Subscribe

RSS Feed (xml)

Powered By

Skin Design:
Free Blogger Skins

Powered by Blogger

Tuesday, November 22, 2011

သဘာ၀ ပုိးႏွင္ေဆးလုပ္နည္း

ရွမ္းကေလးတုိ ့မ်ား.. သဘာ၀ပုိးႏွင္ေဆးေတြ၊ ေျမၾသဇာေတြေရးေနပုံေထာက္ေတာ့ ေရဆင္းကေက်ာင္းျပီးလာတာလား
လုိ ့....မထင္လုိက္ပါနဲ ့။ ခုက အလုပ္သင္လာလုပ္တာ..ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ စုိက္ပ်ိဳးေရးပုိင္းကုိ အခြင့္ၾကံဳလုိ ့သင္ခြင့္ရတာနဲ ့ ရ
ရွိလာတဲ့ အသိပညာေတြကုိ သူငယ္ခ်င္းမ်ားအတြက္ အသုံး၀င္ႏုိင္မယ္ထင္လုိ ့ေ၀မွ်ေပးလုိက္ပါတယ္ဗ်ာ။ (အဲခက္တာ
က ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ က်ေနာ့္ ဘေလာ့လ္ေလးကုိ ဖြင့္ဖတ္လုိ ့မရတာပဲ။ အနာတျခား၊ ေဆးတျခားျဖစ္မွာကုိေတာ့ စုိးရိမ္ပါတယ္
ဒါေပမယ့္လဲ..အနည္းနဲ ့အမ်ားေတာ့ အက်ိဳးရွိမယ္လုိ ့ယုံၾကည္ပါတယ္ဗ်ာ။

သဘာ၀ပုိးႏွင္ေဆးဆုိတဲ့အတုိင္း ပုိးေတြကုိသတ္ဖုိ ့ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ စုိက္ပ်ိဳးေရးမွာ က်ေနာ္တုိ ့အေနနဲ ့ ယုံၾကည္
တာကေတာ့ အေကာင္တုိင္းဟာ..သူ ့ေနရာနဲ ့သူ အက်ိဳးေပးတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ပုိးေတြသတ္ျခင္းကုိမျပဳပဲ ႏွင္ယုံကေလး
ႏွင္တာပါ။ လုိအပ္တဲ့ပစၥည္းေတြကေတာ့ ထုံးစံအတုိင္း အလြယ္တကူရယူႏုိင္တဲ့ ပစၥည္းမ်ားျဖစ္ပါတယ္။

ေအာက္ကပုံကုိ ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ ဘယ္အရာေတြလုိအပ္တယ္ဆုိတာ မိတ္ေဆြတုိ ့ သိၾကမွာပါ။



လုိအပ္ေသာပစၥည္းမ်ား

၁) ဂ်င္း ၁ ကီလုိ
၂) ၾကက္သြန္ျဖဴ ၁ ကီလုိ
၃) သၾကား ၀.၆ ကီလုိ (အညိွေရာင္သၾကားျဖစ္ရင္ပုိေကာင္း)
၄) စပါးအရက္ ၂ လီတာ (ျပင္းေလေကာင္းေလ)
၅) ငရုတ္စုံ

လုပ္နည္း။ ။ ............

ပထမဆုံးအေနနဲ ့ ဂ်င္းကုိ ေထာင္းျပီးထည့္စရာ ဗူးတစ္ခုခုမွာထည့္ထားပါ။ ျပီးလ်င္၊ သၾကား ၀.၃ ကီလုိ ထည့္ပါ။ ၄င္း
ေနာက္ အ၀တ္စ (၀ါ) ျခင္ေထာင္စ ျဖင့္ဖုံးထားပါ။ ၂၄ နာရီ (၁ ရက္) ထားျပီးပါက အရက္ ၁/၄ ပုံကုိထည့္ပါ။ ရ ရက္
တစ္ပတ္ေက်ာ္သြားပါက လက္က်န္အရက္မ်ားကုိထည့္ပါ။

ဒုတိယအဆင့္အေနနဲ ့ ၾကက္သြန္ျဖဴကုိ ေထာင္းျပီးထည့္စရာ ဗူးတစ္ခုခုမွာထည့္ထားပါ။ ျပီးလ်င္၊ သၾကား ၀.၃ ကီလုိ
ထည့္ပါ။ ၄င္းေနာက္ အ၀တ္စ (၀ါ) ျခင္ေထာင္စ ျဖင့္ဖုံးထားပါ။ ၂၄ နာရီ (၁ ရက္) ထားျပီးပါက အရက္ ၁/၄ ပုံကုိထည့္ပါ။
ရ ရက္၊ တစ္ပတ္ေက်ာ္သြားပါက လက္က်န္အရက္မ်ားကုိထည့္ပါ။



ရက္ေပါင္း၂၀ ၾကာလွ်င္ အသုံးျပဳေသာ ပစၥည္းမ်ားေၾကမြသြားမည္ျဖစ္ျပီး အေပၚမွပုံအတုိင္း အရည္သာက်န္ေနမည္ျဖစ္
သည္။ ထုိအဆင့္တြင္ သဘာ၀ ပုိးႏွင္ေဆးသည္ အသုံးျပဳရန္ အသင့္ပင္ျဖစ္သည္။

အသုံးျပဳနည္း

ၾကက္သြန္ျဖဴ ၂၀ စီစီ (cc) ကုိ ဂ်င္းရည္ ၂၀ စီစီႏွင့္ေရာပါ။ ၄င္းေနာက္ ေရ ၁၀ လီတာႏွင့္ေရာကာ အပင္မ်ားကုိ ပတ္ျဖန္း
ႏုိင္ပါသည္။

ဒီေဆးရည္က အလြန္ျပင္းတဲ့အတြက္ မ်ားမ်ားထည့္ရင္ အပင္ေတြကုိ ေသေစႏုိင္ပါတယ္။ (မွတ္ခ်က္။ ။ ျဖန္းခ်ိန္တြင္
အမ်ိဳးသားကုိ မလုပ္ေစရ။ အေၾကာင္းမွာ စုိက္ခင္းမေရာက္ခင္ လမ္းခုလတ္တြင္ ၄င္းတုိ ့ေသာက္လုိိက္မည္ကုိ စုိးရိမ္
ရ၍ျဖစ္သည္။ )

အားသာခ်က္။ ။

- အကုန္အက်သက္သာျပီးေတာ့ လြယ္လြယ္ကူကူရႏုိင္ေသာ ပစၥည္းမ်ားျဖင့္ျပဳလုပ္ႏုိင္ျခင္း
- ျဖန္းသူအတြက္ က်န္းမာေရးမစုိးရိမ္ရျခင္း
- စားသုံးသူမ်ားအတြက္လဲ ဓါတုပစၥည္းမ်ားအရြက္ေပၚတြင္ ထင္က်န္မည့္ေဘးကုိ စုိးရိမ္စရာမလုိျခင္း


ရွမ္းကေလး

သဘာ၀ေျမၾသဇာလုပ္နည္း..

ကဲစာဖတ္ပရိတ္သတ္တုိ ့ေရ.. ဒီေန ့ေတာ့ အားလုံးလုိလုိသိထားသင့္တဲ့ အရာတစ္ခုေလးကုိျပန္လည္ေ၀မွ်ေပးလုိက္ပါ
တယ္ခင္ဗ်ာ။ ဒါကေတာ့ သဘာ၀ေျမႀသဇာလုပ္နည္းျဖစ္ပါတယ္။ အားလုံးနဲ ့ သက္ဆုိင္တယ္ဆုိတာကလဲ.. လူသားတုိင္း
က အသက္ဆက္ဖုိ ့အတြက္ စားျပီး၊ ေသာက္ေနရေလေတာ့ ကုိယ့္အေနနဲ ့ ကံေကာင္းေထာက္မလုိ ့ ကုိယ္စားဖုိ ့ကုိယ္
တုိင္စုိက္ပ်ိဳးခဲ့ရင္..အသုံးျပဳလုိ ့ရေအာင္ပါ။

အသုံးျပဳတဲ့ပစၥည္းမ်ားကေတာ့

၁) အစိမ္းေရာင္ရွိေသာ အရြက္မ်ား (ျမက္ပင္၊ ေပါင္းပင္ေတြေပါ့ဗ်ာ.. စိမ္းရင္ျပီးတာပါပဲ။ ဘာျဖစ္လုိ ့လဲဆုိေတာ့ အစိမ္း
ေရာင္ရွိတဲ့အပင္ေတြဟာ..အဟာရေတြရွိေနေသးတယ္ေလ)
၂) ႏြား၊ ကႊ်ဲ မစင္မ်ား (တျခားတရိစာၦန္ မစင္ေတြက မ်ားမ်ားစုေဆာင္းရတာခက္တယ္ေလ)
၃) ေရ

လုိအပ္တဲ့ပစၥည္းေတြကေတာ့ က်ေနာ္တုိ ့ပတ္၀န္းက်င္မွာလြယ္လြယ္ကူကူနဲ ့ရရွိႏုိင္တဲ့ပစၥည္းမ်ားျဖစ္ျပီး ေငြကုန္စရာလဲ
မလုိဘူး။ လုပ္အားပဲစုိက္ထုတ္ရတာေပ့ါဗ်ာ။

၁) ပဏာမအဆင့္အေနနဲ ့ အသုံးျပဳမယ့္အပင္ကုိ ေသးငယ္ေအာင္ပုိင္းရပါတယ္။ အဲဒါမွ ျမန္ျမန္ေၾကမြျပီး..ျမန္ျမန္အသုံး
ျပဳလုိ ့ရေအာင္ပါ။ ျပီးရင္..ခုတ္ပုိင္းျပီးတဲ့ အပင္ေတြကို ေအာက္ကပုံအတုိင္းသင့္ေတာ္တဲ့အရြယ္အစားပုံရပါတယ္။
ေအာက္ေျခက အရမ္းက်ယ္စရာမလုိပါဘူး။ အဓိကက အျမင့္ ျမင့္ဖုိ ့သာလုိ ပါတယ္။ ျမင့္တဲ့အခါမွာ ဖိအားေတြေၾကာင့္
အပူေတြျဖစ္ေပၚလာမွာျဖစ္ျပီး.. ပုိးေတြကို သတ္မွာျဖစ္ပါတယ္။



အရြက္စိမ္းေတြကို သင့္ေလ်ာ္တဲ့ အရြယ္ပုံျပီးရင္ေတာ့ အရြက္ေပၚမွာ တရိစာၦန္မစင္ေတြကုိထည့္ပါတယ္။ ပမာဏအားျဖင့္
ေတာ့ အရြက္အထူက ၂ ဆုိရင္.. မစင္ရဲ ့အထူက ၁ ပါ။



မစင္ထည့္ျပီးရင္ေတာ့ အေပၚကအတုိင္းပဲ..ေရေလာင္းေပးရပါတယ္။ စုိစြတ္မႈရွိေအာင္ပါ။ ေရေလာင္းတဲ့အခါမွာ သင့္
ေလ်ာ္သေလာက္သာေလာင္းရပါတယ္။ ေရအရမ္းစုိျပီး၊ ေရေတြ စီးက်၊ ထြက္သြားတဲ့ အထိ မလုပ္ရပါဘူး။ ေရ ႏွစ္ပုန္း
ေလာက္ဆုိရင္ရပါျပီ။ (မစင္က အစိုဆုိရင္ ႏွစ္ပုံးေလာက္နဲ ့ ရျပီး၊ ေျခာက္ေနရင္ေတာ့ နဲနဲမ်ားမ်ားေလာင္းပါ။ )



အဲဒါျပီးရင္ေတာ့ အေပၚက အဆင့္ေတြကုိျပန္လည္လုပ္ဖုိ ့ပါပဲ။ မစင္ေပၚကုိ သစ္ရြက္စိမ္းထည့္၊ သစ္ရြက္စိမ္းေပၚမွာမစင္
တည့္ျပီး ေရေလာင္း၊ ျပီးရင္.. အေပၚမွာ အရြက္စိမ္းထည့္၊ အရြက္စိမ္းေပၚမွာ မစင္ထည့္၊ ျပီးရင္ေရေလာင္း။



ကဲလြယ္တယ္မဟုတ္လား သူငယ္ခ်င္း?။ အဲ..တစ္ခု သတိျပဳရမွာက အေပၚဆုံးအလႊာက သစ္ရြက္စိမ္းျဖစ္ရပါမယ္။ ျပီး
ရင္..မုိးကုိ ကာကြယ္ဖုိ ့နဲ ့.. အပူမ်ားမ်ားထြက္ေအာင္..တစ္ခုခုနဲ ့ ဖုံးအုပ္ထားရပါတယ္။ (ကြန္နီအိတ္ နဲ ့ဆုိရင္ပုိအဆင္
ေျပပါတယ္။ ဒါမွမဟုတ္၊ ေျမၾသဇာလုပ္တဲ့အခ်ိန္မွာ.. အရိပ္ရွိတဲ့ေနရာမွာလုပ္ရင္လဲ အိုေကပါတယ္)။

...........................................................

သူငယ္ခ်င္းတုိ ့ေရ.. လုပ္ျပီးသြားရင္လဲ ..ဒီလုိ ျပစ္ထားလုိ ့မရျပန္ဘူးဗ်။ တစ္ခ်ိဳ ့အဆင့္ေတြကုိလုပ္ရပါေသးတယ္။

၁) ျပဳလုပ္ျပီး ၄ ရက္ၾကာေသာအခါ.. အေပၚေအာက္လွန္ေပးရပါတယ္။ ဒီလုိလွန္တဲ့အခါမွာ အေပၚကေနတစ္ဆင့္ျခင္းယူ
ရပါတယ္။ အေပၚကအရြက္စိမ္းေတြကုိယူျပီး ေအာက္ေျခလုပ္...အဲလုိနဲ ့ ေအာက္မွာရွိတဲ့အရြက္ေတြက အေပၚကုိေရာက္
သြားမွာေပ့ါဗ်ာ။



ဒါကေတာ့ ၄ ရက္လြန္သြားတဲ့အခါမွာ ေတြ ့ရမယ့္ပုံစံျဖစ္ပါတယ္။



အေပၚကပုံကေတာ့ အထက္ေအာက္စျပီး လွန္ေနတာပါ။ အေပၚကအတုိင္း..တစ္လႊာျခင္းလွန္ရပါတယ္။



ဒါကေတာ့ လွန္ျပီးသြားတဲ့ပုံျဖစ္ပါတယ္။

၂) ေနာက္ ၄ ရက္ၾကာျပီးတဲ့အခါမွာ ေနာက္တစ္ေခါက္ထပ္လွန္ေပးရပါတယ္။
၃) ေနာက္ ၂ ရက္ၾကာရင္ အထက္ေအာက္လွန္ပါ။
၄) ေနာက္ ၂ ရက္ၾကာရင္ အထက္ေအာက္လွန္ပါ။
၅) ေနာက္ ၂ ရက္ၾကာ ရင္ အထက္ေအာက္လွန္ပါ။
၆) ေနာက္ ၂ ရက္ၾကာရင္ အထက္ေအာက္လွန္ပါ။

အဆင့္ ၆ ထိ လုပ္ျပီးသြားရင္ေတာ့ အသုံးျပဳဖုိ ့အဆင္သင့္ျဖစ္ပါျပီ။

အသုံးျပဳနည္း။ ။ စုိက္ခင္းေပၚမွာ အပင္မစုိက္ခင္ထည့္ေပးရပါတယ္။ (ေျမၾကီးနဲ ့ေရာႏွယ္ရင္... ပုိးေတြမေသေသးမွာ
စုိးလုိ ့ မနယ္သာပါ။ ) ျပီးရင္ေတာ့ အပင္စုိက္။ အပင္စုိက္ျပီးသြားတဲ့အခါမွာ တစ္ခုခုနဲ ့ဖုံးအုပ္ေပးႏုိင္ရင္ေရာင္းပါတယ္။
ဘာနဲ ့ဖုံးအုပ္ေပးရမလဲဆုိရင္..ျမက္ပင္ (၀ါ) ေကာက္ရုိး စသျဖင့္အသုံးျပဳလုိ ့ရပါတယ္။ ဖုံးအုပ္ေပးတဲ့ရည္ရြယ္ခ်က္က
ေတာ့.... ေျမႀသဇာကုိ ေလတုိက္စားမွာကုိ ကာကြယ္ဖုိ ့နဲ ့။ ေျမၾကီးကုိ ေနေလာင္ဒဏ္ကေန ကာကြယ္ဖုိ ့ပါ။

သီးပင္ေတြမွာထည့္မယ္ဆုိရင္ေတာ့..အပင္ရဲ ့ပတ္လည္မွာ တြင္းတူးျပီးထည့္ေပးလုိ ့လဲ ရပါတယ္ခင္ဗ်ာ။

ရွမ္းကေလး

Monday, November 21, 2011

ရန္ကုန္ (၆) အလုပ္ရွာပုံေတာ္ အပုိင္း (၂)

စာဖတ္ပရိတ္သတ္တုိ ့ေရ..ဟုိးအရင္တုန္းကေတာ့ ရန္ကုန္မွာအလုပ္ရွာရဘယ္ေလာက္ခက္တယ္.. ဘာေတြျပင္ဆင္
သင့္တယ္ဆုိတာေတြကုိ စာဖတ္ပရိတ္သတ္တုိ ့အားေ၀မွ်ျပီးသြားျပီဆုိေတာ့.. အခုက ဒုတိယပုိင္းအေနနဲ ့ အလုပ္ခန္ ့
တဲ့အခါမွာ က်ေနာ္တုိ ့ၾကံဳေတြ ့ရတဲ့.. အေတြ ့အၾကံဳေလးေတြကုိ ေ၀မွ်ေပးလုိက္ပါတယ္ဗ်ာ။

ကဲဘာလုိလုိနဲ ့ပဲ က်ေနာ္ရွမ္းကေလးေလးဟာ..အလုပ္လုပ္ရသြားပါေတာ့တယ္။ က်ေနာ့္ရဲ ့ အဓိကအလုပ္ကေတာ့
ရုံးအုပ္ေပါ့ဗ်ာ။ အဲ..စီမံခန္ ့ခြဲေရးတာ၀န္ခံေပါ့ေလ။ အဲလုိနဲ ့အလုပ္လုပ္လာတဲ့အခါမွာ က်ေနာ္တုိ ့မွာ အလုပ္နဲ ့လူ
မလုံေလာက္တာနဲ ့ လူသစ္ခန္ ့ဖုိ ့ဖန္လာပါေတာ့တယ္ခင္ဗ်။

အဆင့္ (၁) ေလွ်ာက္လႊာလႊတ္ျခင္း

လူက အရမ္းလုိေနတာနဲ ့..ေလွ်ာက္လႊာေတြလႊတ္မယ္လုပ္ေတာ့.. စဥ္းစားရျပီဗ်။ အလုပ္ကူလုပ္ဖုိ ့လူရွာတာေလ..
ကုိယ့္ကုိေစာင့္ၾကည့္ဖုိ ့လူကုိေခၚဖုိ ့မွ မဟုတ္တာ..ဆုိေတာ့ နီးရာလူေတြကုိပဲေျပာပါတယ္။ ေလွ်ာက္လႊာလႊတ္လုိက္ရင္
မဟုတ္တဲ့ လူေတြပါလာမွာစုိးလုိ ့ေပါ့ေလ။ သိတယ္မဟုတ္လား...”သတိဆုိတာ ပုိတယ္မရွိဘူး” ဆုိပဲဗ်။

အဆင့္ (၂) လူစစ္ျခင္း

ကဲေဖာင္ေတြေတာ့ရလာျပီဗ်ာ။ ရလာေတာ့ဖတ္ရတာေပါ့ေလ။ အဲဒါမေျပာခင္..တစ္ခုသတိရလုိက္လုိ ့ျပန္ျပီးေ၀မွ်
လုိက္ပါအုန္းမယ္။ ”က်ေနာ္တုိ ့ႏုိင္ငံမွာက ဘြဲ ့ရျပီးရင္..သင္တန္းတက္၊ သင္တန္းတက္ျပီးရင္ အလုပ္လုပ္၊ အလုပ္
လုပ္ရင္းနဲ ့ သင္တန္းဆက္တက္၊ တက္ျပီးေတာ့ေနာက္အလုပ္လုပ္.. အဲလုိနဲ ့ခ်ာလပတ္လည္မွ ေခတ္မွီတာဗ်”

ေဖာင္ေတြဖတ္တဲ့အခါမွာ တစ္ခ်ိဳ ့က ေဆးမႈးနဲ ့ျပီးတယ္..ျပီးေတာ့ Accounting သင္တန္းေတြတက္ၾက၊ ကြန္ျပဴ
တာသင္တန္းေတြတက္ထားတာေတြ ့ရတယ္ဗ်။ ဘယ့္နယ့္..အဲဒါေတြကုိ စိတ္၀င္စားရင္..တကၠသုိလ္မွာ သင္ယူ
ပါလားလုိ ့။ ခုေတာ့ ၄ ႏွစ္လုံးလုံး တကၠသုိလ္တက္၊ ေငြေတြကုန္ျပီးရင္း ေက်ာင္းျပီးသြားလဲ ဆက္ကုန္ေနေသးသကုိး။

အင္းေလ..ပညာေရးကုိပဲအျပစ္တင္ရမလား၊ အလုပ္လုိအပ္ခ်က္ကုိပဲ အျပစ္တင္ရမလား၊ ေခတ္ကုိပဲအျပစ္တင္
မသိေတာ့ပါဘူးေလ။ အဲေလ..ဘယ္လုိပဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ့..ပညာဆုိတာတတ္ထားတာလဲေကာင္းသားပဲေနာ့္။

ေလွ်ာက္လႊာေတြကုိ စစ္တဲ့အခါမွာ..အရည္အခ်င္း၊ ဘြဲ ့လက္မွတ္အျပင္၊ က်ေနာ္တုိ ့ကေတာ့ လူမႈအသုိင္းအ၀ုိင္း
မွာဘယ္ေလာက္ထိ ပါ၀င္လႈပ္ရွားခဲ့သလဲဆုိတာေတြကုိလဲ ၾကည့္ပါတယ္။ က်ေနာ္ကေတာ့ လက္မွတ္ေတြကုိ သိပ္
ဂရုမစုိက္ဘူးဗ်။ လက္မွတ္ရွိတုိင္း တတ္မတတ္မွ မေျပာတတ္တာ။ ဒါေပမယ့္လဲ..ေလွ်ာက္လႊာဖတ္ရင္ေတာ့ ကုိယ္လုိ
ခ်င္တဲ့ အရည္အခ်င္း ရွိမရွိကုိ တက္ဖူးတဲ့သင္တန္းေတြကုိပဲၾကည့္ရတာေပါ့။

အမ်ိဳးမ်ိဳးပဲလုိ ့မေျပာနဲ ့ေလ။ ေယဘုယ်အားျဖင့္ေတာ့..မတတ္ရင္ေတာင္မွ အထီးလား၊ အမလားေတာ့ ခြဲျခားႏုိင္မယ္လုိ ့
က်ေနာ္တုိ ့ကယုံၾကည္တယ္ေလ။

အဆင့္ (၃) လူေတြ ့ေမးျမန္းျခင္း

ကဲ... ေနာက္ဆုံးအဆင့္ကေတာ့ လူေတြ ့ေမးျမန္းျခင္းပါပဲ။ အမ်ားအားျဖင့္ေမးတာကေတာ့၊
- ဘာသင္တန္းေတြတက္ဖူးသလဲ?၊ ဘယ္အဆင့္ထိလဲ?
- ဘယ္မွာ အလုပ္လုပ္ဖူးသလဲ?
- ကုိယ့္ရဲ ့ ေကာင္းကြက္ေတြဘာရွိသလဲ?
- လူမ်ိဳးမတူ၊ အသက္အရြယ္ခ်င္းမတူတဲ ့သူေတြ နဲ ့ အလုပ္လုပ္ႏုိင္သလား?
- ခရီးသြားႏုိင္သလား? အိမ္ကခြင့္ျပဳမလား (အထူးသျဖင့္ အမ်ိဳးသမီး) ? ညအိပ္ညေနသြားႏုိင္လား?
- အိမ္ေထာင္ရွိလား? (အေရးေတာ့မၾကီးပါဘူး၊ ေမးတာကလဲ..ခရီးသြားရင္..အိမ္ဦးနတ္ကခြင့္ျပဳလားဆုိတာကုိ
သိခ်င္လုိ ့ပါ။ ျပီးေတာ့ အိမ္ေထာင္ရွိရင္..အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ အလုပ္ပ်က္တတ္တယ္ေလ..ဆရာရဲ ့)
- ဘာေတြလုပ္ႏုိင္သလဲ? (ဒါကအေရးၾကီးတယ္၊ အရမ္းလဲ မရႊီးနဲ ့ေပါ့ဗ်ာ..လုပ္တတ္ဆုိျပီး တာ၀န္ေတြေစတနာ
ဗလာပြနဲ ့ ေပးလိမ့္မယ္)
- ဘယ္ေလာက္ရမယ္လုိ ့ေမွ်ာ္လင့္သလဲ? (ဒါကေတာ့ အေရးၾကီးတယ္ေနာ္။ ရတယ္မရတယ္အပထား၊ ေတာင္းတာ
ေတာင္း (ကုိယ့္အရည္အခ်င္းအရေပါ့ေနာ္)။ ဒါေပမယ့္..ဒီမွာ သတိထားရမယ္ေနာ္၊ အရမ္းမ်ားရင္ ၾကိဳက္ေပမယ့္လဲ..
မေပးႏုိင္လုိ ့ဆုိျပီးမေခၚတာလဲရွိတယ္။ အရမ္းနည္းရင္လဲ..ကုိယ့္ဖက္ကနစ္နာတာေပါ့) ပုံမွန္အားျဖင့္ေတာ့ အနည္းဆုံး
၁၅၀ ရပါတယ္။ ဒါက NGOs ေစ်းေနာ္။ NGOs ေတာင္ Local NGOs ေပါ့ဗ်ာ။) အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာကေတာ့ မ်ားပါတယ္။
၂၀၀ ေလာက္ေတာ့ အနည္းဆုံးရတာေပါ့ဗ်ာ။

လူေတြ ့ေမးျမန္းတဲ့အခါမွာ က်ေနာ္တုိ ့အေနနဲ ့ၾကည့္တာကေတာ့ ကုိယ့္ကုိကုိယ္ဘယ္ေလာက္ယုံၾကည္မႈရွိသလဲ၊
ဘယ္ေလာက္ေဖာ္ေရႊသလဲ...စသျဖင့္ေပါ့။ ေတြ ့တဲ့လူတုိင္းကုိ လုိက္ႏႈတ္ဆက္ဖုိ ့ေျပာတာေတာ့မဟုတ္ဘူးေနာ္။

အဆင့္ (၄) စဥ္းစားဆုံးျဖတ္ျခင္း

- ဘယ္သူက ေထာက္ခံေပးသလဲ? ဒါက အေရးၾကီးတယ္ဆရာ။ အဆက္ေဟာင္းက အဆက္ေဟာင္းပါပဲလုပ္လုိ ့မရ
ဘူးဗ်။ ေထာက္ခံတဲ့သူကုိ က်ေနာ္တုိ ့က ျပန္ဆက္သြယ္ျပီးေမးတာေပါ့၊ ဒီလူက အလုပ္လုပ္တာဘယ္လုိလဲ၊ နာမည္ဆုိး
ရွိလား? အလုပ္ျဖစ္လား? စသျဖင့္ေပါ့ဗ်ာ။ ကုိယ့္ကုိ ေကာင္းေကာင္းေရးေပးမယ့္သူကုိ ျပီးသလုိရွိာလုိ ့လဲမရဘူးဗ်။
ေထာက္ခံတဲ့သူကလဲ..အဖြဲ ့အစည္းမွာလုပ္မယ္ဆုိရင္.. အဖြဲ ့အစည္းတစ္ခုခုက လူျဖစ္ရင္ပုိသင့္ေလ်ာ္တယ္။ ဘာျဖစ္
လုိ ့လဲဆုိရင္..အခ်င္းခ်င္းသိၾကတယ္ေလ။ ဒီအဆက္အသြယ္က စကားအရမ္းေျပာပါတယ္။ သူတုိ ့က ေတာ္ေတာ္
ေထာက္ခံရင္..ရဖုိ ့ရာခုိင္ႏႈန္းျမင့္ပါတယ္။ ဒါက ပထမ ၾကည့္တာပါ။

- အရည္အခ်င္းႏွင့္ လုိအပ္မႈ။ ။ ဒါကေတာ့ ဒုတိယဦးစားေပး ၾကည့္တာပါ။

- လူမႈ၀င္ဆန္ ့ႏုိင္မႈ ။ ဒါကေတာ့ တတိယေပါ့။ (ေမးျမန္းတဲ့အခါမွာၾကည့္ထားတယ္ေလ)

- လခ။ ။ ေတာင္းတဲ့လခက အရမ္းျမင့္သလား၊ ေပးႏုိင္၊ မေပးႏုိင္ကုိ ၾကည့္ပါတယ္။

အဲလုိ ၾကည့္ျပီးရင္ေတာ့ ..အလုပ္ခန္ ့လုိက္ပါတယ္ဗ်ာ။ အလုပ္ခန္ ့ျပီးတဲ့အခါမွာ က်ေနာ္တုိ ့က သင္ေပးရတာေပါ့ဗ်ာ။
လက္မွတ္ေတြရွိေနလဲ ကုိယ့္ရုံးက လုပ္ထုံးလုပ္နည္းေတြကုိသင္ေပးရတာပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ အလုပ္ခန္ ့ျပီးသြားရင္.. အလုပ္
ထုတ္တယ္ဆုိတာ သိပ္မရွိတာေပါ့ဗ်ာ။ မၾကိဳက္ေသာ္လည္း..ေအာင့္ကာနမ္းေပါ့။ ဟုတ္တယ္ေလ.. ေနာက္တစ္ေယာက္
ထပ္ေခၚ..ထပ္သင္ေပးဆုိရင္.. အလုပ္ဘယ္ျဖစ္မလဲလုိ ့။ ဒါေၾကာင့္မုိ ့ေပါ့ေနာ္..အရမ္းကုိ ဆုိးဆုိးရြားရြားမဟုတ္ရင္
အလုပ္ထုတ္တယ္ဆုိတာမရွိေတာ့..ခ်စားတဲ့သူေတြရွိရင္လဲ..ရွိလာမွာေပါ့ဗ်ာ။ အေရးၾကီးတာကေတာ့ ကုိခံရသလုိ
သူမ်ားေတြ မခံရေအာင္ ကို္ယ္ခ်င္းစားျပီးကူညီရင္ေတာ့ ေကာင္းတာေပါ့ဗ်ာ။

ကုိယ္က မလုပ္ႏုိင္တဲ့အခ်ိန္မွာလဲ..အလုိက္သိသိနဲ ့ ထြက္သြားၾကရင္ေတာ့ အေကာင္းဆုံးေပါ့ဗ်ာ။ ဟဲဟဲ၊ တစ္ခ်ိဳ ့
ကေပျပီးကုိေနတာေလ။ အဲဒါေၾကာင့္ပါ။

ကဲစာဖတ္ပရိတ္သတ္တုိ ့ေရ..အေၾကာင္းဖန္လုိ ့ အလုပ္ေလ်ာက္ျဖစ္ခဲ့ရင္..ဒါေလးက အနည္းနဲ ့အမ်ား အေထာက္
အကူျပဳမယ္လုိ ့ ယုံၾကည္ပါတယ္ဗ်ာ။


ရွမ္းကေလး

ဒီလုိခ်စ္မ်ိဳး..

ဒီလုိခ်စ္မ်ိဳးငါမခံစားဘူးပါ
ရင္ထဲ နွစ္လုံးသားမွာရွိတာမင္းတစ္ေယာက္ထဲ
ပူေလာင္ျခင္းေတြကုိခါးဆီးခံ
မင္းထံမွစိမ္းကားစကား

အျပဳံးေတြနဲ ့ေ၀ဆာခဲ့
မင္းရဲ ့အနားမွာအတူရွိခ်ိန္

ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း၊ ခါးသီးျခင္းေတြရယ္
ငုိတစ္လွည့္ရယ္တစ္လွည့္နဲ ့

ဒီအခ်စ္မ်ိဳး..ငါမၾကံဳဖူးပါ။

ပူေလာင္ျခင္းေအးမွ်ျခင္းေတြနဲ ့
ငါ့ကုိရူးတယ္ေျပာလဲ
ဒီအခ်စ္မ်ိဳး..
ဒီအခ်စ္မ်ိဳး..
ကံေကာင္းစြာငါရရွိလုိ ့
အခ်ိန္တုိင္းမွာ ခံစားမႈေတြနဲ ့
ငါ့ႏွလုံးသားေလးရွင္သန္လုိ ့
ပူေလာင္လဲ..
ေအးမွ်လဲ...
ငါ့ရင္ထဲမွာသိမ္းထားမွာက
မင္းကုိေပးထားတဲ့ ဒီလုိခ်စ္မ်ိဳး...

ေလေျပ

Wednesday, November 16, 2011

ေ၀းကြာခ်ိန္

ေ၀းေနပါလားငါတုိ ့ရဲ ့ဘ၀က
နီးစပ္ဖုိ ့ေလငါၾကိဳးကာမွ
မနီးနုိင္ေသးပါလား
စကၠန္ ့ေတြတုိင္းမွာတ၀ဲလည္လည္
မင္းမ်က္ႏွာေလးသာငါျမင္ေယာင္မိ
ရက္ေတြတုိင္းမွာငါလြမ္းေငးကာ
ခံနုိင္ရည္ေတြလဲက်ဆင္းေပမယ့္
မင္းအသံေလးကုိနားေထာင္
မင္းအခ်စ္ကုိ ငါယုံၾကည္ရင္း
ေခါင္းေလးကုိငါေလေမာ့လုိ ့
နီးဖုိ ့ေရးခုိင္ခုိင္မာမာနဲ ့
ေစာင့္ေမွ်ာ္လ်က္ပါ။


ေလေျပ

Monday, November 14, 2011

ခရီးသြားမွတ္တမ္း၊ ဗီယက္နမ္ ( ၁.၂) ဟုိခ်ီမင္း အုတ္ဂူ

စာဖတ္ပရိတ္သတ္တုိ ့ေရ.. ခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ ဗီယက္နမ္ေရာက္ေနေတာ့.. Blog ေလးကုိ ျပန္လည္ျပီးေရး
ခြင့္ရလာတာေပါ့ဗ်ာ။

ေရာက္တုန္းေရာက္ခုိက္ေလး..ေလွ်ာက္လည္ျပီးေတာ့ စာဖတ္ပရိတ္သတ္ေတြနဲ ့ ျပန္လည္ျပီးေ၀မွ်လုိက္ပါတယ္။



အေပၚပုံကေတာ့ ဟုိးအရင္ကတည္းကရွိလာတဲ့ ျမိဳ ့ခံတပ္ပါ။ တစ္ခုတည္းရွိတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ က်ေနာ္ေတာ့
၂-၃ ေလာက္ေတာ့ ေတြ ့လုိက္ပါတယ္။



ဒီလမ္းကေတာ့ ဟုိခ်ီမင္း အုန္ဂူေရွ ့ကျဖစ္ပါတယ္။ သူ ့အုတ္ဂူကုိ ၀င္ၾကည့္ဖုိ ့ကေတာ့ တစ္ပတ္ေလာက္ကုိ ပတ္
လုိက္ရတယ္ဗ်။ တစ္ပတ္ဆုိျပီးအထင္မေသးနဲ ့ဗ်.. မိနစ္ ၃၀ ေလာက္ေလွ်ာက္လုိက္ရတယ္။ အင္းေလ.. က်ေနာ္
တုိ ့က အေရွ ့ကေနကုိလာတာကုိး.. သူက အေနာက္ကေန၀င္ရတာကုိမွ မသိတာ။



ဒါကေတာ့ အိတ္ေတြစစ္ေဆးတဲ့ ေနရာကရလာတာပါ။ ဧည့္ၾကိဳလုိ ့ပဲေျပာရမလားေတာ့မသိဘူးေပါ့ေလ။ အုတ္ဂူ
နဲ ့ပတ္သက္ျပီးေတာ့ ေရးထားတဲ့ သတင္းအခ်က္အလက္ေတြပါ။



အေပၚပုံကေတာ့ ဟုိခ်ီမင္း ျပတုိက္ျဖစ္ပါတယ္။ အထဲေတာ့မ၀င္လုိက္ရပါဘူး။

ဟုိခ်ီမင္းအုတ္ဂူဆုိတာကလဲ... ဟုိခ်ီမင္း ရုပ္ကလႅပ္ကုိ မပုပ္မသုိးေအာင္ထား၊ ထားတဲ့ေနရာပါ။ ရွင္းရွင္းေျပာရင္
ေတာ့ အေလာင္းကုိ သြားၾကည့္တာေပါ့ဗ်ာ။ (အတူသြားတဲ့ ဗီယက္နမ္သူငယ္ခ်င္းေတြကေတာ့ သူ ့ကုိ ဦးေလးဟုိ
လုိ ့ေခၚၾကပါတယ္။ သူတုိ ့ဘယ္ေလာက္ထိ တန္ဖုိးထား ေလးစားျပီး ရင္းႏွီးခ်စ္ခင္တာကုိ ျပတဲ့သေဘာလုိ ့ ယူဆ
ပါတယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာေတာ့ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကုိေတာင္ သိပ္မသိေတာ့ဘူးေပါ့ေလ.. အဲလုိပဲ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ ့
ပထမဆုံး သမၼတလဲ သိတဲ့သူေတာ္ေတာ္ေလးကုိ ရွားသြားေနပါျပီ)

၀င္ဖုိ ့သြားတဲ့အခါမွာ ညီညီညာညာတန္းဆီ၊ ဖုန္းပိတ္၊ ႏႈတ္ပိတ္ ျပီးသြားရပါတယ္။ အထဲ၀င္လုိက္တာနဲ ့.....
စစ္သားေတြက ေနရာတုိင္းမွာ တန္းစီျပီးေတာ့ကုိေစာင့္ပါတယ္။

အထဲကုိသြားတဲ့ အခ်ိန္မွာ ကင္မရာေတြယူေဆာင္ခြင့္မရွိေလေတာ့ မျပႏုိင္ေပဘူး..စာဖတ္ပရိတ္သတ္ရဲ ့။

အေလာင္းတေတာ့..ျဖဴေနျပီး ဆံပင္၊ လက္သည္းေတြနဲ ့၊ ပကတိ အသက္ရွင္ေနသလုိပါပဲ။ အဲဒါနဲ ့ သူငယ္ခ်င္းနဲ ့
ေျပာျဖစ္တာေပါ့...ျမန္မာႏုိင္ငံက ဘုန္းၾကီးရုပ္ကလႅပ္ဆုိရင္..ညိွျပီးေတာ့ အသားေတြခန္းေျခာက္သြားတယ္။ ဒါေပ
မယ့္ ဟုိခ်ီမင္းရဲ ့ ရုပ္ကလႅပ္က ျဖဴေနျပီး ဘာမွမျဖစ္သလုိပါပဲလားလုိ ့။

ဟုိးလြန္ခဲ့တဲ့ အႏွစ္ ၂၀ တုန္းကေရာက္ဖူးတဲ့ သူငယ္ခ်င္းကေတာ့.."ဒါအတုပဲ" လုိ ့မွတ္ခ်က္ခ်ပါတယ္။ အဲ.. တု
တာမတုတာထက္..သူတုိ ့ေတြ ေလးေလးစားစားနဲ ့ လာျပီး အေလးျပဳတာကုိေတြ ့ရေတာ့.. ေႀသာ္...ကြာပါ့လုိ ့
မွတ္ယူေလရဲ ့။



ဒါကေတာ့ ဟုိခ်ီမင္းရုပ္အေလာင္းကုိ ထားထားတဲ့ ေနရာျဖစ္ပါတယ္။ ၾကည့္ျပီးသြားတဲ့အခ်ိန္မွာ ျပန္လည္ထြက္လာ
ရင္ေတြ ့ရတဲ့ျမင္ကြင္းပါ။



ဒါကေတာ့ ဟုိခ်ီမင္းေနခဲ့တဲ့ အိမ္ျဖစ္ပါတယ္။



ဒါကေတာ့ သူ ့ရဲ ့အခန္းပါ။ အားလုံးလုိလုိက သစ္လြင္ေအာင္ျပန္ျပီး ေဘာလစ္သုတ္ထားပါတယ္။



ဒါကေတာ့ ဗုံးခုိတဲ့က်င္းပါ။ ေသခ်ာၾကည့္မယ္ဆုိရင္ (တည့္တည့္) လွ်ိဳ ့၀ွက္တံခါးကုိေတြ ့ပါလိမ့္မယ္။ ဗုံးလာ
ၾကဲတဲ့အခ်ိန္မွာ ဟုိခ်ီမင္းက အဲထဲမွာေနျပီး ပုန္းပါတယ္။ ျပီးေတာ့ အဲထဲမွာပဲ သူဟာ ႏွလုံးေရာဂါနဲ ့ ေသဆုံး
သြားတာပါ။



အေပၚပုံကေတာ့ ဟုိခ်ီမင္းအုတ္ဂူနဲ ့အိမ္ကုိ ၾကည့္ျပီးတဲ့အခ်ိန္မွာေတြ ့ရမယ့္အရာျဖစ္ပါတယ္။ လူေတြ ၀ုိင္းအုံၾကည့္
ေနတာကေတာ့ တုိင္တစ္လုံး (တုိင္တစ္တည္းပဲရွိ) ဘုရားေက်ာင္း (ဘုရားပဲရွိျပီး ဘုန္းၾကီးမရွိဘူးေလ) ပါ။



ဒါကေတာ့ အဲဒီဘုရားေက်ာင္းမွာ ကုိးကြယ္ဖုိ ့ထားထားတဲ့ နတ္ဘုရားပါ။



အေပၚပုံကေတာ့ ဟုိခ်ီမင္းအုတ္ဂူကုိ အေရွ ့မ်က္ႏွာစာကေနျပီးေတာ့ ရုိက္ထားတဲ့ ဓါတ္ပုံျဖစ္ပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္း
တုိ ့ေရ..စာမေရးတာၾကာလုိ ့ အဆီေငၚေတာ့ သိပ္မတည့္ေပဘူး။

ဘယ္လုိပဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ့ေလေနာ္...ေရာက္ခဲ့ရင္ေတာ့ ၀င္ၾကည့္လုိက္ပါအုန္း။ စစ္တာမစစ္တာအပထားေပါ့ေလ။ သူ
တုိ ့ေတြ ဘယ္ေလာက္တန္ဖုိးထား၊ ေလးစားတာကုိ ကုိယ္ေတြ ့၊ ျမင္ေတြ ့ရမွာပါ။


ရွမ္းကေလး

ခရီးသြားမွတ္တမ္း။ ။ဗီယက္နမ္၏ (၁.၁) ပထမဆုံး တကၠသုိလ္

ဗီယက္နမ္ကုိေရာက္ရင္ေတာ့ ဒီေနရာကို လူတုိင္းသြားလည္ၾကပါတယ္။ အဲဒါမွပဲ သူတုိ ့ရဲ ့ ျမိဳ ့ေတာ္ကုိ ေရာက္တယ္
ေပါ့ေလ။ ဒီေနရာကေတာ့ ဗီယက္နမ္ရဲ ့ ပထမဆုံးတကၠသုိလ္ျဖစ္ပါတယ္။ ၀င္ေျကးကေတာ့ ၁၀.၀၀၀ ေပးရပါတယ္။



အေပၚကပုံကေတာ့ တကၠသုိလ္ကုိ၀င္တဲ့ ၀င္ေပါက္ျဖစ္ပါတယ္။








ဒီနွစ္ပုံကေတာ့ တကၠသုိလ္ရဲ ့သမုိင္းေတြကို ေဖၚျပထားတဲ့ကဗ်ည္းေတြျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေနရာကုိ သူတုိ ့အေနနဲ ့
မပ်က္မဆီးေအာင္ထားထားတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ သူတုိ ့လူမ်ိဳးေတြအေနနဲ ့ ဘယ္ေလာက္ထိပညာလုိခ်င္တယ္
ဆုိတာကုိ ျပသတဲ့သေဘာပါတဲ့ဗ်ာ။ ဒီတကၠသုိလ္က ၁၉၇၄ မွာစတင္တည္ေထာင္ထားတာျဖစ္ပါတယ္။ ဟနြဲကုိေရာက္
ရင္ေတာ့ ဒီေနရာေလးကုိ သြားေလ့လာၾကည့္ပါလုိ ့တုိက္သြန္းလုိပါတယ္။



ဒီပုံကေတာ့ က်ေနာ္တုိ ့ကုိ ျကိဳဆုိတဲ့ပုံေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။ အဲေန ့တုန္းက ပိတ္ရက္ျဖစ္လုိ ့ထင္ပါတယ္ လူေတာ္ေတာ္
မ်ားမ်ားသြားလာျပီး ဓါတ္ပုံရုိက္တာကုိ ေတြ ့ရပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြေျပာျပတာကေတာ့ ဘြဲ ့ရတဲ့လူငယ္ေတြလာ
ျပီး အမွတ္တရ ဓါတ္ပုံရုိက္တာပါတဲ့။



ဒါကေတာ့ အေပၚက တံခါးကုိေက်ာ္လုိက္တာနဲ ့ ေတြ ့ရမယ့္ျမင္ကြင္းျဖစ္ပါတယ္။



အေပၚက၀င္ေပါက္ကုိလြန္ရင္ေတာ့ ဒီေရကန္ကုိေတြ ့ရမွာျဖစ္ျပီးေတာ့ ကန္ရဲ ့ေဘးပတ္လည္ကေတာ့ ကဗ်ည္းေတြ
ျပသထားပါတယ္။



ဒါကေတာ့ အဓိက အေဆာက္အအုံျဖစ္ပါတယ္။



အထဲကုိ၀င္လုိက္ရင္ေတာ့ နတ္ရုပ္ထုေတြကုိေတြ ့ရမွာပါ။ ဒါကေတာ့ သူတုိ ့ရဲ ့ ဆုေတာင္းေတြကုိေရးေနၾကတာပါ။
တကၠသုိလ္ဆုိေပမယ့္လဲ ခုေတာ့ စာသင္တာေတြမရွိေတာ့ပါဘူး။ ျပတုိက္ပုံစံလုိလုိ၊ ဆုေတာင္းတဲ့ ေနရာလုိမ်ိဳးျဖစ္သြား
ပါျပီ။ ဘယ္လုိပဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ့ေလ..ေရွးေဟာင္းအေမြအႏွစ္ကုိထိန္းသိမ္းႏုိင္တာကုိပဲ ခ်ီးက်ဴးရမွာေပါ့ဗ်ာ။ သူငယ္ခ်င္းတုိ ့
လဲ အလည္ေရာက္ခဲ့ရင္ေတာ့ ၀င္ေလ့လာလုိက္ပါအုန္းေနာ္။


ရွမ္းကေလး

ခရီးသြားမွတ္တမ္း။ ။ ဗီယက္နမ္ (၁)

ေျခေထာက္မွာ မွဲ ့ရွိရင္..အရမ္းသြားရတယ္ဆုိလုိ ့ထင္ပါရဲ ့...ခုေတာ့ ဗီယက္နမ္ကုိ ပထမဆုံးအၾကိမ္ေရာက္လာပါ
တယ္။ ခက္ပါဘိ..ေနရာအတည္တက်မရွိႏုိင္တဲ့ဘ၀.. ကဲ..ေရာက္တုန္းေရာက္ခုိက္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကုိျပန္လည္ျပီး
ေ၀မွ်လုိက္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။

ဘာလုိလုိနဲ ့ ဟႏြဲ (ဗီယက္နမ္ျမိဳ ့ေတာ္)ေလဆိပ္ကုိေရာက္လာပါတယ္။ ေရာက္ေရာက္ျခင္းထူးျခားတာေတြကုိေတြ ့
လုိက္ပါတယ္။ လ.၀.က က လူငယ္ေတြပဲ။ က်ေနာ္ေတာ္ေတာ္ေလးကုိ အံ့ႀသမိပါတယ္။ အံ့ႀသဆုိ..ေရာက္ဖူးတဲ့ႏုိင္ငံ
ေတြလုိလုိတုိင္းမွာက သက္ၾကီးပုိင္းေတြပဲတာ၀န္ယူျပီးလုပ္ေဆာင္ၾကတာကုိး။ ေႀသာ္..လူငယ္ေတြကုိ ေနရာေပးတယ္
ထင္ပါရဲ ့လုိ ့ စိတ္ထဲမွာေတြးမိပါေသးတယ္။

အဲလုိနဲ ့...ကကစီးျပီးတည္းခုိမယ့္ေနရာကို ေရာက္လာပါတယ္။ ေလဆိပ္က ျမိဳ ့ျပင္မွာရွိေနတဲ့အတြက္ ျမိဳ ့တြင္းကုိ
၁ နာရီေလာက္သြားရပါတယ္။ ကားခကေတာ့ ၂၀၀.၀၀၀ (၁၀$)ပါ။ တည္းခုိခန္းေရာက္ေတာ့ အခန္းဌားလုိက္ပါတယ္
အခန္းခကေတာ့ ၃၀၀.၀၀၀ (၁၅$)ပါ။ ခရီးသြားခ်ိန္မဟုတ္ေသးလုိ ့ေလ်ာ့ေစ်းနဲ ့ေပးတာတဲ့.. ၃၀၀.၀၀၀ က အနိမ့္
ဆုံးေစ်းပါခင္ဗ်။



မနက္ေရာက္ေတာ့...ထုံးစံအတုိင္းေခါက္ဆြဲသြားစားျဖစ္ပါတယ္။ ေခါက္ဆြဲက ျဖဴဖပ္ဖပ္ျဖစ္ေနေပမယ့္..ေတာ္ေတာ္
ေလးကုိ စားလုိ ့ေကာင္းပါတယ္။



ဒါကေတာ့ ျမိဳ ့တြင္းသြားလာေရးပါပဲ။ ဆုိင္ကယ္ျမိဳ ့ေတာ္လုိ ့ေတာင္ေခၚလုိ ့ရပါတယ္။ ဆုိင္ကယ္ဟြန္းသံေတြမျပတ္
ၾကားရလြန္းလုိ ့ နားျငီးျခင္းေ၀ဒနာေတာင္ရေလာက္ပါေပတယ္။ ျပီးေတာ့ေမာင္းပုံကလဲ..သြားခ်င္တဲ့ဘက္ကုိသြား
တာပဲ။ ေကြ ့ခ်င္ရင္လဲ ေကြ ့ခ်လုိက္တာပဲ။ ေနာက္ကလူက ၾကည့္ေရွာင္ရပါတယ္။ ေနာက္ကေနလုိက္စီးတာ..
ရင္တမမနဲ ့ ဘယ္ခ်ိန္မွာတုိက္မလဲဆုိျပီး..ရင္တခုန္ခုန္ျဖစ္ရပါတယ္ဗ်ာ။ ႏွလုံးေရာဂါရွိသူမ်ားအတြက္ေတာ့ ကားပဲ
စီးပါလုိ ့ တုိက္သြန္းလုိပါတယ္။



ဒါကေတာ့ လမ္းေဘးဆံပင္ညွပ္ဆုိင္ျဖစ္ပါတယ္။ ေနရာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာေတြ ့ရပါတယ္ခင္ဗ်။



ဒါကေတာ့ လမ္းၾကိဳၾကားပါ။ သူတုိ ့ရဲ ့ျမိဳ ့ေဟာင္းလုိ ့ေခၚတဲ့ေနရာ (ႏုိင္ငံျခားသားမ်ား အမ်ားအားျဖင့္ေနေသာေနရာ)
မွာေတာ့ လမ္းတစ္ခုနဲ ့တစ္ခု ဆက္သြယ္ေနတာ ပင့္ကူအိမ္နဲ ့ေတာင္သူပါတယ္ဗ်ာ။ လုံး၀ကုိ မမွတ္မိဘူး။ ေခါင္းသာ
ေနာက္သြားတယ္..ဘယ္ေရာက္လုိ ့ေရာက္ေနမွန္းကုိမသိတာ။

ေယဘုယ် သတင္းအခ်က္အလက္။ ။

အသုံးျပဳေငြ။ ။ တြန္ (Don) လုိ ့ေခၚျပီးေတာ့ ၂၀.၀၀၀ က ၁$ နဲ ့ညီပါတယ္။

အသုံးစရိတ္။ ။ တစ္နပ္ကုိ အနည္းဆုံး... ၂၅.၀၀၀ က်ပါတယ္။ (ေရမပါ) ဆုိင္ၾကီးရင္ၾကီးသလုိေပါ့ဗ်ာ။

အသြားအလာ။ ။ အမ်ားအားျဖင့္ေတာ့ ဆုိင္ကယ္နဲ ့ပဲသြားပါတယ္။ ဘတ္ကားေတြလဲရွိပါတယ္။

အစားအစာ။ ။ က်ေနာ့္အတြက္ေတာ့ သိပ္မဆန္းပါဘူး။ ေတာ္ေတာ္ေလးဆင္တူပါတယ္ အထူးသျဖင့္ သွ်မ္းအစား
အစာနဲ ့ေပါ့.. ဆီသိပ္မသုံးပဲ..ျဖဴဖပ္ဖပ္နဲ ့ေလ။

အေနအထုိင္း။ ။ Free style..Free style..ျမန္မာႏုိင္ငံက ယဥ္ေက်းျခင္းမ်က္လုံးနဲ ့မၾကည့္ေလနဲ ့။ ပြင့္လင္းတယ္
ေခတ္ဆန္တယ္၊ ဖက္တာနမ္းတာ ပုံမွန္ပဲ (ရင္းႏွီးတဲ့သူေတြအတြက္ေနာ္)။ ဒူးေထာင္ျပီးလဲ ထမင္းစားတယ္၊
သြားၾကားထုိးတံညွပ္ျပီး စကားလဲေျပာတာ္။ ေဆးလိပ္၊ အရက္ ေစ်းမၾကီးပါ။ ရာသီဥတုကေတာ့ ေဆာင္းမုိ ့လုိ ့
ထင္ပါတယ္ ေအးေအးေလးနဲ ့ေနလုိ ့ေကာင္းတယ္။ (သွ်မ္းျပည္ေအးသေလာက္ပါပဲ)

အလုပ္အကုိင္။ ။ ရွားတယ္လုိ ့ေျပာရမွာပဲ။ ဒါေပမယ့္ သူတုိ ့ေတြေတာ္ေတာ္ေလးကုိ အလုပ္ၾကိဳးစားၾကပါတယ္။
က်ေနာ့္ရဲ ့ ၾကိဳးစားတယ္ ပင္ပန္းတယ္ဆုိတာေလာက္ကေတာ့ သူတုိ ့က ပုံမွန္ပဲ။ အလုပ္လုပ္တာကုိေတာ့
ေတာ္ေတာ္ေလးကုိ ခ်ီးက်ဴးမိပါတယ္။

စကား။ ။ အဂၤလိပ္စကားမရပါ။ (ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ့္မွာ ေခါက္ဆြဲပဲလိွမ့္ဆြဲေနတာေပါ့ဗ်ာ..ဟင္းမွ မမွာတတ္ပဲကုိး)


ရွမ္းကေလး

Saturday, November 5, 2011

ငါ့အေျခအေန

ေ၀းကြာျခင္းမ်ားနဲ ့အတူ
လြမ္းဆြတ္ျခင္းေတြက ဖိစီး
စုိးထိတ္မႈေတြက ပုိလြန္
ေတြ ့ဆုံလုိစိတ္က တြန္းပုိ ့
ျဖစ္ခ်င္တာေတြ မျဖစ္ေလေတာ့
ပူေလာင္ျခင္းကုိ ရင္မွာပုိက္
အထီးက်န္မႈကုိ အေဖာ္ျပဳ
အေမွာင္ထုကုိ လႊမ္းေမာစြာၾကည့္ရင္း
............................



ေလေျပ