RSS Feed (xml)
GTC မွာေပါ့ေနာ္ အရမ္းကိုခ်စ္ၾကတဲ့သမီးရည္းစားႏွစ္ေယာက္ရွိတယ္တဲ့ သူတို႔ကတစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္
အရမ္းကိုခ်စ္ၾကတာတဲ့ ဒါေပမယ့္တေန႔ေတာ့.......
ေကာင္မေလးက ေကာင္ေလးေဆးသုံးစြဲတာကိုသိသြားေတာ့ အစပိုင္းေတာ့တားတာေပါ့ ေနာက္ဆုံးမရေတာ့
ေဆးကိုျဖတ္မွာ ေကာင္မေလးကိုအဆက္သြယ္ျဖတ္မလား လို႔ေမးေတာ့ ေကာင္ေလး ကအလြယ္ပဲ ေဆးကို
ျဖတ္ပါ့မယ္လို႔ေျပာလိုက္တယ္။
အဲဒါနဲ႔ေနာက္လဲက်ေရာသူတကယ္ေဆးကိုမျဖတ္မွန္းလဲသိေရာေကာင္မေလး က အရြဲ႕ တိုက္ျပီး အျခား
ေကာင္ေလး တစ္ေယာက္နဲ႔တြဲျပလိုက္တယ္ အရမ္းခ်စ္ၾကတဲ့ခ်စ္သူေတြဆိုေတာ့ ေကာင္ေလးက အရမ္းေၾကကြဲ
ျပီးေကာင္မေလးကိုျပန္ေတာင္းပန္ျပီး ေဆးကိုျဖတ္ပါ့မယ့္လို႔ကတိေပးလိုက္တယ္ ျပီးေတာ့ သူတို႔ေတြ႕ေနၾက
ေနရာေလးမွာ ေကာင္ေလးကေကာင္မေလးကိုေဆးေၾကာင္ ေၾကာင္ျပီးသတ္ပစ္လုိက္တယ္။
ေကာင္မေလးကိုယ္ကေသြးေတြက သူအကၤ်ီမွာေပကုန္တယ္ ျပီးေတာ့မွေကာင္လည္းလဲ သတိျပန္၀င္လာ
ေတာ့ သူလက္လြန္သြားမွန္းသိေတာ့ေကာင္မေလးအေလာင္းကိုအဲေနရာမွာပဲျမဳပ္ ခဲ့ျပီး ျပန္သြားတယ္
လူကလည္းရွင္းေနတာကိုး အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ေကာင္ေလးက ေမာေမာနဲ႔အိပ္ေပ်ာ္သြားတယ္။
အဲဒါနဲ႔အိပ္ေနရင္းနဲ႔အိမ္မက္မက္တယ္ ေကာင္မေလး က...........
“နင့္အက်ီကေသြးေတြကိုေပ်ာက္ေအာင္ေဖ်ာက္ မေဖ်ာက္ရင္ နင္ဒုကၡေရာက္လိမ့္မယ္” လို႔ေျပာတယ္
ဲဒါနဲ႔ေကာင္ေလးလဲ အိမ္မက္ကလန္႔ႏိႈးလာျပီး သူအက်ီ ကိုၾကည့္ေတာ့ေသြးေတြေပေနတယ္ အဲဒါနဲ႔ ဂေယာင္
ေခ်ာက္ျခားနဲ႔ ခ်က္ျခင္းသြား ေလွ်ာ္တယ္။
ဒါေပမယ့္ဘယ္လိုေလွ်ာ္ေလွ်ာ္ မပ်က္ဘူးျဖစ္နဲ႔တယ္ အဲလိုျဖစ္ေနတုန္းမွာေကာင္မေလးရဲ႕၀ိညာဥ္ ကေပၚလာျပီး
သူဆီက တစ္လွမ္းျခင္း တစ္လွမ္းျခင္းေလွ်ာက္လာတယ္ ေကာင္ေလးကလဲ ေၾကာက္အားလန္႔အား နဲ႔ အတင္း
အကၤ်ီကိုပဲေသြးေပ်ာက္ေအာင္ ေလွ်ာ္တာေပါ့ ဒါေပမယ့္ မပ်က္ဘူး ေကာင္မေလးက
တျဖည္းျဖည္းနဲ႔နီးလာတယ္ အနားလဲေရာက္ေရာ ေကာင္မေလး ၀ိညာဥ္က ဟက္ဟက္ပက္ပက္ရယ္လိုက္
တယ္ ေကာင္ေလးလဲ လန္႔ေနတာေပါ့ ေကာင္မေလး ၀ိညာဥ္ ကေမးတယ္.............
“နင္ဖ်က္လို႔မရဘူးမလား” တဲ့
“ဘယ္ဖ်က္လို႔ ရပါ့မလဲ” တဲ့
“နင္က အိုကီ ဆပ္ျပာမႈန္႔မွမသုံးတာကိုး” တဲ့ဗ်ာ။
ရွမ္းကေလး (အီးေမးလ္မွ စာအားျပန္၍တင္ျပေပးလုိက္ပါသည္။)
Tuesday, August 31, 2010
မလိမ္ဘူး....
၂၁ ရာစုအစမွာပဲ စက္ရုပ္ေတြဟာလူတစ္ေယာက္လိမ္တယ္ မလိမ္ဘူးဆုိတာကုိမ်က္နာၾကည့္ျပီးသိႏိုင္ေအာင္
တီထြင္ႏိုင္ခဲ့ပါျပီ။ ထူးျခားခ်က္အေနနဲ႔ အဲဒီစက္ရုပ္ဟာလိမ္တဲ့သူကိုခ်က္ခ်င္းပါးထရိုက္တာပါပဲ။ မယံုဘူးလား…
ေအာက္ကအျဖစ္အပ်က္ကိုဖတ္ၾကည့္ပါ။
ကိုေဇာ္ဂ်ီနဲ႔ပြင့္တို႔ရဲ့သားေလး ေမာင္ေမာရစ္တစ္ေယာက္အိမ္ကိုေနာက္က်ျပီးမွျပန္ေရာက္လာသည္။
ကိုေဇာ္ဂ်ီ ။ ။ သားမင္းဘာလို႔ေက်ာင္းေနာက္က်တာလဲ။
ေမာင္ေမာရစ္ ။ ။ ဒီေန႔ေက်ာင္းကအခ်ိန္ပိုရွိလို႔ေနာက္က်တာအေဖရဲ့။
ျဖန္း…………………………………..
အ့ံၾသစရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ပဲ ေဘးမွာရွိေနတဲ့စက္ရုပ္ကေမာင္ေမာရစ္ပါးကိုရိုက္ထည့္လိုက္သည္။
ကိုေဇာ္ဂ်ီ ။ ။ ဒီစက္ရုပ္က လိမ္ေျပာတာကိုအာရံုခံစားႏိုင္တဲ့စက္ရုပ္ကြ။
မွန္မွန္ေျပာစမ္း။ လိမ္ေျပာရင္မင္းကိုပါးထပ္ရိုက္လိမ့္မယ္။
ေမာင္ေမာရစ္ ။ ။ ဟုတ္ကဲ့. .. က်ေနာ္ရုပ္ရွင္သြားၾကည့္ေနတာပါ။
ကိုေဇာ္ဂ်ီ ။ ။ ဘာရုပ္ရွင္လဲ။
ေမာင္ေမာရစ္ ။ ။ “The Ten Commandments” ဇာတ္ကားပါ။
ျဖန္း……………………………………….
စက္ရုပ္ကရိုက္ထည့္လိုက္ျပန္သည္။ ေမာင္ေမာရစ္တစ္ေယာက္မလိမ္ရဲေတာ့ေပ။
ေမာင္ေမာရစ္ ။ ။ ဟုတ္…ဟုတ္.. Sex Queen ဇာတ္ကားပါ။
ကိုေဇာ္ဂ်ီအေတာ္ေပါက္ကြဲသြားသည္။
ကိုေဇာ္ဂ်ီ ။ ။ မင္းမရွက္ဘူးလားကြ ဒါမ်ိဳးဇာတ္ကားၾကည့္တာ။ မင္းအသက္အရြယ္ေလာက္တုန္းက
ငါဒါမ်ိဳးရွက္စရာဘယ္တုန္းကမွ မလုပ္ခဲ့ဘူး။
ျဖန္း……………………………………………………
ေတာ္ေတာ္ေလးကိုအသံက်ယ္ပါဧ။္။
ကိုေဇာ္ဂ်ီကိုစက္ရုပ္ကပါးခ်လိုက္ျခင္းပင္ျဖစ္ေခ်သည္။ ဆူညံဆူညံအသံမ်ားေၾကာင့္မိခင္ျဖစ္သူ ပြင့္မီးဖိုေခ်ာင္မွထြက္လာျပီးေျပာလိုက္သည္။
ပြင့္ ။ ။ ရွင္လည္းလိမ္တာပါပဲလား။ အင္းေလ.. ရွင္နဲ႔တူမွာေပါ့
အဲဒါရွင့္သားပဲေလ ။
ျဖန္း……………………………………………………………
ဒီတစ္ခါစက္ရုပ္ဧ။္ ပြင့္ကိုပါးရိုက္ခ်က္ကား အသံအက်ယ္ဆံုးျဖစ္ေတာ့သည္။
ရွမ္းကေလး (ပုိ ့ေပးေသာ သူငယ္ခ်င္းအား ေက်းဇူးတင္လ်က္)
တီထြင္ႏိုင္ခဲ့ပါျပီ။ ထူးျခားခ်က္အေနနဲ႔ အဲဒီစက္ရုပ္ဟာလိမ္တဲ့သူကိုခ်က္ခ်င္းပါးထရိုက္တာပါပဲ။ မယံုဘူးလား…
ေအာက္ကအျဖစ္အပ်က္ကိုဖတ္ၾကည့္ပါ။
ကိုေဇာ္ဂ်ီနဲ႔ပြင့္တို႔ရဲ့သားေလး ေမာင္ေမာရစ္တစ္ေယာက္အိမ္ကိုေနာက္က်ျပီးမွျပန္ေရာက္လာသည္။
ကိုေဇာ္ဂ်ီ ။ ။ သားမင္းဘာလို႔ေက်ာင္းေနာက္က်တာလဲ။
ေမာင္ေမာရစ္ ။ ။ ဒီေန႔ေက်ာင္းကအခ်ိန္ပိုရွိလို႔ေနာက္က်တာအေဖရဲ့။
ျဖန္း…………………………………..
အ့ံၾသစရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ပဲ ေဘးမွာရွိေနတဲ့စက္ရုပ္ကေမာင္ေမာရစ္ပါးကိုရိုက္ထည့္လိုက္သည္။
ကိုေဇာ္ဂ်ီ ။ ။ ဒီစက္ရုပ္က လိမ္ေျပာတာကိုအာရံုခံစားႏိုင္တဲ့စက္ရုပ္ကြ။
မွန္မွန္ေျပာစမ္း။ လိမ္ေျပာရင္မင္းကိုပါးထပ္ရိုက္လိမ့္မယ္။
ေမာင္ေမာရစ္ ။ ။ ဟုတ္ကဲ့. .. က်ေနာ္ရုပ္ရွင္သြားၾကည့္ေနတာပါ။
ကိုေဇာ္ဂ်ီ ။ ။ ဘာရုပ္ရွင္လဲ။
ေမာင္ေမာရစ္ ။ ။ “The Ten Commandments” ဇာတ္ကားပါ။
ျဖန္း……………………………………….
စက္ရုပ္ကရိုက္ထည့္လိုက္ျပန္သည္။ ေမာင္ေမာရစ္တစ္ေယာက္မလိမ္ရဲေတာ့ေပ။
ေမာင္ေမာရစ္ ။ ။ ဟုတ္…ဟုတ္.. Sex Queen ဇာတ္ကားပါ။
ကိုေဇာ္ဂ်ီအေတာ္ေပါက္ကြဲသြားသည္။
ကိုေဇာ္ဂ်ီ ။ ။ မင္းမရွက္ဘူးလားကြ ဒါမ်ိဳးဇာတ္ကားၾကည့္တာ။ မင္းအသက္အရြယ္ေလာက္တုန္းက
ငါဒါမ်ိဳးရွက္စရာဘယ္တုန္းကမွ မလုပ္ခဲ့ဘူး။
ျဖန္း……………………………………………………
ေတာ္ေတာ္ေလးကိုအသံက်ယ္ပါဧ။္။
ကိုေဇာ္ဂ်ီကိုစက္ရုပ္ကပါးခ်လိုက္ျခင္းပင္ျဖစ္ေခ်သည္။ ဆူညံဆူညံအသံမ်ားေၾကာင့္မိခင္ျဖစ္သူ ပြင့္မီးဖိုေခ်ာင္မွထြက္လာျပီးေျပာလိုက္သည္။
ပြင့္ ။ ။ ရွင္လည္းလိမ္တာပါပဲလား။ အင္းေလ.. ရွင္နဲ႔တူမွာေပါ့
အဲဒါရွင့္သားပဲေလ ။
ျဖန္း……………………………………………………………
ဒီတစ္ခါစက္ရုပ္ဧ။္ ပြင့္ကိုပါးရိုက္ခ်က္ကား အသံအက်ယ္ဆံုးျဖစ္ေတာ့သည္။
ရွမ္းကေလး (ပုိ ့ေပးေသာ သူငယ္ခ်င္းအား ေက်းဇူးတင္လ်က္)
Saturday, July 31, 2010
အေကာင္းၾကိဳက္တတ္ေသာေကာင္မေလး
က်ေနာ့္တြင္ “သူဇာ” ေခၚရည္းစားတစ္ေယာက္ရွိေလသည္။ သူမသည္ ဘာမဆုိအေကာင္းခ်ဥ္းသာၾကိဳက္ႏွစ္သက္
သူျဖစ္သည္။ ကုန္ကုန္ေျပာလွ်င္ ေန ့လည္စာစားလွ်င္ပင္ အေကာင္းဆုံးဆုိင္မ်ားတြင္ အေကာင္းဆုံးအစား
အစာမ်ားကုိသာမွာစားတတ္သည္။
ထုိ ့ျပင္ စားျပီးပါကလဲ အခ်ိဳပြဲေလးပါမွ သင္းသိမ္တတ္သည့္ အက်င့္ပါသူေလးျဖစ္သည္။ သုိ ့ေသာ္...
ကုန္က်စားရိတ္အားလုံးကုိ သူမပင္ရွင္းတတ္ပါသည္။
သူမ၏ရည္းစားအေနျဖင့္ က်ေနာ္မွာ ကုန္က်စားရိတ္အားလုံးကုိ မရွင္းေပးႏုိင္ပါ။ ေရရွည္တြင္ က်ေနာ္မရွင္း
ႏုိင္သျဖင့္ သူမကုိပင္ရွက္ေနမိျပီး သူမကုိ အျပင္ေခၚထြက္ရန္ပင္ အင္အားမရွိေတာ့သလုိျဖစ္လာသည္။
တစ္ေန ့တြင္ေတာ့..“အင္း..ဒီလုိသာသြားရင္ေတာ့မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ အကယ္လုိ ့ အိမ္ေထာင္ေတြျပဳျပီး သူ..
ဒီလုိပဲ သုံးေနရင္ေတာ့..ဒီတစ္သက္...ငါ..ပုိက္ဆံစုျဖစ္မယ္မထင္ဘူး” ဆုိေသာ အေတြး၀င္လာကာ...
သူမႏွင့္ လမ္းခြဲရန္ဆုံးျဖတ္လုိက္သည္။
ထုိ ့ေနာက္တြင္ က်ေနာ္သည္ ၾကိဳးစား၍သူမကုိေရွာင္သည္။ သူမႏွင့္ လုံး၀ကုိ အဆက္အသြယ္ျဖတ္လုိက္
ေလသည္။ သုိ ့ႏွင့္...ေနာက္ပုိင္းတြင္..တစ္ေယာက္ႏွင့္ တစ္ေယာက္မေတြ ့ျဖစ္ေတာ့ပါ။
တစ္ေန ့က်ေနာ္ ကန္တင္းတြင္ထုိင္ေနခုိက္ မဖိတ္ေခၚပဲေကာင္မေလး တစ္ေယာက္..က်ေနာ့္၏
မ်က္၀န္းတြင္းသုိ ့၀င္လာသည္။ ၀င္လာရျခင္းကလဲ...
သူမသည္ ေပါက္ဆီကုိ ၁၀ က်ပ္မွ ၁ က်ပ္ထိေရာက္ေအာင္ ေစ်းဆစ္ေန၍ျဖစ္သည္။ “ရွင္..တုိ ့ေပါက္ဆီက
ေအးေနျပီ..ျပီးေတာ့ နွစ္လုံးပဲက်န္တာ ဘယ္သူမွ ၀ယ္စားေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး..က်မကုိ သာေပးလုိက္ပါ” တဲ့။
အလားရရင္ေတာင္ အပုိေပးပါလားဆုိတဲ့ လူမ်ိဳးထဲမွာပါမလားေတာ့မသိပါဘူး။ ေနာက္မွ က်ေနာ္သူ ့နာမည္ကုိ
သိလုိက္ပါတယ္..“သဇင္” တဲ့ဗ်ာ။
“အင္း...ဒီေလာက္ေတာင္ေစ်းဆစ္ေနမွေတာ့ သူနဲ ့သာ အိမ္ေထာင္က်ခဲ့ရင္ ေခႊ်ေခႊ်တာတာနဲ ့သုံးမယ့္အစားမ်ိဳးပဲ။
ပုိက္ဆံေတြလဲစုေဆာင္းမိမွာပဲ” လုိ ့က်ေနာ္ယူဆကာ..ငါ့အၾကိဳက္ထဲကပဲလုိ ့ ေတြးေတာေနမိေလ၏။
လူသားဆုိသည္မွာလဲ ေခါင္းထဲတြင္ေတြးမိသည္ႏွင့္ အေကာင္အထည္ေဖၚတတ္သည့္အက်င့္ရွိ သည့္နည္းတူ...
က်ေနာ္လဲ..သူမႏွင့္ ရင္းႏွီးေအာင္လုပ္ကာ..ခ်စ္ခြင့္ပန္လုိက္ေလသည္။
ေနာက္ဆုံးေတာ့
သူမႏွင့္ အိမ္ေထာင္က်သြားေလ၏။
“ကုိယ္အိမ္ျပန္လာျပီ မိန္းမေရ..။ ဟာ..ေမႊးေနတာပဲ..ဒီေန ့ဘာဟင္းခ်က္လဲကြ?”
“ ဒီေန ့က ပုဇြန္ခ်က္တယ္။ ေစ်းၾကီးေပမယ့္ စားလုိ ့ေတာ့ေကာင္းတယ္။” သူမရဲ ့အေျဖ
“ေနပါအုန္းကြ..မင္းခ်က္တာက ေန ့တုိင္းေစ်းၾကီးတဲ့ဟာေတြပါလား?။ ဒီလုိသာသြားရင္ ပုိက္ဆံေကာ စုမိ
ပါအုန္းမလားကြ?”
“ရွင္ကလဲ..ပုိက္ဆံပဲဟာ..ရွာႏုိင္သေလာက္စားရမွာေပါ့။ သိမ္းထားလုိ ့ မႈိေတြတက္ျပီး..ခ်ေတြစားသြားရင္
ဘယ္လုိ လုပ္မလဲ?”
“အန္” ေအာ္...မႈိေတြတက္ျပီး ...ခ်ေတြစားမွာစုိးလုိ ့တဲ့လား...သူတုိ ့မစားခင္ကုိယ္က အရင္စားလုိက္တယ္ေပါ့ေလ။
“ဒါနဲ ့ေနပါအုန္း..တကၠသုိလ္တုန္းကဆုိ..မင္းေခႊ်ေခႊ်တာတာ နဲ ့သုံးတာမဟုတ္လား? ခု..ဘာျဖစ္လုိ ့အဲလုိ မလုပ္
ေတာ့တာလဲ?”
“ေအာ္..အဲဒီတုန္းက က်မမွာပုိက္ဆံမရွိဘူးေလ...ျပီးေတာ့ ပုိက္ဆံရွာေပးမယ့္သူလဲမရွိဘူး။ ခုေတာ့ ရွင္က...
ပုိက္ဆံရွာႏုိင္ေတာ့... က်မလဲ အရင္တုန္းက မစားလုိက္ရတဲ့ဟာေတြကုိ အားရပါးရစားေနတာေပါ့ရွင့္”
အားရစရာအေျဖကုိ သူမ..အားရပါးရေျပာေလသည္။
တစ္ေန ့တြင္..ျမိဳ ့ထဲသြားခုိက္..စားေသာက္ဆုိင္မွ ထြက္လာေသာ..သူငယ္ခ်င္းႏွင့္ ဆုံသျဖင့္ မိတ္ဆက္မိသည္။
“ေဟ့..သူငယ္ခ်င္း..မေတြ ့ရတာေတာ္ေတာ္ကုိၾကာပါလားကြ..ေရႊေတြပါေတြနဲ ့ေတာ္ေတာ္ေလးကုိ ေထာေန
တယ္ေပါ့..ငါ့ေကာင္က” ဟုေမးရင္း ႏႈတ္ဆက္ေတာ့...
“ေအး..ငါလဲ..အိမ္ေထာင္က်ျပီးကတည္းက ဒီလုိပဲ ေကာင္းစားလာတာကြ..ငါ့မိန္းက အလုပ္အရမ္းၾကိဴးစားတယ္။
အဲ..ျပီးေတာ့ သူက အေကာင္းၾကိဳက္တဲ့သူဗ်ာ။ ဒါေပမယ့္.. သူစားတာ..၀ယ္တာအားလုံးကုိ သူကပဲရွာတာာ။
ငါက..ဘာမမပူရဘူး။”
“ဟုတ္လား..ေကာင္းတာေပါ့ကြာ”
“မင္းေကာဘယ္လုိလဲကြ..?”
“ဒီလုိပါပဲကြာ..ရွာလုိက္..စားလုိက္နဲ ့ သံသရာလည္ေနတုန္းပါပဲ”
“ေဟာ..ေျပာရင္းဆုိရင္း...ဟုိမွာ ငါ့မိန္းမ သူဇာ လာေနျပီ။ မင္းနဲ ့ ႏႈတ္ဆက္ေပးရအုန္းမယ္။ ”
“သူဇာ” ဆုိသျဖင့္ က်ေနာ္လွမ္းၾကည့္လုိက္ရာ က်ေနာ့္၏ အေကာင္းၾကိဳက္တတ္ေသာ ေကာင္မေလး..
က်ေနာ္ႏွင့္ က်ေနာ့္ သူငယ္ခ်င္းဆီသုိ ့ေလွ်ာက္လာေနေလသည့္သူမ။ သူမ..မေတြ ့ခင္ပင္....က်ေနာ္....
က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းအား...“ငါ့မွာ အေရးၾကီး ကိစၥရွိလုိ ့ကြ..ငါခုပဲသြားေတာ့မယ္” ဟုဆုိကာ ေျခကုန္သုတ္ခဲ့သည္။
“ေနအုန္းေလကြာ..ငါ့မိန္းမနဲ ့ေတာင္ မႏႈတ္ဆက္ေပးရေသးဘူး” ဆုိေသာ က်ေနာ့္ သူငယ္ခ်င္းအသံသည္လည္း
ေနာက္တြင္က်န္ရစ္ခဲ့သည္။
ေနာက္မွ စဥ္းစားမိသည္တြင္..သူမႏွင့္ က်ေနာ္မေတြ ့ရဲျခင္းမွာ..ရွက္၍ေလာ..အမွားလုပ္မိ၍ေလာ ဆုိသည္ကုိ
က်ေနာ္ကုိယ္တုိင္လဲ မသိေတာ့ပါ။
ရွမ္းကေလး
သူျဖစ္သည္။ ကုန္ကုန္ေျပာလွ်င္ ေန ့လည္စာစားလွ်င္ပင္ အေကာင္းဆုံးဆုိင္မ်ားတြင္ အေကာင္းဆုံးအစား
အစာမ်ားကုိသာမွာစားတတ္သည္။
ထုိ ့ျပင္ စားျပီးပါကလဲ အခ်ိဳပြဲေလးပါမွ သင္းသိမ္တတ္သည့္ အက်င့္ပါသူေလးျဖစ္သည္။ သုိ ့ေသာ္...
ကုန္က်စားရိတ္အားလုံးကုိ သူမပင္ရွင္းတတ္ပါသည္။
သူမ၏ရည္းစားအေနျဖင့္ က်ေနာ္မွာ ကုန္က်စားရိတ္အားလုံးကုိ မရွင္းေပးႏုိင္ပါ။ ေရရွည္တြင္ က်ေနာ္မရွင္း
ႏုိင္သျဖင့္ သူမကုိပင္ရွက္ေနမိျပီး သူမကုိ အျပင္ေခၚထြက္ရန္ပင္ အင္အားမရွိေတာ့သလုိျဖစ္လာသည္။
တစ္ေန ့တြင္ေတာ့..“အင္း..ဒီလုိသာသြားရင္ေတာ့မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ အကယ္လုိ ့ အိမ္ေထာင္ေတြျပဳျပီး သူ..
ဒီလုိပဲ သုံးေနရင္ေတာ့..ဒီတစ္သက္...ငါ..ပုိက္ဆံစုျဖစ္မယ္မထင္ဘူး” ဆုိေသာ အေတြး၀င္လာကာ...
သူမႏွင့္ လမ္းခြဲရန္ဆုံးျဖတ္လုိက္သည္။
ထုိ ့ေနာက္တြင္ က်ေနာ္သည္ ၾကိဳးစား၍သူမကုိေရွာင္သည္။ သူမႏွင့္ လုံး၀ကုိ အဆက္အသြယ္ျဖတ္လုိက္
ေလသည္။ သုိ ့ႏွင့္...ေနာက္ပုိင္းတြင္..တစ္ေယာက္ႏွင့္ တစ္ေယာက္မေတြ ့ျဖစ္ေတာ့ပါ။
တစ္ေန ့က်ေနာ္ ကန္တင္းတြင္ထုိင္ေနခုိက္ မဖိတ္ေခၚပဲေကာင္မေလး တစ္ေယာက္..က်ေနာ့္၏
မ်က္၀န္းတြင္းသုိ ့၀င္လာသည္။ ၀င္လာရျခင္းကလဲ...
သူမသည္ ေပါက္ဆီကုိ ၁၀ က်ပ္မွ ၁ က်ပ္ထိေရာက္ေအာင္ ေစ်းဆစ္ေန၍ျဖစ္သည္။ “ရွင္..တုိ ့ေပါက္ဆီက
ေအးေနျပီ..ျပီးေတာ့ နွစ္လုံးပဲက်န္တာ ဘယ္သူမွ ၀ယ္စားေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး..က်မကုိ သာေပးလုိက္ပါ” တဲ့။
အလားရရင္ေတာင္ အပုိေပးပါလားဆုိတဲ့ လူမ်ိဳးထဲမွာပါမလားေတာ့မသိပါဘူး။ ေနာက္မွ က်ေနာ္သူ ့နာမည္ကုိ
သိလုိက္ပါတယ္..“သဇင္” တဲ့ဗ်ာ။
“အင္း...ဒီေလာက္ေတာင္ေစ်းဆစ္ေနမွေတာ့ သူနဲ ့သာ အိမ္ေထာင္က်ခဲ့ရင္ ေခႊ်ေခႊ်တာတာနဲ ့သုံးမယ့္အစားမ်ိဳးပဲ။
ပုိက္ဆံေတြလဲစုေဆာင္းမိမွာပဲ” လုိ ့က်ေနာ္ယူဆကာ..ငါ့အၾကိဳက္ထဲကပဲလုိ ့ ေတြးေတာေနမိေလ၏။
လူသားဆုိသည္မွာလဲ ေခါင္းထဲတြင္ေတြးမိသည္ႏွင့္ အေကာင္အထည္ေဖၚတတ္သည့္အက်င့္ရွိ သည့္နည္းတူ...
က်ေနာ္လဲ..သူမႏွင့္ ရင္းႏွီးေအာင္လုပ္ကာ..ခ်စ္ခြင့္ပန္လုိက္ေလသည္။
ေနာက္ဆုံးေတာ့
သူမႏွင့္ အိမ္ေထာင္က်သြားေလ၏။
“ကုိယ္အိမ္ျပန္လာျပီ မိန္းမေရ..။ ဟာ..ေမႊးေနတာပဲ..ဒီေန ့ဘာဟင္းခ်က္လဲကြ?”
“ ဒီေန ့က ပုဇြန္ခ်က္တယ္။ ေစ်းၾကီးေပမယ့္ စားလုိ ့ေတာ့ေကာင္းတယ္။” သူမရဲ ့အေျဖ
“ေနပါအုန္းကြ..မင္းခ်က္တာက ေန ့တုိင္းေစ်းၾကီးတဲ့ဟာေတြပါလား?။ ဒီလုိသာသြားရင္ ပုိက္ဆံေကာ စုမိ
ပါအုန္းမလားကြ?”
“ရွင္ကလဲ..ပုိက္ဆံပဲဟာ..ရွာႏုိင္သေလာက္စားရမွာေပါ့။ သိမ္းထားလုိ ့ မႈိေတြတက္ျပီး..ခ်ေတြစားသြားရင္
ဘယ္လုိ လုပ္မလဲ?”
“အန္” ေအာ္...မႈိေတြတက္ျပီး ...ခ်ေတြစားမွာစုိးလုိ ့တဲ့လား...သူတုိ ့မစားခင္ကုိယ္က အရင္စားလုိက္တယ္ေပါ့ေလ။
“ဒါနဲ ့ေနပါအုန္း..တကၠသုိလ္တုန္းကဆုိ..မင္းေခႊ်ေခႊ်တာတာ နဲ ့သုံးတာမဟုတ္လား? ခု..ဘာျဖစ္လုိ ့အဲလုိ မလုပ္
ေတာ့တာလဲ?”
“ေအာ္..အဲဒီတုန္းက က်မမွာပုိက္ဆံမရွိဘူးေလ...ျပီးေတာ့ ပုိက္ဆံရွာေပးမယ့္သူလဲမရွိဘူး။ ခုေတာ့ ရွင္က...
ပုိက္ဆံရွာႏုိင္ေတာ့... က်မလဲ အရင္တုန္းက မစားလုိက္ရတဲ့ဟာေတြကုိ အားရပါးရစားေနတာေပါ့ရွင့္”
အားရစရာအေျဖကုိ သူမ..အားရပါးရေျပာေလသည္။
တစ္ေန ့တြင္..ျမိဳ ့ထဲသြားခုိက္..စားေသာက္ဆုိင္မွ ထြက္လာေသာ..သူငယ္ခ်င္းႏွင့္ ဆုံသျဖင့္ မိတ္ဆက္မိသည္။
“ေဟ့..သူငယ္ခ်င္း..မေတြ ့ရတာေတာ္ေတာ္ကုိၾကာပါလားကြ..ေရႊေတြပါေတြနဲ ့ေတာ္ေတာ္ေလးကုိ ေထာေန
တယ္ေပါ့..ငါ့ေကာင္က” ဟုေမးရင္း ႏႈတ္ဆက္ေတာ့...
“ေအး..ငါလဲ..အိမ္ေထာင္က်ျပီးကတည္းက ဒီလုိပဲ ေကာင္းစားလာတာကြ..ငါ့မိန္းက အလုပ္အရမ္းၾကိဴးစားတယ္။
အဲ..ျပီးေတာ့ သူက အေကာင္းၾကိဳက္တဲ့သူဗ်ာ။ ဒါေပမယ့္.. သူစားတာ..၀ယ္တာအားလုံးကုိ သူကပဲရွာတာာ။
ငါက..ဘာမမပူရဘူး။”
“ဟုတ္လား..ေကာင္းတာေပါ့ကြာ”
“မင္းေကာဘယ္လုိလဲကြ..?”
“ဒီလုိပါပဲကြာ..ရွာလုိက္..စားလုိက္နဲ ့ သံသရာလည္ေနတုန္းပါပဲ”
“ေဟာ..ေျပာရင္းဆုိရင္း...ဟုိမွာ ငါ့မိန္းမ သူဇာ လာေနျပီ။ မင္းနဲ ့ ႏႈတ္ဆက္ေပးရအုန္းမယ္။ ”
“သူဇာ” ဆုိသျဖင့္ က်ေနာ္လွမ္းၾကည့္လုိက္ရာ က်ေနာ့္၏ အေကာင္းၾကိဳက္တတ္ေသာ ေကာင္မေလး..
က်ေနာ္ႏွင့္ က်ေနာ့္ သူငယ္ခ်င္းဆီသုိ ့ေလွ်ာက္လာေနေလသည့္သူမ။ သူမ..မေတြ ့ခင္ပင္....က်ေနာ္....
က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းအား...“ငါ့မွာ အေရးၾကီး ကိစၥရွိလုိ ့ကြ..ငါခုပဲသြားေတာ့မယ္” ဟုဆုိကာ ေျခကုန္သုတ္ခဲ့သည္။
“ေနအုန္းေလကြာ..ငါ့မိန္းမနဲ ့ေတာင္ မႏႈတ္ဆက္ေပးရေသးဘူး” ဆုိေသာ က်ေနာ့္ သူငယ္ခ်င္းအသံသည္လည္း
ေနာက္တြင္က်န္ရစ္ခဲ့သည္။
ေနာက္မွ စဥ္းစားမိသည္တြင္..သူမႏွင့္ က်ေနာ္မေတြ ့ရဲျခင္းမွာ..ရွက္၍ေလာ..အမွားလုပ္မိ၍ေလာ ဆုိသည္ကုိ
က်ေနာ္ကုိယ္တုိင္လဲ မသိေတာ့ပါ။
ရွမ္းကေလး
တရုတ္ႏုိင္ငံမွ ေမ့မရေသာအရာ
တရုတ္ႏုိင္ငံတြင္ ခန္းနားၾကီးက်ယ္ျပီး ေမ့၍မရႏုိင္ေသာ အရာမ်ားစြာရွိေလသည္။ Forbidden City၊ ဂရိတ္ေ၀ါလ္
တုိ ့မွာေမ့လုိ ့မရႏုိင္ေသာ အရာမ်ားတြင္ပါ၀င္ေလသည္။
ထုိ ့ျပင္ တရုတ္ႏုိင္ငံမွ စုိေျပစိမ္းလန္းေသာ သစ္ေတာမ်ားသည္လဲ ရႈမညီးဖြယ္ရာႏွင့္ ေမ့မရႏုိင္ပါ။
သုိ ့ေသာ္..အထက္ပါေမ့မရေသာအရာမ်ားအားလုံးအရႈံးလုိက္ရေသာ မေမ့ႏုိင္သည့္ အရာမွာ
တရုတ္ႏုိင္ငံမွ အိမ္သာမ်ားသာျဖစ္ေလသည္။
ရွမ္းကေလး
တုိ ့မွာေမ့လုိ ့မရႏုိင္ေသာ အရာမ်ားတြင္ပါ၀င္ေလသည္။
ထုိ ့ျပင္ တရုတ္ႏုိင္ငံမွ စုိေျပစိမ္းလန္းေသာ သစ္ေတာမ်ားသည္လဲ ရႈမညီးဖြယ္ရာႏွင့္ ေမ့မရႏုိင္ပါ။
သုိ ့ေသာ္..အထက္ပါေမ့မရေသာအရာမ်ားအားလုံးအရႈံးလုိက္ရေသာ မေမ့ႏုိင္သည့္ အရာမွာ
တရုတ္ႏုိင္ငံမွ အိမ္သာမ်ားသာျဖစ္ေလသည္။
ရွမ္းကေလး
Wednesday, July 28, 2010
ေကာင္းကင္ထက္ကၾကယ္စင္
ေကာင္းကင္ထက္မွာလင္းလက္
အေတြးေတြကုိရပ္ကာ
ေတာင္းဆုေတြငါပန္
ေမ့ႏုိင္ပါေစေတာ့လုိ ့။
ငါ့ပါးျပင္ေပၚဘက္က
ပူျပင္းလြန္းတဲ့ေရစင္
ငန္စပ္စြာခံစားေတာ့
ေကာင္းကင္ကမည္းလုိ ့ေမွာင္။
ေကာင္းကင္ထက္ကလင္းလက္
ၾကယ္စင္ေတြဟာကလဲ
ၾကယ္ေတြမဟုတ္ေတာ့ပဲ
ငါ့မ်က္လုံးထက္က
မ်က္ရည္ေတြပါလား။
ေလေျပ
အေတြးေတြကုိရပ္ကာ
ေတာင္းဆုေတြငါပန္
ေမ့ႏုိင္ပါေစေတာ့လုိ ့။
ငါ့ပါးျပင္ေပၚဘက္က
ပူျပင္းလြန္းတဲ့ေရစင္
ငန္စပ္စြာခံစားေတာ့
ေကာင္းကင္ကမည္းလုိ ့ေမွာင္။
ေကာင္းကင္ထက္ကလင္းလက္
ၾကယ္စင္ေတြဟာကလဲ
ၾကယ္ေတြမဟုတ္ေတာ့ပဲ
ငါ့မ်က္လုံးထက္က
မ်က္ရည္ေတြပါလား။
ေလေျပ
Tuesday, July 27, 2010
ရင္ထဲခံစားခ်က္
ရင္ထဲခုိက္ခုိက္တုန္
မ်ိဳသိပ္မရႏဳိင္
ေအာ္လုိ ့ငါေျပာခ်င္
နံေဘးကုိၾကည့္ေတာ့
ငါကတစ္ေယာက္တည္း။
ရင္ထဲခုိက္ခုိက္တုန္
ငုံမထားႏုိင္ေတာ့
ရင္ထဲစကားကုိ
ဖြင့္အန္ကာေျပာခ်င္
ဘယ္သူ ့လဲဆုိေတာ့
ငါကလဲမသိ။
ရံဖန္ခါေတြမ်ား
ေဖၚျပခ်င္ေလရဲ ့
ရင္ထဲခံစားခ်က္
ဘယ္သူနားေထာင္မလဲ
တစ္ေယာက္တည္းခ်ိန္ခါ။
ငါ့ရဲ ့ခံစားခ်က္
ရံဖန္ခ်ိန္ေတြမွာ
ငါလဲနားမလည္
ငါ့ကုိနားလည္သူ
ရွိပါအုန္းမလား?။
ေလေျပ
မ်ိဳသိပ္မရႏဳိင္
ေအာ္လုိ ့ငါေျပာခ်င္
နံေဘးကုိၾကည့္ေတာ့
ငါကတစ္ေယာက္တည္း။
ရင္ထဲခုိက္ခုိက္တုန္
ငုံမထားႏုိင္ေတာ့
ရင္ထဲစကားကုိ
ဖြင့္အန္ကာေျပာခ်င္
ဘယ္သူ ့လဲဆုိေတာ့
ငါကလဲမသိ။
ရံဖန္ခါေတြမ်ား
ေဖၚျပခ်င္ေလရဲ ့
ရင္ထဲခံစားခ်က္
ဘယ္သူနားေထာင္မလဲ
တစ္ေယာက္တည္းခ်ိန္ခါ။
ငါ့ရဲ ့ခံစားခ်က္
ရံဖန္ခ်ိန္ေတြမွာ
ငါလဲနားမလည္
ငါ့ကုိနားလည္သူ
ရွိပါအုန္းမလား?။
ေလေျပ
Monday, July 26, 2010
လက္မထပ္ခင္ႏွင့္ လက္ထက္ျပီးခ်ိန္
အမ်ိဳးသား- အင္း ေနာက္ဆံုးေတာ့လည္း အၾကာႀကီးေစာင့္ရက်ိဳးနပ္ပါတယ္
အမ်ိဳးသမီး-ဟင္းေနာ္....ထားသြားလိုက္ရမလား?
အမ်ိဳးသား-အမယ္ေလး စိတ္ကူးထဲေတာင္ မထည့္လိုက္ပါနဲ႔
အမ်ိဳးသမီး--တကယ္ ခ်စ္ရဲ ႔လားဟင္?
အမ်ိဳးသား-ဒါေပါ့ ဒီထက္ေတာင္ပိုေသးတယ္
အမ်ိဳးသမီး-ကၽြန္မကို အ႐ူးလုပ္မွာလား
အမ်ိဳးသား- ဘုရားစူးရေစရဲ ႔ ဒီေမးခြန္းမ်ိဳး ေမးေတာင္မေမးပါနဲ႔လား
အမ်ိဳးသမီး-ကၽြန္မကို နမ္းခ်င္သလား ဟင္?
အမ်ိဳးသား-အခ်ိန္မေရြးပဲ
အမ်ိဳးသမီး- ႏွိပ္ ေကာ ႏွိပ္စက္မွာလား?
အမ်ိဳးသား- မင္း႐ူးမ်ား႐ူးေနလားကြာ
အမ်ိဳးသမီး-ကၽြန္မ ေမာင့္ကို စိတ္ခ်ရပါတယ္ေနာ္?
အမ်ိဳးသား-အင္း
အမ်ိဳးသမီး-ေမာင္ရယ္...
လက္ထပ္ၿပီးတဲ့အခါ....
အေပၚက စကားေလးေတြကို ေအာက္ကေနသာ ျပန္စဖတ္လိုက္ပါ
ရွမ္းကေလး (ရွမ္းဘေလာ့ဒ္ကာမ်ားအသင္း မွယူထားပါသည္။)
အမ်ိဳးသမီး-ဟင္းေနာ္....ထားသြားလိုက္ရမလား?
အမ်ိဳးသား-အမယ္ေလး စိတ္ကူးထဲေတာင္ မထည့္လိုက္ပါနဲ႔
အမ်ိဳးသမီး--တကယ္ ခ်စ္ရဲ ႔လားဟင္?
အမ်ိဳးသား-ဒါေပါ့ ဒီထက္ေတာင္ပိုေသးတယ္
အမ်ိဳးသမီး-ကၽြန္မကို အ႐ူးလုပ္မွာလား
အမ်ိဳးသား- ဘုရားစူးရေစရဲ ႔ ဒီေမးခြန္းမ်ိဳး ေမးေတာင္မေမးပါနဲ႔လား
အမ်ိဳးသမီး-ကၽြန္မကို နမ္းခ်င္သလား ဟင္?
အမ်ိဳးသား-အခ်ိန္မေရြးပဲ
အမ်ိဳးသမီး- ႏွိပ္ ေကာ ႏွိပ္စက္မွာလား?
အမ်ိဳးသား- မင္း႐ူးမ်ား႐ူးေနလားကြာ
အမ်ိဳးသမီး-ကၽြန္မ ေမာင့္ကို စိတ္ခ်ရပါတယ္ေနာ္?
အမ်ိဳးသား-အင္း
အမ်ိဳးသမီး-ေမာင္ရယ္...
လက္ထပ္ၿပီးတဲ့အခါ....
အေပၚက စကားေလးေတြကို ေအာက္ကေနသာ ျပန္စဖတ္လိုက္ပါ
ရွမ္းကေလး (ရွမ္းဘေလာ့ဒ္ကာမ်ားအသင္း မွယူထားပါသည္။)
Saturday, July 24, 2010
စိတ္ေ၀ဒနာ
ရံဖန္ခ်ိန္မွာ ထင္တုိင္းမျဖစ္
ေလာကၾကီးမွာ ကံဆုိးပါလား
အေတြးေတြနဲ ့ ျဖတ္သန္းခဲ့တယ္။
စိတ္ဒဏ္ရာနဲ ့ ေျဖသိမ့္ႏုိင္ေအာင္
ေသရည္မွီ၀ဲ ျပီးေစခဲ့ေတာ့
အရင္လုိသာ စိတ္ဆင္းရဲကာ
ေမွာင္ထဲတုိး၀င့္။
ရက္ေတြလြန္ျပီး စိတ္ဒဏ္ရာနဲ ့
ေခါင္းငုိက္စုိက္ကာ ဦးတည္ရာမဲ့
ေလွ်ာက္ကာသြားေတာ့
ေရွ ့မွတုိက္သူ အသင္လူအား
စိတ္ခုိက္မိတယ္။
တုတ္ကုိမွီခုိ ခြက္ကုိကုိင္လုိ ့
ရမ္းတမ္းေလွ်ာက္သူ ဤအေမွာင္သူ
အလင္းမေတြ ့ ဒီတစ္သက္မွာ
အေမွာင္စုိးမုိး။
အလင္းကုိျမင္ အေရာင္ကုိေတြ ့
အလွခံစား သာမန္လူသား
လက္ေလ်ာ့ဖုိ ့ရာ အေမွာင္ထဲမွာ
ေနတဲ့လူအား
ရွက္မိလ်က္သား?။
ေလေျပ
ေလာကၾကီးမွာ ကံဆုိးပါလား
အေတြးေတြနဲ ့ ျဖတ္သန္းခဲ့တယ္။
စိတ္ဒဏ္ရာနဲ ့ ေျဖသိမ့္ႏုိင္ေအာင္
ေသရည္မွီ၀ဲ ျပီးေစခဲ့ေတာ့
အရင္လုိသာ စိတ္ဆင္းရဲကာ
ေမွာင္ထဲတုိး၀င့္။
ရက္ေတြလြန္ျပီး စိတ္ဒဏ္ရာနဲ ့
ေခါင္းငုိက္စုိက္ကာ ဦးတည္ရာမဲ့
ေလွ်ာက္ကာသြားေတာ့
ေရွ ့မွတုိက္သူ အသင္လူအား
စိတ္ခုိက္မိတယ္။
တုတ္ကုိမွီခုိ ခြက္ကုိကုိင္လုိ ့
ရမ္းတမ္းေလွ်ာက္သူ ဤအေမွာင္သူ
အလင္းမေတြ ့ ဒီတစ္သက္မွာ
အေမွာင္စုိးမုိး။
အလင္းကုိျမင္ အေရာင္ကုိေတြ ့
အလွခံစား သာမန္လူသား
လက္ေလ်ာ့ဖုိ ့ရာ အေမွာင္ထဲမွာ
ေနတဲ့လူအား
ရွက္မိလ်က္သား?။
ေလေျပ
Wednesday, July 21, 2010
မင္းအတြက္...
ေတြ ့ဆုံခ်ိန္က ျပံဳးကာႏႈတ္ဆက္
မွားရက္ေလတယ္ အဆုိေတာ္နဲ ့။
ေမြးေန ့မွာလဲ ဖိတ္ေခၚခဲ့တာ
ေပ်ာ္ရႊင္လုိက္တာ မွတ္မိေနတုန္း။
ရက္ေတြေက်ာ္လုိ ့ ႏွစ္ေတြလြန္လဲ
အျမဲတမ္းပဲ နံေဘးေလးမွာ
အားေပးကာနဲ ့ အစဥ္ရွိတယ္။
လူျခင္းကေ၀း နီးကပ္ေစတာ
ရင္းႏွီးမႈပါ။
ခုခ်ိန္ထိလဲ အျမဲတမ္းပဲ
ရင္းႏွီးေနတာ... သူေလးပါဗ်ာ။
ေလေျပ
မွားရက္ေလတယ္ အဆုိေတာ္နဲ ့။
ေမြးေန ့မွာလဲ ဖိတ္ေခၚခဲ့တာ
ေပ်ာ္ရႊင္လုိက္တာ မွတ္မိေနတုန္း။
ရက္ေတြေက်ာ္လုိ ့ ႏွစ္ေတြလြန္လဲ
အျမဲတမ္းပဲ နံေဘးေလးမွာ
အားေပးကာနဲ ့ အစဥ္ရွိတယ္။
လူျခင္းကေ၀း နီးကပ္ေစတာ
ရင္းႏွီးမႈပါ။
ခုခ်ိန္ထိလဲ အျမဲတမ္းပဲ
ရင္းႏွီးေနတာ... သူေလးပါဗ်ာ။
ေလေျပ
Subscribe to:
Posts (Atom)
