ခရီးသြားမွတ္တမ္း= ရန္ကုန္ ၅ (ေလဆိပ္)

ေနာက္ဆုံးေတာ့လဲ..ျမန္မာျပည္မွာေနဖုိ ့ ကံဇာတာမပါဘူးထင့္...ထုံးစံအတုိင္းပင္အထုတ္မ်ားကုိဆြဲကာ..တကၠစီ
ကားကုိစီးျပီးရန္ကုန္ေလဆိပ္သုိ ့ဦးတည္လုိက္ပါသည္။

ျပင္ပကုိမထြက္ခင္..လုပ္ရမယ့္အရာမ်ားကေတာ့ဗ်ာ..D Form လုပ္ရမယ္..ဆုိင္ေတြမွာလုပ္ေပးပါတယ္။ ကုိယ့္
ခရီးသြားစာအုပ္(မိတၳဴ)၊ ထုတ္ေပးတဲ့ေန ့၊ ကုန္ဆုံးမယ့္ေန ့၊ မွတ္ပုံတင္နံပတ္၊ အဖ အမည္ စတာေတြကုိေပးရပါ
တယ္။ျပီးေတာ့ လုပ္ခက ၁၅၀၀ ထင္ရဲ ့...ဘဏ္မွာေငြပါသြင္းေပးပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ၁ နာရီေလာက္ဆုိရင္ရပါျပီ။

က်န္တာကေတာ့ ေလယာဥ္လက္မွတ္ေပါ့ဗ်ာ။

ကားကေလးဟာ လိွမ့္ကာလွိမ့္ကာနဲ ့ ေလယာဥ္ကြင္းေရာက္ခါနီးေလရင္ခုန္ေလပါပဲ။ ဘာမ်ားျပန္ၾကံဳအုန္းမလဲလုိ ့
ပါ။ ေလယာဥ္ကြင္း၀င္ေၾကးကုိ ၂၀၀ ေပးရပါတယ္ဗ်ာ။ (ျပန္ရတဲံအေၾကြကုိ လြယ္တဲ့ေနရာမွာ သိမ္းထားဗ်)။

ကားေပၚကဆင္းျပီးအထုတ္ေတြဆြဲထုတ္လုိက္ျပီး..ပလက္ေဖာင္းေပၚလဲရပ္လုိက္ေတာ့..ခရီးသြားမယ့္သူေတြက
ဟုိတစ္စု၊ ဒီတစ္စုနဲ ့ ေနၾကေတာ့ က်ေနာ္ေတာင္ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ျဖစ္သြားတယ္ဗ်ာ (ေၾကာင္ပဲေၾကာင္ႏုိင္
တယ္လုိ ့ေတာ့မထင္ပါနဲ ့ေလ..အရင္က ၾကိဳပုိ ့ေပးတဲ့လူရွိတာကုိး)။ ေလယာဥ္ကြင္းကပဲမဖြင့္ေသးတာလား?
ဒါမွမဟုတ္ဘာမ်ားျဖစ္ေနၾကလဲလုိ ့ေပါ့။

လူေတြကလဲတစ္ကယ္ဗ်ာ..၀င္တာလဲမဟုတ္..ျပီးေတာ့အေပါက္၀မွာ စုျပီး၊ပိတ္ရပ္ေနၾကတယ္။ ကုိယ္လဲျဖစ္ခ်င္
တာျဖစ္ဆုိျပီးေတာ့..လူၾကားထဲတုိးၾကိတ္ျပီး၀င္လုိက္ေတာ့..တံခါးကဖြင့္ထားတယ္..၀င္လုိ ့လဲရတယ္။ အင္း..မိ
သားစုေတြနဲ ့မ်ား ႏႈတ္ဆက္ေနလုိ ့ထင္ရဲ ့..အျပင္မွာစုေနၾကတာ။ အဲ..တစ္ခ်ိဳ ့ကလဲ..အတြင္း၀င္ခြင့္ကဒ္ေတြလုပ္
ေနလုိ ့ တံခါးကုိပိတ္လုိက္သလုိျဖစ္သြားတာကုိး။

အထဲကုိေရာက္ေတာ့ အိတ္ေတြကုိစစ္ဖုိ ့စက္ထဲကုိထည့္လုိက္တယ္။ လြယ္လြယ္နဲ ့ျပီးသြားတယ္။ အဲမွာပဲ..လူ
တစ္ေယာက္ကုိ ရဲကမေပးသြားဘူးဆုိျပီးေတာ့ ရစ္ေနတာေတြ ့ရေသးတယ္။ စိတ္ထဲမွာေတာ့ ဘုရားစာေတြ
ၾကိတ္ျပီးရႊတ္ေနတာေပါ့ဗ်ာ။

စာဖတ္သူတုိ ့ေရ..ေလယာဥ္ကြင္းကအခြန္ေဆာင္ဖုိ ့လဲ မေမ့နဲ ့ဗ်။ ၃၀၀၀ ေပးရတယ္။ ျပင္ပကုိသြားမွာပဲဆုိျပီး
ေတာ့ ျမန္မာေငြမေဆာင္လုိ ့မျဖစ္ဘူးေနာ္။ ေလယာဥ္ေပၚမေရာက္မခ်င္း..သုံးေနရတာ။ အခြန္ေဆာင္ျပီးတာနဲ ့
ေလယာဥ္လက္မွတ္ေကာင္တာကုိသြားပါတယ္။

က်ေနာ္ထင္တာက..ေလယာဥ္လက္မွတ္နဲ ့ ခရီးသြားစာအုပ္ေပးလုိက္ရင္ တံဆိပ္တုံးထုေပးမယ္၊ ျပီးရင္ကုိယ္က
မ.ယ.က ကုိယ္ျဖတ္မယ္ေပါ့ေနာ္။ ဘယ္ဟုတ္မွာလဲဗ်ာ..သူက..လူ၀င္မႈၾကီးၾကပ္ေရး (မ.ယ.က)လုိပါပဲ..စာအုပ္
ကုိ..ဟုိလွန္..တီေလွာနဲ ့စစ္ေဆးျပီးေတာ့..ေမးခြန္းေတြေမးပါေတာ့တယ္။

့ဟုိလူနဲ ့သိလား၊ ဘာေတာ္လဲ? ဆုိတာေတြေပါ့။ ဘူးတစ္လုံးခံ အုိေတာင္မဆင္းရဲ ဆုိတဲ့အတုိင္းဘူးခံေပးလုိက္
တယ္။ (တကယ္လဲမသိပါဘူး) ေမးျပီးတာနဲ ့ တဆိပ္တုန္းေတြထုေပးတယ္။ ျပီးသြားေတာ့..................

ေလယာဥ္အကူက အိတ္ကုိမျပီး..စက္ေပၚတင္လုိက္တာေပါ့။ ျပီးေတာ့..ဘာလုပ္တယ္ထင္လဲ..ပြင့္ပြင့္ေလးပဲေျပာပါ
တယ္၊ “ညီေလးလက္ဖက္ရည္ဖုိးေပးပါ” တဲ့။ ျပီးရင္ျပီးေရာဆုိျပီးေတာ့...ေလယာဥ္ကြင္း၀င္ခြင့္ေပးျပီးျပန္ရတဲ့အ
ေၾကြကုိေပးလုိက္ပါတယ္။ (အဲလုိေပးတဲ့လူေတြရွိလုိ ့..အဲလုိလုပ္ေနၾကတာလုိ ့ထင္ရင္လဲထင္ႏုိင္ပါတယ္ဗ်ာ။)

အင္း..ျမန္မာျပည္မွာ..လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ေတြမရွိရင္လဲ တစ္မ်ိဳးေကာင္းမွာပဲ။ အဲဒါမွ လက္ဖက္ရည္ဖုိးဆုိျပီးေတာင္း
ၾကမွာမဟုတ္ဘူးလုိ ့စဥ္းစားမိေလရဲ ့။ ဒါေပမယ့္လဲ..ေတာင္းမယ့္သူကေတာ့အျမဲတမ္းလုိလုိ အေၾကာင္းျပခ်က္ရွိ
ၾကမွာပါပဲေလ။

ကဲ..ကိစၥေလးေတြျပီးေတာ့..အေပၚထပ္ကုိတက္ ျပင္ပထြက္မယ့္ေဖာင္ကုိျဖည့္၊ ျပီးေတာ့တန္းစီတာေပါ့။ တန္းစီ
လုိ ့မၾကာခင္မွာ..မေလးကုိသြားျပီးအလုပ္လုပ္မယ့္လူငယ္တစ္သုိက္ေရာက္လာပါတယ္။ ရန္ကုန္ကေတာ့မဟုတ္
ေလာက္ပါဘူး။ ဘာျဖစ္လုိ ့လဲဆုိေတာ့..တစ္ေနရာထဲမွာပဲသြားျပီး စုေနၾကလုိ ့ေလ။ (တျခားေနရာမွာ လူနည္း
ရင္ေတာင္ သြားျပီးတန္းမစီၾကဘူး။)

အဲမွာဗ်ာ..မ.ယ.က ကတာ၀န္ရွိတစ္ေယာက္က..“ေဟ့ေကာင္ေတြ..တန္းေကာင္းေကာင္းစီ။ မင္းတုိ ့ဘယ္သြားၾက
မွာလဲ?” ဆုိျပီးေမးတာေပါ့။ ေမးတာေတာ့ေမးတာေပါ့ေလ..ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ေမးလဲရရဲ ့သားနဲ ့ကုိ။ ညီေလး
တုိ ့ဘယ္သြားၾကမလဲလုိ ့ေမးေတာ့ဘာျဖစ္သြားမွာလဲဗ်ာ။ ျပီးေတာ့ တျခားလူေတြရဲ ့ေရွ ့မွာ..ဟိန္းလုိက္၊ ေဟာက္
လုိက္နဲ ့ ၾကည့္မေကာင္းပါဘူးဗ်ာ။

တာ၀န္ရွိက လက္မွတ္ေတြကုိလုိက္ၾကည့္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ တံဆိပ္တုံးရုိက္ေပးတဲ့ တျခားအရာရွိေတြဆီကုိသြား
ျပီးေတာ့...“အစ္ကုိ..ဒီေကာင္ေတြက က်ေနာ့္ဘက္” တဲ့။ ဘာဆုိလုိတာလဲေတာ့ မသိပါဘူးေလ။ ကုိယ္ကလဲ ကုိယ့္
အပူနဲ ့ကုိယ္ဆုိေတာ့...သိပ္ျပီးအာရုံမစုိက္မိဘူး။

အက်ဥ္းခ်ုဳပ္လုိက္ေတာ့...က်ေနာ့္အလွည့္ေပါ့။ “ဘာသြားလုပ္မွာလဲ?” လုိ ့ပဲေမးပါတယ္။ ျပီးတာနဲ ့ က်ေနာ္လဲ
ေလယာဥ္တက္ရမယ့္ ဂိတ္ကုိသြားလုိက္တာေပါ့။ အဲမွာ..ေနာက္တစ္ေခါက္စစ္ပါတယ္။ အိတ္ကုိစစ္တာပါ။
အဲဒီက အရာရွိေတြက မဆုိးပါဘူး။ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ပဲေျပာပါတယ္။ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ေျပာေတာ့
ကုိယ္ကလဲ စိတ္ခ်မ္းသာရတာေပါ့ဗ်ာ။

အဲဒါနဲ ့ေနာက္ဆုံးေတာ့..ေလယာဥ္ဆုိက္..ျပီးေတာ့ေလယာဥ္ေပၚတက္။ ေလယာဥ္ကလဲ..ထြက္ဖုိ ့အခ်ိန္ေတာ္
ေတာ္ေလးကုိယူပါတယ္။ ေနာက္ဆုံးေတာ့လဲထြက္သြားတာေပါ့ေလ။ အဲခ်ိန္ၾကမွပဲ.......................
“ဟူး....”..ဆုိျပီးေတာ့ စိတ္ကုိတုံးတုံးခ်လုိက္ႏုိင္ပါေတာ့တယ္။



ရွမ္းကေလး

ခရီးသြားမွတ္တမ္း= ရန္ကုန္ ၄ (ေထြရာဆယ္ပါး)

စာဖတ္သူတုိ ့ေရ. ...အလုပ္အကုိင္..အေနအထုိင္ေလးေတြအဆင္ေျပျပီးရင္ေတာ့ တျခားအရာေလးေတြက လုိအပ္
လာျပန္တယ္မဟုတ္ေပလားဗ်ာ။ က်ေနာ္ၾကံဳေတြ ့ရခဲ့တဲံ့အရာေလးေတြကုိ ျပန္ျပီးေတာ့ ေ၀မွ်ေပးလုိက္ပါတယ္ဗ်ာ။

သြားခဲ့တဲ့ေနရာေလးမ်ား

ရန္ကုန္ေရာက္ျပီဆုိရင္ေတာ့ ပထမဆုံးလုပ္တာကေတာ့ ဘုရားဓါတ္ေတာ္ေလးဆူကုိေပါင္းျပီး တည္ထားတဲ့ ေရႊတိဂုံ
ဘုရားကုိသြားေရာက္ဖူးေျမာ္ပူေဇာ္တာပဲေပါ့ဗ်ာ။



ဘုရားရင္ျပင္မွာေတာ့ေအးခ်မ္းျပီး လူေတြစည္ကားပါတယ္။

ကုသုိလ္ေလးေတြလုပ္ျပီးရင္ေတာ့ ထုံးစံအတုိင္းေလွ်ာက္လည္တာေပါ့ဗ်ာ။ အဲ..စုိင္းစုိင္းခမ္းလိႈင္သီခ်င္း “အျမဲတမ္း
ယုံၾကည္တယ္” ဆုိတဲ့သီခ်င္းထဲကအတုိင္း ဘုရားဖူးျပီးရင္ ကန္ေဘာင္ေပၚတက္တာေပါ့ဗ်ာ။

alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5527055306034483762" />

အေပၚကပုံကေတာ့ ကန္ေဘာင္က ဓါတ္တုိင္ပါ။ ဘာမ်ားထူးျခားလဲလုိ ့ေမးရင္ေတာ့......ဘာမွ မထူးျခားပါဘူးဗ်ာ။
တစ္ျခားရုိက္စရာျမင္ကြင္းေတြက အတြဲေတြနဲ ့မလႊတ္ဘူးေလ။ အဲဒီေန ့က (တစ္ေခါက္ပဲေရာက္လုိ ့ပါ) မုိးရြာတယ္။
ထုိင္ခံုတုိင္းမွာေတ့ာ အတြဲေတြဟာ ခဏတာခြဲခြါရင္..ကမာၻတစ္သန္းၾကာတယ္ဆုိတဲ့အတုိင္း..မခြဲမခြာေအာင္...တစ္
ေယာက္နဲ ့တစ္ေယာက္သုိင္းဖက္ထားမယ္ထင္ရဲ ့။ (မုိးရြာလုိ ့ ထီးနဲ ့ကာထားေတာ့ မျမင္ရဘူးေလ)

အင္းေလ..ကန္ေဘာင္သြားတာ အတြဲေျခာင္းဖုိ ့မွ မဟုတ္ပဲဟာ။ သူတုိ ့က ထီးအကြယ္ကေန ကုိယ္တုိ ့ကုုိျပန္ေျခာင္း
ေနေသးတယ္။ ခက္တာတစ္ခုကေတာ့.....သူတုိ ့ေလးေတြခ်စ္သီခ်င္းဆုိေနလုိ ့ ဓါတ္ပုံရုိက္ရတာ မလႊတ္လပ္ပါဘူး
ဗ်ာ။ အဲမုိးရြာတာလဲပါတယ္။

ကန္ေဘာက္ေပၚစေရာက္တာနဲ ့ ခုံေတြက မလႊတ္ဘူး။ တစ္ခုံပဲလႊတ္တယ္။အဲဒါကေလဲ အမိုးမရွိလုိ ့ထင္ပါတယ္။ သူ ့
ခမ်ာ...မ်က္ႏွာငယ္ေနမလားမသိဘူး (ခုံကုိေျပာတာေနာ္)။ ဒါေပမယ့္လဲ..ရွားရွားပါးပါး..ေအာက္က ခုံတစ္ခုကလႊတ္
တယ္ဗ်။ အစြန္ဆုံးမွာ ရွိေနလုိ ့လားေတာ့ မသိဘူး။



က်ေနာ္တုိ ့သူငယ္ခ်င္းတစ္သုိက္လဲ (မေရာက္ဘူးတာ..က်ေနာ္ပဲပါတယ္)..ဟုိေငးဒီေငးနဲ ့ ေလွ်ာက္လုိက္တာ
နာရီထုိးသြားပါတယ္။ ကုိးနာရီအသိမွာ...လူသုံးေယာက္ေလာက္က ၀ီစီ တစ္ “ပီပီ”မႈတ္ပါေတာ့တယ္။ က်ေနာ့္အ
တြက္ကေတာ့ အံ့ၾသစရာပါပဲ။ ဘာအတြက္မႈတ္တာလဲလုိ ့။

ေနာက္မွသိလုိက္တာက ကုိးနာရီထုိးရင္ အားလုံးျပန္ရတယ္ဆုိတာကုိပါပဲ။ လူတုိင္းကလဲ စည္းကမ္းရွိတဲ့ႏုိင္ငံနဲ ့
အညီ..ဆုိင္ရာဆုိင္ရာကေနထြက္လာပါတယ္။ ေၾသာ္..ခ်စ္တာေတာင္..အခ်ိန္နဲ ့ခ်စ္ရတဲ့ ရန္ကုန္ျမိဳ ့ၾကီးပါလား
လုိ ့။



အေပၚပုံကေတာ့ ကန္ေတာ္ႀကီးဟုိတယ္ပုံပါပဲ။ ေမွာင္ေနလုိ ့သိပ္မေတြ ့ရဘူးေနာ္။ ကင္မရာသိပ္မေကာင္းတာလဲ
ပါမွာေပါ့ဗ်ာ။



တုတ္ထုိးေတြေပါ့။ တစ္ေခ်ာင္းကုိ ၅၀ တဲ့ဗ်ာ။ (မမွတ္မိေတာ့ဘူးပဲ)။ ေသခ်ာတာက ၀က္သားဖတ္ေလးေတြက ေသး
လြန္းသြားတာပါပဲ။



အေပၚပုံကေတာ့ KTV လုိ ့ေခၚတဲ့ ကာရာအုိေကဆုိင္ပါပဲဗ်ာ။ အခန္းက်ယ္ရင္ တစ္နာရီကုိ ၇၀၀၀ က်ပ္..မက်ယ္ရင္
၅၀၀၀ က်ပ္ေပးရတယ္ဗ်ာ။ အဆုိေတာ္ျဖစ္ဖုိ ့ေလ့က်င့္တာလဲ ေတာ္ေတာ္ေလးကုိ ကုန္ပါတယ္ဗ်ာ။

အေကာင္းဆုံးနဲ ့ ေစ်းအသက္သာဆုံးကေတာ့ ေအာက္ကပုံပါပဲ။ ဘယ္သြားသြား ဘယ္ေရာက္ေရာက္ သင့္အနားမွာ
တစ္ခြက္ကုိ ၅၀၀ ေပးျပီးေသာက္ႏုိင္ပါတယ္။ တစ္ပုလင္းကုိေတာ့ ၁၂၀၀။ တျခားဆုိင္ေတြမွာေတာ့ သူ ့ဆုိင္နဲ ့သူ
ေစ်းတက္သြားတတ္ပါတယ္..စာဖတ္သူတုိ ့ေရ။



အစားအေသာက္

အေသာက္ကျပီးသြားျပီဆုိေတာ့အစားကုိသြားရေအာင္လား။ တစ္ပြဲစား (ထမင္းႏွင့္ဟင္း (ငါး၊ ဆိတ္၊ ၀က္)) ဆုိတာ
ကလဲမ်ားပါတယ္။ ဘီယာေသာက္ျပီးစားရင္ေတာ့ မကုန္ပါဘူး။ ဆုိင္ေတြမွာဆုိရင္ေတာ့ တစ္ပြဲကုိ ၂၂၀၀ ေပးရပါ
တယ္။

ကဲစဥ္းစားၾကည့္ဗ်ာ..တစ္ပြဲကုိ ၂၂၀၀၊ တစ္ရက္မွာ ႏွစ္နပ္ပဲစား ၄၄၀၀ ကုန္ေနျပီ။ ဒါေပမယ့္ လမ္းေဘးက ဆုိင္ေတြ
ဥပမာ။ ။ ရခုိင္မွန္ ့တီ၊ မႈန္ ့ဟင္းခါး..စသျဖင့္ စားရင္ေတာ့ ၁၀၀၀ ေလာက္ပဲေပးရပါတယ္။ ရွိရင္ေတာ့ ရွိသလုိစားရ
တာေပါ့ဗ်ာ။ အဲ..........ထုိဖူးေႏြးတုိ ့၊ ရွမ္းေခါက္ဆြဲတုိ ့ကေတာ့ ၅၀၀ ေလာက္ပဲေပးရပါတယ္ဗ်ာ။

ထမင္းဟင္းနဲ ့မွ သင္းသိမ္ႏုိင္မယ္၊ ေစ်းလဲသက္သာေစခ်င္တယ္ဆုိရင္ေတာ့ လမ္းေဘးမွာ ထမင္းနဲ ့ ဟင္းတစ္ပြဲ
(ကုိယ္ၾကိဳက္ရာ (သူတုိ ့ေရာင္းတဲ့ထဲကေပါ့..မရွိတာကုိစားခ်င္လုိ ့ေတာ့ဘယ္ရမွာလဲ))၊ အခ်ဥ္ဟင္းတစ္ခြက္ (စြပ္
ျပဳတ္ေသာက္တဲ့ခြက္ (အဲဒါေတာင္ၾကီးေနအုန္းမယ္...ဘုရားစင္တင္တဲ့ဆြမ္းခြက္အရြယ္ဗ်ာ)၊ ပုလာေခ်ာင္ေၾကာ္
(ငရုတ္သီးပဲေတြ ့တယ္)၊ အဲဒါကုိစားလုိ ့ရပါတယ္။ အဲဒါေတာင္ ၈၀၀ ပဲေပးရတယ္။ လုိက္ပြဲယူရင္ေတာ့ ထပ္ေပး
ရတာေပါ့ဗ်ာ။ လုိက္ပြဲမယူျဖစ္လုိ ့လုိက္ပြဲေစ်းေတာ့မသိဘူးဗ်ာ။

အင္တာနက္

စြဲအားေတာ့သိပ္မေကာင္းပါဘူး။ ဒါေပမယ့္လဲ..မရွိတာထက္စာရင္ေတာ့အုိေကတာေပါ့ဗ်ာ။ Facebook ၀င္လုိ ့ရတယ္။
Gmail လဲရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ account အသစ္ဖြင့္လုိ ့ေတာ့မရဘူး။ တျခားဆုိဒ္ေတြေတာ့ ၀င္ရတာအဆင္မေျပဘူး
(ရွင္းရွင္းေျပာရင္ ၀င္လုိ ့မရဘူးေပါ့ဗ်ာ)။ Yahoo နဲ ့ Hotmail ေတာ့မသုံးလုိ ့ မသိပါဘူး။

အဲမွာရွိတဲ့ NGO အဖြဲ ့ေတြရဲ ့ ဆုိဒ္ကုိ၀င္ဖုိ ့ေတာင္ သိပ္မလြယ္ဘူးဗ်။ က်ေနာ္အလုပ္ေလ်ာက္ဖုိ ့ ဖုိင္download ဖုိ ့
လုိေနတာ..ဆုိဒ္၀င္လုိ ့မရလုိ ့ေတာ္ေတာ္ေလးကုိ ကြိဳင္တက္သြားတယ္။ အဲလုိ ၾကံဳရင္ေတာ့ အျပင္ေရာက္ေနတဲ့
သူငယ္ခ်င္းေတြကုိ ဆုိဒ္ထဲ၀င္ခုိင္းျပီး...တစ္ဆင့္ျပန္ပုိ ့ဖုိ ့အကူအညီေတာင္းရတာေပါ့ေလ။

ဘေလာ့လ္ေတြေတာ့ ၀င္လုိ ့မရဘူး။ က်ေနာ္ကပဲ..နည္းပညာပုိင္းသိပ္မကၽြမ္းက်င္လုိ ့လားေတာ့မသိဘူးေပါ့ေလ။
ဆုိဒ္ကုိေျပာင္းထားလဲ ၀င္လုိ ့မရပါဘူး။

သြားေရးလာေရး

ေကာင္းပါတယ္။ တကၠစီေတြအမ်ားၾကီးပါ။ ေလေအးစက္ပါတဲ့ ကားကေတာ့ ရုိးရုိးထက္ပုိေစ်းၾကီးတာေပါ့ဗ်ာ။ ဘတ္
ကားေတြလဲမ်ားေတာ့ မဆုိးပါဘူး။ အထူးယာဥ္ေတြလဲရွိေတာ့ပုိေကာင္းတာေပါ့ဗ်ာ။ သဘာ၀ေလေတြကုိလဲ သ၀
ၾကီးရဴလုိ ့ရတယ္။ အထူးယာဥ္ေတြက အရင္တုန္းက ေလေအးဆက္ရွိတယ္လုိ ့ေျပာတာပဲ။ ဒါေပမယ့္ ခုေတာ့လဲ
ေလေအးစက္မရွိေတာ့ပါဘူး။

ပြဲစားမ်ား

စာဖတ္သူတုိ ့ေရ..အခန္းေတြဌားမယ္ဆုိရင္...အခန္းေတြအမ်ားအားျဖင့္က ပြဲစားေတြလက္ထဲမွာပဲဗ်။ ကုိယ္က အခန္း
လုိက္ေမးတုန္း..အေဒၚၾကီးေတြက ေစတနာရွိရွိနဲ ့ လုိက္ကူေပးတာမဟုတ္ဘူးေနာ္။ အေကာင္းဆုံးကေတာ့ အခန္းကုိ
ဌားေနတဲ့ (အေဆာင္ဆုိရင္)သူေတြကုိ အေဆာင္မွဴးလိပ္စာေမးျပီး တုိက္ရုိက္ဆက္သြယ္ရင္ေတာ့ ပြဲစားခ သက္သာ
သာေပါ့ဗ်ာ။

အခန္းရွာမရလုိ ့စိတ္ညစ္ျပီး...ေပးခ်င္ေပးရ ဘယ္ေလာက္ျဖစ္ျဖစ္ေပးမယ္လုိ ့မ်ားစဥ္းစားထားရင္လဲ.. ပြဲစားနဲ ့ပထမ
ဆုံး...သေဘာတူညီမႈေလးေတြယူပါ။ အခန္းရျပီးရင္ေတာ့ သူတုိ ့ေတာင္းသမွ်ကုိေပးရမွာဗ်။

က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းတုန္းကမ်ား..ပုိက္ဆံမရွိလုိ ့ ပြဲစားခမေပးႏုိင္ဘူး..အခန္းဌားတဲ့လူဆီကိုတာညႊန္ျပေပးပါလုိ ့ေျပာ
တာကုိ...“ေမာင္ေလးရယ္..မမနားလည္ပါတယ္။ အခုကေစတနာတစ္၀က္နဲ ့ လုိက္လုပ္ေပးတာပါ။ ပုိက္ဆံမရွိလဲ
ရွိတဲ့ ဆြဲၾကိဳးကုိ ေရာင္းလုိက္ေပါ့ကြယ္” ဆုိတဲ့အျဖစ္မ်ိဳးၾကီးနဲ ့ မၾကံဳပါေစနဲ ့လုိ ့ေတာ့ ဆုေတာင္းေပးပါတယ္ဗ်ာ။

ရွမ္းကေလး

(အေတြ ့အၾကံဳဆုိတာကလဲ လူတစ္ေယာက္ဆီတုိင္းရဲ ့ ကံ၊ဥာဏ္၊ ၀ီရိယ ေပၚမွာမူတည္ျပီး မတူႏုိင္ပါဘူးဗ်ာ။ ဒီစာ
ကုိဖတ္ျပီးေတာ့ ဒီလုိပဲျဖစ္မယ္လုိ ့ေတာ့ မစဥ္းစားေစခ်င္ပါဘူး။ တစ္ခ်ိဳ ့အခ်က္အလက္ေတြကလဲ..စာဖတ္သူမ်ား
ၾကိဳတင္ျပီးေတာ့ ကာကြယ္ႏုိင္လိမ့္မယ္လုိ ့..က်ေနာ္ထင္ပါတယ္။ )

ခရီးသြားမွတ္တမ္း= ရန္ကုန္ ၃ (အလုပ္ရွာပုံေတာ္)

ေက်ာင္းသားဘ၀ဆုိတဲ့ဘ၀ၾကီး ျပီးသြားတာနဲ ့ အထုတ္ေလးေတြကုိဆြဲကာ ၀မ္းစာအတြက္အလုပ္ရွာရတယ္ေပါ့ စာ
ဖတ္သူမ်ားရယ္။ က်ေနာ္လဲ အထုတ္ေလးေတြဆြဲကာနဲ ့ ရန္ကုန္ဆုိတဲ့ျမိဳ ့ၾကီးမွာ အလုပ္ေတာ့ရွိမွာပဲ ဆုိတဲ့ ယုံၾကည္
ခ်က္ေတြကုိ ကုိင္ျပီး အလုပ္ရွာပုံေတာ္ဖြင့္ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္....

ဘြဲ ့လက္မွတ္ေလးကုိကုိင္ျပီးေတာ့ အလုပ္ေလွ်ာက္ရင္ရမယ္လုိ ့ထင္ေနတဲ့က်ေနာ္ဟာ ရန္ကုန္ေရာက္မွပဲ ဘာမွၾကိဳ
တင္ျပင္ဆင္မႈမရွိပါလားလုိ ့ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ အျပစ္တင္မိပါတယ္။

ရန္ကုန္မွာ အလုပ္ေလွ်ာက္မယ္ဆုိရင္..

၁) မွတ္ပုံတင္ (လူလာတာပဲ မွတ္ပုံတင္လုိလုိ ့လား ဆုိတာေတာ့ မရဘူးေနာ္)
၂) ရဲစခန္း ေထာက္ခံစာ
၃) ကုိယ္အရင္က လုပ္ခဲ့တဲ့ အလုပ္ရွင္မ်ားရဲ ့ နာမည္နဲ ့လိပ္စာ (ဆက္သြယ္လုိ ့ရတဲ့လိပ္စာေပါ့ေနာ္)
၄) ဘြဲ ့လက္မွတ္
၅) ေထာက္ခံစာ
၆) ကုိယ့္လိပ္စာနဲ ့ ဆက္သြယ္လုိ ့ရတဲ့ဖုန္းနံပတ္

အေပၚကအရာေတြက အလုပ္ေလွ်ာက္ရင္လုိတဲ့အရာေတြပါ။ အလုပ္ဆုိတာကလဲ NGOs ေခၚတဲ့ အစုိးရမဟုတ္တဲ့အဖြဲ ့
ေတြရဲ ့အလုပ္ပါ။ စားပြဲထုိးလုပ္မယ္ဆုိရင္ေတာ့ မလုိပါဘူး။

မွတ္ပုံတင္

ဒါကေတာ့ လူတုိင္းမွာရွိမွာပါေနာ္။ အလုပ္သြားလုပ္မယ္ဆုိရင္ ယူသြားဖုိ ့မေမ့နဲ ့ေနာ္။

ရဲစခန္းေထာက္ခံစာ

ကဲ...စာဖတ္သူမ်ားေရ...ကုိယ္ကႏုိင္ငံျခားမွာ စာသင္ျပီးေတာ့ အလုပ္ျပန္လုပ္မယ္ဆုိရင္ အိမ္ကုိသာ ၾကိဳျပီးေတာ့မွာ
ထားဗ်။ အဲဒါမရွိရင္ အလုပ္ေလွ်ာက္လုိ ့မရဘူး။ ျပီးေတာ့ ရဲစခန္းေထာက္ခံစာဆုိတာကလဲ ကုိယ့္ျမိဳ ့ကပဲ ယူလုိ ့ရ
တာေနာ္။

ကုိယ္အလုပ္လုပ္ခဲ့တဲ့အလုပ္ရွင္နဲ ့ လိပ္စာ

ဒီအဆင့္မွာက ကုိယ္က အေသးစိတ္သိရပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ ့အဖြဲ ့ေတြဆုိရင္ အရင္က အလုပ္ရွင္ေတြကုိဆက္သြယ္ျပီး
ေမးၾကပါတယ္ဗ်ာ။ ဒါေၾကာင့္ အေသးစိတ္သိဖုိ ့လုိတာပါ။

ဘြဲ ့လက္မွတ္

ေက်ာင္းၾကီးကေပးလုိက္တဲ့ ထမင္းစားလက္မွတ္ၾကီးေပါ့ေနာ္။ (ဘြဲ ့ႏွင္းသဘင္က ရတဲ့လက္မွတ္ေပါ့။ အမွတ္စာ
ရင္းေလးနဲ ့ေတာ့ မဟန္ဘူးဆရာေရ ့)

ေထာက္ခံစာ

ကဲ..လာျပန္ျပီဒီေထာက္ခံစာၾကီး။ ဒါကေတာ့ ကုိယ့္အသိေတြကေန ကုိယ့္ကုိေထာက္ခံေပးတဲ့စာေတြေပါ့။ အလုပ္ကုိ
အရမ္းၾကိဳးစားေၾကာင္း...ရည္းစားကင္းစင္ေၾကာင္း..ဘာရာ..ဘာရာေပါ့။ အဲဒီဟာအတြက္လဲ လိပ္စာအေသးစိတ္
ေပးရတယ္ဗ်။ ဒါေၾကာင့္ ကုိယ္က တစ္ေယာက္ေယာက္ကုိ ေထာက္ခံခုိင္းမယ္ဆုိရင္ သူ ့လိပ္စာေတြ၊ ဖုတ္းနံပတ္
ေတြပါေတာင္းထားေပေတာ့။

ကုိယ့္လိပ္စာနဲ ့ဖုန္းနံပတ္

လိပ္စာကေတာ့လြယ္ပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းလိပ္စာေကာက္ထည့္လုိက္လဲရတာေပါ့။ အဲဖုန္းနံပတ္ၾကေတာ့ ကြိဳင္တက္
ရျပီေပါ့လား။ မပူပါနဲ ့ဗ်ာ။ အခုဆုိရင္ ဖုန္းကဒ္ေလးေတြရေနပါျပီ။ တစ္ကဒ္ကုိ ၂၁,၀၀၀ က်ပ္ပါပဲ။ တစ္လခံတယ္။
ကုိယ္ကပဲေခၚရင္ မိနစ္ေပါင္း ၆၀ ၾကီးေတာင္ေခၚႏုိင္တယ္။ လက္ခံဖုိ ့ပဲဆုိရင္ေတာ့ မိနစ္ေပါင္း ၁၀၀ ေက်ာ္ေတာင္
ခံတယ္ဗ်။

အခြံတာရွိျပီး အဆံမရွိတဲ့ ဖုန္းကဒ္လုိ ့ေျပာခ်င္ရင္ေျပာ...တုိ ့ကေတာ့ဒါပဲကုိင္တယ္ေပါ့။ အဓိက ကသူမ်ားေခၚတဲ့
အခ်ိန္မွာ ကုိယ္ကခ်က္ခ်င္းျပန္ေျပာႏုိင္ဖုိ ့ပဲဗ်ာ။ (အလုပ္နဲ ့ပတ္သက္ျပီးေတာ့ေပါ့။)

ဖုန္းသြား၀ယ္ရင္ မွတ္ပုံတင္မိတၳဴႏွစ္ေစာင္နဲ ့သြား၀ယ္ရတယ္ဗ်။ ပုိက္ဆံရွိတုိင္းအားလုံးျဖစ္တယ္ဆုိတာက
သူမ်ားႏုိင္ငံမွာပဲရတယ္။ ပုိက္ဆံရွိတုိင္း အခ်စ္..အဲ....ဖုန္းကဒ္ေတာ့ ၀ယ္လုိ ့မရဘူးဗ်။

အေပၚမွာေျပာျပထားတာက ကုိယ္လုိအပ္တဲ့ဟာပါ။

ကဲ... အလုပ္ေလ်ာက္ရေအာင္

အလုပ္ေလွ်ာက္ေတာ့မယ္ဆုိရင္ေတာ့ ေတြ ့သမွ်ကုိတာေလွ်ာက္လုိက္ပါ။ ျပီးရင္ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း၊ ဘုရား
ေက်ာင္း..ဆုိင္ရာဆုိင္ရာ သြားဆုေတာင္းပါ။ ရသြားေရာေပါ့?

မရပါဘူး။

က်ေနာ္အဲမွာေနတုန္းက ကုိယ့္အရည္အခ်င္းနဲ ့လဲရ..ကုိယ္ကစိတ္၀င္စားတဲ့ အလုပ္ေတြကုိသာ ေရြးျပီးေတာ့
ေလွ်ာက္မယ္လုိ ့ စဥ္းစားထားတာေလရဲ ့။ အဲဒီမွာ က်ေနာ့္လုိပဲ အလုပ္ရွာေနတဲ့ သူကုိေတြ ့ျပီးေတာ့ စကား
ေျပာျဖစ္သြားတာနဲ ့ ေအာက္က ပုံျပင္ေလးကုိ ၾကားလုိက္ရပါတယ္။

“က်ေနာ္အလုပ္ေတြအမ်ားၾကီးေလ်ာက္ခဲ့တယ္။ ၁၀၀ မကေတာ့ပါဘူး။ အဲဒီမွာ အင္တာဗ်ဴး၀င္ရတာဆုိလုိ ့ ၂ ခါ
ပဲရွိပါတယ္။ (အရည္အခ်င္းမရွိလုိ ့ပဲေနမွာေပါ့လုိ ့ မထင္လုိက္အုန္းနဲ ့ေနာ္)

အလုပ္ေတြေလ်ာက္မယ္ဆုိရင္ အသိေတြ အဆက္အသြယ္ရွိရတယ္ဗ်။ တစ္ခါတေလမွာကုိကတင္လုိက္ေပမယ့္
ကုိယ္တင္လုိက္တဲ့ ဖုိင္က အထက္ကုိမေရာက္ဘူး။

ဘယ္လုိမေရာက္တာလဲဆုိေတာ့ လူေတြကိုလက္ခံတဲ့ဌာနက သူ ့အဆက္သြယ္ေတြရဲ ့ဖုိင္ကုိသာ ယူျပီးေတာ့
“လူဒီေလာက္ပဲအလုပ္ေလ်ာက္ပါတယ္ ”ဆုိျပီးအထက္ကုိေပးတာေတြရိွတယ္ဗ်ာ။ ဒါေၾကာင့္ အလုပ္ေလ်ာက္တဲ့အခါ
မွာ အဓိကက ကုိယ့္ဖုိင္က အထက္ကုိေရာက္ဖုိ ့ပဲ။

တစ္ခါတုန္းက ဆုိရင္..ေလ်ာက္လႊာလက္ခံတဲ့အမက က်ေနာ့္ကုိ “ေမာင္ေလး..အလုပ္ရရင္ ဘယ္ေလာက္ေပးမွာ
လဲ?”ဆုိျပီးေတာ့ေမးတယ္ဗ်ာ။” တဲ့။

“အဲလုိၾကီးလား?” ဆုိျပီး သက္ျပင္းေလးခ်လုိက္တာ..အလုပ္ရွာရလြယ္မယ္၊ အလုပ္ရမယ္လုိ ့ ေမွ်ာ္လင့္ထားတဲ့
က်ေနာ့္ရဲ ့ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေလးေတြလဲ..တျဖည္းျဖည္းနဲ ့ ေလ်ာ့သြားတယ္ဗ်ာ။

တကယ့္ကုိရွာရခက္တယ္ဗ်ာ အလုပ္ကေတာ့။ ဒါေပမယ့္ International NGOs ေတြမွာကေတာ့ အရည္အခ်င္းက အဓိ
ကပါ။ အဆက္အသြယ္ေတြက အဓိကမဟုတ္ပါဘူး။ အဲ..ေလ်ာက္လႊာေရာက္မေရာက္ကေတာ့ တစ္ပုိင္းေပါ့ဗ်ာ။

စာဖတ္သူမ်ားလဲ ရန္ကုန္ေရာက္ျပီးေတာ့ အလုပ္ရွာခ်င္တယ္ (NGO) အလုပ္ေတြေပါ့ေလ..Silmon Center (မေသ
ခ်ာဘူး) မွာသြားရွာလုိ ့ရတယ္တဲ့။ ဒါမွမဟုတ္ရင္လဲ www.ngoinmyanmar.org မွာတက္ရွာလုိ ့ရပါတယ္။ စိ္တ္ခ်ပါ
ရန္ကုန္မွာေနရင္လဲ ဒီဆုိဒ္ကုိ၀င္လုိ ့ရပါတယ္။ (တစ္ခါတေလေတာ့ မရဘူးဗ်)

ကဲအတုိခ်ဳပ္လုိက္ေတာ့..က်ေနာ္က အလုပ္ရသြားတယ္ဗ်ာ။ မရခင္မွာ ေျခတုိေအာင္ေတာ္ေတာ္ေလးကုိ ေလွ်ာက္
လုိက္ရပါတယ္။ ဟုိသြားဒီသြား..ရင္းႏွီးသူေကာ..သိသူေတြေကာ..အားလုံးကုိဖုန္းထုိင္ျပီးဆက္ေနတာမ်ားဗ်ာ
ကုလသမဂၢက ျပန္ၾကားေရးမူးေတြေတာင္ အရံႈးေပးရမယ္ဗ်။ အဲဒီခ်ိန္တုန္းကဆုိဗ်ာ..စိတ္ညစ္လုိက္တာမွ အရမ္း
ပါပဲ။ ဘာအလုပ္မွ ရွာလုိ ့မရဘူး။

အလုပ္ေခၚတဲ့စာေတြလဲ..သိပ္မထြက္ဘူးဗ်ာ။ (ေတာ္ေတာ္ကံေကာင္းပုံက..အဲလုိ)။ ေနာက္ဆုံးေတာ့လဲ သူငယ္ခ်င္း
ေကာင္းမႈနဲ ့ သူတုိ ့အၾကီးအကဲကုိေတြ ့..စကားေလးေျပာ..ျပီးေတာ့ အလုပ္ခန္ ့အပ္ျခင္းကုိ ခံလုိက္ရေတာ့မွပဲ
အပူလုံးၾကီးက “ဂလုံ” ဆုိျပီးက်သြားပါတယ္ဗ်ာ။

ကံမေကာင္းျခင္းက ဘယ္ေတာ့မွ တစ္ေယာက္တည္းမလာဘူးဆုိတဲ့အတုိင္းေပါ့ဗ်ာ..အလုပ္ရွာတုန္းက ဘာမွမရွိတဲ့
အလုပ္ေတြေလ..အလုပ္လဲရေရာ..ဒီေနရာလုိတယ္..ဟုိေနရာလုိတယ္ဆုိျပီးေတာ့ လာလုိက္တာမ်ား..က်ေနာ့္
အီးေမးလ္ထဲမွာ ျပည့္ေနလုိက္တာ..က်ေနာ္လဲ..အျမင္ကတ္ပုဒ္မနဲ ့ အားလုံးကုိ ဖ်က္ခ်ျဖစ္လုိက္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္..စာဖတ္သူမ်ားလဲ.. အလုပ္ရွာရင္စိတ္ဓါတ္မက်ပါနဲ ့။ ကုိယ့္နဲ ့သင့္ေလ်ာ္တဲ့အလုပ္မရွိေသးဘူးလုိ ့သာ
မွတ္ေပါ့ဗ်ာ။ ျပီးေတာ့ ကုိယ္စိတ္မ၀င္စားတဲ့အလုပ္ကုိလဲ..မလုပ္ပါနဲ ့..(အလုပ္က မိန္းမျပီးရင္..ကုိယ္နဲ ့အမ်ား
ဆုံးထိေတြ ့ဆက္ဆံရတဲ့ ဒုတိယ မိန္းမျဖစ္ေနတာကုိး)။ အခ်ိန္တန္ရင္ နားပိန္ကန္မယ္.. ဆုိျပီးေတာ့လဲ ထုိင္ေစာင့္
ေနတာလဲမဟုန္ေသးပါဘူး။ ကုိယ္လုိခ်င္တဲ့ဟာ...ကုိ..တစ္စုိက္မတ္မတ္လုပ္မယ္ဆုိရင္အားလုံးျဖစ္ပါတယ္ဗ်ာ။

ဟုိးငယ္ငယ္တုန္းက ၾကည့္ခဲ့တဲ့ ဦးေက်ာ္ဟိန္းဇာတ္လမ္းထဲကလုိ “ငါလုပ္ရင္ျဖစ္တယ္..ငါျဖစ္ေအာင္လုပ္မယ္”
ဆုိတဲ့စကားလုံးေလးအတုိင္း..ကုိယ့္ကုိကုိယ္ ယုံၾကည္ျပီးေတာ့လုပ္ေပါ့ဗ်ာ။ ယုံၾကည္မႈေလ်ာ့ေနရင္လဲ..အလုပ္
ေလ်ာက္ျပီးတုိင္း..ဘုရားမွာသြားျပီး...ရွိခုိး၊ ပုတီးစိတ္၊ ဆုေတာင္းေပါ့..


အားလုံးေပ်ာ္ရႊင္ပါေစဗ်ာ...

ရွမ္းကေလး

ခ်စ္ေသာမုိး

ညိွ ့ညွိ ့မုိင္းမုိင္းနဲ ့ ေအးခ်မ္းေစတဲ့မုိး
မုိင္းေကာင္းကင္ေပၚက မင္းေလးဆင္းသက္ျပီး
ကုိယ့္ခႏၶာေပၚမွာ ေျပးကစားတုန္းမွာ
ေအးခ်မ္းျခင္းယူေဆာင္ အပူမေလာင္ေစပဲ
ငါ့ကုိခ်မ္းေစတဲ့ ငါခ်စ္ေသာမုိး။

ရာသီေတြေျပာင္းလဲ မင္းကုိအျမဲပဲ
ခံစားခ်က္ေတြက ငါ့ရဲ ့ရင္ထဲမွာ
မေျပာင္းလဲခဲ့ပဲ မင္းကုိအျမဲသာ
ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနခဲ့တာ ယုံေပးစမ္းပါကြာ
ငါခ်စ္တဲ့မုိးရာ။

ရွမ္းကေလး

အသီး၊အႏွံ ၾကိဳက္သူမ်ားအတြက္ သတိတစ္ခ်က္

သတိဆုိတာ ရွိရင္ပုိတယ္မရွိပါဘူးဗ်ာ။ ဒါေၾကာင့္ ကုိယ္က အသီး၀ယ္ရင္ ကုိယ့္ဟာကုိယ္ စိပ္ျပီးစားတာက အႏၱာရယ္
ပုိကင္းပါတယ္။

အေရးၾကီးမႈ။ ။ အျမင့္ဆုံး

စကၤာပူမွာျဖစ္ခဲ့တဲ့ အျဖစ္အပ်က္တစ္ခုပါ။

၁၀ ႏွစ္အရြယ္ ကေလးေလးသည္ လမ္းေဘးအသီးေရာင္းသူမွ နာနတ္သီးကုိ ၀ယ္စားျပီး ၁၅ ရက္ၾကာေသာအခါ
အျပင္းဖ်ားေလသည္။ အဖ်ားလြယ္လြယ္ျဖင့့္မက်ေသာေၾကာင့္ ေဆးရုံတြင္ သြားေရာက္စစ္ေဆးခဲ့သည္။

စစ္ေဆးခ်က္အရ...ကေလးေလးတြင္ ခုခံအားက်ဆင္းေရာဂါ AIDS ေရာဂါခံစားေနရေၾကာင္း ေတြ ့ရွိရသည္။ ထုိ
သတင္းၾကားေသာအခါ တစ္မိသားစုလုံး သြား၍ ေသြးစစ္ေသာအခါတြင္ မည္သူမွ ထုိေရာဂါ ခံစားရျခင္းမရွိေပ။

သုိ ့ႏွင့္ ဆရာ၀န္မ်ားက ေကာင္ေလးအား ေမးျမန္းေသာအခါ..ကေလးေလးက လြန္ခဲ့ေသာ အပတ္တြင္ နာနတ္သီး
စားခဲ့ေၾကာင္းျပန္ေလေျဖၾကားေသာအခါ.. ဆရာ၀န္မ်ားသည္ အသီးေရာင္းသူထံသုိ ့သြားကာ စစ္ေဆးမႈမ်ားျပဳလုပ္
ေသာအခါ.. ေတြ ့ရသည္မွာ....

ေရာင္းေသာသူ၏ လက္ညိွးတြင္ ဓါးရွရာ ရွိသည္ကုိေတြ ့ရေလသည္။
္
ထုိ ့ေနာက္ ထုိသစ္သီးေရာင္းေသာသူ၏ ေသြးအားစစ္ေဆးေသာအခါ HIV ပုိးမ်ားကုိေတြ ့ရွိရသည္။ ေရာင္းေသာသူ
လဲ..မိမိတြင္ ထုိေရာဂါရွိသည္ကုိမသိပါ။

သုိ ့ေသာ္..ကံမေကာင္းေသာ ကေလးေလးမွာ ေရာဂါပုိးကူးစက္ျခင္းခံရေလသည္။ ထုိ ့ေၾကာင့္ ထုိသုိ ့မျဖစ္ရန္
စာဖတ္သူမ်ားအေနျဖင့္ အသီးမ်ား၀ယ္စားခဲ့လွ်င္ ကုိယ္တုိင္ ခြဲ၊ စိပ္ ျပီးစားသုံးျခင္းအားျဖင့္ ထုိအျဖစ္မ်ိဳးမွကင္း
လႊတ္ႏုိင္ပါေစဗ်ာ။


ရွမ္းကေလး (အီးေမးလ္မွစာအား ျပန္၍ ဘာသာျပန္ထားပါသည္။ )

ဟာသတုိေလးမ်ား

လူတစ္ေယာက္ ခရစ္ယာန္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးဆီမွာ အျပစ္ဝန္ခံေနသည္။

လူ ။ ။ဖားသား တပည္႔ေတာအျပစ္ဝန္ခံခ်င္လို႔ပါ။

ဘုန္းေတာ္ႀကီး။ ။ေျပာ ... ငါ႔သား

လူ ။ ။ကြ်န္ေတာ္ တေန႔ကသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္အိမ္သြားလည္တာ

သူငယ္ခ်င္းလည္းမရွိဘူး....

သူ႔မိန္းမပဲရွိတယ္။ ဒါေၾကာင္႔ မေကာင္းပါဘူးဆိုျပီးျပန္မယ္လည္းလုပ္ေရာ ရုတ္တရက္မိုးကရြာပါေလေရာ။ ခက္တာ
က ကြ်န္ေတာ္႔မွာ ထီးကလည္းမပါဘူး။ဒီေတာ႔ မိုးကလည္းရြာထီးကလည္းမပါနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းမိန္းမနဲ႔ မွားပါေလေရာ။
္

ဘုန္းေတာ္ႀကီး။ ။အင္းေလ ... ျပန္ခ်င္စိတ္ရွိပါလ်က္ မိုးကလည္းရြာ ထီးကလည္းမပါဆိုေတာ႔သိပ္ၿပီး အျပစ္
မရွိပါဘူး.......

လူ ။ ။တေန႔က ခယ္မအိမ္ အလုပ္ရွိလို႔သြားတာ ခယ္မခင္ပြန္းကလည္းမရွိဘူး၊ဒါနဲ႔ျပန္မယ္လည္းလုပ္ေရာမိုးကရြာပါ
ေလေရာ၊ ကြ်န္ေတာ္လည္း ထီးလည္းမပါဘူး၊ ဒီေတာ႔မိုးကလည္းရြာထီးကလည္းမပါနဲ႔ခယ္မနဲ႔ မွားခဲ႔ပါေလေရာ။

ဘုန္းေတာ္ႀကီး။ ။အင္းေလ ... ျပန္ခ်င္စိတ္ရွိပါလ်က္ မိုးကလည္းရြာ ထီးကလည္းမပါဆိုေတာ႔သိပ္ျပီး အျပစ္မရွိ
ပါဘူးေလ။

လူ ။ ။ဟိုေန႕ကလည္း ေယာကၡမအိမ္သြားေတာ႔ မိန္းမရဲ႕ေမာင္ကလြဲ႔ျပီး ဘယ္သူမွမရွိဘူး။အဲဒီေကာင္ကလည္း
အမေတြနဲ႔ေနပါမ်ားလို႔ နည္းနည္းေျခာက္ေနတယ္။ျပန္မလို႔လည္းျပင္ေရာ ထံုစံအတိုင္းမိုးကရြာ ထီးကလည္း
မပါနဲ႔ မိန္းမရဲ႕ေမာင္နဲ႔ မွားခဲ႔မျိပန္ေရာ။

ဘုန္းေတာ္ႀကီးက အနည္းငယ္ေၾကာက္ရြံ႕ေသာ အသံႏွင္႔ေျပာသည္။
္

ဘုန္းေတာ္ႀကီး။ ။ အခုေကာထီးပါလား?

လူ ။ ။မပါဘူးေလ ... ဘာျဖစ္လို႔လဲ ?

ဘုန္းေတာ္ႀကီး။ ။မိုးအံု႔ေနျပီ ျမန္ျမန္ျပန္ေတာ႔ ။


မွန္လိုက္ေလ


လင္မယားႏွစ္ေယာက္ စကားေၿပာေနၾကရာ

မိန္းမ " ရွင္တို ့ ေယာက်္ားေတြက ဒီဘက္နားက၀င္ ဟိုဘက္နားကၿပန္ထြက္သြားတာပဲ"

ေယာက်္ား " မင္းတို ့မိန္းမေတြကေရာ"

မိန္မ " က်ဳပ္တို ့ကေတာ ့ဟိုဘက္နားက၀င္တာေရာ ဒီဘက္နားက ၀င္တာေရာပါးစပ္ကပဲ ၿပန္ထုတ္တာ"

အေမတာ၀န္ယူတယ္ ….

"ေမေမ သမီး ဒီလူ ့ကို လက္မထပ္ခ်င္ဘူး၊ သူက ဘုရားမဲ ့၀ါဒီ၊ငရဲ ရွိတယ္ဆိုတာ သူမယံုဘူး"

" လက္သာထပ္လိုက္ပါ သမီးရယ္ ၊ ငရဲရွိတယ္ဆိုတာ သူသိသြားေအာင္လုပ္ဖို ့ေမေမ့တာ၀န္ ထားလိုက္ပါကြယ္"


ေမ့ေမ့ သခၤ်ာ


သမီး။ ။ “အေမ သမီးရဲ့ ေကာင္ေလးႏွစ္ေယာက္ကလက္ထပ္ခြင့္ေတာင္းေနတယ္ေမေမ…ဘယ္သူ႕ကုိေရြး ရမလဲ
မတိပါ၀ူး ေမေမရယ္…။”

အေမ။ ။ “ညဥ္းကလဲ ႏွစ္ေယာက္ေလးကုိ ၊ငါဆုိ .. ခ်စ္သူ ၅ ေယာက္ထဲကမွညဥ္းအေဖကုိေရြးခဲ့တာေအ့… ဒါနဲ႕..
သမီးေကာင္ေလး ေတြ ဘာလုပ္တုန္း သမီးရဲ့….”

သမီး။ ။ “ဇီကုန္း ဆုိတဲ့ ေကာင္ေလးကေတာ့ company တစ္ခုက ၀န္ထမ္းေမေမရဲ့…သာယာဆုိတဲ့ တစ္ေယာက္
ကေတာ့ သေဘာၤသား ေမေမ…”

အေမ။ ။” ေၾသာ္… ဒါမ်ားသမီးရယ္ ဘာစဥ္းစား စရာရွိတုန္းေအ့…သေဘၤာသားကုိေရြး….. သူတုိ႕သမီးကုိခ်စ္တာ
၁၅၀၀ ျခင္းညီမွ်ေတာင္ဟုိကေဒၚလာနဲ႕ ခ်စ္မွာသမီးရဲ့……”

ခ်စ္လို႔က်ီစယ္……

အရူးေဆးရံု တစ္ခုမွာပါ။

အ၇ူးတစ္ေယာက္ဟာ ေသြးစြန္းေနတဲ့ ဓါးတစ္ေခ်ာင္းကိုင္ၿပီး လွည့္ပတ္ေျပးေနတယ္။ဆရာ၀န္ေတြက သူ႕ကိုဖမ္းၿပီး
ဘာလို႕ ဓါးႀကီးကိုင္ၿပီး ေလွ်ာက္ေျပးေနတာလဲလို႕ေမးေတာ့သူ က.....

“ ကၽြန္ေတာ္ ကၽြန္ေတာ့္ကုတင္ေဘးက ေကာင္ကို စေနတာဗ်။ ကၽြန္ေတာ္သူအိပ္ေနတုန္း သူ႕ေခါင္းကို ျဖတ္ၿပီး
အိမ္သာ ထဲမွာ ၀ွက္ထားတာ။သူျပန္ႏႈိးလာရင္ ရွာလို႕ေတြ႕ေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး။ ဟီဟီဟီ။ ” တဲ့။

ပါေတာ့ ပါသြားတယ္………

ေက်ာင္းတက္ခ်ိန္ ေနာက္က်မွ ေက်ာင္းသို႕ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ ေရာက္လာ၏။ ထိုအခါအလြန္စိုးရိမ္တက္ေသာ
ဆရာက

ဆရာ ။ ဘာျဖစ္လို႕ေက်ာင္းေနာက္က်တာလဲ?

ေက်ာင္းသား ။ လမ္းမွာ ရိုက္လုတာ ခံရလို႕ပါ ဆရာ

ဆရာ ။ ျဖစ္မွ ျဖစ္ရေလကြာ…..ဒါနဲ႔ ဘာေတြမ်ား ပါသြားေသးလဲ

ေက်ာင္းသား ။ ကၽြန္ေတာ့္ အိမ္စာေတြေတာ့ ပါသြားတယ္္ ဆရာ။

မျဖစ္နိင္ဘူး

စာအုပ္ဆိုင္ အတြင္းသို႕ လူငယ္တစ္ေယာက္ ၀င္လာျပီး အေရာင္း၀န္ထမ္းအား ေမးသည္။

လူငယ္ ။ စာအုပ္လိုခ်င္လို႕ဗ်ာ

၀န္ထမ္း ။ ဟုတ္ကဲ့….ဘာစာအုပ္မ်ားလဲ ရွင္

လူငယ္ ။ နာမည္ေတာ့ မမွတ္မိေတာ့ဘူး။ စာအုပ္ေရးတဲ့ အေၾကာင္းအရာက “ေယာက်ၤားေတြဟာမိန္းမ
ေတြအေပၚ ဘယ္လုိ လႊမ္းမိုးခ်ဳပ္ကိုင္ထားသလဲ ” ဆုိတဲ့ အေၾကာင္းပါ

၀န္ထမ္း ။ ဒါဆို ညာဘက္တန္းက ” စိတ္ကူးယဥ္ စာေပမ်ား ” ဆိုတဲ့ စင္မွာရွာၾကည့္ပါရွင္။

သူ မွာထားခဲ့လို႕

“ ညၾကီးမင္းၾကီး ေျခအိတ္ကို ေခါင္းမွာပတ္ျပီး ဘာထြက္လုပ္ေနတာလဲဲ? ”

” ကၽြန္မ ေယာက်ၤားက မွာထားလို႕ပါ။ သူခရီသြားေနတုန္း ညဘက္ အျပင္ထြက္ရင္လူရမ္းကားေတြနဲ႔ ရင္ဆိုင္ရ
တဲ့အခါ ေျခအိတ္အထက္ပိုင္းကို မထိေစနဲ႕ဆိုလို႕ ပါ။”


ျမန္မာကြ………

တစ္ခါက ဂ်ပန္သုေတသီေတြ ေျမၾကီးတူးျပီးရွာေဖြၾကည့္ၾကသတဲ့။ ေပ ၁၀၀၀ တူးမိတဲ့အခါမွာ ေျမၾကီးထဲက ေၾကးနီ
Network ၾကိဳးေတြ၊ ဖုန္းၾကိဳးေတြတူးမိၾကတယ္။ ဒီေတာ့ ဂ်ပန္ေတြက ဂုဏ္ယူျပီးေျပာၾကတယ္။

“ဂ်ပန္ေတြဟာ လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ ၁၀၀၀ ကတည္းက Networking & Telecommunication ကို နားလည္ေနၾကျပီ” တဲ့။

အေမရိကန္ေတြကလည္း တူးၾကျပန္ေရာတဲ့။ ေပ ၂၀၀၀ ေလာက္တူးမိေတာ့ Fiber Optic ၾကိဳးေတြ တူးမိၾကတယ္။
ဒီေတာ့ အေမရိကန္ေတြက

“လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ ၂၀၀၀ ကတည္းက ယန္းကီးေတြဟာ Fiber Optic ၾကိဳးေတြ သံုးတတ္၊ တီထြင္တတ္ေနၾကျပီ ”ဆိုျပီး
ဂုဏ္ေဖၚၾကတယ္။

မေရွးမေႏွာင္းမွာပဲ ျမန္မာျပည္က ဆရာၾကီးေတြကလည္း တူးၾကျပန္ေရာတဲ့။ ေပ ၅၀၀၀ သာေရာက္ေရာ … ဘာမွ
မေတြ႕ဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္တစ္ေန႕ထုတ္သတင္းစာေတြမွာ စာလံုးမည္းၾကီးေတြနဲ႕ ပါလာတယ္။

“ျမန္မာေတြ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ ၅၀၀၀ က Wireless Technology ကို တြင္က်ယ္စြာ အသံုးျပဳခဲ့ၾကေၾကာင္း ” ဆိုပဲ။

အျပံဳးပန္း၀င့္တဲ့..ငါ

ေလနဲ ့အတူ ေအးခ်မ္းျခင္းက
ငါ့မ်က္ႏွာကုိ ေဆာ့ကာကစား
ၾကည္ႏူးမႈက င့ါရင္ေလးကုိ
လႈပ္ရန္းသြားေတာ့ ငါျပံဳးမိတယ္။

ငါ့ေရွ ့ဆီက ပင္လယ္ျပာၾကီး
လႈိင္းၾကီးငယ္ကုိ ထုတ္လႊတ္လုိက္ျပီး
ငါ့ေျခဖ်ားကုိ ထိကာတုိ ့လုိ ့
ငါမမိခင္မွာ ေနာက္ကုိဆုတ္ျပီး
ကေလးငယ္လုိ ငါ့ကုိစတယ္။

မ်က္ႏွာမူတဲ့ အရပ္ဘက္မွာ
လူသူမဲ့လုိ ့ ခပ္ျပာျပာနဲ ့
ပင္လယ္ၾကီးရယ္ ေလေလးေတြက
ငါ့အေဖာ္လုိ ၀ုိင္းရံထားရဲ ့။

တုိက္ခတ္ေလက အနံ ့မပါ
ေျခာက္ကပ္ေနလဲ အေဖာ္မဲ့ျပီး
ရင္မွာဟာလဲ
ငါ့မ်က္ႏွာမွာ အျပံဳးပန္းတာ
၀င့္ေနမိတယ္။

ေလေျပ

ျမဳပ္လုိက္မယ္..

ေၾကကြဲျခင္း၏ မ်က္ရည္တစ္စ
မင္းနဲ ့ေ၀းမွ ႏွလုံးသားက
အဆက္မျပတ္ ခက္ထန္မႈနဲ ့
ယုိဆီးစိမ့္ေန။

ၾကိတ္မွိတ္ေမ့ကာ ေမာင္းထုတ္ေပမယ့္
ခုိကပ္ျပီးေတာ့ စိတ္၊....................ႏွလုံးမွာ
ေဖ်ာက္မရတဲ့ ဒါဏ္ရာအလား
ပုိတ္သိပ္ၾကိတ္ျပီး ခုိကပ္လြန္းတဲ့
လႊမ္းေမာမႈဟာ..

ေန ့စဥ္ရက္ဆက္ ႏွိပ္စက္လြန္းလုိ ့
မခံႏုိင္ပဲ တုန္ရီစြာနဲ ့
အာေခါင္ဟစ္ကာ ႏွလုံးေပါက္ထြက္
ဖြင့္လန္ထုတ္ျပီး
ေအာ္ေခၚမိတဲ့ ငါ့အသံက

နာက်ဥ္းမိခဲ့ ငါ့ရဲ ့အမွား
ႏႈတ္ပိတ္မရ ေမ့လုိ ့မရ
တင္းက်ပ္ေမာအုိက္

ဒီခံစားခ်က္ကုိ အပုိင္းပုိင္းေတြ
ခုတ္ထစ္လုိက္ျပီး
ျမဳပ္လုိက္ခ်င္ရဲ ့ မင္းအခ်စ္နဲ ့။


ေလေျပ

အထာေလးက...

ေနရာက ညေနပုိင္းကပြဲေလးတစ္ေရရာတြင္ျဖစ္သည္။

ရုပ္ရည္သန္ ့ျပန္ ့ေသာ ေယာကၤ်ားေလးတစ္ဦးထံသုိ ့ လွပေခ်ာေမာေသာ မိန္းကေလး ေလွ်ာက္လွန္းလာျပီးေနာက္..

မ။ ။ “ရွင္က က်မရဲ ့ တတိယအိမ္ေထာင္ ေယာကၤ်ားနဲ ့ အရမ္းကုိတူတာပဲ”

ထုိအခါ ေယာကၤ်ားေလးမွာ အံ့ၾသသြားျပီး..ျပန္၍ေမးလုိက္သည္...

က။ ။“ သူက အိမ္ေထာင္ဘယ္ႏွစ္ခါေလာက္ေတာင္ ျပဳဖူးတာလဲ?”

မ။ ။ “ ႏွစ္ခါပါ။ အရင္လတုန္းကပဲ...က်မ ဒုတိယ အိမ္ေထာင္နဲ ့ ကြဲသြားတာ” တဲ့။

ရွမ္းကေလး