Subscribe

RSS Feed (xml)

Powered By

Skin Design:
Free Blogger Skins

Powered by Blogger

Sunday, December 18, 2011

ေန ့စဥ္ပြားပါ ဤငါးျဖာ

၁။ ငါသည္ အိုျခင္းသေဘာရွိသည္ျဖစ္၏။ အိုျခင္းသေဘာတရားကို မလြန္ဆန္နိဳင္။

၂။ ငါသည္ နာျခင္းသေဘာရွိသည္ျဖစ္၏။ နာျခင္းသေဘာတရားကို မလြန္ဆန္နိဳင္။

၃။ ငါသည္ ေသျခင္းသေဘာရွိသည္ျဖစ္၏။ ေသျခင္းသေဘာတရားကို မလြန္ဆန္နိဳင္။

၄။ ငါ့အား ခပ္သိမ္းေသာ ႏွလံုးကိုပြားေစတတ္ေသာ အေဆြအမ်ိဳး၊ အေဆြခင္ပြန္း၊ ခ်စ္ကၽြမ္း၀င္သူတို ့ႏွင့္ အရပ္တစ္ပါးသို ့ ေျပာင္းသြားသျဖင့္ ရွင္ကြဲ ကြဲရျခင္းသည္ လည္းေကာင္း၊ ဘ၀တစ္ပါး သို ့  ေျပာင္းသြား သျဖင့္ ေသကြဲ ကြဲရျခင္းသည္ လည္းေကာင္း ျဖစ္တတ္ေခ်၏။

၅။ ငါသည္ ကံသာလ်င္ မိမိဥစၥာရွိသည္၊ ကံသာလ်င္ အေၾကာင္းရင္းရွိသည္၊ ကံသာလ်င္ အေမြခံရွိသည္၊ ကံသာလ်င္ အေဆြအမ်ိဳးရွိသည္၊ ကံသာလ်င္ ကိုးကြယ္လဲေလ်ာင္းရာ ရွိသည္ ျဖစ္၏။ ေကာင္းသည္ လည္း ျဖစ္ေသာ၊ မေကာင္းသည္လည္းျဖစ္ေသာ အၾကင္ကံကို ျပဳအံ့။ ထိုျပဳေသာ ေကာင္းမႈမေကာင္းမႈကံ ၏ ေကာင္းေမြ ဆိုးေမြခံသည္ ျဖစ္ရအံ့။

အဘိဏွသုတ္

(က်ေနာ္သည္ အခ်စ္၏ပူေလာင္ျခင္းကုိ ခံစားရ၏။ သုိ ့ေသာ္ ထုိပူေလာင္ျခင္းကုိ ျမဲျမံစြာဆက္လက္ကာ စြဲကုိင္ထားေလသည္။ ဒီအခ်စ္ကုိစြန္ ့ႏုိင္ပါက ေအးခ်မ္းေသာ ဘ၀ရရွိမည္ကုိသိေသာ္လဲ မုိးခါးေရကုိ ဆက္လက္ကာ ေသာက္သုံးေနသည္။ က်ေနာ္စဥ္းစားသည္မွာ ဒီခံစားခ်က္မ်ားသည္ ကြ်ႏု္ပ္အား လူသား ျဖစ္ေၾကာင္း ေဖာ္ျပေသာ အရာမ်ားဟု သတ္မွတ္ေလေၾကာင့္ျဖစ္ေလသည္။)

သုိ ့ေသာ္..အျဖစ္ရွိက အပ်က္တရားအျမဲရွိသကဲ့သို ့ အလြန္အကြ်ံမျဖစ္ေအာင္ေတာ့ ထိန္းသိမ္းသင့္ ေၾကာင္းႏွလုံးသြင္းမိေလသည္။ ထုိသုိ ့ထိန္းသိမ္းပါက အခ်စ္ေလ်ာ့သြားမည္ကုိစုိးရိမ္ ျပန္ သျဖင့္ ဆက္လက္ကာ မုိးခါးေရေသာက္ပါသည္။ သိသိႏွင့္လုပ္ေသာသူကုိ လူမုိက္ဟု သတ္မွတ္သကဲ့သုိ ့ ကုိယ့္ကုိကုိယ္အား လူမုိက္ပါလားဟု သံေ၀ဂတမိပါသည္။

ေနာင္ခ်ိန္ခါတြင္ ဤကပ္ညိျခင္းေၾကာင့္ ပ်က္ဆီးျခင္းသုိ ့တုိင္ေရာက္ႏုိင္ေၾကာင္းသိပါေသာ္လဲ စြဲစြဲျမဲျမဲခ်စ္ ေနဆဲဆုိသည့္ ဤလူမုိက္ကား တရားကုိပုိ၍အားထုတ္ရေပေတာ့မည္.. သုိ ့မွသာ ျငိမ္းခ်မ္းျခင္း အစစ္အမွန္ကုိ သိေပေတာ့မည္ဟု တမ္းတမိသျဖင့္ အားလုံးအားေ၀မွ်ေပးပါသည္။)


ရွမ္းကေလး



ေစာင့္ေနဆဲပါ

ခြဲခြါခ်ိန္ခါ ၾကာခဲ့ျပီမုိ ့
မႈန္လုိ ့ေတာင္၀ါး ၾကည့္ဖန္မ်ားတဲ့
တုိ ့ရဲ ့ဓါတ္ပုံ

ရံဖန္ခါမ်ား ၀ုိး၀ါးပုံရိပ္
စိတ္ထဲျဖတ္လာ
ၾကိမ္ဖန္ခါမ်ား လြမ္းခဲ့မိတယ္။

ရက္ေတြေၾကြလုိ ့ ေန ့ေတြဆုံးလဲ
ခုိင္ခံ့သန္မွာ ဒီအသဲျဖင့္
ေစာင့္ေနခဲ့တာ
ခုတုိင္ပါပဲ။




ေလေျပ

Monday, December 12, 2011

ပုိလုိ ့ေအးတယ္ကြာ..

ေအးလြန္းေနတဲ့ ေဆာင္းညေတြမွာ
လုိအပ္ေနတဲ့ ဒီႏွလုံးသား
ေပးအပ္ႏုိင္တာ ခ်စ္ရဲ ့ေႏြးေထြး
စုိးရိမ္မႈေတြ...

ေအးေနမလား??
ရင္ထဲစကား ဖြင့္ဟခဲ့ရင္
အားလုံးအန္တု မမႈေတာ့တဲ့
ႏွလုံးသားပါ။

ခုေတာ့လဲေလ..
ခဲေနျပီလား မင္းႏွလုံးသား
လႈပ္လီလႈပ္လဲ့ ဒီႏွလုံးသား
ေအးစက္မႈမွာ
ခုိမီမဲ့စြာ
ပါးျပင္ထက္က အပူေပါက္နဲ ့
ရင္ကုိပုိလုိ ့
ေအးေစခဲ့တယ္။

ေလေျပ..

Thursday, December 8, 2011

ေ၀ခြဲမရႏုိင္တဲ့ဒီလမ္း...

အခ်စ္က ဒီဖက္မွာ..
ဟုိဖက္က..လူမ်ိဳး..
ဒီေႏွာင္ၾကိဳးအလယ္မွာ..
မႈန္၀ါးျခင္းေတြနဲ ့...
မိန္းမူးမိတဲ့..ငါ့ဘ၀။

မ်က္စိစုံမိွတ္လုိ ့..
အသဲကုိဦးစားေပးကာ..
အခ်စ္ရြာကုိငါလုိက္ခဲ့...။

ရံဖန္ခါလဲ..
ဟုိဖက္ကုိငါ..လွမ္းခ်က္လုိက္တာ..

ဒီခ်ိန္ခါထိ..
ငါမသိေသးတာ..
ဘယ္ဖက္ကုိငါ..ဦးစားေပးမလဲ?


ရွမ္းကေလး..

ဘယ္ေလာက္ေ၀းေ၀း

ရင္နာမွန္းငါသိေပမယ့္..
အနာခံျပီးဆက္ေလွ်ာက္ခဲ့တဲ့ဒီလမ္း
ငါ့ႏွလုံးသားေတြ လွမ္းလုိက္တုိင္းမွာ တစ္စဆီခ်ိဳးကာပဲ့လုိ ့
ဘယ္ေလာက္ေ၀းေ၀း...ခံႏုိင္မလဲ?


ေလေျပ

Friday, December 2, 2011

ေနာ္...

မတူညီျခင္းေတြက
ပုတ္ခတ္ရုိက္ႏွက္ေနေတာ့
သိမ္ေမြ ့တဲ့ မင္းႏွလုံးသားဘယ္ခံႏုိင္မလဲ။

လိႈင္းေလခတ္ထန္တုန္း
မင္းမျဖတ္ကူးႏုိင္ခ်ိန္မွာ
ေဒါသသံနဲ ့ မာထန္ထန္ျဖစ္မွာေပါ့ေနာ္..

ငါက ညံ့ေတာ့
မင္းေဒါသ ကုိမေျဖေဖ်ာက္ႏုိင္ေလေတာ့
မင္းစိတ္ညစ္ရမွာေပါ့ေနာ္..

ဒါေပမယ့္လဲ

ဟုိခ်ိန္တုန္းက ငါရႈံးႏွိမ့္ခ်ိန္မွာ
မင္းသာငါ့အနား အျမဲအားေပးခဲ့သူ
မင္းငုိခ်ိန္မွာေတာ့..
ငါကတစ္လွည့္ျပန္ၾကည့္ပါရေစေနာ္။ ..

ခ်စ္တဲ့


ေလေျပ

Friday, November 25, 2011

ခရီးသြားမွတ္တမ္း။ ။ ျမန္မာျပည္အႏွံ ့ (၁) ေညာင္ေရႊႏွင့္ အင္းေလး (၂)

တစ္ေန ့မွာေတာ့ က်ေနာ္ဟာ ကံေကာင္းေထာက္မစြာနဲ ့ အင္းထဲကုိသြားလည္ျဖစ္ပါတယ္။ အဲေန ့ကေတာ့ တစ္ေန ့လုံးစင္း
လုံးဌားခကုိ ၃၀၀၀၀ ေပးရပါတယ္။ ေလွကေတာ့ စက္ေလွျဖစ္ပါတယ္။ ၁၀ ေလာက္ေတာ့ဆန္ ့တယ္ခင္ဗ်။



ဒါကေတာ့ စက္ေလွစတင္ျပီးထြက္တာနဲ ့ ေတြ ့ႏုိင္တဲ့ျမင္ကြင္းေတြျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလုိမ်ိဳးအိမ္ေဆာက္ပုံေလးေတြကုိ အင္းေလး
ကန္တစ္ေလွ်ာက္လုံးမွာေတြ ့ရမွာပါ။



ဒီပုံကေတာ့ ဘာအေဆာက္အဦးရယ္လုိ ့ေတာ့ က်ေနာ္မသိပါဘူး။ အေ၀းက ျမင္လုိ ့ဖမ္းရုိက္ထားတာပါခင္ဗ်ာ။



ဒါကေတာ့ ေရေပၚစုိက္ခင္းမ်ားျဖစ္ပါတယ္။ ၀ါးလုံးေတြစုိက္ထားတာကေတာ့ စုိက္ခင္းေတြေရနဲ ့ ေမ်ာမသြားေအာင္လုိ ့ပါ။
မ်ားေသာအားျဖင့္ စုိက္ပ်ိဳးတဲ့သီးႏွံကေတာ့ ခရမ္းခ်ဥ္သီးပဲျဖစ္ပါတယ္။



ဟသၤာရုပ္ပါ။ ဘယ္လုိ အထိမ္းအမွတ္နဲ ့စုိက္ထားတယ္ဆုိတာကုိေတာ့ က်ေနာ္မသိပါဘူး။



အင္းေလးထဲမွာ လွ်ပ္စစ္မီးေတြထိန္ညီးေနတာေတြ ့ေတာ့ ဓါတ္တုိင္ေတြကုိလုိက္ရွာတာ.. ေဟာ..ဒီမွာပါ.. အင္းထဲကဓါတ္တုိင္။



္အဲေန ့က ေစ်းေန ့နဲ ့တုိးလုိ ့ေစ်းေရာင္းတာေတြကုိ ေတြ ့ရတာပါ။ ဒီလုိမ်ိဳးေရာင္းတာကုိ က်ေနာ္တုိ ့ႏုိင္ငံမွာပဲေတြ ့ႏုိင္တယ္
ေနာ္။ အဲလုိေရာင္းတာေတြေတြ ့လုိက္ေတာ့.. ၾကည္ႏူးမိပါတယ္။ ငယ္ငယ္က ေစ်းသြားတုန္းက ေတြ ့ရတဲ့ပုံစံမ်ိဳးပဲေလ။
အခ်ိန္ေဟာင္းေတြကုိေတာင္ ေျပးသတိမိေလရဲ ့။



မည္းမည္းနဲ ့က လက္ဖက္ေျခာက္ပါ။ ေစ်းထဲမွာ ”စားလုိ ့ရတဲ့ ေျမၾကီး” ေတြေတာင္ ေတြ ့လုိ ့၀ယ္ျဖစ္လုိက္ပါတယ္။ အရသာ
ကေတာ့.. အင္း..မေျပာျပတတ္ဘူးပဲ။ ေဖာ့စားရသလုိေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ အနံ ့ကေတာ့ သင္းသင္းေလးပါ။ ေျမၾကီးဆုိတဲ့
အသိစိတ္ကရွိေနလုိ ့လားေတာ့ မသိဘူး သိပ္ျပီးေတာ့ မစားျဖစ္ပါဘူး။



ဒါလဲပဲ ေစ်းေရာင္းတဲ့ျမင္ကြင္းေပါ့ေနာ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီမွာထူးျခားတာေလး တစ္ခုေတာ့ ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ ေနာက္ခံကုိ ၾကည့္
လုိက္မယ္ဆုိရင္.. မုိးက အုံ ့အုံ ့ေလး၊ ျပီးေတာ့ ျဖဴစင္တဲ့၀တ္စားပုံနဲ ့ ေစ်းေရာင္းတဲ့ စတုိင္လ္နဲ ့ အရမ္းကုိလုိက္ဖက္တယ္လုိ ့
က်ေနာ္ခံစားရပါတယ္။ ဒီလုိ လွပမႈမ်ိဳးကုိ အဲမွာပဲ ေတြ ့ႏုိင္မယ္လုိ ့ထင္ပါတယ္။



ဒါကေတာ့ မုန္ ့လုပ္ေနတာပါ။ မစားလုိက္လုိ ့မသိလုိက္ပါဘူး။



ဒီပုံကလဲ..ငယ္ငယ္က ပုံရိပ္ေတြကုိ သတိေပးတဲ့ဓါတ္ပုံေလးျဖစ္ပါတယ္။ ငယ္ငယ္တုန္းက ေလးကြျဖစ္တာကုိ မခုံမင္ေပမယ့္
လုိ ့လဲ.. သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့ ေတာ့ ေလာက္စာလုံး.. လုံးျဖစ္ပါတယ္။



ဒီေဆာင္းတန္းကေတာ့ ေရွးေဟာင္းေစတီကုိသြားဖူးတဲ့ လမ္းျဖစ္ပါတယ္။ အဲေန ့တုန္းကေတာ့ သူငယ္ခ်င္းနဲ ့ေျပာျဖစ္
ပါေသးတယ္။ အဲဒါကေတာ့ .. အဲမွာ ေရွးေဟာင္းအႏုပညာေတြအမ်ားၾကီးရွိေနျပီး.. ဘယ္သူမွသြားမၾကည့္လုိ ့ထင္ရဲ ့
အရမ္းကုိေခါင္သလုိလုိကုိျဖစ္ေနတာ။ အကယ္၍လူထုက နဲနဲ ျပဳျပင္ျပီး ေလ့လာစရာေနရာအျဖစ္လုပ္လုိက္မယ္ဆုိရင္.. သူမ်ားႏုိင္ငံေတြက အရမ္းကုိ စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းပါတယ္ဆုိတဲ့ ေနရာေတြေတာင္ ဒီေနရာကုိ မမွီဘူးလုိ ့ေလ။ လူထု
က မလုပ္ရင္ေတာ့ ၾကာလာရင္.. ကုမ္ပဏီေတြ၀င္ျပီး ကန္ထရုိက္တာဆြဲလုိက္လုိ ့ကေတာ့ လူထုေတြဘာမွာ အက်ိဳး ခံစားရမွာမဟုတ္ဘူးေပါ့ဗ်ာ။



တန္ေဆာင္းကုိ တစ္ေလွ်ာက္ ၂၅ မိနစ္ေလာက္လမ္းေလွ်ာက္ျပီးသြားတဲ့အခါမွာ ေတြ ့ျမင္ရမယ့္ ေရွးေဟာင္းေစတီမ်ားျဖစ္ပါ
တယ္။ (တန္ေဆာင္းတစ္ေလ်ာက္မွာေတာ့ ေရွးေဟာင္းပစၥည္းေတြေရာင္းတဲ့ ေစ်းဆိုင္ေတြရွိပါတယ္)



ဒါကေတာ့ အင္းေလးကန္က နာမည္ၾကီး ဘုရားမ်ားကုိးကြယ္ပူေဇာ္ဖုိ ့ ထားတဲ့ေနရာျဖစ္ပါတယ္။



ဒါကေတာ့ ေရလယ္စားေသာက္ဆုိင္ပါ။



ဒါကေတာ့ ေရလယ္မွာတည္ထားကုိးကြယ္တဲ့ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းပါ။ (ေၾကာင္ခုန္ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းလုိ ့ေခၚတယ္ထင္ပါတယ္။
ဧည့္သည္ေတြသြားေရာက္ၾကည့္ရႈတဲ့အခါမွာ ေၾကာင္ေတြက အမ်ိဳးမ်ိဳးခုန္ျပတယ္လုိ ့ေျပာပါတယ္။ အဲေန ့က မုိးနဲနဲရြာတာ
ရယ္ေၾကာင္ခုန္တာ.. စိတ္၀င္စားစရာလားလုိ ့ေတြးမိျပီး မ၀င္ၾကည့္ျဖစ္ပါဘူး။ ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ ပုိက္ဆံေပးရတယ္ဆို
လုိ ့ပါ။)



ဒီပုံေလးကေတာ့ ေနာက္ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းတစ္ခုပါ။



အင္းထဲေရာက္မွေတာ့ ၾကာသကၤန္းယက္လုပ္တာေလးၾကည့္ျပီး ဘုရားကပ္ဖုိ ့၀ယ္မယ္စိတ္ကူးျပီး သြားၾကည့္ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေလးကေတာ့ ၾကာကေန ၾကာခ်ည္ ေတြကုိယူျပီး မျပတ္မေတာက္ပဲ.. ယက္လုပ္ဖုိ ့အသင့္ျဖစ္ေအာင္လုပ္ေနတာပါ။ က်
ေနာ္ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ အိမ္ကဒီလုိလုပ္တာ ေတြ ့ဖူးပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲတုန္းက ဘာမွ မသိလုိက္ပါဘူး။



ၾကာခ်ည္ေတြကုိ သကၤန္းျဖစ္လာေအာင္ ပဏာမ လုပ္ေနတာပါ။ ၾကာပန္းကေန သကၤန္းတစ္ခုျဖစ္လာဖုိ ့ဆိုတာ လြယ္တဲ့
ကိစၥမဟုတ္ပါဘူး။ တစ္ခါတစ္ေလမွာ ၁ ႏွစ္ခြဲထိ အခ်ိန္ယူပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မုိ ့ ေစ်းႏႈန္းကလဲ ၾကီးပါတယ္။ သကၤန္း
တစ္စုံကုိ ၁၅ သိန္းေပးရပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ က်ေနာ္လဲ ၾကားတုန္းက ကုိယ့္နားကုိေတာင္.. ကုိယ္မယုံလုိ ့ ထပ္ေမးမိပါတယ္။
အဲမွပဲ.. ၾကာယက္တဲ့ အန္တီက က်ေနာ္တုိ ့ကုိ ရွင္းျပတာပါ။ အဲေန ့တုန္းက သူငယ္ခ်င္းေတာ့ ဘုရားကပ္ဖုိ ့ မ်က္ႏွာ
သုတ္ပု၀ါ အရြယ္ကုိ ၃၀၀၀၀ နဲ ့၀ယ္ျဖစ္ခဲ့ပါေသးတယ္။



ဒီလုိနဲ ့ပဲ က်ေနာ္တုိ ့ခရီးစဥ္ေလးဟာလဲ ျပီးဆုံးခဲ့ပါတယ္။ ဒီပုံေလးကေတာ့ ေနာက္ဆုံးမွာရုိက္ခဲ့တဲ့ပုံျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္
ေျပျပတာေတြက တစ္စိတ္တစ္ေဒသပဲရွိပါေသးတယ္။ သူငယ္ခ်င္းမ်ားအေနနဲ ့ အေျခအေနေပးရင္ေတာ့ (လုပ္ယူရမွာေပါ့
ေနာ္) သြားလည္ၾကပါလုိ ့ ထပ္မံတုိက္သြန္းလုိပါတယ္။

........................

အဲလုိနဲ ့ပဲ ရန္ကုန္ကုိျပန္ေရာက္လာပါေတာ့တယ္။ ရန္ကုန္ျပန္ေရာက္လုိ ့ အိတ္ခ်ယုံေလးပဲရွိပါတယ္.. သူငယ္ခ်င္းက
အလုပ္ကိစၥရွိတယ္ဆုိျပီး ေနာက္တစ္ေန ့မွာ ရခုိင္ကုိသြားဖုိ ့ ကားလက္မွတ္ျဖတ္ထားေပးတယ္လုိ ့ေျပာလာေတာ့လဲ
က်ေနာ္လဲ.. အိတ္ကုိေတာင္မျပင္ေတာ့ပါဘူး။ ရွိေနတဲ့ အိတ္ကုိ အခန္းထဲသြင္းျပီး ေနာက္တစ္ေန ့မွာ ရခုိင္ (ေက်ာက္ျဖဴ)
ကုိသြားဖုိ ့ ကားေမြးမယ္ဆုိျပီးေတာ့ အိပ္လုိက္ျပီး.. ေနာက္ေန ့ညေနခင္းမွာ ရခုိင္ကုိ သြားဖုိ ့ ကားဂိတ္ကုိ အိတ္ ဆြဲျပီးေျပးပါေတာ့တယ္ဗ်ာ။


ရွမ္းကေလး

Thursday, November 24, 2011

စြံ ့အ၊ တိတ္ဆိတ္ေနေသာ ငုိသံမ်ား

ေငြ..ေငြ..ေငြ..ေငြဆုိတာဂုဏ္ကုိေခၚတာ..ေငြရွိမွဂုဏ္ရွိမယ္...ဆုိတဲ့သီခ်င္းကုိတစ္ခါတစ္ေလအေပ်ာ္သေဘာနဲ ့ ဆုိျဖစ္ပါ
တယ္။ ေငြရွာေနတဲ့ဘ၀မွာ..သီလုိမ်ိဳးသီခ်င္းေတြကုိ ေငြကုိပုိျပီးရွာေအာင္..မခံခ်င္ေအာင္..ပုိျပီးၾကိဳးစားလာေအာင္ တစ္ခါ
တစ္ေလမွာ တြန္းအားအျဖစ္နဲ ့လဲ နားေထာင္ျဖစ္ပါတယ္။ ေငြကုိရွာေနတာလဲ ၾကာေရာေပါ့။ ရျပီးရင္ သုံး.. သုံးျပီးေတာ့ရ
ေအာင္ျပန္ရွာနဲ ့ လည္ေနတာ ဘယ္ႏွစ္ႏွစ္ေတာင္ ရွိသြားသလဲမသိေတာ့ပါဘူး။

ေငြရွိျပီးရင္ေတာ့ အိမ္ကုိျပန္မယ္ဆုိျပီး အားခဲထားတာကလဲ.. ေငြကမရွိႏုိင္ေတာ့ အခါခါလဲျပိဳခဲ့တာပဲ။ ေငြရွိျပီးေတာ့ အိမ္
ကုိျပန္သြားတဲ့အခါ..”ကုိယ္က အိမ္နဲ ့ေ၀းျပီး ေႏြးေထြးမႈေတြမဲ့တဲ့ ေနရာမွာ ေနတာၾကာေတာ့ တစ္ခါတစ္ေလမွာ ေႏြးေထြး
မႈေတြကုိေတာင္မခံစားႏုိင္ဘူး။ ပတ္၀န္းက်င္က လူေတြနဲ ့လဲစိမ္းေနေတာ့ အိမ္မွာ ၾကာၾကာေနမယ္ဆုိတဲ့ စိတ္ကူးေတြလဲ
၁၀ ရက္ ေလာက္မွာတင္.. ျငီးေငြ ့ျခင္းဆုိတဲ့ စိတ္ခံစားမႈကတုိက္စားလုိက္ေတာ့ အလုိလုိ လဲျပိဳခဲ့တာလဲ မနည္းပါဘူး။

ေနာက္ဆုံးေတာ့ ေမးမိပါတယ္...ငါဘာလုပ္ေနတာလဲ? ငါ..ဒီေငြကုိ ဘယ္သူ ့အတြက္ရွာတာလဲ? ငါဒီမွာ ဘာလုပ္ေနတာလဲ?
ငါ့ရည္ရြယ္ခ်က္၊ ဘ၀အဓိပ္ပါယ္ကဘာလဲ? ငါရရွိတာနဲ ့ ေပးဆပ္ခဲ့တဲ့အရာေတြက ညီမွ်ရဲ ့လား? လား..ေပါင္းေျမာက္ျမား
စြာေအာက္မွာ တစ္ျဖည္းျဖည္းသိမ္ျမဳပ္ရင္းနဲ ့ အထီးက်န္ျခင္းဆုိတဲ့ နယ္ေလးက တစ္ျဖည္းျဖည္းက်ယ္ျပန္ ့လာေတာ့
ေနာက္ဆုံးမွာ..

အရာရာက မႈန္၀ါးျပီးေတာ့ အသက္မပါတဲ့ ရယ္ေမာျခင္းနဲ ့ ဘ၀က ဆက္ျပီး၊ ဆက္ျပီးရင္း.. ေန၀င္ခ်ိန္ဆုိတဲ့အခါေလးက
တစ္ျဖည္းျဖည္းနဲ ့ ခ်ဥ္းကပ္လုိ ့လာပါလား။

........................................

အိပ္ရာထျပီးတာနဲ ့ မ်က္နာသစ္သြားတုိက္ျပီး၊ ဧည့္ခန္းကုိ၀င္ကာ အမွာစကားေတြကုိဖတ္ပါတယ္။ ဒါက ေန ့ဒဓူ၀လုပ္ေန
ၾကအလုပ္ပါပဲ။ ေဟာ..ေက်ာင္သင္ပုန္းေပၚမွာ အေမမွာထားပါတယ္၊ ”အေမ ေစ်းသြားအုန္းမယ္၊ ေၾကာင္အိမ္ထဲမွာ မနက္
စာ ထားထားတယ္။ စားျပီးရင္ ေက်ာင္းေနာက္မက်ေအာင္ ျမန္ျမန္သြား” တဲ့။ မီးဖုိေခ်ာင္ထဲကုိ၀င္ျပီးေတာ့ ေၾကာင္အိမ္ထဲ
ကအေမထားခဲ့တဲ့ မနက္စာကုိ ျမန္ျမန္ကုန္ေအာင္စားလုိက္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ေက်ာင္းမသြားခင္ ဧည့္ခန္းကုိျဖတ္လုိက္တဲ့
အခါ.. က်ေနာ္ညပုိင္းစားခ်င္တာကုိ ေက်ာက္သင္ပုန္းေလးမွာေရးထားခဲ့ပါတယ္။

က်ဴရွင္ေတြတက္ျပီး ၀ိုင္းေတြျပီးသြားတဲ့အခါမွာ ေမာပန္းစြာနဲ ့ က်ေနာ္ဟာအိမ္ကုိျပန္ေရာက္တယ္ဆုိရင္ပဲ.. မီးဖုိေခ်ာင္ထဲမွာ
က်ေနာ္စားခ်င္တဲ့ဟင္းေတြကုိ အားရ၀မ္းသာစြာနဲ ့ စားလုိက္မိတယ္။ ေနာက္က်ေနာ္ဟာ..ေက်ာက္သင္ပုန္းေလးမွာ အေမ့
ကုိ ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းေရးျပီး၊ အေဖ့ကုိလဲ က်ဴရွင္ခေတြ ေပးရေတာ့မယ့္အေၾကာင္း ေက်ာက္သင္ပုန္းေလးမွာ ေရးခဲ့ပါ
တယ္။

ဒီလုိပါပဲ..က်ေနာ့္ မိသားစုက၊ အေမက မနက္ကတည္းက ခ်က္ျပဳတ္ရတာရယ္၊အလုပ္ရယ္ေၾကာင့္ ေစာေစာအိပ္တယ္။
အေဖကေတာ့ အလုပ္ကေန ေနာက္က်မွျပန္လာေတာ့၊ အဲဒီခ်ိန္မွာ ကေနာ္က အိပ္ေနျပီေလ။ ဒါေၾကာင့္ဒီက်ာက္သင္ပုန္း
ေလးက က်ေနာ္တုိ ့ ေျပာခ်င္တာကုိ ေျပာဖုိ ့ခ်ိတ္ထားတာပါ။ အဲဒါကုိ ဖတ္ျပီး တစ္ေယာက္ရဲ ့ လုိအပ္ခ်က္ကုိတစ္ေယာက္ က ျဖည့္ေပးတာေပါ့။

က်ေနာ္အရမ္းေပ်ာ္တဲ့ေန ့ကေတာ့ စေန၊ တနဂၤေႏြပါ။ အဲဒီေန ့မွာပဲ အေဖနဲ ့ အေမကုိ က်ေနာ္စကားေတြ တ၀ၾကီး မ်က္ႏွာ
ခ်င္းဆုိင္ေျပာရတယ္ေလ။ ဒါေပမယ့္လဲ မ်ားေသာအားျဖင့္ က်ဴရွင္ေတြနဲ ့လုံးခ်ာလည္ေနတဲ့ က်ေနာ္ဟာ..အခ်ိန္သိပ္မ
ပးႏုိင္ပါဘူးအဲလုိပါပဲ အေဖနဲ ့ အေမလဲ အလုပ္ရႈပ္ေနေတာ့ က်ေနာ့္ကုိသိပ္ျပီးလဲ အခ်ိန္မေပးႏုိင္ဘူး။

အမွန္မွာေလ..က်ေနာ္လုိခ်င္တာက တစ္ခုပဲရွိတယ္။ အေမနဲ ့ အေဖနဲ ့ စကားတ၀ၾကီးေျပာျပီး ရယ္ေမာေနတာကုိက်ေနာ္
အရမ္းသေဘာၾကတာပဲ။ ပုိက္ဆံဆုိတာၾကီးနဲ ့ အဲဒီခ်ိန္ေလးကုိေလ..က်ေနာ္လဲခ်င္တယ္ဗ်ာ။ က်ေနာ္ေလ..ညတုိင္း၊ ည
တုိင္း တစ္ေယာက္တည္းငုိခဲ့ေပါင္းမနဲ ေတာ့ပါဘူး။ အေဖနဲ ့ အေမကုိ က်ေနာ္ေတြ ့ခ်င္တယ္။ အေဖနဲ ့ အေမ က်ေနာ့္ကုိ
မဖက္တာၾကာျပီေနာ္။ က်ေနာ့္ကုိ ဂရုစုိက္တဲ့ မ်က္လုံးေတြနဲ ့ မၾကည့္ျဖစ္တာၾကာျပီေနာ္။ က်ေနာ္ေလ.. အေဖနဲ ့ အေမက
”သား” လုိ ့ေခၚတဲ့အသံမၾကားရတာ အေတာ္ၾကာေနျပီ။ က်ေနာ္..ဧည့္ခန္းက ေက်ာက္သင္ပုန္းကုိ မုန္းတယ္.. ပုိက္ဆံဆုိတဲ့
အေကာင္ၾကီးကုိလဲ မုန္းတယ္။ က်ေနာ့္ အေဖနဲ ့ အေမကုိ က်ေနာ္ျပန္လုိခ်င္တယ္။ က်ေနာ့္မ်က္ရည္ေတြလဲ.. ခန္းေျခာက္
ေတာ့မယ္။ ဒါေပမယ့္ အေဖနဲ ့ အေမစိတ္မေကာင္းမွာစုိးလုိ ့ က်ေနာ္ေလ..တစ္ေယာက္ထဲပဲ ဒီအခန္းထဲမွာ..တိတ္တိတ္ေလး
ငုိေနပါ့မယ္။

.............................

ဒီေန ့ဟာ..က်ေနာ္ဘြဲ ့ယူတဲ့ေန ျဖစ္ပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့..က်ေနာ္ေပ်ာ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အေ၀းၾကီးမွာဆုိေတာ့
က်ေနာ့္နံေဘးမွာ..သူငယ္ခ်င္းပဲရွိတယ္။ အေမ..ေဆြမ်ိဳး..တစ္ေယာက္မွမရွိဘူး။ က်ေနာ္ဘြဲ ့ရတဲ့အတြက္ အေမတုိ ့ ဂုဏ္
ယူေနမွာပဲေနာ္။ က်ေနာ္ေလ..ေပ်ာ္တယ္..ဒါေပမယ့္ ဒီလုိေပ်ာ္ရႊင္မႈကုိေလ အေမတုိ ့နဲ ့ အတူေပ်ာ္ခ်င္တယ္အေမ။

က်ေနာ္ေလ..ဓါတ္ပုံေတြအမ်ားၾကီးရုိက္ျပီးေတာ့ အေမတုိ ့ကုိ ပုိ ့ေပးလုိက္မယ္ေနာ္။ က်ေနာ့္ဓါတ္ပုံေလးကုိ ၾကည့္ျပီး အေမ
တုိ ့ေတာ့ အရမ္းေပ်ာ္ေနေတာ့မွာပဲေနာ္။

......


အေမငုိတယ္ဆုိ... က်ေနာ္ဘြဲ ့ရတဲ့ ဓါတ္ပုံေလးကုိ ၾကည့္ျပီး...ေဆြမရွိ၊ မ်ိဳးမရွိ သူမ်ားအလယ္မွာ တစ္ေယာက္တည္း ဓါတ္
ပုံရုိက္ေနရတဲ့ ငါ့သား... မ်က္ႏွာငယ္ေနေတာ့မယ္ဆုိျပီး..အေမငုိတယ္ဆုိ? မငုိပါနဲ ့အေမရယ္..က်ေနာ္တစ္ေယာက္တည္း
ပဲ...က်ိတ္ငုိေနရင္ေတာ္ပါျပီ။ က်ေနာ့္အတြက္ မ်က္ရည္မက်ပါနဲ ့ အေမရယ္......။


ရွမ္းကေလး

Tuesday, November 22, 2011

ခရီးသြားမွတ္တမ္း။ ။ ျမန္မာျပည္အႏွံ ့ (၁) ေညာင္ေရႊႏွင့္ အင္းေလး (၁)

အဲဒီေန ့တုန္းက ၁၂၀၀၀ ကားစီးျပီးအလာ လမ္းမွာထမင္းစားဖုိ ့ကားရပ္တာပါ။ ကားေပၚက ဆင္းေတာ့ လြမ္းဆြတ္ျခင္းေတြ
နဲ ့ ေကာင္းကင္ကုိ ေမာ့ၾကည့္တဲ့အခါမွာ လေလးက သာေနေတာ့ လြမ္းဆြတ္မႈေတြေတာင္ တစ္ကုိယ္လုံးပ်ံ ့ႏွံ ့သြားသလုိ
ခံစားခဲ့ရပါတယ္။



လကုိ ၾကည့္ရင္းနဲ ့ ၾကိဳးစားျပီးေတာ့ ဓါတ္ပုံေလးရုိက္ယူလုိက္ပါတယ္။ (ေနာက္ေန ့မွ သိလုိက္တာက အဲေန ့က လၾကတ္တဲ့
ေန ့ျဖစ္တယ္။ ကံေကာင္းသြားတာေပါ့ဗ်ာ။ သူမ်ားေတြကၾကည့္ခ်င္လုိ ့ေစာင့္ရတဲ့အခါမွာ ကုိယ္က မသိလုိက္ပဲနဲ ့ ၾကည့္
ခြင့္ရခဲ့တာေပါ့ေလ)



အဲလုိနဲ ့ မနက္ေစာေစာ ေအာင္ပန္းမွ မနက္ခဏေလးနားပါတယ္။ ရန္ကုန္မွာေနတာနဲနဲ ၾကာသြားလုိ ့လားေတာ့မသိပါဘူး
ေအာင္ပန္းက ေစ်းသည္ေတြစကားေျပာတာ ေတာ္ေတာ္ေလး ၀ဲပါလားလုိ ့ သတိထားမိပါတယ္။ (က်ေနာ္လဲ၀ဲပါတယ္
မ၀ဲတဲ့သူေတြၾကားမွာေနတာၾကာေတာ့ သူမ်ား၀ဲတာကုိ သတိထားမိတာထင္ပါရဲ ့) ေနာက္ဆုံးမွာ ကားက ေရႊေညာင္
လမ္းဆုံေရာက္ေတာ့ ေညာင္ေရႊကုိသြားဖုိ ့ ကားေပၚကေနဆင္းဖုိ ့ထလုိက္ပါတယ္။ ဆင္းေပါက္နားေရာက္ေတာ့ ဆုိင္
ကယ္သမားေတြက ၀ုိင္းအုံျပီးေတာ့ ဘယ္သြားမယ္ဆုိတာေမးၾကတာေပါ့..ဆင္းဖုိ ့ေတာင္ေတာ္ေတာ္ေလးခက္ခဲပါတယ္။

သူတုိ ့က ေမးရုံေမးတာမဟုတ္ဘူးေလ.. ပစၥည္းေတြကုိ ၀ုိင္းကူသယ္ေပး (အတင္းကုိကူသယ္တာဗ်)။ အားနာတဲ့သူဆုိရင္
ေစ်းၾကီးၾကီးေတာင္းလဲ လုိက္ျဖစ္မွာပဲေပါ့။ အဲလုိနဲ ့ေညာင္ေရႊကုိ သုံးေထာင္နဲ ့ေရာက္သြားပါတယ္။ အေပၚက လမ္းက
ေတာ့ ေညာင္ေရႊကုိသြားတဲ့လမ္းျဖစ္ပါတယ္။



ဒီပုံေလးကေတာ့ ေညာင္ေရႊအ၀င္က ျမင္ေတြ ့ရတဲ့ အင္းေလးကန္ပါ။ ေညာင္ေရႊမ၀င္ခင္ေလးမွာ လမ္းေဘးမွာ တံတား
ရွိပါတယ္။ အဲဒီေရေပၚတံတားေပၚကေနရုိက္တာပါ။ တံတားေပၚမွာေတာ့ သကၤန္းေတြလွမ္းထားျပီး၊ ကုိရင္ေရာ၊ လူေတြ
ေရာ၊ ၀ုိင္းျပီးေတာ့ စကားေျပာေနၾကေလရဲ ့။ က်ေနာ့္အတြက္ဆန္းလုိ ့ပါ။



ဒါကေတာ့ ေရႊေညာင္မ၀င္ခင္ကေလးမွာေတြ ့ရမယ့္ ၾကိဳဆုိတဲ့ဆုိင္းဘုတ္ၾကီးပါ။



ဒီပုံကေတာ့ ဗုဒၵယဥ္ေက်းမႈျပခန္းျဖစ္ပါတယ္။ အရင္တုန္းကေတာ့ ေညာင္ေရႊေဟာ္ေပါ့ဗ်ာ။ ခုေတာ့ အထဲမွာ ဘုရားဆင္း
ထုေတာ္ေတြကုိ ျပသထားပါတယ္။ ေဟာ္နဲ ့ပတ္သက္တဲ့ ပစၥည္းေတာ့ ဘာမွမေတြ ့ပါဘူး။ ဟင္းလင္းပါပဲ။ တစ္ခ်ိဳ ့အခန္း
ေတြေတာ့ ေသာ့ခတ္ထားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္လဲ ဘာမွမရွိပါဘူး။ ေဟာ္နန္းရွိေနေသးတာကုိပဲ ေက်းဇူးတင္ရမွာေပါ့ေလ။



ကုိယ္သြားတဲ့အခ်ိန္က ေစ်းပိတ္တဲ့အခ်ိန္နဲ ့ၾကံဳေနလုိ ့ ဆုိင္းဘုတ္ေလးပဲရခဲ့ပါတယ္။



ဒါကေတာ့ ေစ်းကုိ ေက်ာ္လုိက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ေတြ ့ရတဲ့ျမင္ကြင္းျဖစ္ပါတယ္။ ကံေကာင္းခ်င္ေတာ့ က်ေနာ္ေရာက္တဲ့အခ်ိန္
က စာဆုိျပိဳင္ပြဲနဲ ့ တုိက္တုိက္ဆုိင္ဆုိင္သြားၾကံဳၾကိဳက္မိတာပါ။ ညပုိင္းမွာေတာ့ ေစ်းတန္းၾကီးေတြနဲ ့ စည္စည္ကားကား
ရွိပါတယ္။



ဒါကေတာ့ ေရာက္တုန္းသြားေသာက္တဲ့ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္က ေရေႏြးၾကမ္းေလးပါ။ ႏွမ္းေတြထည့္ထားျပီးေတာ့ ေသာက္
တဲ့အခါမွာ ေမႊးေမႊးေလးနဲ ့ ေတာ္ေတာ္ေလးကုိ ႏွစ္သက္မိပါတယ္။



ေနာက္တစ္ေန ့မွာေတာ့ အင္းေလးထဲကုိ ခဏတစ္ျဖဳတ္သြားလည္မိပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ ့လူ ၁၀ ေယာက္ေလာက္နဲ ့ ေလွ
ကုိစင္းလုံးငွားလုိက္ပါတယ္။ အဲေန ့တုန္းက ၂၅၀၀၀ ေပးရပါတယ္။ (အဲဒါေတာင္ ဥကၠဌနဲ ့သြားလုိ ့ရတာပါ)

အေပၚပုံကေတာ့ အင္းေလးေဘးတစ္ေလွ်ာက္ေတြ ့ရမယ့္ အိမ္ပုံစံေလးေတြျဖစ္ပါတယ္။



က်ေနာ္အရင္တုန္းက ထင္ထားတာက အင္းေလးကန္ဆုိေတာ့ ဘယ္သြားသြားကန္ေဘာင္ကုိေတာ့ေတြ ့ရမွာပဲေပါ့ေလ။
ေရာက္သြားေတာ့မွပဲ အင္းေလးကန္ဟာ အရမ္းကုိ က်ယ္ပ်ံ ့ပါလားလုိ ့သိလုိက္ပါတယ္။ အေပၚက ဓါတ္ပုံေလးအတုိင္း
ပါပဲ။



ဒါကေတာ့ အင္းထဲက ဟုိတယ္ျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ညကုိ ၃၀$ ေလာက္ေပးရပါတယ္။



ဒါကေတာ့ ဟုိတယ္ကေနရုိက္ထားတာပါ။ ညေနဆည္းဆာခ်ိန္ေလးေပါ့ဗ်ာ။ ဟုိတယ္ကရုိက္တယ္ဆုိျပီး ၾကြားတာမဟုတ္
ပါဘူး။ အဲေန ့တုန္းက ဟုိတယ္မွာ တည္းေနတဲ့ အသိေတြကုိသြားလည္တာပါခင္ဗ်ာ။



ဒီဓါတ္ပုံေလးကေတာ့ က်ေနာ္ေတာ္ေတာ္ေလးကုိႏွစ္သက္မိပါတယ္။ ဒီပုံေလးမရုိက္ခင္.. မိုးအုံ ့ျပီးေတာ့ ရြာတာေပါ့ဗ်ာ။
မုိးလဲသိပ္လုိ ့ သိမ္စျပီးကင္းစင္လာတဲ့အခ်ိန္ခါမွာ ၾကံဳၾကိဳက္တာနဲ ့ ရုိက္ခဲ့တာပါ။



ဒီပုံေလးကေတာ့ သိမ္ကင္းစင္ျပီး ေနေရာင္က အင္းေလးကန္ကုိ သူ ့ရဲ ့ကိုယ္ပုိင္အဆင္းျဖစ္တဲ့ ေရာင္ျခည္ေတြနဲ ့ပတ္ျဖန္း
ေပးတဲ့အခ်ိန္ေလးပါ။ အဲေန ့တုန္းက ဒီလုိမ်ိဳးရႈခင္းေတြေတြ ့လုိက္ရတဲ့အတြက္အရမ္းကုိ ၾကည္ႏူးႏွစ္သိမ့္မိပါတယ္။ မ်က္လုံး
ကုိေတာင္မမွီတဲ့ ... ဓါတ္ပုံထဲမွာ ဒီေလာက္လွရင္..ကုိယ္တုိင္.ကုိယ္ေတြ ့.. ေတြ ့ရင္ဘယ္ေလာက္ထိလွမယ္ဆုိတာ သူငယ္
ခ်င္းတုိ ့ပဲစဥ္းစားၾကည့္ပါေတာ့။



ဒါေလးကေတာ့ ေန၀င္သြားျပီးတဲ့ေနာက္ေတြ ့ရတဲ့ပုံေလးပါ။ ညေနေစာင္းေပါ့။



အဲလုိနဲ ့ပဲ..ေနာက္ဆုံးေတာ့ ေရႊေညာင္ျမိဳ ့ကုိ ျပန္လာခဲ့ပါတယ္။ ဒီပုံေလးကေတာ့ ေလွရွပ္ေျပးတဲ့အခါမွာ ျဖစ္ေပၚလာ
တဲ့ လႈိင္းေလးေတြပါ။

အင္းေလးကန္ဟာ..အရမ္းကုိလွပပါတယ္။ က်ေနာ္ေရာက္သြားတဲ့အခါတုန္းက စိတ္ထဲမွာ ၾကည္ၾကည္ႏူးႏူးကုိ ခံစားခဲ့ရ
ပါတယ္။ အဲ..အင္တာနက္ကလဲ..ရန္ကုန္ထက္ေတာင္ျမန္ေသးတယ္ဗ်ာ။


ရွမ္းကေလး