက္အျမင္အတိုင္း ဆရာ့ကို
ျပတာကိုး... ဒီေနရာမွာ သတိထားရမွာက ဒုတိယေက်ာင္းသားဟာ ဆရာ့ဘက္က "က" လို. ျမင္ရေအာင္ သူက "ယ"
လို. အမွားႀကီးေရးလိုက္တာ မဟုတ္ပါဘူး...သူလည္း အမွန္ပဲ ေရးလိုက္ၿပီး ဆရာ့ဘက္ကလည္း အမွန္ပဲျမင္ႏိူင္ေအာင္ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ အဆင္ေျပမယ့္အေျခအေနတစ္ခုကို ဖန္တီးလိုက္တာပါ...
အခ်ိဳ.ေသာ ကိစၥရပ္ေတြမွာ သူ.ဘက္ကလည္း ဘယ္လိုမ်ားျမင္ႏိူင္မလည္းလို. စဥ္းစားေတြေခၚခ်င့္ခ်ိန္ၿပီး သူ.ရဲ့႐ႈေထာင့္ကေန ျမင္ျပ၊ ေတြးျပ၊ ေဆြးေႏြးျပဖို. လိုပါလိမ့္မယ္.... အဲဒါမွလည္း ကိုယ္မွန္တယ္ဆိုတာကို သူနားလည္ လက္ခံႏိူင္လာမွာပါ... အဲဒီလိုမဟုတ္ပဲ ကိုယ္မွန္တယ္ဆိုတာကို ကိုယ့္ဘက္က အျမင္တစ္ခုတည္းနဲ. ႀကည့္ၿပီး ဇြတ္အတင္းျငင္းခံုေနမယ္ဆိုရင္ေတာ့ လိုလားအပ္တဲ့ အေျခအေနတစ္ခုကို ဘယ္ေတာ့မွ ေရာက္ေတာ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး...
(၃)
ဆရာက ေက်ာင္းသားကို ခံုေပၚမွာ မတ္တပ္ရပ္ခိုင္းထားၿပီး အျပစ္ေပးထားပါတယ္... အခ်ိန္အေတာ္ၾကာေတာ့ ဆရာက
ေက်ာင္းသားကို ဆံုးမဖို. လက္ယပ္ေခၚလိုက္တယ္... ဒါေပမယ့္ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေက်ာင္းသားက ရပ္ေနတာၾကာၿပီျဖစ္တဲ့အတြက္ ဆရာက ျပန္ထိုင္ခိုင္းရင္ ေကာင္းမွာပဲလို. ေတြးေနခ်ိန္ပါ... ေက်ာင္းသားက လိုရာေတြးၿပီး ထိုင္ခ်လိုက္ပါတယ္...အဲ့မွာတင္ ျပသနာက စတက္ပါေတာ့တယ္...ဒါဟာ misunderstanding(နားလည္မႈ လြဲေခ်ာ္ျခင္း) ပါ၊ မ်ားေသာအားျဖင့္ Body Language
လို.ေခၚတဲ့ ခႏၶာကိုယ္အစိတ္အပိုင္းကို အသံုးၿပဳၿပီး အသံတိတ္ စကားေျပာဆက္သြယ္တဲ့ အခါမ်ိဳးမွာ နားလည္မႈလြဲေခ်ာ္တာေတြ ျဖစ္တတ္ပါတယ္...
အဆိုး၀ါးဆံုးကေတာ့ အထက္ကျဖစ္ရပ္ကေလးလို ကိုယ့္ရဲ့စိတ္အာ႐ံု (Emotion) ရဲ့ လႊမ္းမိုးျခယ္လွယ္မႈေၾကာင့္ သူတစ္ပါးရဲ့စကားကို
တလြဲအဓိပၸာယ္ေကာက္မိတာေတြ၊ အေျခအေနေတြကို အလြဲလြဲ အမွားမွား နားလည္သံုးသပ္မိတာေတြပါပဲ၊ ဘယ္ဘာသာစကားနဲ. ပဲေျပာေျပာ ဘယ္လိုေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ပါ သူတစ္ပါး ကိုယ့္ကို ဘာေျပာတယ္၊ ဘယ္လိုရည္႐ြယ္ခ်က္နဲ. ေျပာတယ္ဆိုတာကို
အမွန္အတိုင္း အရွိအတိုင္း နားလည္ႏိူင္ေအာင္ ႀကိဳးစားျခင္းဟာ အားလံုးအတြက္ အေကာင္းဆံုးျဖစ္လိမ့္မယ္ထင္ပါတယ္...
(၄)
ဆရာက ေက်ာင္းသားအားလံုး ေ႐ွ.မွာ ရပ္ၿပီး လက္ညွိဳးတစ္ေခ်ာင္းေထာင္ၿပီး ဒီလိုေျပာပါတယ္..."မင္းတို. အားလံုး လက္ညွိဳးေထာင္လိုက္ပါ" ေက်ာင္းသားအားလံုး ဆရာ့ကို စိတ္၀င္တစား ၾကည့္ေနရာကေန ဆရာခိုင္းတဲ့
အတိုင္းလိုက္လုပ္ၾကပါတယ္...
အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ ဆရာက သူ.ရဲ့နားထင္ကို လက္နဲ.ေထာက္ၿပီး... "အဲဒီလက္ညွဳိးနဲ. ကိုယ့္နဖူးကို ေထာက္လိုက္ၾကပါ" လို. ထပ္ေျပာပါတယ္... ေက်ာင္းသားအားလံုးဟာ ဆရာလုပ္တဲ့အတိုင္းနားထင္ကို လိုက္ေထာက္ၾကပါတယ္...ခဏေနမွ
သူတို.မွားသြားမွန္း အားလံုးက သေဘာေပါက္လိုက္ၾကပါတယ္... "ဆရာ ေထာက္ခိုင္းတာက နဖူးကိုေလ"
ဒီအျဖစ္အပ်က္ေလးမွာ အၾကားနဲ.အျမင္ တစ္ထပ္တည္းမက်မႈကို ေတြ.ရပါလိမ့္မယ္... တၿပိဳင္တည္းလို. ထင္ရေပမယ့္
တကယ္တမ္းက အျမင္အာ႐ံုက ဦးေႏွာက္ကို အရင္ေရာက္သြားတဲ့ သေဘာပါ...အျမင္အာ႐ံုဟာ အလင္းကို အေျခခံၿပီး
အၾကားအာ႐ံုကေတာ့ အသံမွာ အေျခခံပါတယ္... အလင္းရဲ့အလ်င္ဟာ အသံရဲ့အလ်င္ထက္ ပိုျမန္တဲ့အတြက္ ဒီလိုျဖစ္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္...
ဒီသေဘာတရားေလးကို ေကာင္းစြာနားလည္မယ္ဆိုရင္ ကိုယ္ေျပာမယ့္စကားနဲ. သင့္ေတာ္မယ့္ လိုက္ေလ်ာညီေထြျဖစ္မယ့္ ဟန္ပန္အမူအရာ ထားမွသာလွ်င္ ကိုယ္ေျပာမယ့္စကား အရာထင္မွာပါ...
သိပ္ဆိုးတဲ့ ကေလးတစ္ေယာက္ကို ငါ႐ိုက္လိုက္ရ လို. မာန္ၿပီး မ်က္ႏွာက ၿပံဳးစိစိလုပ္မယ္ဆိုရင္ ကေလးက ကိုယ့္စကားကို အေလးမထားပဲ ေနမွာပါ... အဲဒီလိုပါပဲ ကိုယ့္လက္ေအာက္ငယ္သားေတြကို မင္းတို. ငါ့ကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေ၀ဖန္ၾကပါ၊ မွားတာကို ေထာက္ျပပါလို. ေျပာေနေပမယ့္ မ်က္ႏွာက ငါ့ကို မေကာင္းဘူးလို. ေျပာလို.ကေတာ့ အလုပ္ထုတ္ပစ္မယ္ ဆိုတဲ့
႐ုပ္ေပါက္ေနရင္ ကိုယ္ေျပာခဲ့တဲ့ စကားဟာ အလကား ျဖစ္သြားပါလိမ့္မယ္...
အ႐ွင္းဆံုးေျပာရရင္ ႐ိုးသားဖို.၊ ၿပီးေတာ့ သတိထားဖို.ပါပဲ...လူတစ္ေယာက္ဟာ ႐ိုးသားမယ္၊ စိတ္ထဲမွာ တကယ္ရွိတာကိုသာ ေျပာမယ္ဆိုရင္သူ.ရဲ့မ်က္ႏွာကေန သူ.ရဲ့ေကာင္းတဲ့ ေစတနာကို ျမင္ႏိူင္ပါတယ္...
(၅)
ဆရာက ေက်ာင္းသားေတြကို စာ႐ြက္အျဖဴေရာင္ ေထာင္ျပၿပီး ဒါဘာအေရာင္လည္းလို. ေမးပါတယ္... ေက်ာင္းသားအားလံုးက တညီတညြတ္တည္း ေျဖၾကပါတယ္...
"အျဖဴေရာင္ပါ ..."
ဆရာက White Borad ရဲ့ မ်က္ႏွာျပင္ကို ေထာက္ၿပီး ဒါကေရာ ဘာအေရာင္လဲလို. ေမးျပန္ပါတယ္... မဆိုင္းမတြပဲ အားလံုးက
အျဖဴေရာင္ပါလို. ေျဖၾကပါတယ္..."အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ ဆရာက ခုနကစာ႐ြက္ကို White Board မွာ ကပ္ၿပီး
ဒီႏွစ္ခုမွာ ဘယ္ဟာ အျဖဴလဲ လို. ေမးျပန္ပါတယ္"... ေက်ာင္းသားအားလံုး ေျဖရန္ စြံ.အ သြားပါေတာ့တယ္...
ဒီအျဖစ္အပ်က္ေလးမွာ လူေတြ သတ္မွတ္တဲ့ စံႏႈန္းေတြရဲ့ ေ၀၀ါးဆန္းျပားမႈကို ေတြ.ျမင္ႏိူင္ပါတယ္.... လူတစ္ေယာက္က ခ်မ္းသာမယ္...ေနာက္တစ္ေယာက္က ပိုခ်မ္းသာမယ္...ေနာက္တစ္ေယာက္က ပိုၿပီးခ်မ္းသာမယ္ စသျဖင့္ေပါ့...
သတ္မွတ္ခ်က္ေတြမွာ အဆံုးသတ္မ်ဥ္း မရွိသလို အစစ္အမွန္ဆိုတာလည္း မရွိႏိူင္ပါဘူး... ဒါေၾကာင့္ ျပသနာတစ္ခုကို
ေျဖရွင္းတဲ့အခါမွာ ကိုယ့္ရဲ့စိတ္အေျခအေနေတြကို ေသခ်ာမႈမရွိတဲ့သတ္မွတ္ခ်က္ေတြ လာေရာက္လႊမ္းမိုးတာမခံေစဘဲ
တကယ့္အရွိတရား (Being) မွာပဲ စူးစိုက္ႏွစ္ၿမွဳပ္ထားႏိူင္ဖို. လိုပါတယ္....ဒီလိုမွလည္း နည္းလမ္းက်ၿပီး
မွ်တတဲ့ အေျဖတစ္ခုကို ထုတ္ႏိူင္မွာပါ...
(၆)
ဆရာက ေမးပါတယ္...
"အျဖဴမဟုတ္ရင္ ဘာလည္းကြ"
အျဖဴမဟုတ္ရင္ အမည္းေပါ့ ဟု ေက်ာင္းသားက ျပန္ေျဖပါတယ္...တစ္ကယ္က
"အျဖဴမဟုတ္ရင္ မျဖဴတာတာေတြ အားလံုး ျဖစ္ႏိူင္တာေလ"
က်ေနာ္တို.လည္း လူ.ေလာကထဲက ျပသနာရပ္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ အဲဒီေက်ာင္းသားေလးလိုမ်ိဳး ျဖစ္ႏူိင္ေခ် (Propability)
မ်ားစြာကို မစဥ္းစားပဲ၊ ဆန္.က်င္ဘက္အျမင္ (Opposite View) ေတြကိုသာ ႐ုတ္တရက္ စဥ္းစားမိတတ္ၾကပါတယ္...ဥပမာ ကိုယ္သိထားတဲ့ အမွန္တရားတစ္ခုနဲ.အျခားလူ ေပးလာတဲ့ အေျဖတစ္ခုနဲ. ကိုက္ညီမႈ မရွိတဲ့ အခါမ်ိဳးမွာ တစ္ဘက္သူ
မွားေနတယ္ဆိုၿပီး ႐ုတ္တရက္ ေကာက္ခ်က္ခ်မိတတ္ပါတယ္...
ကိစၥရပ္တိုင္းမွာ ျဖစ္ႏိူင္ေျခေတြ တစ္ခုထက္ပိုၿပီး ရွိႏိူင္တယ္ဆိုတာ၊ စဥ္းစားပံု စဥ္းစားနည္း (The Way Of Thinking) အေပၚ
မူတည္ၿပီး အေျဖ ဒါမွမဟုတ္ ရလဒ္ေတြဟာ တစ္နည္းတစ္ဖံု ေျပာင္းလဲသြားႏိူင္တယ္ဆိုတာေတြ ကို နားလည္ထားရပါမယ္...
"ဒါမွ ငါမွန္တယ္၊ မင္းမွားတယ္ ဆိုတဲ့ အျမင္ေတြက လြတ္ေျမာက္ၿပီး ငါလည္းမွန္တယ္၊ မင္းလည္းမွန္တယ္ ဒါေပမယ့္
ဘယ္သူ.ရဲ့ လမ္းေၾကာင္းက ပိုၿပီးအားေကာင္းတယ္ဆိုတဲ့ အျမင္မ်ိဳးကို ျမင္ႏိူင္စြမ္းရွိမွာပါ...
ျပသနာဆိုတဲ့ စကားလံုးနဲ.တတ္ႏိူင္သမွ် ကင္းေ၀းႏိူင္ဖို.၊ ေနာင္တေတြ ခဏခဏ မရဖို.၊ အနည္းဆံုး ေလာကထဲမွာ ၿပံဳးၿပံဳးကေလး
ေနႏိူင္ဖို. သိမိသမွ်၊ဖတ္မိသမွ်၊ က်င့္ႀကံအားထုတ္မိသမွ် ေပးေ၀လိုက္ရပါသည္...
ေက်ာ္စုိးလင္း
ရွမ္းကေလး (သူငယ္ခ်င္းစာအားျပန္၍မွ်ေ၀လုိက္ပါတယ္ဗ်ာ)
Thursday, May 27, 2010
ဟုိေျပာဒီေျပာ..က်ေနာ့္၏ ေယာကၤ်ားအေၾကာင္း စကား၀ုိင္း (၁)
ဒီေန ့ေတာ့ စိတ္ကူးေပါက္လုိ ့ေယာကၤ်ားေလးအေၾကာင္းေျပာျပခ်င္တယ္ဗ်ာ။ ေယာကၤ်ားေလးအေၾကာင္းဆုိတာထက္ ကုိယ့္ကုိကုိယ္ ထင္တာကုိေျပာတာဆုိရင္ ပုိမွန္ပါလိမ့္မယ္။
မိန္းကေလးအမ်ားအားျဖင့္ထင္တာက ရည္းစားမ်ားသူဟာ မိန္းကေလးအေၾကာင္းကုိ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားနားလည္တဲ့သူလုိ ့ ထင္မွတ္ မိတတ္ပါတယ္။ အမွန္ေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။ လူတုိင္းဟာ တစ္ခါတေလ ကုိယ္ဘာစဥ္းစားေနမွန္းကုိေတာင္ မသိၾကပါဘူး။ အဲလုိ ကုိယ့္ကုိ ကုိယ္မသိတဲ့သူမ်ားအေနနဲ ့ သူမ်ားအေၾကာင္းကုိ သိဖုိ ့ဆုိတာ မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူးဗ်ာ။
မိန္းကေလးအမ်ားအားျဖင့္ ေယာကၤ်ားေလးကုိ Negetative အၾကည့္နဲ ့ ၾကည့္တတ္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လုိ ့လဲ ဆုိေတာ့ မိန္းကေလးေတြဟာ ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက ေယာကၤ်ားေလးဟာ ေၾကာက္စရာေကာင္းတယ္ဆုိျပီး ရုိက္သြင္းခံထားရလုိ ့ပါ။
(ေၾကာက္စရာေကာင္းတယ္ဆုိတာက တစ္ခုခုျဖစ္ရင္ မိန္းကေလးပဲ နစ္နာမယ္ေလ.. အဲဒါကုိေျပာခ်င္တာ)
က်ေနာ္တုိ ့ အာရွက မိန္းကေလးအမ်ားအားျဖင့္ (ထင္တာေနာ္) ရည္းစားျဖစ္လာျပီဆုိရင္ မယုံမၾကည္ျဖစ္တတ္တယ္။ သူငယ္ခ်င္းကုိ ပုိယုံၾကည္သလုိ၊ ပတ္၀န္းက်င္ကုိ ပုိျပီးဂရုစုိက္ျပီး ရည္းစားကုိ မယုံသကၤာ ျဖစ္တတ္ပါတယ္။
(ေဆာရီးဗ်ာ.. ဒါက က်ေနာ္ထင္တာေနာ္.. ေယာကၤ်ားအားလုံးအဲလုိ ထင္ခ်င္မွ ထင္မွာပါ။ အမွန္ေတာ့ က်ေနာ္လဲ မိန္းကေလး အေၾကာင္းကုိ မသိပါဘူး)
ဟုိေန ့က က်ေနာ့္ သူငယ္ခ်င္းနဲ ့စကားေျပာျဖစ္တယ္ဗ်ာ။ သူက ေမးတယ္ “ေယာကၤ်ားေလးေတြက ဘာလုိ ့ ရည္းစားကုိ လြယ္လြယ္ထားႏုိင္လဲ။ သူတုိ ့ တစ္ကယ္ေကာ ခ်စ္တတ္ရဲ ့လား?“ ဆုိျပီးေတာ့ေပါ့ဗ်ာ။
(အမွန္မွာေတာ့ အေျဖက လြယ္လြယ္ေလးပါ.. အကယ္၍ တကယ္မခ်စ္တတ္ဘူးဆုိရင္ က်ေနာ္တုိ ့လဲ ခုလုိ မိဘ စုံညီတဲ့ ဘ၀ကုိ ေရာက္မွာမဟုတ္ဘူးေပါ့ (က်ေနာ္ကေတာ့ ျခြင္းခ်က္ေပါ့ဗ်ာ။ က်ေနာ္က မိဘနဲ ့ေနခဲ့တဲ့သူ မဟုတ္ဘူးေလ.. ထားပါေတာ့ ))။
မိန္းကေလးေတြ ကံေကာင္းတာ တစ္ခုက အသဲကြဲရင္ သူတုိ ့ငုိလုိ ့ရတယ္ဗ်။ ဒါေပမယ့္ ေယာကၤ်ားေလးေတြက ေသြးတာထြက္ေစ မ်က္ရည္မက်ေစနဲ ့ ဆုိတဲ့အတုိင္း ၀မ္းနည္းလုိ ့ငုိခ်င္ေတာင္မွ မငုိႏုိင္တဲ့ဘ၀ပါ။
(က်ေနာ္ကေတာ့္ ျခြင္းခ်က္ပါ.. ငုိခ်င္ရင္ငုိလုိက္တယ္... ငုိတုိင္းေယာကၤ်ားမပီတဘူးလုိ ့မထင္ေစဘူး..။ က်န္းမာေရး သုေတသနအရ လူတိုင္းဟာ တနွစ္မွာ တစ္ေခါက္ငုိရပါမယ္။ အဲဒါမွ မ်က္လုံးမွာ ကပ္ေနတဲ့ အညစ္အေၾကးေတြကုိ ဖယ္ရွားႏုိင္မွာျဖစ္တယ္တဲ့)
က်ေနာ္ျမင္တာေတာ့.. ေယာကၤ်ားေလးေတြလဲ ခံစားခ်က္အျပည့္နဲ ့ပါ။ ရည္းစားနဲ ့ ကြဲသြားတုိင္း အရက္၀ုိင္းသြားရတာက ငုိလုိ ့ မရဘူးေလကြာ။
ေယာကၤ်ားေလးေတြအေနနဲ ့ ရည္းစားအသစ္ထားႏုိင္တာက အနာကုိ ဖုံးလႊမ္းခ်င္လုိ ့ေလကြာ။ မိန္းကေလးေတြထက္ ေယာကၤ်ားေလးေတြက ခံႏုိင္ရည္ နည္းပါတယ္။
အိမ္ေထာင္ျပဳသြားတဲ့ ေယာကၤ်ားေလးေတြ အရက္၊ ေဆးလိပ္ျဖတ္ႏုိင္တာက သူတုိ ့ကုိ ဂရုစုိက္တဲ့လူကုိ လုိခ်င္လုိ ့ပါ။ ေယာကၤ်ား ေလးေတြအရြယ္ေရာက္လာရင္ အိမ္က လႊတ္ထားတတ္တယ္ဗ်ာ။ အဲဒါသူတုိ ့ကုိ ဂရုမစုိတ္ေတာ့ဘူး ဆုိတဲ့ သေဘာ မဟုတ္ဘူးလား?။ ေယာကၤ်ားေလးလဲ အသဲနဲ ့ပါဗ်ာ။ အားငယ္တတ္ပါတယ္။
က်ေနာ္တုိ ့ႏုိင္ငံက မိန္းကေလးေတြဟာ ေယာကၤ်ားက အိမ္ေထာင္ဦးစီးျဖစ္ရမယ္.. ဒါေၾကာင့္ ဟုိဟာ.ဒီဟာ လုပ္ရမယ္ ဆုိျပီး ဖိအားေပးတတ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒါက တျဖည္းျဖည္းနဲ ့လုပ္ယူရမယ့္အရာပါ။ ဘယ္ေယာကၤ်ားေလးမွ.. အူ၀ဲ လုိ ့ေမြးလာ တာနဲ ့ အိမ္ေထာင္ဦးစီး တာ၀န္ကုိ သိတာမရွိပါဘူးဗ်ာ။
အသဲေတြကြဲျပီးတုိင္းမွာ.. ေယာကၤ်ားေလးဟာ အျမဲတမ္းလုိလုိ အျပစ္ရွိတဲ့သူ အျဖစ္အထင္ခံရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ့္အျမင္ အရေတာ့ဗ်ာ.. ရည္းစားျဖစ္ျပီဆုိရင္ ေယာကၤ်ားေလးေတြဟာ အားလပ္တဲ့အခ်ိန္ေတြကုိ ခ်စ္သူအတြက္ေပးပါတယ္။ ဗုိက္ဆံ မရွိရင္ေတာင္မွ သူငယ္ခ်င္းဆီက ခ်ီးျပီး ရည္းစားနဲ ့သြားေတြ ့ပါတယ္။
ရည္းစားနဲ ့ကြဲလုိ ့ အရက္ေသာက္ရင္လဲ လူတကာက အသုံးမက်တဲ့ေကာင္.. ႏြဲ ့လြန္းတဲ့ေကာင္ ဆုိျပီးေတာ့ေတာင္ အေျပာခံရပါတယ္။ ေယာကၤ်ားေလးဆုိတာက လြယ္လြယ္နဲ ့ ကုိယ့္ခံစားခ်က္ကုိ ေျပာတတ္တာမဟုတ္ပါဘူး။ ရွက္တတ္တယ္ေလကြာ။
ေယာကၤ်ားေလးျဖစ္ျပီး သူမ်ားတကာကုိ ငါအသဲကြဲတယ္ကြာ ဆုိျပီး ငုိယုိတတ္တဲ့ သတၱ၀ါမဟုတ္ဘူးေလ။ သိကၡာေပါ့ေလ။ ဒါေပမယ့္ ေယာကၤ်ားေလးေတြဟာလဲ သနားစရာပါလုိ ့.........
တင္ျမင္တာကုိ စိတ္ပါေနတုန္းေရးလုိက္ပါတယ္.. စာဖတ္သူမ်ားေရ.. (မဟုတ္ဘူးလုိ ့ထင္ရင္ အၾကံေပးလုိ ့ရပါတယ္ေနာ္)
ရွမ္းကေလး
မွတ္ခ်က္။ ။ က်ေနာ္အရင္တုန္းက ေယာကၤ်ားေလးေတြ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ကုိ ၾကိဳက္ရင္ ဘယ္လုိ လုပ္တတ္တယ္ ဆုိတာကုိ ေဖာ္ျပဖူးပါတယ္။ အကယ္၍ စာဖတ္ပရိတ္သတ္မ်ားက မိန္းကေလးဘက္မွ တင္ေပးႏုိင္လွ်င္ အလြန္ေက်းဇူးတင္မိေပမည္။ ေပးပုိ ့လုိပါက shankalay13@gmail.com ကုိေပးပုိ ့ေစလုိ ပါတယ္ဗ်ာ။ )
မိန္းကေလးအမ်ားအားျဖင့္ထင္တာက ရည္းစားမ်ားသူဟာ မိန္းကေလးအေၾကာင္းကုိ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားနားလည္တဲ့သူလုိ ့ ထင္မွတ္ မိတတ္ပါတယ္။ အမွန္ေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။ လူတုိင္းဟာ တစ္ခါတေလ ကုိယ္ဘာစဥ္းစားေနမွန္းကုိေတာင္ မသိၾကပါဘူး။ အဲလုိ ကုိယ့္ကုိ ကုိယ္မသိတဲ့သူမ်ားအေနနဲ ့ သူမ်ားအေၾကာင္းကုိ သိဖုိ ့ဆုိတာ မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူးဗ်ာ။
မိန္းကေလးအမ်ားအားျဖင့္ ေယာကၤ်ားေလးကုိ Negetative အၾကည့္နဲ ့ ၾကည့္တတ္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လုိ ့လဲ ဆုိေတာ့ မိန္းကေလးေတြဟာ ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက ေယာကၤ်ားေလးဟာ ေၾကာက္စရာေကာင္းတယ္ဆုိျပီး ရုိက္သြင္းခံထားရလုိ ့ပါ။
(ေၾကာက္စရာေကာင္းတယ္ဆုိတာက တစ္ခုခုျဖစ္ရင္ မိန္းကေလးပဲ နစ္နာမယ္ေလ.. အဲဒါကုိေျပာခ်င္တာ)
က်ေနာ္တုိ ့ အာရွက မိန္းကေလးအမ်ားအားျဖင့္ (ထင္တာေနာ္) ရည္းစားျဖစ္လာျပီဆုိရင္ မယုံမၾကည္ျဖစ္တတ္တယ္။ သူငယ္ခ်င္းကုိ ပုိယုံၾကည္သလုိ၊ ပတ္၀န္းက်င္ကုိ ပုိျပီးဂရုစုိက္ျပီး ရည္းစားကုိ မယုံသကၤာ ျဖစ္တတ္ပါတယ္။
(ေဆာရီးဗ်ာ.. ဒါက က်ေနာ္ထင္တာေနာ္.. ေယာကၤ်ားအားလုံးအဲလုိ ထင္ခ်င္မွ ထင္မွာပါ။ အမွန္ေတာ့ က်ေနာ္လဲ မိန္းကေလး အေၾကာင္းကုိ မသိပါဘူး)
ဟုိေန ့က က်ေနာ့္ သူငယ္ခ်င္းနဲ ့စကားေျပာျဖစ္တယ္ဗ်ာ။ သူက ေမးတယ္ “ေယာကၤ်ားေလးေတြက ဘာလုိ ့ ရည္းစားကုိ လြယ္လြယ္ထားႏုိင္လဲ။ သူတုိ ့ တစ္ကယ္ေကာ ခ်စ္တတ္ရဲ ့လား?“ ဆုိျပီးေတာ့ေပါ့ဗ်ာ။
(အမွန္မွာေတာ့ အေျဖက လြယ္လြယ္ေလးပါ.. အကယ္၍ တကယ္မခ်စ္တတ္ဘူးဆုိရင္ က်ေနာ္တုိ ့လဲ ခုလုိ မိဘ စုံညီတဲ့ ဘ၀ကုိ ေရာက္မွာမဟုတ္ဘူးေပါ့ (က်ေနာ္ကေတာ့ ျခြင္းခ်က္ေပါ့ဗ်ာ။ က်ေနာ္က မိဘနဲ ့ေနခဲ့တဲ့သူ မဟုတ္ဘူးေလ.. ထားပါေတာ့ ))။
မိန္းကေလးေတြ ကံေကာင္းတာ တစ္ခုက အသဲကြဲရင္ သူတုိ ့ငုိလုိ ့ရတယ္ဗ်။ ဒါေပမယ့္ ေယာကၤ်ားေလးေတြက ေသြးတာထြက္ေစ မ်က္ရည္မက်ေစနဲ ့ ဆုိတဲ့အတုိင္း ၀မ္းနည္းလုိ ့ငုိခ်င္ေတာင္မွ မငုိႏုိင္တဲ့ဘ၀ပါ။
(က်ေနာ္ကေတာ့္ ျခြင္းခ်က္ပါ.. ငုိခ်င္ရင္ငုိလုိက္တယ္... ငုိတုိင္းေယာကၤ်ားမပီတဘူးလုိ ့မထင္ေစဘူး..။ က်န္းမာေရး သုေတသနအရ လူတိုင္းဟာ တနွစ္မွာ တစ္ေခါက္ငုိရပါမယ္။ အဲဒါမွ မ်က္လုံးမွာ ကပ္ေနတဲ့ အညစ္အေၾကးေတြကုိ ဖယ္ရွားႏုိင္မွာျဖစ္တယ္တဲ့)
က်ေနာ္ျမင္တာေတာ့.. ေယာကၤ်ားေလးေတြလဲ ခံစားခ်က္အျပည့္နဲ ့ပါ။ ရည္းစားနဲ ့ ကြဲသြားတုိင္း အရက္၀ုိင္းသြားရတာက ငုိလုိ ့ မရဘူးေလကြာ။
ေယာကၤ်ားေလးေတြအေနနဲ ့ ရည္းစားအသစ္ထားႏုိင္တာက အနာကုိ ဖုံးလႊမ္းခ်င္လုိ ့ေလကြာ။ မိန္းကေလးေတြထက္ ေယာကၤ်ားေလးေတြက ခံႏုိင္ရည္ နည္းပါတယ္။
အိမ္ေထာင္ျပဳသြားတဲ့ ေယာကၤ်ားေလးေတြ အရက္၊ ေဆးလိပ္ျဖတ္ႏုိင္တာက သူတုိ ့ကုိ ဂရုစုိက္တဲ့လူကုိ လုိခ်င္လုိ ့ပါ။ ေယာကၤ်ား ေလးေတြအရြယ္ေရာက္လာရင္ အိမ္က လႊတ္ထားတတ္တယ္ဗ်ာ။ အဲဒါသူတုိ ့ကုိ ဂရုမစုိတ္ေတာ့ဘူး ဆုိတဲ့ သေဘာ မဟုတ္ဘူးလား?။ ေယာကၤ်ားေလးလဲ အသဲနဲ ့ပါဗ်ာ။ အားငယ္တတ္ပါတယ္။
က်ေနာ္တုိ ့ႏုိင္ငံက မိန္းကေလးေတြဟာ ေယာကၤ်ားက အိမ္ေထာင္ဦးစီးျဖစ္ရမယ္.. ဒါေၾကာင့္ ဟုိဟာ.ဒီဟာ လုပ္ရမယ္ ဆုိျပီး ဖိအားေပးတတ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒါက တျဖည္းျဖည္းနဲ ့လုပ္ယူရမယ့္အရာပါ။ ဘယ္ေယာကၤ်ားေလးမွ.. အူ၀ဲ လုိ ့ေမြးလာ တာနဲ ့ အိမ္ေထာင္ဦးစီး တာ၀န္ကုိ သိတာမရွိပါဘူးဗ်ာ။
အသဲေတြကြဲျပီးတုိင္းမွာ.. ေယာကၤ်ားေလးဟာ အျမဲတမ္းလုိလုိ အျပစ္ရွိတဲ့သူ အျဖစ္အထင္ခံရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ့္အျမင္ အရေတာ့ဗ်ာ.. ရည္းစားျဖစ္ျပီဆုိရင္ ေယာကၤ်ားေလးေတြဟာ အားလပ္တဲ့အခ်ိန္ေတြကုိ ခ်စ္သူအတြက္ေပးပါတယ္။ ဗုိက္ဆံ မရွိရင္ေတာင္မွ သူငယ္ခ်င္းဆီက ခ်ီးျပီး ရည္းစားနဲ ့သြားေတြ ့ပါတယ္။
ရည္းစားနဲ ့ကြဲလုိ ့ အရက္ေသာက္ရင္လဲ လူတကာက အသုံးမက်တဲ့ေကာင္.. ႏြဲ ့လြန္းတဲ့ေကာင္ ဆုိျပီးေတာ့ေတာင္ အေျပာခံရပါတယ္။ ေယာကၤ်ားေလးဆုိတာက လြယ္လြယ္နဲ ့ ကုိယ့္ခံစားခ်က္ကုိ ေျပာတတ္တာမဟုတ္ပါဘူး။ ရွက္တတ္တယ္ေလကြာ။
ေယာကၤ်ားေလးျဖစ္ျပီး သူမ်ားတကာကုိ ငါအသဲကြဲတယ္ကြာ ဆုိျပီး ငုိယုိတတ္တဲ့ သတၱ၀ါမဟုတ္ဘူးေလ။ သိကၡာေပါ့ေလ။ ဒါေပမယ့္ ေယာကၤ်ားေလးေတြဟာလဲ သနားစရာပါလုိ ့.........
တင္ျမင္တာကုိ စိတ္ပါေနတုန္းေရးလုိက္ပါတယ္.. စာဖတ္သူမ်ားေရ.. (မဟုတ္ဘူးလုိ ့ထင္ရင္ အၾကံေပးလုိ ့ရပါတယ္ေနာ္)
ရွမ္းကေလး
မွတ္ခ်က္။ ။ က်ေနာ္အရင္တုန္းက ေယာကၤ်ားေလးေတြ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ကုိ ၾကိဳက္ရင္ ဘယ္လုိ လုပ္တတ္တယ္ ဆုိတာကုိ ေဖာ္ျပဖူးပါတယ္။ အကယ္၍ စာဖတ္ပရိတ္သတ္မ်ားက မိန္းကေလးဘက္မွ တင္ေပးႏုိင္လွ်င္ အလြန္ေက်းဇူးတင္မိေပမည္။ ေပးပုိ ့လုိပါက shankalay13@gmail.com ကုိေပးပုိ ့ေစလုိ ပါတယ္ဗ်ာ။ )
Friday, May 7, 2010
ခ်စ္နည္းတစ္မ်ိဳးတဲ့လား...
(၁)နင့္ကို ငါေျပာတယ္ "ငါ ဒီေန႔ေလွကားေပၚ တံျမက္စည္းလွဲတာ.. ျပဳတ္က်ခါနီးေလးပဲ"
"အိုး.. သတိထားမွေပါ့ မိန္းမရယ္" လို႔ နင့္ဆီကႏွစ္သိမ့္တာကိုငါေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ေပမယ့္”
"နင္ ေျဖးေျဖးမလွဲတတ္ဘူးလား" ဆိုတဲ့အေျဖကိုပဲ ငါရခဲ့တယ္။ ငါဝမ္းနည္းမိတယ္၊ နင္ ငါ့ကိုမခ်စ္ဘူး။ ဂရုမစိုက္ဘူး။”
ေနာက္ေတာ့ ေလွကားကခါတိုင္းထက္ သန္႔ရွင္းေနတာကို ငါသတိထားခဲ့မိတယ္။ ငါလွဲစရာမလိုေအာင္ သန္႔ရွင္းလြန္းခဲ့တယ္။ ေနာက္မွသိရတာက အလုပ္မသြားခင္ ငါးမိနစ္အခ်ိန္ေပးၿပီး ငါ့ကိုယ္စားလွဲခဲ့တယ္။ တကယ္ေတာ့ နင့္ငါ့ကို ဂရုစိုက္တယ္၊ ခ်စ္တယ္၊
ဒါက တစ္ျခားလူေတြနဲ႔မတူတဲ့ နင္ရဲ႕ခ်စ္နည္းေပါ့။
(၂)
နင့္ကို ငါေျပာတယ္ "လမ္းမွာကားပ်က္သြားလို႔ ကားမွတ္တိုင္ေရာက္ဖို႔နာရီဝက္ၾကာ ငါလမ္းေလွ်ာက္လိုက္ရတယ္"
"တကၠစီစီးၿပီး ျပန္ခဲ့ေရာ့ေပါ့.. ပင္ပန္းေနၿပီလား" ဆိုတဲ့ ဂရုစိုက္သံကိုနင့္ဆီက ၾကားခ်င္ခဲ့ေပမယ့္
"သိပ္မွမေဝးတာ.. ေလွ်ာက္ေပါ့။ ဝိတ္ေလွ်ာ့တာနဲ႔ တူတူပဲ" လို႔ နင္ေျပာခဲ့တယ္။ နင့္ငါ့ကို မခ်စ္ဘူး၊ ဂရုမစိုက္ဘူးဆိုၿပီး
ငါစိတ္တိုမိခဲ့တယ္။
ေနာက္တစ္ေန႔မနက္ စားပဲြေပၚမွာ နင့္ကားေသာ့ကို ငါေတြ႔လိုက္တယ္။ ငါ့အတြက္မနက္စာကို နင္စီစဥ္ခဲ့ေသးတယ္။ တကယ္ေတာ့ နင့္ငါ့ကို ဂရုစိုက္တယ္၊ ခ်စ္တယ္၊ဒါက တစ္ျခားလူေတြနဲ႔မတူတဲ့ နင္ရဲ႕ခ်စ္နည္းေပါ့။
(၃)
နင့္ကို ငါေျပာတယ္ "ဟင္းေၾကာ္တာ နည္းနည္းတူးသြားတယ္၊ နင္သည္းခံၿပီး စားေပးေနာ္"
"အင္း.. ကိစၥမရွိဘူး။ နင္ဘယ္လိုခ်က္ခ်က္ ငါႀကိဳက္တယ္" ဆိုတဲ့ ၾကင္နာသံကိုနင့္ဆီက ၾကားခ်င္ခဲ့ေပမယ့္
"ၾကည့္ရံုနဲ႔ မစားခ်င္ေတာ့ဘူး.. စားခ်င္စိတ္လဲ မရွိေတာ့ဘူး" လို႔နင္ေျပာခဲ့တယ္။ နင့္ငါ့ကို နားမလည္ဘူး၊ ဂရုမစိုက္ဘူးဆိုၿပီး
ငါဝမ္းနည္းခဲ့မိတယ္။
ေနာက္ေတာ့ သြန္ပစ္မယ္လို႔ စိတ္ကူးထားတဲ့ဟင္းေတြ ေပ်ာက္ေပ်ာက္ေနတာကိုသတိထားလိုက္မိတယ္။ ေနာက္ေတာ့ နင့္ႏႈတ္ခမ္းေဘးမွာ၊ နင့္အနံ႔အသက္မွာ ဟင္းနံ႔ေတြ ငါရခဲ့တယ္။ တကယ္ေတာ့ နင့္ငါ့ကို ဂရုစိုက္တယ္၊ ခ်စ္တယ္၊
နားလည္မႈေပးတယ္ ဒါက တစ္ျခားလူေတြနဲ႔မတူတဲ့ နင္ရဲ႕ခ်စ္နည္းေပါ့။
(၄)
နင့္ကို ငါေျပာတယ္ "ငါ့ဆံပင္ေတြ ကြၽတ္လိုက္တာ.. ဆရာကေတာ့ စိတ္မပူနဲ႔လို႔ ေျပာတာပဲ။ ဂတံုးျဖစ္သြားမွာေတာင္ စိုးတယ္"
"စိတ္မပူပါနဲ႔.. နင့္ဆံပင္ေတြမ်ားေနတာပဲ။ ဂတံုးျဖစ္ေလာက္တဲ့အထိမကြၽတ္ႏိုင္ဘူး" ဆိုတဲ့ အားေပးသံကို နင့္ဆီက ၾကားခ်င္ခဲ့ေပမယ့္
"ကိုယ့္ဆံပင္ကြၽတ္တာကုိ ခုမွသိတာလား၊ ၾကမ္းျပင္ေပၚမွာနင့္ဆံပင္ေမြးေတြခ်ည္းပဲ၊ ညစ္ပတ္တယ္" လို႔ နင္ေျပာခဲ့တယ္။ နင္
ကိုယ္ခ်င္းမစာဘူး၊ ဂရုမစိုက္ဘူးဆိုၿပီး ငါဝမ္းနည္းခဲ့မိတယ္။
ေနာက္ေတာ့ အိမ္ကၾကမ္းျပင္ေပၚမွာ ငါ့ဆံပင္ေမြးေတြ အေတြ႔နည္းသြားတယ္။ ဆံပင္မကြၽတ္ေတာ့ဘူးလို႔ ငါဝမ္းသာေနတုန္း နင္ခရီးထြက္ရတယ္။ နင္မရွိမွ ၾကမ္းျပင္ေပၚက ဆံပင္ေမြးေတြမ်ားခဲ့တယ္။ ေနာက္မွ ငါမသိေအာင္ ဆံပင္ေမြးေတြကို နင္လဲွခဲ့တယ္ဆိုတာကို ငါသိလိုက္ရတယ္။ တကယ္ေတာ့ နင့္ငါ့ကို ဂရုစိုက္တယ္၊ ခ်စ္တယ္၊ ငါ့စိတ္ေခ်ာက္ခ်ားမွာကို
နင္စိုးခဲ့တယ္၊ ဒါက တစ္ျခားလူေတြနဲ႔ မတူတဲ့ နင္ရဲ႕ခ်စ္နည္းေပါ့။
(၅)
နင့္ကို ငါေျပာတယ္ "သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ခ်ိန္းထားလို႔ ဒီညအိမ္ျပန္ေနာက္က်မယ္ေနာ္"
"ဘယ္သူေတြပါလဲ? သတိထားေနာ္.. ေစာေစာမျပန္ႏိုင္ရင္ ဖုန္းမၾကာမၾကာဆက္ခဲ့ေနာ္" ဆိုတဲ့ ဂရုစိုက္သံကို နင့္ဆီက
ၾကားခ်င္ခဲ့ေပမယ့္
"နင့္သေဘာပဲ.. စိတ္ခ်မ္းသာသလိုလုပ္" လို႔ နင္ေျပာခဲ့တယ္။ နင္ငါ့ကို မခ်စ္ဘူး၊ ဂရုမစိုက္ဘူးဆိုၿပီး ငါဝမ္းနည္းခဲ့မိတယ္။
ေနာက္ေတာ့ စိတ္တိုတိုနဲ႔ နင့္ကိုရဲြၿပီး မနက္ ၃နာရီမွ ငါအိမ္ျပန္ခဲ့တယ္။ ဆိုဖာေပၚမွာ ေခြေခြေလးအိပ္ေနတဲ့ နင့္ကိုျမင္မွ
တကယ္ေတာ့ နင့္ငါ့ကို ဂရုစိုက္တယ္၊ ခ်စ္တယ္ဆိုတာကို ငါသိလိုက္တယ္။ ဒါက တစ္ျခားလူေတြနဲ႔မတူတဲ့
နင္ရဲ႕ခ်စ္နည္းေပါ့။
(၆)
နင့္ကို ငါေျပာတယ္ "ငါ ဟိုဒင္းျဖစ္ေနလို႔ ဗိုက္အရမ္းေအာင့္တယ္"
"သည္းခံလိုက္ပါ၊ တစ္ရက္၊ ႏွစ္ရက္ဆို ၿပီးသြားမွာပါ" ဆိုတဲ့ ဂရုစိုက္သံကို နင့္ဆီက ၾကားခ်င္ခဲ့ေပမယ့္
"မိန္းမေတြ သိပ္အလုပ္ရႈပ္တာပဲ" လို႔ နင္ေျပာခဲ့တယ္။ နင္ငါ့ကို မခ်စ္ဘူး၊ ဂရုမစိုက္ဘူးဆိုၿပီး ငါဝမ္းနည္းခဲ့မိတယ္။
ေနာက္ေတာ့ အိမ္ကအစားထည့္တဲ့ ဘီရိုမွာ ေခ်ာကလက္ေတြ ပိုလာတာေတြ႔လိုက္တယ္။ နင္ဝယ္လာၿပီး နင္မစားခဲ့ဘူး။ မိန္းမသဘာဝမျဖစ္ခင္ ငါ့အတြက္ နင္ပိုဝယ္ထားတတ္တာကို ငါသတိထားလိုက္မိတယ္။ တကယ္ေတာ့ နင့္ငါ့ကို
ဂရုစိုက္တယ္၊ ခ်စ္တယ္၊ ဒါက တစ္ျခားလူေတြနဲ႔မတူတဲ့ နင္ရဲ႕ခ်စ္နည္းေပါ့။
(၇)
နင့္ကို ငါေျပာတယ္ "ဒါနင့္အတြက္ ငါေရြးဝယ္ထားတဲ့ အေႏြးထည္၊ ေႏြရာသီမွာ ေလွ်ာ့ေစ်းနဲ႔ေရာင္းလို႔ ဝယ္ခဲ့တာ၊ ခုေဆာင္းေရာက္ၿပီဆိုေတာ့ ဝတ္လိုက္ပါေနာ္၊ နင့္အတြက္ ငါရဲ႕ေဆာင္းရာသီ လက္ေဆာင္ေပါ့"
"ေက်းဇူးတင္ပါတယ္၊ နင့္အခ်စ္ေၾကာင့္ ဒီေဆာင္းမွာ ငါပိုေႏြးေထြးေတာ့မယ္" ဆိုတဲ့ ဂရုစိုက္သံကို နင့္ဆီက ၾကားခ်င္ခဲ့ေပမယ့္
"ရာသီေျပာင္းေလွ်ာ့ေစ်းမွာ ဝယ္ခဲ့တဲ့ အေပါစားပဲ" လို႔ နင္ေျပာခဲ့တယ္။ နင္ငါ့ကို မခ်စ္ဘူး၊ ဂရုမစိုက္ဘူးဆိုၿပီး ငါဝမ္းနည္းခဲ့မိတယ္။
ေနာက္ေတာ့ ေဆာင္းကုန္လို႔ ေႏြေရာက္တဲ့အထိ အဲဒီအကၤ်ီကို နင္မခြၽတ္ခဲ့ဘူး။ ရံုးတက္၊ ရံုးဆင္း ေန႔တိုင္းနင္ဝတ္ခဲ့တယ္။
တကယ္ေတာ့ နင့္ငါ့ကို ဂရုစိုက္တယ္၊ ခ်စ္တယ္၊ ဒါက တစ္ျခားလူေတြနဲ႔မတူတဲ့ နင္ရဲ႕ခ်စ္နည္းေပါ့။
(၈)
နင့္ကို ငါေျပာတယ္ "ဒီေန႔ နားေထာင္ခဲ့တဲ့ ဓမၼေတးက အရမ္းေကာင္းတာပဲ၊ နားေထာင္ရင္း ခံစားရတယ္"
"ဘယ္စာအုပ္၊ ဘယ္အေခြထဲကလဲ၊ ငါတို႔သြားရွာဝယ္ရေအာင္ေလ"ဆိုတဲ့ ဂရုစိုက္သံကို နင့္ဆီက ၾကားခ်င္ခဲ့ေပမယ့္
"ဘယ္ေတးျဖစ္ျဖစ္ အတူတူပဲ" လို႔ နင္ေျပာခဲ့တယ္။ နင္ငါ့ကို မခ်စ္ဘူး၊ ဂရုမစိုက္ဘူးဆိုၿပီး ငါစိတ္တိုခဲ့မိတယ္။
ေနာက္ေတာ့ ကက္ဆက္ထဲကေန ရင္းႏွီးတဲ့ေတးသံကိုအၿမဲ ၾကားခဲ့ရတယ္။ စီဒီစင္ေပၚမွာလည္း ေခြအသစ္တစ္ေခြ တိုးခဲ့တယ္။ တကယ္ေတာ့ နင့္ငါ့ကို ဂရုစိုက္တယ္၊ ခ်စ္တယ္၊ ဒါက တစ္ျခားလူေတြနဲ႔ မတူတဲ့ နင္ရဲ႕ခ်စ္နည္းေပါ့။
(၉)
နင့္ကို ငါေျပာတယ္ "လမ္းထိပ္က ေခါက္ဆဲြသုပ္က အရမ္းစားလို႔ေကာင္းတယ္"
"ဟုတ္လား.. မနက္ျဖန္က်ရင္ ငါတို႔အတူတူသြားစားမယ္ေလ" ဆိုတဲ့ ဂရုစိုက္သံကို နင့္ဆီက ၾကားခ်င္ခဲ့ေပမယ့္
"တစ္ခ်ိန္လုံး စားဖို႔ခ်ည္းေတြးေနတယ္၊ နင့္ကိုယ္လံုးကို နင္ျပန္အားနာအုန္း" လို႔ နင္ေျပာခဲ့တယ္။ နင္ငါ့ကို မခ်စ္ဘူး၊
ဂရုမစိုက္ဘူးဆိုၿပီး ငါစိတ္တိုခဲ့မိတယ္။
ေနာက္ေတာ့ အဲဒီေခါက္ဆဲြသုပ္ကို မၾကာခဏ နင္ဝယ္လာတတ္တာကို ငါသတိထားခဲ့မိတယ္။ တကယ္ေတာ့ နင့္ငါ့ကို
ဂရုစိုက္တယ္၊ ခ်စ္တယ္၊ ဒါက တစ္ျခားလူေတြနဲ႔မတူတဲ့ နင္ရဲ႕ခ်စ္နည္းေပါ့။
(၁ဝ)
နင့္ကို ငါေျပာတယ္ "နင္နဲ႔ရခဲ့လို႔ ငါဝမ္းသာတယ္။ နင္ဟာ ငါရဲ႕ ခင္ပြန္းေကာင္းတစ္ဦးပါ"
"အင္း.. ငါလည္း ဝမ္းသာတယ္။ နင္က ငါရဲ႕ဇနီးေကာင္းတစ္ဦးပါ" ဆိုတဲ့ ဂရုစိုက္သံကို နင့္ဆီက ၾကားခ်င္ခဲ့ေပမယ့္
"ယူေတာင္ယူၿပီးၿပီပဲ မေကာင္းေတာ့ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ" လို႔ နင္ေျပာခဲ့တယ္။ နင္ငါ့ကို မခ်စ္ဘူး၊ ဂရုမစိုက္ဘူးဆိုၿပီး ငါစိတ္တိုခဲ့မိတယ္။
ေနာက္ေတာ့ ညညမအိပ္ခင္ တစ္ရူးနဲ႔ ၄ဝလက္မရွိတဲ့ မဂၤလာဓာတ္ပံုကို နင္ပြတ္တိုက္တတ္တာကို ငါသတိထားခဲ့မိတယ္။ ဓာတ္ပံုကိုၾကည့္ၿပီး နင္ၿပံဳးေနခဲ့တယ္။ တကယ္ေတာ့ နင့္ငါ့ကို ဂရုစိုက္တယ္၊ ခ်စ္တယ္၊ ဒါက တစ္ျခားလူေတြနဲ႔မတူတဲ့
နင္ရဲ႕ခ်စ္နည္းေပါ့။
ေနာက္ဆံုး ငါသေဘာေပါက္ နားလည္ခဲ့ပါတယ္၊ ေအးတိေအးစက္ ဂရုမစိုက္တတ္တဲ့ နင့္ခႏၶာေအာက္မွာ စကားလံုးေတြနဲ႔ မေဖာ္ျပတတ္တဲ့ ေႏြးေထြးတဲ့၊ ငါ့အတြက္အခ်စ္ေတြျပည့္ေနတဲ့ အသဲႏွလံုးတစ္စံု ရွိတယ္ဆိုတာကို ငါနားလည္ခဲ့တယ္။
ငါ့ကိုနင္ခ်စ္တယ္ ဒါေပမယ့္ နင္ဖြင့္မေျပာတတ္ခဲ့ဘူး၊ ဒါကလည္း လူမ်ားနဲ႔မတူတဲ့ ငါ့ကိုခ်စ္တဲ့ နင္ရဲ႕ခ်စ္နည္းတစ္မ်ဳိးေပါ့ေနာ္..
အခ်စ္ကို တန္ဖိုးထားတတ္ဖို႔၊ ျမတ္နိုးတတ္ဖို႔နဲ႔ နားလည္တတ္ဖို႔ပဲ လိုတယ္။ ခ်မ္းေၿမ့ေသာေန ့ရက္တိုင္းပိုင္ဆိုင္
ေသာသူမ်ားၿဖစ္ႀကပါေစ။
ရွမ္းကေလး (အီးေမးလ္ကစာကုိ ျပန္တင္ျပတာပါခင္ဗ်ာ)... အဲ..နည္းနညး္တုိက္ဆုိင္တာလဲပါပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ ့ေယာကၤ်ားေလး ေတြဟာၾကင္ၾကင္နာနာ စကားေတြကုိ မဆုိတတ္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီၾကင္နာမႈေတြကုိ အလုပ္နဲ ့လုပ္သြားတတ္တယ္ဗ်။
ဒါေပမယ့္..မိန္းကေလးအမ်ားျဖင့္ေတာ့ ကုိ္ယ့္ကုိ ၾကင္နာတဲ့စကားေတြကုိ နားေထာင္ခ်င္ၾကတယ္။ ေယာကၤ်ားေလး အမူအရာနဲ ့ လုပ္ျပတာကုိ သိေပမယ့္လဲ ၾကင္နာတဲ့စကားေတာ့ ဘယ္သူမဆုိနားေထာင္ခ်င္မွာဘဲ။
က်ေနာ္ထင္တာေတာ့ ဒီပုံျပင္ေလးဟာ မိန္းကေလးနဲ ့ ေယာကၤ်ားေလးမ်ား သိထားသင့္တယ္လုိ ့ထင္ပါတယ္။ မေျပာတာကမခ်စ္လုိ ့၊ ဂရုမစုိက္လုိ ့ရယ္ေတာ့မဟုတ္သလုိ... အမူအရာနဲ ့လုပ္ျပတုိင္းလဲ ေႏြးေထြးတဲ့စကားေတြ မေျပာလဲရတယ္လုိ ့ မထင္ေစခ်င္ဘူးေလ။
ခ်စ္သူရယ္လုိ ့ျဖစ္လာရင္ေတာ့ အမူအရာေရာ အလုပ္ပါလုိက္ဖက္ဖုိ ့လုိမယ္ထင္တယ္ဗ်ာ။ အဲ... အေျပာပဲရွိျပီးေတာ့ အလုပ္မျဖစ္ရင္လဲမေကာင္း ပါဘူးဗ်ာ။ နည္းနည္းေျပာမ်ားမ်ားလုပ္ဆုိတဲ့ စကားက အခ်ိန္တုိင္းမွန္ခ်င္မွ မွန္မွာေလ။ ေျပာလဲေျပာ လုပ္လဲလုပ္ေပါ့ဗ်ာ။ ဒါမွ ေကာင္းမြန္တဲ့ဘ၀ကုိ လက္တြဲေလွ်ာက္ႏိုင္ၾကမွာ။ )
"အိုး.. သတိထားမွေပါ့ မိန္းမရယ္" လို႔ နင့္ဆီကႏွစ္သိမ့္တာကိုငါေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ေပမယ့္”
"နင္ ေျဖးေျဖးမလွဲတတ္ဘူးလား" ဆိုတဲ့အေျဖကိုပဲ ငါရခဲ့တယ္။ ငါဝမ္းနည္းမိတယ္၊ နင္ ငါ့ကိုမခ်စ္ဘူး။ ဂရုမစိုက္ဘူး။”
ေနာက္ေတာ့ ေလွကားကခါတိုင္းထက္ သန္႔ရွင္းေနတာကို ငါသတိထားခဲ့မိတယ္။ ငါလွဲစရာမလိုေအာင္ သန္႔ရွင္းလြန္းခဲ့တယ္။ ေနာက္မွသိရတာက အလုပ္မသြားခင္ ငါးမိနစ္အခ်ိန္ေပးၿပီး ငါ့ကိုယ္စားလွဲခဲ့တယ္။ တကယ္ေတာ့ နင့္ငါ့ကို ဂရုစိုက္တယ္၊ ခ်စ္တယ္၊
ဒါက တစ္ျခားလူေတြနဲ႔မတူတဲ့ နင္ရဲ႕ခ်စ္နည္းေပါ့။
(၂)
နင့္ကို ငါေျပာတယ္ "လမ္းမွာကားပ်က္သြားလို႔ ကားမွတ္တိုင္ေရာက္ဖို႔နာရီဝက္ၾကာ ငါလမ္းေလွ်ာက္လိုက္ရတယ္"
"တကၠစီစီးၿပီး ျပန္ခဲ့ေရာ့ေပါ့.. ပင္ပန္းေနၿပီလား" ဆိုတဲ့ ဂရုစိုက္သံကိုနင့္ဆီက ၾကားခ်င္ခဲ့ေပမယ့္
"သိပ္မွမေဝးတာ.. ေလွ်ာက္ေပါ့။ ဝိတ္ေလွ်ာ့တာနဲ႔ တူတူပဲ" လို႔ နင္ေျပာခဲ့တယ္။ နင့္ငါ့ကို မခ်စ္ဘူး၊ ဂရုမစိုက္ဘူးဆိုၿပီး
ငါစိတ္တိုမိခဲ့တယ္။
ေနာက္တစ္ေန႔မနက္ စားပဲြေပၚမွာ နင့္ကားေသာ့ကို ငါေတြ႔လိုက္တယ္။ ငါ့အတြက္မနက္စာကို နင္စီစဥ္ခဲ့ေသးတယ္။ တကယ္ေတာ့ နင့္ငါ့ကို ဂရုစိုက္တယ္၊ ခ်စ္တယ္၊ဒါက တစ္ျခားလူေတြနဲ႔မတူတဲ့ နင္ရဲ႕ခ်စ္နည္းေပါ့။
(၃)
နင့္ကို ငါေျပာတယ္ "ဟင္းေၾကာ္တာ နည္းနည္းတူးသြားတယ္၊ နင္သည္းခံၿပီး စားေပးေနာ္"
"အင္း.. ကိစၥမရွိဘူး။ နင္ဘယ္လိုခ်က္ခ်က္ ငါႀကိဳက္တယ္" ဆိုတဲ့ ၾကင္နာသံကိုနင့္ဆီက ၾကားခ်င္ခဲ့ေပမယ့္
"ၾကည့္ရံုနဲ႔ မစားခ်င္ေတာ့ဘူး.. စားခ်င္စိတ္လဲ မရွိေတာ့ဘူး" လို႔နင္ေျပာခဲ့တယ္။ နင့္ငါ့ကို နားမလည္ဘူး၊ ဂရုမစိုက္ဘူးဆိုၿပီး
ငါဝမ္းနည္းခဲ့မိတယ္။
ေနာက္ေတာ့ သြန္ပစ္မယ္လို႔ စိတ္ကူးထားတဲ့ဟင္းေတြ ေပ်ာက္ေပ်ာက္ေနတာကိုသတိထားလိုက္မိတယ္။ ေနာက္ေတာ့ နင့္ႏႈတ္ခမ္းေဘးမွာ၊ နင့္အနံ႔အသက္မွာ ဟင္းနံ႔ေတြ ငါရခဲ့တယ္။ တကယ္ေတာ့ နင့္ငါ့ကို ဂရုစိုက္တယ္၊ ခ်စ္တယ္၊
နားလည္မႈေပးတယ္ ဒါက တစ္ျခားလူေတြနဲ႔မတူတဲ့ နင္ရဲ႕ခ်စ္နည္းေပါ့။
(၄)
နင့္ကို ငါေျပာတယ္ "ငါ့ဆံပင္ေတြ ကြၽတ္လိုက္တာ.. ဆရာကေတာ့ စိတ္မပူနဲ႔လို႔ ေျပာတာပဲ။ ဂတံုးျဖစ္သြားမွာေတာင္ စိုးတယ္"
"စိတ္မပူပါနဲ႔.. နင့္ဆံပင္ေတြမ်ားေနတာပဲ။ ဂတံုးျဖစ္ေလာက္တဲ့အထိမကြၽတ္ႏိုင္ဘူး" ဆိုတဲ့ အားေပးသံကို နင့္ဆီက ၾကားခ်င္ခဲ့ေပမယ့္
"ကိုယ့္ဆံပင္ကြၽတ္တာကုိ ခုမွသိတာလား၊ ၾကမ္းျပင္ေပၚမွာနင့္ဆံပင္ေမြးေတြခ်ည္းပဲ၊ ညစ္ပတ္တယ္" လို႔ နင္ေျပာခဲ့တယ္။ နင္
ကိုယ္ခ်င္းမစာဘူး၊ ဂရုမစိုက္ဘူးဆိုၿပီး ငါဝမ္းနည္းခဲ့မိတယ္။
ေနာက္ေတာ့ အိမ္ကၾကမ္းျပင္ေပၚမွာ ငါ့ဆံပင္ေမြးေတြ အေတြ႔နည္းသြားတယ္။ ဆံပင္မကြၽတ္ေတာ့ဘူးလို႔ ငါဝမ္းသာေနတုန္း နင္ခရီးထြက္ရတယ္။ နင္မရွိမွ ၾကမ္းျပင္ေပၚက ဆံပင္ေမြးေတြမ်ားခဲ့တယ္။ ေနာက္မွ ငါမသိေအာင္ ဆံပင္ေမြးေတြကို နင္လဲွခဲ့တယ္ဆိုတာကို ငါသိလိုက္ရတယ္။ တကယ္ေတာ့ နင့္ငါ့ကို ဂရုစိုက္တယ္၊ ခ်စ္တယ္၊ ငါ့စိတ္ေခ်ာက္ခ်ားမွာကို
နင္စိုးခဲ့တယ္၊ ဒါက တစ္ျခားလူေတြနဲ႔ မတူတဲ့ နင္ရဲ႕ခ်စ္နည္းေပါ့။
(၅)
နင့္ကို ငါေျပာတယ္ "သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ခ်ိန္းထားလို႔ ဒီညအိမ္ျပန္ေနာက္က်မယ္ေနာ္"
"ဘယ္သူေတြပါလဲ? သတိထားေနာ္.. ေစာေစာမျပန္ႏိုင္ရင္ ဖုန္းမၾကာမၾကာဆက္ခဲ့ေနာ္" ဆိုတဲ့ ဂရုစိုက္သံကို နင့္ဆီက
ၾကားခ်င္ခဲ့ေပမယ့္
"နင့္သေဘာပဲ.. စိတ္ခ်မ္းသာသလိုလုပ္" လို႔ နင္ေျပာခဲ့တယ္။ နင္ငါ့ကို မခ်စ္ဘူး၊ ဂရုမစိုက္ဘူးဆိုၿပီး ငါဝမ္းနည္းခဲ့မိတယ္။
ေနာက္ေတာ့ စိတ္တိုတိုနဲ႔ နင့္ကိုရဲြၿပီး မနက္ ၃နာရီမွ ငါအိမ္ျပန္ခဲ့တယ္။ ဆိုဖာေပၚမွာ ေခြေခြေလးအိပ္ေနတဲ့ နင့္ကိုျမင္မွ
တကယ္ေတာ့ နင့္ငါ့ကို ဂရုစိုက္တယ္၊ ခ်စ္တယ္ဆိုတာကို ငါသိလိုက္တယ္။ ဒါက တစ္ျခားလူေတြနဲ႔မတူတဲ့
နင္ရဲ႕ခ်စ္နည္းေပါ့။
(၆)
နင့္ကို ငါေျပာတယ္ "ငါ ဟိုဒင္းျဖစ္ေနလို႔ ဗိုက္အရမ္းေအာင့္တယ္"
"သည္းခံလိုက္ပါ၊ တစ္ရက္၊ ႏွစ္ရက္ဆို ၿပီးသြားမွာပါ" ဆိုတဲ့ ဂရုစိုက္သံကို နင့္ဆီက ၾကားခ်င္ခဲ့ေပမယ့္
"မိန္းမေတြ သိပ္အလုပ္ရႈပ္တာပဲ" လို႔ နင္ေျပာခဲ့တယ္။ နင္ငါ့ကို မခ်စ္ဘူး၊ ဂရုမစိုက္ဘူးဆိုၿပီး ငါဝမ္းနည္းခဲ့မိတယ္။
ေနာက္ေတာ့ အိမ္ကအစားထည့္တဲ့ ဘီရိုမွာ ေခ်ာကလက္ေတြ ပိုလာတာေတြ႔လိုက္တယ္။ နင္ဝယ္လာၿပီး နင္မစားခဲ့ဘူး။ မိန္းမသဘာဝမျဖစ္ခင္ ငါ့အတြက္ နင္ပိုဝယ္ထားတတ္တာကို ငါသတိထားလိုက္မိတယ္။ တကယ္ေတာ့ နင့္ငါ့ကို
ဂရုစိုက္တယ္၊ ခ်စ္တယ္၊ ဒါက တစ္ျခားလူေတြနဲ႔မတူတဲ့ နင္ရဲ႕ခ်စ္နည္းေပါ့။
(၇)
နင့္ကို ငါေျပာတယ္ "ဒါနင့္အတြက္ ငါေရြးဝယ္ထားတဲ့ အေႏြးထည္၊ ေႏြရာသီမွာ ေလွ်ာ့ေစ်းနဲ႔ေရာင္းလို႔ ဝယ္ခဲ့တာ၊ ခုေဆာင္းေရာက္ၿပီဆိုေတာ့ ဝတ္လိုက္ပါေနာ္၊ နင့္အတြက္ ငါရဲ႕ေဆာင္းရာသီ လက္ေဆာင္ေပါ့"
"ေက်းဇူးတင္ပါတယ္၊ နင့္အခ်စ္ေၾကာင့္ ဒီေဆာင္းမွာ ငါပိုေႏြးေထြးေတာ့မယ္" ဆိုတဲ့ ဂရုစိုက္သံကို နင့္ဆီက ၾကားခ်င္ခဲ့ေပမယ့္
"ရာသီေျပာင္းေလွ်ာ့ေစ်းမွာ ဝယ္ခဲ့တဲ့ အေပါစားပဲ" လို႔ နင္ေျပာခဲ့တယ္။ နင္ငါ့ကို မခ်စ္ဘူး၊ ဂရုမစိုက္ဘူးဆိုၿပီး ငါဝမ္းနည္းခဲ့မိတယ္။
ေနာက္ေတာ့ ေဆာင္းကုန္လို႔ ေႏြေရာက္တဲ့အထိ အဲဒီအကၤ်ီကို နင္မခြၽတ္ခဲ့ဘူး။ ရံုးတက္၊ ရံုးဆင္း ေန႔တိုင္းနင္ဝတ္ခဲ့တယ္။
တကယ္ေတာ့ နင့္ငါ့ကို ဂရုစိုက္တယ္၊ ခ်စ္တယ္၊ ဒါက တစ္ျခားလူေတြနဲ႔မတူတဲ့ နင္ရဲ႕ခ်စ္နည္းေပါ့။
(၈)
နင့္ကို ငါေျပာတယ္ "ဒီေန႔ နားေထာင္ခဲ့တဲ့ ဓမၼေတးက အရမ္းေကာင္းတာပဲ၊ နားေထာင္ရင္း ခံစားရတယ္"
"ဘယ္စာအုပ္၊ ဘယ္အေခြထဲကလဲ၊ ငါတို႔သြားရွာဝယ္ရေအာင္ေလ"ဆိုတဲ့ ဂရုစိုက္သံကို နင့္ဆီက ၾကားခ်င္ခဲ့ေပမယ့္
"ဘယ္ေတးျဖစ္ျဖစ္ အတူတူပဲ" လို႔ နင္ေျပာခဲ့တယ္။ နင္ငါ့ကို မခ်စ္ဘူး၊ ဂရုမစိုက္ဘူးဆိုၿပီး ငါစိတ္တိုခဲ့မိတယ္။
ေနာက္ေတာ့ ကက္ဆက္ထဲကေန ရင္းႏွီးတဲ့ေတးသံကိုအၿမဲ ၾကားခဲ့ရတယ္။ စီဒီစင္ေပၚမွာလည္း ေခြအသစ္တစ္ေခြ တိုးခဲ့တယ္။ တကယ္ေတာ့ နင့္ငါ့ကို ဂရုစိုက္တယ္၊ ခ်စ္တယ္၊ ဒါက တစ္ျခားလူေတြနဲ႔ မတူတဲ့ နင္ရဲ႕ခ်စ္နည္းေပါ့။
(၉)
နင့္ကို ငါေျပာတယ္ "လမ္းထိပ္က ေခါက္ဆဲြသုပ္က အရမ္းစားလို႔ေကာင္းတယ္"
"ဟုတ္လား.. မနက္ျဖန္က်ရင္ ငါတို႔အတူတူသြားစားမယ္ေလ" ဆိုတဲ့ ဂရုစိုက္သံကို နင့္ဆီက ၾကားခ်င္ခဲ့ေပမယ့္
"တစ္ခ်ိန္လုံး စားဖို႔ခ်ည္းေတြးေနတယ္၊ နင့္ကိုယ္လံုးကို နင္ျပန္အားနာအုန္း" လို႔ နင္ေျပာခဲ့တယ္။ နင္ငါ့ကို မခ်စ္ဘူး၊
ဂရုမစိုက္ဘူးဆိုၿပီး ငါစိတ္တိုခဲ့မိတယ္။
ေနာက္ေတာ့ အဲဒီေခါက္ဆဲြသုပ္ကို မၾကာခဏ နင္ဝယ္လာတတ္တာကို ငါသတိထားခဲ့မိတယ္။ တကယ္ေတာ့ နင့္ငါ့ကို
ဂရုစိုက္တယ္၊ ခ်စ္တယ္၊ ဒါက တစ္ျခားလူေတြနဲ႔မတူတဲ့ နင္ရဲ႕ခ်စ္နည္းေပါ့။
(၁ဝ)
နင့္ကို ငါေျပာတယ္ "နင္နဲ႔ရခဲ့လို႔ ငါဝမ္းသာတယ္။ နင္ဟာ ငါရဲ႕ ခင္ပြန္းေကာင္းတစ္ဦးပါ"
"အင္း.. ငါလည္း ဝမ္းသာတယ္။ နင္က ငါရဲ႕ဇနီးေကာင္းတစ္ဦးပါ" ဆိုတဲ့ ဂရုစိုက္သံကို နင့္ဆီက ၾကားခ်င္ခဲ့ေပမယ့္
"ယူေတာင္ယူၿပီးၿပီပဲ မေကာင္းေတာ့ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ" လို႔ နင္ေျပာခဲ့တယ္။ နင္ငါ့ကို မခ်စ္ဘူး၊ ဂရုမစိုက္ဘူးဆိုၿပီး ငါစိတ္တိုခဲ့မိတယ္။
ေနာက္ေတာ့ ညညမအိပ္ခင္ တစ္ရူးနဲ႔ ၄ဝလက္မရွိတဲ့ မဂၤလာဓာတ္ပံုကို နင္ပြတ္တိုက္တတ္တာကို ငါသတိထားခဲ့မိတယ္။ ဓာတ္ပံုကိုၾကည့္ၿပီး နင္ၿပံဳးေနခဲ့တယ္။ တကယ္ေတာ့ နင့္ငါ့ကို ဂရုစိုက္တယ္၊ ခ်စ္တယ္၊ ဒါက တစ္ျခားလူေတြနဲ႔မတူတဲ့
နင္ရဲ႕ခ်စ္နည္းေပါ့။
ေနာက္ဆံုး ငါသေဘာေပါက္ နားလည္ခဲ့ပါတယ္၊ ေအးတိေအးစက္ ဂရုမစိုက္တတ္တဲ့ နင့္ခႏၶာေအာက္မွာ စကားလံုးေတြနဲ႔ မေဖာ္ျပတတ္တဲ့ ေႏြးေထြးတဲ့၊ ငါ့အတြက္အခ်စ္ေတြျပည့္ေနတဲ့ အသဲႏွလံုးတစ္စံု ရွိတယ္ဆိုတာကို ငါနားလည္ခဲ့တယ္။
ငါ့ကိုနင္ခ်စ္တယ္ ဒါေပမယ့္ နင္ဖြင့္မေျပာတတ္ခဲ့ဘူး၊ ဒါကလည္း လူမ်ားနဲ႔မတူတဲ့ ငါ့ကိုခ်စ္တဲ့ နင္ရဲ႕ခ်စ္နည္းတစ္မ်ဳိးေပါ့ေနာ္..
အခ်စ္ကို တန္ဖိုးထားတတ္ဖို႔၊ ျမတ္နိုးတတ္ဖို႔နဲ႔ နားလည္တတ္ဖို႔ပဲ လိုတယ္။ ခ်မ္းေၿမ့ေသာေန ့ရက္တိုင္းပိုင္ဆိုင္
ေသာသူမ်ားၿဖစ္ႀကပါေစ။
ရွမ္းကေလး (အီးေမးလ္ကစာကုိ ျပန္တင္ျပတာပါခင္ဗ်ာ)... အဲ..နည္းနညး္တုိက္ဆုိင္တာလဲပါပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ ့ေယာကၤ်ားေလး ေတြဟာၾကင္ၾကင္နာနာ စကားေတြကုိ မဆုိတတ္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီၾကင္နာမႈေတြကုိ အလုပ္နဲ ့လုပ္သြားတတ္တယ္ဗ်။
ဒါေပမယ့္..မိန္းကေလးအမ်ားျဖင့္ေတာ့ ကုိ္ယ့္ကုိ ၾကင္နာတဲ့စကားေတြကုိ နားေထာင္ခ်င္ၾကတယ္။ ေယာကၤ်ားေလး အမူအရာနဲ ့ လုပ္ျပတာကုိ သိေပမယ့္လဲ ၾကင္နာတဲ့စကားေတာ့ ဘယ္သူမဆုိနားေထာင္ခ်င္မွာဘဲ။
က်ေနာ္ထင္တာေတာ့ ဒီပုံျပင္ေလးဟာ မိန္းကေလးနဲ ့ ေယာကၤ်ားေလးမ်ား သိထားသင့္တယ္လုိ ့ထင္ပါတယ္။ မေျပာတာကမခ်စ္လုိ ့၊ ဂရုမစုိက္လုိ ့ရယ္ေတာ့မဟုတ္သလုိ... အမူအရာနဲ ့လုပ္ျပတုိင္းလဲ ေႏြးေထြးတဲ့စကားေတြ မေျပာလဲရတယ္လုိ ့ မထင္ေစခ်င္ဘူးေလ။
ခ်စ္သူရယ္လုိ ့ျဖစ္လာရင္ေတာ့ အမူအရာေရာ အလုပ္ပါလုိက္ဖက္ဖုိ ့လုိမယ္ထင္တယ္ဗ်ာ။ အဲ... အေျပာပဲရွိျပီးေတာ့ အလုပ္မျဖစ္ရင္လဲမေကာင္း ပါဘူးဗ်ာ။ နည္းနည္းေျပာမ်ားမ်ားလုပ္ဆုိတဲ့ စကားက အခ်ိန္တုိင္းမွန္ခ်င္မွ မွန္မွာေလ။ ေျပာလဲေျပာ လုပ္လဲလုပ္ေပါ့ဗ်ာ။ ဒါမွ ေကာင္းမြန္တဲ့ဘ၀ကုိ လက္တြဲေလွ်ာက္ႏိုင္ၾကမွာ။ )
Subscribe to:
Posts (Atom)
