တိတ္ဆိတ္ခစား

မ်က္၀န္းေနာက္က လြမ္းရိပ္ေျခရာ
ဘယ္ဆီေ၀ျဖာ တမ္းတေနလဲ
ခ်စ္ကုိေ၀မွ် ခစားေနလဲ
 မင္းမ်က္၀န္းက လြမ္းရိပ္ျခံဳကာ
လစ္လွဴရႈေတာ့ .....
တိတ္ဆိတ္ေျခလွမ္း လြမ္းျခင္းပုိက္ကာ
ရင္မွာေအာင့္သက္ ခ်စ္မီးျမိဳက္လုိ ့
ျငိမ္သက္စြာနဲ ့ ေစာင့္ေနပါ့မယ္။



ေလေျပ

ခရီးသြားမွတ္တမ္း၊ ဗီယက္နမ္ (၁.၃) အခန္းရွာပုံေတာ္..

စာဖတ္ပရိတ္သတ္တုိ ့ေရ.. ခုတစ္ေလာ အရႈပ္ေတြလုပ္ အလုပ္ေတြရႈပ္ေနလုိ ့.. စာသိပ္မေရးျဖစ္သလုိျဖစ္ သြားတယ္ဗ်ာ။ မဂၤလာႏွစ္သစ္မွာ.. စာဖတ္သူမ်ားအားလုံး စိတ္၏ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း၊ ကုိယ္၏ခ်မ္းသာျခင္း မ်ားျဖင့္ ျပည့္၀ပါေစလုိ ့ ဆုေတာင္းေပးပါတယ္ဗ်ာ။

က်ေနာ္မ်ိဳး.. ရွမ္းကေလးကေတာ့ ထုံးစံအတုိင္းေပါ့ဗ်ာ.. ေနရာသစ္ေရာက္ေတာ့ ေနစရာသစ္ရွာေနရ တယ္ေလ။ ဒီမွာက ေငြရွိရင္ေနစရာေတာ့ ရွာရမခက္လွပါဘူး။ ေျပာမွလားလုိ ့ မထင္လုိက္ပါနဲ ့ဗ်ာ။ ဒီက ေနစရာေတြကေတာ့ အမ်ားအားျဖင့္ မိသားစုနဲ ့ ရွယ္ျပီးေနရတဲ့ပုံစံပါ။ ဆုိလုိတာက .. မိသားစု တစ္ခုက အခန္း ၅ ခန္းပါတဲ့.. တုိက္ခန္းကုိပုိင္တယ္ဆုိပါစုိ ့။ ကုိယ္က အခန္း ၅ ခန္းထဲက တစ္ခန္းကုိ ဌားတာေပါ့ဗ်ာ။ ဘုိလုိေျပာရင္ေတာ့ homestay ေပါ့ဗ်ာ။ က်ေနာ္ေတာ့ အဲလုိမ်ိဳးကုိမၾကိဳက္ဘူး.. မလြတ္ လပ္ဘူးေလ။ အမ်ားအားျဖင့္က ၁၀ နာရီမွျပန္လာရမယ္..ဆုိတာမ်ိဳးကုိး။

အဲလႊတ္လႊတ္လပ္လပ္ၾကိဳက္ရင္ေတာ့ ႏုိင္ငံျခားသားေတြေနတဲ့ ေနရာေတြမွာဌားရတာေပါ့ဗ်ာ။ ဒါေပမယ့္လဲ ႏုိင္ငံျခား သားေတြေနထုိင္တဲ့ေနရာဆုိရင္ေတာ့ ေစ်းအနဲဆုံးက ေဒၚလာ ၃၀၀ ဗ်။

အဲဒါကေစ်းႏႈန္းေပါ့ေနာ္။

ဗီယက္နမ္က.. ျမန္မာႏုိင္ငံနဲ ့သိပ္မေ၀းလုိ ့ထင္ပါရဲ ့.. ဧည့္စာရင္းတုိင္ရတယ္ဗ်ာ။ သူတုိ ့မွာက ႏုိင္ငံျခား သားေတြေနႏုိင္တဲ့ေနရာနဲ ့.. ေနလုိ ့မရတဲ့ေႏရာရယ္လုိ ့သတ္မွတ္ထားတယ္ေလ။ ႏုိင္ငံျခားသား ေနႏုိင္ တဲ့ေနရာဆုိရင္ေတာ့ ပုိျပီးေပးရေတာ့ေပါ့ဗ်ာ။ မတုိင္ပဲေနလုိ ့မရဘူးလားလုိ ့ေမးရင္ေတာ့.. ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ရဲေတြစစ္လုိ ့ေတြ ့ရင္ေတာ့ .. ေမာင္းထုတ္ခံရျပီး.. လမ္းမေပၚမွာအိပ္ရလိမ့္မယ္ဗ်။ ေနာက္တစ္ခု ကေတာ့.. ႏုိင္ငံျခားသားေနထုိင္ခြင့္မျပဳပဲ.. လက္ခံရင္.. အိမ္ရွင္က ဒဏ္ေငြေဆာင္ရတယ္ေလ။ ဒဏ္ေငြ ကေတာ့ ၅၀၀၀၀၀၀ (၂၅၀ ေဒၚလာ) ပါ။

အခန္းအတြက္ေတာ့ က်ေနာ္ေတာ္ေတာ္ေလးရွာလုိက္ရပါတယ္။ ေနာက္ဆုံးေတာ့ရသြားတာေပါ့ဗ်ာ။ ျမိဳ ့ရဲ ့ နဲနဲ အစြန္ဆုံးေနရာမွာေပါ့ေလ။ ေစ်းကေတာ့ ၁၉၀၀၀၀၀ (ေဒၚလာ ၁၀၀ နီးနီး၊ ၂၀၀၀၀၀၀ က ေဒၚလာ ၁၀၀ ပါ)။ ေရဖုိး၊ မီးဖုိးမပါေပါ့ဗ်ာ။ အခန္းကေတာ့ ေအာက္ကပုံအတုိင္းပါပဲ။ ကုတင္ေပးထားတာေပါ့ေနာ္.. က်န္တာအားလုံး ၀ယ္ျပီးျဖည့္ရတာေပါ့။ အိမ္တာနဲ ့ ေရခ်ိဳန္းခန္းကေတာ့ အခန္းနဲ ့တြဲရက္ပါ။ ေရပူ ေရေႏြး မပါဘူး။ (ဒီမွာက အရမ္းေအးတယ္ေလ။ ေရေႏြးမပါလုိ ့ ေရသိပ္မခ်ိဳးျဖစ္ျပန္ေရာ။ )

ကဲ... လွ်ိဳ ့၀ွက္ခ်က္ေလးေျပာျပမယ္ေနာ္။ က်ေနာ္ေနတဲ့ေနရာက ႏုိင္ငံျခားသားေနလုိ ့ရမရေတာ့ မသိဘူး။ ပုိင္ရွင္ကေတာ့ ရွင္းပါတယ္။ ေနလုိ ့ရတယ္.. ျပီးရင္ ရဲစခန္းမွာ ကုိယ့္ဖာသာ ကုိယ္သြားတုိင္ပါတဲ့။ ရႈပ္ေန မွာစုိးလုိ ့ က်ေနာ့္ဗီယက္နမ္သူငယ္ခ်င္းက သူ ့နာမည္နဲ ့ အခန္းကုိစာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္လုိက္တာေပါ့ဗ်ာ။

အဲလုိလုပ္တာကေတာ့ မေကာင္းမွန္းသိေပမယ့္.. ေစ်းသက္သက္တာတာရဖုိ ့လုပ္ရတာေပါ့ဗ်ာ။ ျဖစ္သလုိ  ပဲေနလုိ ့ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္.. အလုပ္လုပ္မယ္ဆုိရင္ အလုပ္လုပ္ခြင့္ work permit လုိတယ္ေလ။ အဲဒါ ေလ်ာက္ဖုိ ့က ကုိယ္ေနထုိင္တဲ့ေနရာက ရဲစခန္းေထာက္ခံစာလုိျပန္ေရာ။ ေထာက္ခံစာ မပါပဲနဲ ့ အဲဒီ အလုပ္လုပ္ခြင့္ work permit ေလ်ာက္လုိ ့မရျပန္ေရာ။

ခုခ်ိန္ထိေတာ့.. ဘယ္သူတံခါးေခါက္ေခါက္မဖြင့္ေပးပဲ.. ၾကိတ္မွိတ္ျပီးေနေနပါတယ္ စာဖတ္ပရိတ္သတ္ တုိ ့ေရ။ ေနာက္မွ အလုပ္အကုိင္ရယ္... ဘယ္လုိလုပ္ရမယ္ဆုိတာ ေျပာျပမယ္ေနာ္။

ႏွစ္သစ္မွာ စာဖတ္ပရိတ္သတ္ေတြအားလုံး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္နဲ ့ က်န္းမာပါေစလုိ ့ ထပ္ေလာင္း ဆုေတာင္း ေပးပါတယ္ဗ်ာ။


ရွမ္းကေလး

ေန ့စဥ္ပြားပါ ဤငါးျဖာ

၁။ ငါသည္ အိုျခင္းသေဘာရွိသည္ျဖစ္၏။ အိုျခင္းသေဘာတရားကို မလြန္ဆန္နိဳင္။

၂။ ငါသည္ နာျခင္းသေဘာရွိသည္ျဖစ္၏။ နာျခင္းသေဘာတရားကို မလြန္ဆန္နိဳင္။

၃။ ငါသည္ ေသျခင္းသေဘာရွိသည္ျဖစ္၏။ ေသျခင္းသေဘာတရားကို မလြန္ဆန္နိဳင္။

၄။ ငါ့အား ခပ္သိမ္းေသာ ႏွလံုးကိုပြားေစတတ္ေသာ အေဆြအမ်ိဳး၊ အေဆြခင္ပြန္း၊ ခ်စ္ကၽြမ္း၀င္သူတို ့ႏွင့္ အရပ္တစ္ပါးသို ့ ေျပာင္းသြားသျဖင့္ ရွင္ကြဲ ကြဲရျခင္းသည္ လည္းေကာင္း၊ ဘ၀တစ္ပါး သို ့  ေျပာင္းသြား သျဖင့္ ေသကြဲ ကြဲရျခင္းသည္ လည္းေကာင္း ျဖစ္တတ္ေခ်၏။

၅။ ငါသည္ ကံသာလ်င္ မိမိဥစၥာရွိသည္၊ ကံသာလ်င္ အေၾကာင္းရင္းရွိသည္၊ ကံသာလ်င္ အေမြခံရွိသည္၊ ကံသာလ်င္ အေဆြအမ်ိဳးရွိသည္၊ ကံသာလ်င္ ကိုးကြယ္လဲေလ်ာင္းရာ ရွိသည္ ျဖစ္၏။ ေကာင္းသည္ လည္း ျဖစ္ေသာ၊ မေကာင္းသည္လည္းျဖစ္ေသာ အၾကင္ကံကို ျပဳအံ့။ ထိုျပဳေသာ ေကာင္းမႈမေကာင္းမႈကံ ၏ ေကာင္းေမြ ဆိုးေမြခံသည္ ျဖစ္ရအံ့။

အဘိဏွသုတ္

(က်ေနာ္သည္ အခ်စ္၏ပူေလာင္ျခင္းကုိ ခံစားရ၏။ သုိ ့ေသာ္ ထုိပူေလာင္ျခင္းကုိ ျမဲျမံစြာဆက္လက္ကာ စြဲကုိင္ထားေလသည္။ ဒီအခ်စ္ကုိစြန္ ့ႏုိင္ပါက ေအးခ်မ္းေသာ ဘ၀ရရွိမည္ကုိသိေသာ္လဲ မုိးခါးေရကုိ ဆက္လက္ကာ ေသာက္သုံးေနသည္။ က်ေနာ္စဥ္းစားသည္မွာ ဒီခံစားခ်က္မ်ားသည္ ကြ်ႏု္ပ္အား လူသား ျဖစ္ေၾကာင္း ေဖာ္ျပေသာ အရာမ်ားဟု သတ္မွတ္ေလေၾကာင့္ျဖစ္ေလသည္။)

သုိ ့ေသာ္..အျဖစ္ရွိက အပ်က္တရားအျမဲရွိသကဲ့သို ့ အလြန္အကြ်ံမျဖစ္ေအာင္ေတာ့ ထိန္းသိမ္းသင့္ ေၾကာင္းႏွလုံးသြင္းမိေလသည္။ ထုိသုိ ့ထိန္းသိမ္းပါက အခ်စ္ေလ်ာ့သြားမည္ကုိစုိးရိမ္ ျပန္ သျဖင့္ ဆက္လက္ကာ မုိးခါးေရေသာက္ပါသည္။ သိသိႏွင့္လုပ္ေသာသူကုိ လူမုိက္ဟု သတ္မွတ္သကဲ့သုိ ့ ကုိယ့္ကုိကုိယ္အား လူမုိက္ပါလားဟု သံေ၀ဂတမိပါသည္။

ေနာင္ခ်ိန္ခါတြင္ ဤကပ္ညိျခင္းေၾကာင့္ ပ်က္ဆီးျခင္းသုိ ့တုိင္ေရာက္ႏုိင္ေၾကာင္းသိပါေသာ္လဲ စြဲစြဲျမဲျမဲခ်စ္ ေနဆဲဆုိသည့္ ဤလူမုိက္ကား တရားကုိပုိ၍အားထုတ္ရေပေတာ့မည္.. သုိ ့မွသာ ျငိမ္းခ်မ္းျခင္း အစစ္အမွန္ကုိ သိေပေတာ့မည္ဟု တမ္းတမိသျဖင့္ အားလုံးအားေ၀မွ်ေပးပါသည္။)


ရွမ္းကေလး

ေစာင့္ေနဆဲပါ

ခြဲခြါခ်ိန္ခါ ၾကာခဲ့ျပီမုိ ့
မႈန္လုိ ့ေတာင္၀ါး ၾကည့္ဖန္မ်ားတဲ့
တုိ ့ရဲ ့ဓါတ္ပုံ

ရံဖန္ခါမ်ား ၀ုိး၀ါးပုံရိပ္
စိတ္ထဲျဖတ္လာ
ၾကိမ္ဖန္ခါမ်ား လြမ္းခဲ့မိတယ္။

ရက္ေတြေၾကြလုိ ့ ေန ့ေတြဆုံးလဲ
ခုိင္ခံ့သန္မွာ ဒီအသဲျဖင့္
ေစာင့္ေနခဲ့တာ
ခုတုိင္ပါပဲ။




ေလေျပ

ပုိလုိ ့ေအးတယ္ကြာ..

ေအးလြန္းေနတဲ့ ေဆာင္းညေတြမွာ
လုိအပ္ေနတဲ့ ဒီႏွလုံးသား
ေပးအပ္ႏုိင္တာ ခ်စ္ရဲ ့ေႏြးေထြး
စုိးရိမ္မႈေတြ...

ေအးေနမလား??
ရင္ထဲစကား ဖြင့္ဟခဲ့ရင္
အားလုံးအန္တု မမႈေတာ့တဲ့
ႏွလုံးသားပါ။

ခုေတာ့လဲေလ..
ခဲေနျပီလား မင္းႏွလုံးသား
လႈပ္လီလႈပ္လဲ့ ဒီႏွလုံးသား
ေအးစက္မႈမွာ
ခုိမီမဲ့စြာ
ပါးျပင္ထက္က အပူေပါက္နဲ ့
ရင္ကုိပုိလုိ ့
ေအးေစခဲ့တယ္။

ေလေျပ..

ေ၀ခြဲမရႏုိင္တဲ့ဒီလမ္း...

အခ်စ္က ဒီဖက္မွာ..
ဟုိဖက္က..လူမ်ိဳး..
ဒီေႏွာင္ၾကိဳးအလယ္မွာ..
မႈန္၀ါးျခင္းေတြနဲ ့...
မိန္းမူးမိတဲ့..ငါ့ဘ၀။

မ်က္စိစုံမိွတ္လုိ ့..
အသဲကုိဦးစားေပးကာ..
အခ်စ္ရြာကုိငါလုိက္ခဲ့...။

ရံဖန္ခါလဲ..
ဟုိဖက္ကုိငါ..လွမ္းခ်က္လုိက္တာ..

ဒီခ်ိန္ခါထိ..
ငါမသိေသးတာ..
ဘယ္ဖက္ကုိငါ..ဦးစားေပးမလဲ?


ရွမ္းကေလး..

ဘယ္ေလာက္ေ၀းေ၀း

ရင္နာမွန္းငါသိေပမယ့္..
အနာခံျပီးဆက္ေလွ်ာက္ခဲ့တဲ့ဒီလမ္း
ငါ့ႏွလုံးသားေတြ လွမ္းလုိက္တုိင္းမွာ တစ္စဆီခ်ိဳးကာပဲ့လုိ ့
ဘယ္ေလာက္ေ၀းေ၀း...ခံႏုိင္မလဲ?


ေလေျပ

ေနာ္...

မတူညီျခင္းေတြက
ပုတ္ခတ္ရုိက္ႏွက္ေနေတာ့
သိမ္ေမြ ့တဲ့ မင္းႏွလုံးသားဘယ္ခံႏုိင္မလဲ။

လိႈင္းေလခတ္ထန္တုန္း
မင္းမျဖတ္ကူးႏုိင္ခ်ိန္မွာ
ေဒါသသံနဲ ့ မာထန္ထန္ျဖစ္မွာေပါ့ေနာ္..

ငါက ညံ့ေတာ့
မင္းေဒါသ ကုိမေျဖေဖ်ာက္ႏုိင္ေလေတာ့
မင္းစိတ္ညစ္ရမွာေပါ့ေနာ္..

ဒါေပမယ့္လဲ

ဟုိခ်ိန္တုန္းက ငါရႈံးႏွိမ့္ခ်ိန္မွာ
မင္းသာငါ့အနား အျမဲအားေပးခဲ့သူ
မင္းငုိခ်ိန္မွာေတာ့..
ငါကတစ္လွည့္ျပန္ၾကည့္ပါရေစေနာ္။ ..

ခ်စ္တဲ့


ေလေျပ

ခရီးသြားမွတ္တမ္း။ ။ ျမန္မာျပည္အႏွံ ့ (၁) ေညာင္ေရႊႏွင့္ အင္းေလး (၂)

တစ္ေန ့မွာေတာ့ က်ေနာ္ဟာ ကံေကာင္းေထာက္မစြာနဲ ့ အင္းထဲကုိသြားလည္ျဖစ္ပါတယ္။ အဲေန ့ကေတာ့ တစ္ေန ့လုံးစင္း
လုံးဌားခကုိ ၃၀၀၀၀ ေပးရပါတယ္။ ေလွကေတာ့ စက္ေလွျဖစ္ပါတယ္။ ၁၀ ေလာက္ေတာ့ဆန္ ့တယ္ခင္ဗ်။



ဒါကေတာ့ စက္ေလွစတင္ျပီးထြက္တာနဲ ့ ေတြ ့ႏုိင္တဲ့ျမင္ကြင္းေတြျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလုိမ်ိဳးအိမ္ေဆာက္ပုံေလးေတြကုိ အင္းေလး
ကန္တစ္ေလွ်ာက္လုံးမွာေတြ ့ရမွာပါ။



ဒီပုံကေတာ့ ဘာအေဆာက္အဦးရယ္လုိ ့ေတာ့ က်ေနာ္မသိပါဘူး။ အေ၀းက ျမင္လုိ ့ဖမ္းရုိက္ထားတာပါခင္ဗ်ာ။



ဒါကေတာ့ ေရေပၚစုိက္ခင္းမ်ားျဖစ္ပါတယ္။ ၀ါးလုံးေတြစုိက္ထားတာကေတာ့ စုိက္ခင္းေတြေရနဲ ့ ေမ်ာမသြားေအာင္လုိ ့ပါ။
မ်ားေသာအားျဖင့္ စုိက္ပ်ိဳးတဲ့သီးႏွံကေတာ့ ခရမ္းခ်ဥ္သီးပဲျဖစ္ပါတယ္။



ဟသၤာရုပ္ပါ။ ဘယ္လုိ အထိမ္းအမွတ္နဲ ့စုိက္ထားတယ္ဆုိတာကုိေတာ့ က်ေနာ္မသိပါဘူး။



အင္းေလးထဲမွာ လွ်ပ္စစ္မီးေတြထိန္ညီးေနတာေတြ ့ေတာ့ ဓါတ္တုိင္ေတြကုိလုိက္ရွာတာ.. ေဟာ..ဒီမွာပါ.. အင္းထဲကဓါတ္တုိင္။



္အဲေန ့က ေစ်းေန ့နဲ ့တုိးလုိ ့ေစ်းေရာင္းတာေတြကုိ ေတြ ့ရတာပါ။ ဒီလုိမ်ိဳးေရာင္းတာကုိ က်ေနာ္တုိ ့ႏုိင္ငံမွာပဲေတြ ့ႏုိင္တယ္
ေနာ္။ အဲလုိေရာင္းတာေတြေတြ ့လုိက္ေတာ့.. ၾကည္ႏူးမိပါတယ္။ ငယ္ငယ္က ေစ်းသြားတုန္းက ေတြ ့ရတဲ့ပုံစံမ်ိဳးပဲေလ။
အခ်ိန္ေဟာင္းေတြကုိေတာင္ ေျပးသတိမိေလရဲ ့။



မည္းမည္းနဲ ့က လက္ဖက္ေျခာက္ပါ။ ေစ်းထဲမွာ ”စားလုိ ့ရတဲ့ ေျမၾကီး” ေတြေတာင္ ေတြ ့လုိ ့၀ယ္ျဖစ္လုိက္ပါတယ္။ အရသာ
ကေတာ့.. အင္း..မေျပာျပတတ္ဘူးပဲ။ ေဖာ့စားရသလုိေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ အနံ ့ကေတာ့ သင္းသင္းေလးပါ။ ေျမၾကီးဆုိတဲ့
အသိစိတ္ကရွိေနလုိ ့လားေတာ့ မသိဘူး သိပ္ျပီးေတာ့ မစားျဖစ္ပါဘူး။



ဒါလဲပဲ ေစ်းေရာင္းတဲ့ျမင္ကြင္းေပါ့ေနာ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီမွာထူးျခားတာေလး တစ္ခုေတာ့ ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ ေနာက္ခံကုိ ၾကည့္
လုိက္မယ္ဆုိရင္.. မုိးက အုံ ့အုံ ့ေလး၊ ျပီးေတာ့ ျဖဴစင္တဲ့၀တ္စားပုံနဲ ့ ေစ်းေရာင္းတဲ့ စတုိင္လ္နဲ ့ အရမ္းကုိလုိက္ဖက္တယ္လုိ ့
က်ေနာ္ခံစားရပါတယ္။ ဒီလုိ လွပမႈမ်ိဳးကုိ အဲမွာပဲ ေတြ ့ႏုိင္မယ္လုိ ့ထင္ပါတယ္။



ဒါကေတာ့ မုန္ ့လုပ္ေနတာပါ။ မစားလုိက္လုိ ့မသိလုိက္ပါဘူး။



ဒီပုံကလဲ..ငယ္ငယ္က ပုံရိပ္ေတြကုိ သတိေပးတဲ့ဓါတ္ပုံေလးျဖစ္ပါတယ္။ ငယ္ငယ္တုန္းက ေလးကြျဖစ္တာကုိ မခုံမင္ေပမယ့္
လုိ ့လဲ.. သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့ ေတာ့ ေလာက္စာလုံး.. လုံးျဖစ္ပါတယ္။



ဒီေဆာင္းတန္းကေတာ့ ေရွးေဟာင္းေစတီကုိသြားဖူးတဲ့ လမ္းျဖစ္ပါတယ္။ အဲေန ့တုန္းကေတာ့ သူငယ္ခ်င္းနဲ ့ေျပာျဖစ္
ပါေသးတယ္။ အဲဒါကေတာ့ .. အဲမွာ ေရွးေဟာင္းအႏုပညာေတြအမ်ားၾကီးရွိေနျပီး.. ဘယ္သူမွသြားမၾကည့္လုိ ့ထင္ရဲ ့
အရမ္းကုိေခါင္သလုိလုိကုိျဖစ္ေနတာ။ အကယ္၍လူထုက နဲနဲ ျပဳျပင္ျပီး ေလ့လာစရာေနရာအျဖစ္လုပ္လုိက္မယ္ဆုိရင္.. သူမ်ားႏုိင္ငံေတြက အရမ္းကုိ စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းပါတယ္ဆုိတဲ့ ေနရာေတြေတာင္ ဒီေနရာကုိ မမွီဘူးလုိ ့ေလ။ လူထု
က မလုပ္ရင္ေတာ့ ၾကာလာရင္.. ကုမ္ပဏီေတြ၀င္ျပီး ကန္ထရုိက္တာဆြဲလုိက္လုိ ့ကေတာ့ လူထုေတြဘာမွာ အက်ိဳး ခံစားရမွာမဟုတ္ဘူးေပါ့ဗ်ာ။



တန္ေဆာင္းကုိ တစ္ေလွ်ာက္ ၂၅ မိနစ္ေလာက္လမ္းေလွ်ာက္ျပီးသြားတဲ့အခါမွာ ေတြ ့ျမင္ရမယ့္ ေရွးေဟာင္းေစတီမ်ားျဖစ္ပါ
တယ္။ (တန္ေဆာင္းတစ္ေလ်ာက္မွာေတာ့ ေရွးေဟာင္းပစၥည္းေတြေရာင္းတဲ့ ေစ်းဆိုင္ေတြရွိပါတယ္)



ဒါကေတာ့ အင္းေလးကန္က နာမည္ၾကီး ဘုရားမ်ားကုိးကြယ္ပူေဇာ္ဖုိ ့ ထားတဲ့ေနရာျဖစ္ပါတယ္။



ဒါကေတာ့ ေရလယ္စားေသာက္ဆုိင္ပါ။



ဒါကေတာ့ ေရလယ္မွာတည္ထားကုိးကြယ္တဲ့ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းပါ။ (ေၾကာင္ခုန္ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းလုိ ့ေခၚတယ္ထင္ပါတယ္။
ဧည့္သည္ေတြသြားေရာက္ၾကည့္ရႈတဲ့အခါမွာ ေၾကာင္ေတြက အမ်ိဳးမ်ိဳးခုန္ျပတယ္လုိ ့ေျပာပါတယ္။ အဲေန ့က မုိးနဲနဲရြာတာ
ရယ္ေၾကာင္ခုန္တာ.. စိတ္၀င္စားစရာလားလုိ ့ေတြးမိျပီး မ၀င္ၾကည့္ျဖစ္ပါဘူး။ ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ ပုိက္ဆံေပးရတယ္ဆို
လုိ ့ပါ။)



ဒီပုံေလးကေတာ့ ေနာက္ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းတစ္ခုပါ။



အင္းထဲေရာက္မွေတာ့ ၾကာသကၤန္းယက္လုပ္တာေလးၾကည့္ျပီး ဘုရားကပ္ဖုိ ့၀ယ္မယ္စိတ္ကူးျပီး သြားၾကည့္ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေလးကေတာ့ ၾကာကေန ၾကာခ်ည္ ေတြကုိယူျပီး မျပတ္မေတာက္ပဲ.. ယက္လုပ္ဖုိ ့အသင့္ျဖစ္ေအာင္လုပ္ေနတာပါ။ က်
ေနာ္ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ အိမ္ကဒီလုိလုပ္တာ ေတြ ့ဖူးပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲတုန္းက ဘာမွ မသိလုိက္ပါဘူး။



ၾကာခ်ည္ေတြကုိ သကၤန္းျဖစ္လာေအာင္ ပဏာမ လုပ္ေနတာပါ။ ၾကာပန္းကေန သကၤန္းတစ္ခုျဖစ္လာဖုိ ့ဆိုတာ လြယ္တဲ့
ကိစၥမဟုတ္ပါဘူး။ တစ္ခါတစ္ေလမွာ ၁ ႏွစ္ခြဲထိ အခ်ိန္ယူပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မုိ ့ ေစ်းႏႈန္းကလဲ ၾကီးပါတယ္။ သကၤန္း
တစ္စုံကုိ ၁၅ သိန္းေပးရပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ က်ေနာ္လဲ ၾကားတုန္းက ကုိယ့္နားကုိေတာင္.. ကုိယ္မယုံလုိ ့ ထပ္ေမးမိပါတယ္။
အဲမွပဲ.. ၾကာယက္တဲ့ အန္တီက က်ေနာ္တုိ ့ကုိ ရွင္းျပတာပါ။ အဲေန ့တုန္းက သူငယ္ခ်င္းေတာ့ ဘုရားကပ္ဖုိ ့ မ်က္ႏွာ
သုတ္ပု၀ါ အရြယ္ကုိ ၃၀၀၀၀ နဲ ့၀ယ္ျဖစ္ခဲ့ပါေသးတယ္။



ဒီလုိနဲ ့ပဲ က်ေနာ္တုိ ့ခရီးစဥ္ေလးဟာလဲ ျပီးဆုံးခဲ့ပါတယ္။ ဒီပုံေလးကေတာ့ ေနာက္ဆုံးမွာရုိက္ခဲ့တဲ့ပုံျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္
ေျပျပတာေတြက တစ္စိတ္တစ္ေဒသပဲရွိပါေသးတယ္။ သူငယ္ခ်င္းမ်ားအေနနဲ ့ အေျခအေနေပးရင္ေတာ့ (လုပ္ယူရမွာေပါ့
ေနာ္) သြားလည္ၾကပါလုိ ့ ထပ္မံတုိက္သြန္းလုိပါတယ္။

........................

အဲလုိနဲ ့ပဲ ရန္ကုန္ကုိျပန္ေရာက္လာပါေတာ့တယ္။ ရန္ကုန္ျပန္ေရာက္လုိ ့ အိတ္ခ်ယုံေလးပဲရွိပါတယ္.. သူငယ္ခ်င္းက
အလုပ္ကိစၥရွိတယ္ဆုိျပီး ေနာက္တစ္ေန ့မွာ ရခုိင္ကုိသြားဖုိ ့ ကားလက္မွတ္ျဖတ္ထားေပးတယ္လုိ ့ေျပာလာေတာ့လဲ
က်ေနာ္လဲ.. အိတ္ကုိေတာင္မျပင္ေတာ့ပါဘူး။ ရွိေနတဲ့ အိတ္ကုိ အခန္းထဲသြင္းျပီး ေနာက္တစ္ေန ့မွာ ရခုိင္ (ေက်ာက္ျဖဴ)
ကုိသြားဖုိ ့ ကားေမြးမယ္ဆုိျပီးေတာ့ အိပ္လုိက္ျပီး.. ေနာက္ေန ့ညေနခင္းမွာ ရခုိင္ကုိ သြားဖုိ ့ ကားဂိတ္ကုိ အိတ္ ဆြဲျပီးေျပးပါေတာ့တယ္ဗ်ာ။


ရွမ္းကေလး